Ze was natuurlijk toen ook nog wat jonger, toen was Amos er ook nog. Ik zeg ook altijd 'neem maar mee' als Zeno een stokje heeft
Al hopen ze er natuurlijk op dat je non-stop blijft gooien/vragen. Wat interessant om te lezen hoe verschillend je honden op haar dood reageerden. Arme Fayah halemaal in paniek (dat lijkt me heel moeilijk om te zien), Arlo heel chill en Amy bedeesd. Ik ben heel blij dat de dynamiek in je roedel gelijk is gebleven. Het zijn ook niet zulke 'sterke' types zoals Mila.
En natuurlijk mis je haar en denk je haar vanuit je ooghoek te zien en heb je nog steeds het gevoel dat 'er iets niet klopt/ontbreekt'. Het is ook nog maar zo kort geleden.
