Een Hondenleven

Tineke schreef: 25 mar 2026, 05:36 Elsa maakt nooit geen contact met andere mensen dus voor haar speelt zoiets nooit.
Ze negeert eigenlijk iedereen buiten haar kringetje, ze heeft er niets tegen maar ook niets mee.

Roland zou zeker wat lekkers aanpakken kun je nog een mooie high five van hem krijgen maar gaat dan wel met ons mee.

Zelf ben ik ook zo'n mafkees die altijd met lekkers op zak loopt en een vaste klantenkring heeft daarvoor in de parken waar ik kom

Uiteraard na overleg met de bazen.
Ik droog zelf en imo vinden honden gedroogde snacks het lekkerst want ik ken bijna geen hond die er niet dol op is.

Ik vind het erg leuk als iemand Guus wat geeft omdat het hem blij maakt en als hij blij wordt vind ik het prima.
Hij is helaas allergisch voor alles behalve kip. Laatst propte iemand er snel toen ik niet keek drie frolics in. Zag de laatste verdwijnen. En die dingen zijn relatief groot voor een piepklein hondje dus hij kreeg binnen een kwartier buikkramp. En zijn oogjes gingen heen en weer en zijn lichaam begon te wankelen. Dus weer lichte epilepsie.

Dan baal ik wel. Maar toch als iemand een snack met kip heeft graag en leuk. Misschien moet ik zelf snacks gaan meenemen en als ze graag iets geven gewoon zijn eigen kipsnacks aan die persoon geven. Dan kan het toch en krijgt hij zelf geen last.

Nanna schreef: 24 mar 2026, 21:25

Marc schreef: 24 mar 2026, 21:24 Ik vind trouwens het woord omkoopbaar verkeerd gekozen. Ik vind het prima dat Guus sociaal is met vreemden. Meer dan prima.

Ik zie dat dan meer als ‘zou je hond met iemand meelopen voor lekkers’. En dat jij voor schut achterblijft.

Ah zo. Dan ken ik weinig omkoopbare honden want voor een hond is het niks als je 100 meter weg bent. Sprintje. Dus als je hond een stuk met iemand meeloopt betekent dat echt niet dat hij uiteindelijk niet komt. Ken geen hond die de baas laat vertrekken alsof het lucht is uiteindelijk voor een paar koekjes van een vreemde.

Ik vind trouwens het woord omkoopbaar verkeerd gekozen. Ik vind het prima dat Guus sociaal is met vreemden. Meer dan prima.

Guus heeft zoveel zelfvertrouwen dat iedereen hem kan aaien en voeren. Dat vindt hij geweldig. Dus ga je hem voeren dan neemt hij dat meteen aan.

Maar, hij is extreem trouw en zou nooit blijven als ik wegloop. Dus ik kan hem heel gemakkelijk overal wegroepen. Zolang ik erbij sta is alles prima. Ik denk dat hij ook heel erg op mij leunt daarin. Als hij helemaal alleen is heb ik geen idee wat hij doet.