Een Hondenleven

Een groot gemis blijft het.

Mo-yi schreef: 27 nov 2025, 10:23 6 maanden alweer...6 maanden..gossamme.
Vorig weekend deed ik de gordijnen open en er ligt wat sneeuw, direct roep ik; oh Mo kijk dan!

Wat confronterend is het dan weer het gemis

Niet gek hoor dat het verdriet je niet meer verlamt maar je toch nog steeds ineens ontzettend kan aangrijpen.
Na zoveel mooie jaren samen is dat echt niet vreemd.
Wel fijn dat de mooie herinneringen nu ook weer meer terugkomen , dat is iets wat blijvend is tenslotte.

Rouwen gaat in fases en met vallen en opstaan.
Maanden na Jimi zijn dood kwam er in een gebied waar wij veel liepen een bruin klein hondje aan ,even maakte mijn hart een sprongetje daar komt Jimi aan dacht ik werkelijk wat onmogelijk is uiteraard.

Dan voelt het verdriet weer even net als vlak na zijn dood .
Ook met herinneringen op Facebook heb ik dat met Luus en Abra , ik kijk er soms met weemoed naar maar soms ook met verdriet.

Dat is inderdaad de prijs van liefhebben die jij bij het afscheid moet betalen.

Maar het gezegde het is beter om lief gehad te hebben en dat verloren te hebben dan nooit lief gehad te hebben is wel waar.

Mo-Yi is er nog in je hart en in je hoofd juist omdat je zoveel van haar hield.

Wat een gemis zal dit zijn .
Herl veel sterkte!