Een Hondenleven

Ook voor mij is het lastig.

Het jaar begon toen ik aan de chemo zat want helaas ongeneeslijk ziek. Uitgezaaide borstkanker in de botten. Dankzij de chemo is alles wat er zat weg (wat kleiner is dan 0,5 cm is helaas niet te zien op scans dus dat blijft altijd een risico) en het is verspreid door de bloedbaan, dus ik blijf palliatief. Maar ik voel me goed en ben ook nog bestraald en blijf behandeld worden met antihormoon en elke 3 maanden een scan en onderzoeken. Maar dan kan dit heel lang goed blijven gaan. En ik kan alles weer doen. Het is leven met kanker.

Maar ik heb ook besloten het roer om te gooien en dicht bij het bos te gaan wonen. En ik heb hier wonderbaarlijk mijn leven opgebouwd. ben weer een eigen bedrijf gestart. En heb natuurlijk Sophietje erbij.

Gek genoeg sta ik veel relaxter overal in dan eind 2022 / 23. En heb ik een soort rust over mij gekregen. En is er weer contact met mijn moeder die 80 is en niet heel lekker gaat maar dat contact in deze fase is wel fijn.

Ik geef zeker een positief cijfer denk toch een 8.