Een Hondenleven

De heren kunnen probleemloos los op de plekken waar dat mag. Niet omdat ze zo geweldig gehoorzaam zijn (verre van) maar omdat ze vrijwel nooit op het idee komen om vervelende dingen te gaan uithalen.
Ze gedragen zich netjes tegenover andere honden. Bangerds laten ze met rust, mouwenopstropers lopen ze met een boog omheen, krijsende kleurmuizen met grootheidswaanzin lachen ze om. Ze zeggen even gedag en lopen door. Brimi wil best af en toe een sprintje trekken met een andere hond, Logi heeft daar geen zin meer in en dat accepteren andere honden goed.
Ze hebben nul interesse in wandelaars, hardfietsers, boscrossfietsers, gillende/rennende kinderen, hardlopers en ander bosgebruikend volk. Brimi vindt iets van langssuizende koetsen en ruiters maar niet zodanig dat het hinderlijk is en die hebben sowieso niks te zoeken in een losloopgebied.
Jagen doen ze max. 5 minuten, als een konijn of ree voor hun neus voorbij komt. Daarna is het stom. Voor varkens gaan ze een blokje om, net als ik.

Buiten losloopgebieden gaan ze aan de lijn. In de wijk komen we vreemde katten tegen en daar moeten ze wel idioot van doen. Geen zin an. Ze blijven verder netjes op de stoep maar ik hou het liever veilig voor iedereen. Ze trekken niet en aan de flexen kunnen ze uit de voeten en snuffelen, ik wacht wel.

En in span aan de fiets ook altijd aan de lijn behalve in het bos. Ik loop sinds een jaar tamelijk kreupel, wandelen gaat vaak slecht dus ik kar met de fiets in wandeltempo door het bos. Onderweg naar het bos en naar huis door het dorp gaan ze aan de lijn.