Een Hondenleven

Fabienne schreef: 10 mei 2023, 20:19 Maar nogmaals, je vindt het dus oké en prima dat jouw hond het nu voor elkaar heeft dat hij niet betast wenst te worden en zelf zijn leven qua indeling bepaald en dat jij als baas dus eigenlijk helemaal niks kan met hem of hebt in te brengen. Ik zal in deze fase waarin je nu zit de keuzes helemaal bij de hond weg halen en heel zwart wit gaan handelen. Dit niet en dat wel en daartussen zit niks. Dat hoeft niet hard en barbaars en dat is ook absoluut niet mijn insteek maar ik vrees dat als je op deze voet verder gaat straks de problemen alleen maar groter worden. Haal er een goede gedrags therapeut bij die wel van deze tijd is maar ook ervaring heeft met dit type hond

Maart schreef: 10 mei 2023, 20:11

Beauce-je schreef: 10 mei 2023, 19:59
Neem het volgen: dat doet hij keurig zolang hij een worstje in het oog heeft. Heeft ie dat worstje op en is er geen nieuw in zicht, dan stopt ie meteen met volgen. Ik oefen dit eindeloos maar het schiet niet op. Hij wil een directe en zichtbare beloning, dát is zijn motivatie (dat schijnt ook echt een beauceron-dingetje te zijn: het motivatieprobleem).

Dan kan hij een worstje volgen, maar geen mens volgen
Dat is het nadeel van gedrag te lokken ipv ze het zelf te laten uitzoeken.
Dat is overigens met een mechel identiek hoor, net zoals met het gros van de honden, ras of niet.

Jackira schreef: 10 mei 2023, 19:31 Bovendien vind ik het niet echt pubergedrag. Het pubergedrag zal er misschien ook wel bijkomen i.v.m. de leeftijd maar pubergedrag bij een hond vind ik vooral een hond die als pup goed geleerd heeft en doet wat er verwacht wordt. Je denkt dat het supergoed gaat en als hij dan zo rond een jaar is lijkt het alsof hij niks meer doet wat hij heeft geleerd. Dat vind ik meer puberen.

Maar deze hond heeft ook als pup nog niet het gedrag laten zien wat er verwacht wordt toch? Of leerde hij toen wel dingen?

Beauce-je schreef: 10 mei 2023, 20:05

Jackira schreef: 10 mei 2023, 19:31 Bovendien vind ik het niet echt pubergedrag. Het pubergedrag zal er misschien ook wel bijkomen i.v.m. de leeftijd maar pubergedrag bij een hond vind ik vooral een hond die als pup goed geleerd heeft en doet wat er verwacht wordt. Je denkt dat het supergoed gaat en als hij dan zo rond een jaar is lijkt het alsof hij niks meer doet wat hij heeft geleerd. Dat vind ik meer puberen.

Maar deze hond heeft ook als pup nog niet het gedrag laten zien wat er verwacht wordt toch? Of leerde hij toen wel dingen?

Nee dus, hij was als pup enorm koppig en eigengereid. Als hij iets van de grond opat, was dat bijvoorbeeld niet te ruilen (nog steeds niet). Niet met het allerlekkerste voer, ook al was dat vele malen waardevoller dan wat ie in zijn bek had (een vieze prop papier tegenover een bifi-worstje, bijvoorbeeld). En tja, hoever ga je dan om ervoor te zorgen dat ie het toch loslaat? Je wilt tegelijkertijd wel een band met je pup opbouwen en niet van elk ding een strijd maken.

Overigens kreeg ik hem pas toen hij al bijna 16 weken was. Dus al niet meer zo te kneden als een 8 weken oude pup. Hij wist al verdraaid goed wat ie wel en wat ie niet wilde.

Jackira schreef: 10 mei 2023, 19:31 Bovendien vind ik het niet echt pubergedrag. Het pubergedrag zal er misschien ook wel bijkomen i.v.m. de leeftijd maar pubergedrag bij een hond vind ik vooral een hond die als pup goed geleerd heeft en doet wat er verwacht wordt. Je denkt dat het supergoed gaat en als hij dan zo rond een jaar is lijkt het alsof hij niks meer doet wat hij heeft geleerd. Dat vind ik meer puberen.

Maar deze hond heeft ook als pup nog niet het gedrag laten zien wat er verwacht wordt toch? Of leerde hij toen wel dingen?

Jackira schreef: 10 mei 2023, 16:54
Ik denk dat de mechelmensen best eens voor een deel gelijk zouden kunnen hebben. Hij is al gegroeid in dit gedrag en dat vraagt een andere aanpak dan wanneer je een hond langzamerhand spelenderwijs opvoedt.

Dat betekent niet dat je perse nu zou moeten corrigeren, grote kans dat hij dat niet pikt. Maar je moet hem wel steeds een stap voor zijn. Mijn manier zou zijn om hem nooit die kans te hebben gegeven maar dat is al een gepasseerd station.

Gretha schreef: Over het algemeen zijn de Franse honden wel een stukje pittiger.

Wat betreft de bal, kun je die niet als ultieme beloning gebruiken? Tux mijn Jack Russell kruising is ook zo'n ballen idioot. Gewoon balletjes gooien doe ik dus niet meer.
Maar ik heb er wel altijd eentje in mijn zak. Als ik haar echt nu bij me moet hebben, of als ze wild in de neus krijgt, roep ik "Bal" en gooi die dan ook 2 of 3x als ze er is. Daarna gaat hij weer in mijn zak in ruil voor wat lekkers en gaat ze weer haar ding doen, of ik lijn haar aan.
Duurt even voordat ze dat door hebben, maar bij haar heb ik zelfs een fluitsignaal voor de bal. Ik heb zo'n dubbele fluit en als ik op de rollende kant blaas betekend dat bal.
Ik gebruik dat alleen als het echt niet anders kan, zodat de bal niet weer gewoon wordt.

En is een lange (15 m) biothane lijn misschien niet handig zodat hij wel iets meer bewegingsruimte heeft. Hoeft niet altijd, maar af en toe best wel fijn denk ik.

Persistence schreef: 09 mei 2023, 15:43 Dan ben ik wel nieuwsgierig waarom je voor een beauceron gekozen hebt, wat was je verwachting/wens bij dit ras?

Nanna schreef: 09 mei 2023, 10:46 En neem in godsnaam niks aan van Mechelse herdermensen. Dat is een totáál ander type hond met een heel andere aanpak.

Budkes schreef: 09 mei 2023, 07:32 Ik weet niet of @bas rouge hier nog mee leest maar dat is een zeer ervaren beaceron eigenaar en fokster. Ze beoefent ook diverse sporten met haar beacerons. Zij zou jeecht van goede tips en raad kunnen voorzien denk ik.

Gretha schreef: 09 mei 2023, 10:21 Het is wel zo dat er verschillende lijnen zijn binnen de Beauceron qua karakter. Er zijn ook scherpere lijnen.
Ik heb meerdere mensen gesproken die de eerste 2 a 3 jaar ook met hun handen in hun haar zaten en dachten dat het nooit goed zou komen. Dat bleek gelukkig wel het geval.

Heb je al contact met de fokker opgenomen, die kan je misschien ook verder helpen.

Ga hem alsjeblieft niet fysiek aanpakken! Ik ben daar echt geen tegenstander van als het echt nodig is, maar niet bij dit ras. Ze hebben een rotsvast vertrouwen in hun baas (ook al lijkt dat soms niet zo) en dat vertrouwen raak je op die manier kwijt. Dan ben je verder van huis.

Die van jou reageert op een andere manier. Ik denk tenminste niet dat hij boos is, maar gefrustreerd.

Wat ik lees in je verhaal is inderdaad een echte puber die helemaal geen zin heeft in opdrachten en door de druk, ook al is het maar minimaal, tegendraads wordt.

Dat happen is een herder dingetje. Cash heeft dat ook wel gedaan. Maar daar heb ik wel een stokje voor gestoken. Een knie omhoog met een streng "ben je bedonderd" is meestal voldoende. Je moet het wel menen, dat is het lastige. Ze zijn niet gek.

Hoe is je band met hem gewoon door de dag heen? Hoe gedraagt hij zich in huis als er niks van hem gevraagd wordt?
Is hij altijd bij je, volgt hij je overal?

Ik zou de komende tijd vooral werken aan je connectie met hem. Geen training. Veel wandelen, los en aan de lijn. Dagelijks erop uit trekken. Lekkers in je zak en als hij contact maakt of niet aan de lijn trekt een snoepje erin. Meer niet.
Begeleiden van het gedrag wat hij nu vertoont, trainen komt later wel als hij stabieler wordt.

Het zijn enorm zelfstandige honden en toch ook weer helemaal niet. Heel dubbel

EchoMira schreef: 08 mei 2023, 22:51

Beauce-je schreef: 08 mei 2023, 21:29 Met andere woorden, het ligt aan mij

Klopt. En gelukkig maar anders kon je er erg weinig aan veranderen.

Ik ken jou en je hond niet maar ik vind dat je al absurd veel hebt gedaan met een hond van anderhalf.
Teveel om een duidelijke opvoeding te hebben gehandhaafd want hoe prachtig het ook is om met je jonge hond op avontuur te gaan en het is ook goed voor zijn algehele vorming, vraagt de gehoorzaamheid om een totaal ander traject.

De crux is dat je zelf de verantwoordelijkheid neemt. Geen enkele hond is gehoorzaam voor een baas die niet in zichzelf gelooft.
Je hond kan de verandering prima aan. Dat is het voordeel van alles wat je al met hem hebt gedaan, hij is relatief ervaren.
Maar kun jij het? Radicaal breken met de verhouding waarin hij overal een mening mag hebben? Of ben je in staat om een tioran te zijn?

Zullen we eens kijken?
Ik wil graag zien dat je een etmaal voeren over slaat en dan eens oefeningetjes voor lekker gaat doen.
Fysieke straf gaan we ook inzetten. Hoeft niet vaak en ook helemaal niet hard maar ook niet nooit. Genoeg om te weten dat er zoiets als een sanctie voor ongehoorzaamheid bestaat. Hij moet je respecteren. Ook fysiek. Want een hond is een beest. Over en weer het recht van de sterkste inzetten kun je overslaan bij een poedelteefje maar niet bij een beauceronreu.

Wat vind je van het bovenstaande? Wat roept het op?

Je kunt gewoon een fijne, gehoorzame hond van hem maken. Dat is echt het punt niet. Het kantelpunt is of je zelf het baas-zijn op kunt brengen om je hond domweg niet de ruimte te geven niet te doen wat jij zegt. Iedreen vermenselijkt zijn hond maar een dreumes van anderhalf moet ook gewoon luisteren omdat jij het zegt. Waarom denkt hij dat hij van alles in de melk te brokkelen heeft? Afkappen en onder appèl zetten en waar dat niet lukt fysiek begrenzen want hij gaat gewoon niet zijn eigen gang, klaar.

Josefien schreef: 08 mei 2023, 23:45 Ik heb geen ervaring met beaucerons, wel met die andere Franse herder, de briard. Twee van gehad. Fantastische honden met een bijzonder karakter, zelfstandig denkend. Ik denk echt dat je veel te veel met hem doet, waardoor hij koppig gedrag gaat vertonen. Zijn leeftijd in acht genomen, maar ook klinkt het of er weinig binding is tussen jullie. Gewoon lekker simpel met hem aan de wandel, samen dingen ontdekken is voor die Fransmannen in eerste instantie goed genoeg.. Het klinkt saai, maar rust, regelmaat en daardoor structuur en duidelijkheid (zonder discipline) aanbieden is bijzonder effectief. Hij leert op jou te bouwen en zo creëer je de mogelijkheid om een vertrouwensband te krijgen, cruciaal bij alle honden maar bij die fransozen in het bijzonder. Zo krijg je (ver)binding met hem, en als je dat hebt, krijg je er een wereldhond aan. Wat je tot dusverre allemaal onderneemt, is weinig helpend als je die basis nog niet hebt. Een Fransman ziet er van nature de nut en noodzaak niet van in, maar mocht je die band kunnen opbouwen, is hij zeker bereid tot samenwerking

Paxi schreef: 09 mei 2023, 00:54 Net als bovenstaande poster geen ervaring met beaucerons, wel met briards. Franse herders die zeer zelfstandig zijn en zeer laat volwassen worden. Heb me de eerste jaren vaak afgevraagd waarom ik zulke honden eigenlijk wilde. Heb jaren trouw wekelijkse gehoorzaamheidslessen gevolgd waar ik voornamelijk voor gek stond. Bij geen zin meer hebben, gingen ze zitten en waren dan niet meer van hun plaats te krijgen. De rest van het klasje moest zelfs om ons heen werken soms.
Straffen werkte volkomen averechts, dan gingen ze volledig in de ankers. Heb het eerste jaar eigenlijk alleen maar aan HIER komen gewerkt. Na 2 jaar deden ze eindelijk mee, meer om mij een plezier te doen had ik het idee en kon ik eindelijk het eerste cursusje afronden. Toen ging het ineens snel en heb zelfs gehoorzaamheidswedstrijden met ze gelopen. Dat was pas na 3 jaar. Wereldhonden gebleven tot hun dood.
Een vriendin heeft een beauceron (reu, nu 5 jaar) en die opvoeding is ongeveer hetzelfde gegaan. Ik herken veel van het karakter.

Mijn advies is hele kleine stapjes maken. Niet te veel willen de eerste paar jaar. Bij in de ankers gaan, niks willen en tegenwerken, bij grommen of happen, gewoon optillen en op de gewenste plek zetten, in mijn geval was dat bijvoorbeeld de auto. Of de gang
Ruzie met ze maken heeft geen zin, maakt ze alleen maar koppiger.
Het vergt een lange adem, maar als je eenmaal hun vertrouwen hebt, is het voor het leven en vinden ze het uiteindelijk zelfs leuk om iets voor je te doen