Een Hondenleven

EchoMira schreef: 12 sep 2025, 22:25 We zijn 3 maanden verder en hei loopt als een trein.

Ik had een ingeving dat hij misschien wel gewoon koolhydraten tekort kwam op zijn nierdieet. We zijn hem dagelijks wat rijst gaan voeren en hij veert weer op. Ik weet dat het tijdelijk is maar we vinden het toch leuk.

EchoMira schreef: 28 aug 2025, 21:39

Cooper schreef: 28 aug 2025, 19:55 Dat is een liefdevol besluit maar daarom niet minder moeilijk. Sterkte.

We hebben het er veel over gehad en we willen niet tot het gaatje gaan.
Een rustig afscheid en hem samen begraven.

Natuurlijk zijn we ontzettend verdrietig dat het zover is maar dat maakt de situatie niet anders. Hij redt het nu nog net maar we hebben geen behoefte om te wachten tot hij zichzelf nog meer verliest.
Het is gewoon geen hond die het goed doet op onduidelijkheid en uiteindelijk is het leven gewoon te moeilijk voor hem.

Op de bank liggen met zijn vrouwtje lukt prima maar als mijn moeder opstaat om haar vaat naar de keuken te brengen loopt hij mee en dat overziet hij niet meer dus dan staat hij maar een beetje. Wandelen gaat ook nog maar eigenlijk heeft hij geen zin en hij loopt alleen maar achter haar aan. Het is een karwei, geen recreatie.

Ik denk dat je het best bog een half jaar zou kunnen rekken maar waarom? Voor Hein niet. Hij staat er rottig bij terwijl het van nature een alert hondje is dat met een hoog staartje staat te kwispelen.
Nu staat hij zich met een verbeten bek goed te houden. Staart laag en stress met lage energie.
Het is gewoon zielig.

Noor schreef: 07 jun 2025, 22:58 De pupkopers waren niet helemaal eerlijk geweest, de vrouw in het gezin bleek later nogal in een overspannen, depressie te zitten, dat wist ik uiteraard niet. De pup was bedoeld om haar juist meer naar buiten te krijgen, dit werkte averechts. Hein laten castreren ( in de hoop dat hij makkelijker werd) ik, als fokker wist hier niks van, ik hoorde het pas toen het al te laat was en hij stel op sprong weg moest. Ik heb toen een oproep gedaan , of iemand kon helpen, omdat bij mij thuis ( ik had toen 2 reuen en 5 teven) het erg druk was. Martijn reageerde. Daar ben ik nog steeds enorm dankbaar voor .
Hij heeft hier een super puppentijd en socialisatie gehad, het was geen probleem hondje/pup .

Totaal onbegrepen en verkeerd behandeld door zijn eerste gezin.

Voor mij is hein altijd bijzonder, hij werd uren onverwachts na de rest geboren, en hij was blauw en slap. Ik dacht.. ik probeer het. Cold water shock, beademing... en ineens haalde hij adem. Hij was altijd ( qua uiterlijk) wat anders dan zijn nestgenootjes. Maar super gezond en slim.

Ik heb en vind, het nog altijd erg naar dat juist hij bij zulke pupkopers moest komen. Ik denk dat andere fokkers wel kunnen beamen, dat mensen zich erg anders voor kunnen doen.

Hij was hier 8 a 9 weken een super makkelijke, ongecompliceerde pup.

Het onbegrepen zijn en castratie in de maanden erna, zal hem wat van het padje gebracht hebben.

Jullie weten wanneer het tijd is. Ik ben jullie altijd dankbaar.

EchoMira schreef: 07 jun 2025, 22:10

Marc schreef: 07 jun 2025, 07:29 Hoe dat kan is mij een raadsel

Mij is het een raadsel waarom hij niet op librela reageert.
Daar zijn de ervaringen toch wel positief mee maar voor hem doet het niets.
Hij is in het afgelopen jaar 7 keer naar de dierenarts geweest.
Bloedbeeld, prikken en adviseren. Mijn ouders vinden dat zelf vooral fijn omdat ze het goed willen doen en de dokter daar dan een stempeltje voor heeft.

Ik voel er veel bij maar ik vind er weinig van. Die hond is allang binnen.

Hij was bij zijn pupkopers thuis en die vonden hem heel stom.
Dus er was op het forum een oproepje of hij opgehaald kon worden en daar had ik toen wel tijd voor. Was vlakbij.
Hei liep vooruit trekkend aan de riem naar de auto. Wilde zelf ook heel graag weg.
Sindsdien is het gewoon een heel grappig, brutaal en lief minikeizertje.

Hij moest ontzettend veel leren en leren vond hij ook niet makkelijk maar het lukte allemaal toch en van een ronduit ingewikkelde pup werd hij toch een ontzettend lief en handig hondje.
En daar heeft hij en heel veel mensen een decennium van genoten. Sorry als ik daar geen negatieve gevoelens bij heb.

Hein wordt bij Eva begraven. Bij mij achterin de tuin.

Lothian schreef: 07 jun 2025, 11:12 Nee ik bedoel zeker niet dat jij met Bas hebt lopen kwakkelen hoor, heb jou veel hoger zitten dan dat meer zo van dat als je diverse dingen probeert die niks doen je misschien niet maandenlang door wil blijven puzzelen met een hond van 13.

Lothian schreef: 07 jun 2025, 10:14 Ach Heintje. 13 jaar is niet hoogbejaard voor een terriër maar wel al een respectabele leeftijd. Zou mooi zijn als de tips van Marc nog wat zouden helpen... al kan ik me voorstellen dat jullie ook niet eindeloos willen kwakkelen en proberen.