Een Hondenleven

Vrienden van mij hadden altijd honden. Op het moment dat ze een Engelse setter namen hadden ze al een springer. De Engelse setter bleek toch wel echt van een heel ander kaliber. Zindelijkheid blijkt bij dat ras rustig bijna een jaar te duren. Slopen blijft levenslang een ding en luisteren is ook niet eenvoudig. Dus soms krijg je gewoon een uitdaging hoe goed je ook denkt dat je met honden kan of kan opvoeden.

Ze hebben gewoon doorgezet en de hond is inmiddels 6 maar sloopt en steelt nog steeds. Haha. Ik vind de hond erg leuk. Zij ook maar een makkelijk ras is het blijkbaar helemaal niet. Ik zeg ras omdat de fokker zegt dat die zaken nu eenmaal sterk in dat ras zitten. Ook eten van zaken die niet eetbaar zijn maar wel ruiken naar eten. Hap slik weg verpakking bv.

Dat soort dingen doen mijn honden gewoon niet. Slopen nooit en zaken opeten die niet eetbaar zijn ook niet. Dapper en Wuilus deden dat ook niet. Terwijl die wel sloopten bv.

Dus je kan ondanks je ervaring altijd een uitdaging krijgen. Dat Eva mensen beet was ook echt een uitdaging. Ze deed het vanaf de eerste dag dus het zat gewoon in de hond. Dat wegkrijgen is eigenlijk hetzelfde als iemand afleren om te lachen. Niet te doen dus.

Voor mij betekent dat ook dat de honden een bepaalde vrijheid hebben. Wandelen doen we los. In huis mogen ze overal op en ze mogen zo vaak ze willen naar de tuin en doen wat ze willen. Dat is wel nieuw voor me maar ik denk wel dat ze het fijn vinden. Hier tenminste wel.

Bij ons mogen ze wel alleen in de keuken en woonkamer en de rest van het huis zien ze nooit en daar komen ze nooit. Nooit in de gang en nooit boven via de trap in de gang. Ik laat ze in en uit via de zijdeur. Of achterdeur. Ze zijn nog nooit boven geweest anders dan gedragen naar de douche bv. Wij hebben een open houten gedraaide trap met een stenen vloer eronder en een vide. Met spijlen waar ze doorheen passen. Dat durf ik echt niet aan.

Maar ze weten niet beter. En ze hebben natuurlijk voldoende aan de benedenverdieping en tuin.