Een Hondenleven

Precies, zo gaat dat hier ook. Meeko is jong en fit, die wil niet de hele tijd snuffelen. Die wil rennen en vliegen en met een beetje pech gaat hij de hele tijd terug om Manu te “halen”. Die daar overigens maling aan heeft.

Dus wij doen slof-rondjes, samen. En Manu loopt vrijwel overal gewoon los als we wel met z’n allen gaan. Dan kan hij zijn eigen tempo bepalen. Hij heeft al nooit haast gehad.
Soms is het wel bijna omvallen, zo langzaam. Dan wil hij gewoon liever niet naar huis, dan jut ik die ouwe nog weleens op. En nog steeds gaat mijn peuter dan harder.

Manu is het liefst nog steeds een kilometervreter. Die gaat wel door hoor. Hij neemt er gewoon meer tijd voor, groot gelijk.

Budkes schreef: 22 dec 2025, 10:57 @Rennendehond bij mijn grote zware honden die verder goed fit en vrolijk waren gaf ik op het laatste vaak anabolen steroïden om hun achterhand te ondersteunen. Helpt goed zolang ze nog voldoende bewegen, zou dat een optie zijn voor Manu?
Is één keer in de drie maand een spuitje van niks en ook niet duur.

Ja, dat krijgt hij zelfs elke maand. Hij heeft het gelukkig ook alleen als we lang wandelen of als hij heel snel op wil staan.
Hij krijgt ook elke maand librela. Hij ziet er nog heel goed uit en beweegt verder goed gelukkig. Hij gaat alleen tergend langzaam, vooral op weg naar huis haha! Dat is ook een goed teken vind ik.

Gelukkig heb ik nog niet veel ervaring met inslapen. Uma bleek heel erg ziek en er was geen andere weg meer dan inslapen. Ik vond en vind het een dag te laat, ik heb ook een partner die er echt nog niet aan wilde want misschien… Ik vond dat heel lastig. Uma voelde zich zo ellendig.

Manu wordt oud. Hij is groot en ruim 12,5. Hij loopt traag en als we lang onderweg zijn gaan zijn achterpoten wat slepen. Maar hij stuurt Meeko nog naar zijn mand met een blik, draaft naar het hek om andere honden te begroeten, is alle buurthonden met enkel een blik nog de baas, springt op zodra ik de riem aanraak en hij weer achter drie gesloten deuren nog steeds de verpakking van de kaas in de koelkast te horen.
Ik zie een blije hond die ouder is geworden. Dus ik denk dat we nog wel even hebben.

Soms denk ik er wel over na wanneer je nou zou beslissen dat het genoeg is voor hem. Wanneer zou je op tijd zijn? En eerlijk gezegd heb ik geen idee.

Ik moet hem in en uit de auto tillen want het springen lukt hem niet meer en hij haat de loopplank. Hij haat tillen ook. Dus over twee weken wordt de nieuwe bus geleverd, kan hij zelf in- en uitstappen. Speciaal voor Manu een andere auto
Hij zakt soms door zijn achterhand als hij een snelle beweging wil maken. In het begin vond hij dat vreselijk, nu maalt hij er niet meer om.
Maar wanneer er natuurlijk echt iets heel vervelend voor hem wordt, moet ik de knoop doorhakken. Gelukkig lijkt het nu allemaal oké. En ik moet er ook voor waken dat ik niet de hele tijd in de gaten ga houden of hij al dood gaat. Hij kan net zo goed nog een jaar doorsloffen. Ik merk wel dat ik nu snel denk dat iets de laatste keer kan zijn. Voelt ook niet helemaal oké richting hem. Hij leeft zelf nog zo.