Een Hondenleven

Lothian schreef: 07 apr 2022, 16:42 Wat goed en lief dat je vader vond dat je hem nog een kans mocht geven.

Leo was heel bijzonder. Veel sterkte...

Ja daar ben ik hem nog steeds dankbaar voor en ook dat hij op wilde passen net 2 week later....met een emmer koekjes, daarna waren het de beste vrienden ♡♡

En vergeet ik helemaal dat ik zonder hem nooit yuno had opgevangen en nooit @dre had leren kennen die inmiddels al jaren mijn bff is, luve you ♡

4 weken na je dood ben ik er nog lange niet aan toe maar je verdiend een mooie im

Leo die kwam als 2 jarig stabiele hond volgens de beschrijving.....ik was toen nog vrijwilliger bij huize zwerfhond en ging hem zelf ophalen uit Athene, wat een ervaring, voor ons beide.
Zo sta je nog op vliegveld



En zo ben je thuis, de kleintjes vonden het prima maar jij zat 2 dagen onder de tafel, mijn man zong de eerste dagen voor je " leo ben je vannacht weer dronken geweest " en je staart maakte overuren.

Na een week kwam mijn vader met veel lawaai binnen, je bedacht je niet en viel hem aan , gat in bovenbeen en op naar ziekenhuis. Ik zette je gelijk weer op de site ik had al een bijten en ging het niet nog een keer doen .

Mijn vader belde later op de dag die vond dat ik hem nog een kans moest geven , gt in de handen genomen die me vertelde dat het geen volwassen hond was....idd 9 maand oude kruising mastin die het huis beschermde.......daaaaaaag leuk vriendelijk 2 jarig gup.

Maar goed inmiddels was hij in mijn hart gekropen dus gingen we hard trainen en werd hij een enorme knuffel



Het huis kreeg een extra slot en waarschuwing bord want zomaar op ons erf komen was er niet meer bij maar daar leerde we mee leven.

Hij ging graag mee overal naar toe en we hebben vele vakanties met hem gemaakt




Inmiddels was oops overleden en samen met zijn grote liefde donna kwamen er ook aardig wat opvangers die bij hem altijd veilig waren




Hij groeide op tot een enorme blije gup, als hij je eenmaal kende kwam je nooit meer van hem af en hij was altijd zo blij



Nadat we gestopt zijn bij de stichting kwam er een tijd niks en genoten we van elkaar tot er noodkreet kwam voor kodi.
En wat ik altijd al wilde gebeurde....
Die 2 samen waren kop en kont ♡




De jaren verstreken en hij werd iets ouder....en hij had al niet veel tandjes maar na een abces aan zijn bekkie was er verder niks aan de hand.
Tot afgelopen november....

Er was iets maar wat? Zijn tandjes dachten we....maar ja corona dus dierenarts had het superdruk met aparte afspraken . In januari werd hij geopereerd , 3 tandjes minder en een onsteking die ff schoon was gemaakt. Na een week op controle weer onsteking , dok kijken en ze troffen een nieuw gezwel aan, " ach het is vast niks maar we laten het ff onderzoeken "

De uitslag was donderslag, kwaadaardig en na een scan bleek zowel zijn lever als zijn milt vol tumoren te zitten , " geniet nog ff van hem "
En dat deden we, zoveel mensen die meeleefde met kaartjes



Elke avond samen liggen zoals we al 9 jaar deden








Na 2 weken vlogen ons de uitzaaiingen al om de oren in je bekkie, het was al klaar . Je bent liefdevol in mijn armen ingeslapen. De plek waar je het liefste was

En wij blijven achter met je vriend kodi en een koude bank een koud bed en lege armen.

Dag lieve lee dag wereldhond,♡