Alfil claimde mij absoluut. Dat begon een een half jaar nadat hij bij ons kwam. Ik heb er echt paal en perk aan moeten stellen, want de kinderen mochten soms niet meer op de bank, vooral de jongste, en Lily ook niet. Dat ging vér over de grens. Nu doet hij het af en toe nog heel subtiel met Lily. Dan zie ik dat ze met weggedraaide kop zit omdat Alfil haar de blik heeft gegeven. Dan is een ´nee´ tegen Alfil voldoende (legt hij weer zuchtend zijn kop neer) en een klopje op de bank en dan komt ze erbij. Dat vind ik ok en dan mag Alfil ook gewoon op de bank blijven.
Grommen. Er zijn zoveel manieren van grommen, dus dat vind ik een lastige. Alfil kan een heel zacht grommetje geven om te claimen (bovengenoemde situatie) en dat corrigeer ik met een ´nee´. Hij kan ook grommen omdat hij van de bank af moet van mij om plaats te maken voor een mens. Dat is meer een protestgrom en daar til ik niet zo zwaar aan. Ik haal hem dan alsnog van de bank en ik weet dat die grom niet overgaat in bijten. Hij gromt ook wel eens als mijn oudste zoon hem op schoot wil nemen. Dan corrigeer ik oudste zoon
Lily claimt niet en gromt vrijwel nooit. Ze probeert wel eens te grommen naar een hond die ze niet vertrouwt, maar het is geen porum.