Een Hondenleven

Manu gaat nog steeds lekker. Wel met een steeds zwakker wordende achterhand. Hij zakt vaker weg en hij valt zo om als Meeko per ongeluk tegen hem aanloopt. Hij vindt het zelf gelukkig niet zo erg (meer).
Normaal ga ik ‘s zomers met hem kamperen, maar nu gaan we lekker met z’n tweetjes in een hotelsuite zitten Lekker in het bos om daarna lekker op bed te relaxen. Ik kijk er zo naar uit. Weer samen op pad.
Volgende maand 13, dus ik ga niet wachten.

Succes Kodi en Hewi. Altijd spannend maar komt vast goed!

Manu is morgen 12,5.

Vorige week waren we een paar dagen weg zonder onze honden en werd Manu niet lekker. Ik ben dan meteen ontzettend bezorgd en ben jankend naar huis gereden. Voor een beetje diarree. Uiteindelijk verloor hij ook bloed uit zijn penis en heb ik hem snikkend naar de dierenarts gebracht voor een echo. Als die hond ook maar iets mankeert vrees ik meteen voor het einde. Ik ben hier niet goed in
Het was overigens een vergroot prostaat, niks geks gevonden.

Eigenlijk doet hij het heel goed. Hij is alleen ver-schrik-ke-lijk traag. Met alles. En ik vermoed dat hij het ook doet omdat het kan. Hij wil nooit naar huis, op avontuur moet hij. Maar wel zo langzaam dat je bijna omvalt. Ik moet er twee minuten voor uittrekken een weg over te steken, zeg maar.
Hij eet heel goed, drinkt goed, hij springt voor elk rondje nog enthousiast overeind en draait nog steeds zoveel om me heen dat ik nooit in 1x zijn band om krijg. Meeko wordt nog onder de tafel gejaagd als hij weer eens te lomp is geweest en de knappe teefjes krijgen nog een serenade.

Ik merk wel dat hij na een uur wandelen met zijn achterpoten begint te sloffen. Hij trekt lang staan ook niet zo goed meer, gaat dan zitten of liggen en ik zie hem zijn buik wat optrekken als we wat langer onderweg zijn.
Hij wil het wel heel graag dus ik ga nu nog wekelijks. Lekker sloffen op zijn tempo en dan nóg langzamer naar huis. Ik een koffie en hij een bekertje slagroom.

Maart schreef: 26 okt 2025, 21:14 Hij is vertrokken, zoals bij alles, rustig & netjes & zonder morren
Na inslapen werd ook een giga bult in zijn flanken zichtbaar dus vermoedelijk was de milt toch foute boel. De DA verschoot dat het zo gegroeid was. Een schrale troost, maar de beslissing & de tekenen & het gevoel zaten dus wel goed.

Het is wel kut

Veel sterkte
Wat zal je hem missen. Ik las je ‘strijd’, wat ontzettend lastig maar ook ergens heel mooi dat je zo aangevoeld hebt wanneer het genoeg was. Dat kan alleen als je je hond door en door kent.
Wat hebben jullie mooie dingen gedaan. Knuffel voor jou.

Gefeliciteerd! Wat een prachtige leeftijd.

Ik heb ook een senior. Manu wordt in april alweer 11. Hij is nu heel fit en stout. Hij is veel stouter geworden, hij heeft overal lak aan en je moet nu 3x zeggen dat hij aan de kant moet. Dan staat hij luid zuchtend op of begint op zijn Husky’s een protestlied te joelen.
Minimaal 1x per dag, weer of geen weer, openen we het hek naar de tuin en houdt hij al in. Zodra ik de voordeur open gaat hij liggen met van die smeekogen. Niet naar binnen, alsjeblieft Maar dan buiten wel de postbode tegen de muur aan drijven met je boze gemopper.

Hij wandelt nog steeds heel graag. Wel met 1001 pauzes om elke boom en grasspriet te besnuffelen. En in het bushokje een stop te maken om aaitjes te vragen. En mij het gras in te sleuren want daar staat een Speciale grasspriet. Maar elke wandeling, hoe ver ook: richting huis loopt hij aan het eind van de riem achter je. Want naar huis wil hij nog steeds niet

Hij ziet nu de voordelen in van dat kind in huis. Dat eet en knoeit. En als je naast de kast met koekjes gaat staan, kan dat kind niet wachten de hele bak voor je neus te komen zetten Hij is zo sneaky en ik vind het heerlijk.

Hij krijgt elke maand een Librela injectie tegen de klachten van zijn lichte artrose in zijn pols. Dat gaat heel goed, hij beweegt nog heel soepel. Wel heeft hij een aantal hotspots waar we niet vanaf komen. Ik ben een jaar bezig geweest met de dierenarts en een specialist en het lijkt gewoonte te zijn. Waarschijnlijk ook wat irritatie door de artrose.

En waar hij vroeger overal de grootste en sterkste moest zijn is hij nu een makke beer. Hij hoeft nog steeds niets te doen om de grootste te zijn. Hij wandelt door het bos en duin als de Koning en iedereen erkent het. Soms is er een jonge reu die komt gallen en dat laat hij nu gewoon gebeuren. Hij zegt er niets meer van. Ideaal. Meeko maakt wel graag gebruik van Manu zijn status

Ik hoop dat hij ook minimaal 16 wordt