Een Hondenleven

Ik moet er wel om lachen. Op Animal Event was er een kraampje van een dierfysio. Die wilde Taro wel even bevoelen maar Taro kreeg helemaal zo'n bol ruggetje en begon te trillen en zijn staart kwam bij zijn kin pas weer tevoorschijn. Maar 1 seconde nadat ze los laat schudt hij zich uit en is hij weer theepotvormig

(Die fysio zei trouwens zelf ook direct dat ze bij zo'n hond dan eerst een sessie rustige kennismaking zou inboeken en stopte, voordat dat arme mens straks een slechte naam heeft.)

Dalí is lief en knuffelig maar onvoorspelbaar. Totaal ongeschikt om aan een willekeurig iemand mee te geven.

Lucca houdt niet van vreemden. Maar als je haar de ruimte geeft is ze een relaxte hond waar je weinig last van hebt.

Taro vindt iedereen gezellig maar wil absoluut niet aangehaald worden door onbekenden. Het initiatief moet vanuit hem komen. Maar die kan ik wel aan anderen meegeven. Hij is dit weekend ook door kinderen uitgelaten, wel altijd met mij erbij natuurlijk.

Zorro was echt sociaal. Die was helemaal niet geïnteresseerd in vreemde mensen maar je mocht hem best aanhalen en bij hem in de buurt komen, zoals jij een sociale hond beschrijft. Laconiek maar alles behalve sloom.