Een Hondenleven

Dívka kruipt zo ongeveer in me en gaat zenuwachtig piepen en dribbelen.
Wat ze doet als ze los is durf ik mijn hand niet voor in het vuur te steken maar ik gok ook naar mij toekomen en bijna in me kruipen.
Thuis kruipt ze op schoot of als ik in bed lig tegen mijn rug aan met haar kop in mijn nek gedrukt.

Mahdu schrikt zeer zelden, meestal kijkt hij naar de oorzaak en ontspant direct weer.
De enkele keer dat hij het toch wel spannend vindt (als het écht tekeer gaat qua vuurwerk, net na middernacht tijdens de jaarwisseling) klimt hij op schoot om daar rustig te kijken maar ook dan ontspant hij vrijwel direct weer.

Mahdu is gewoon een superstabiel hondje wat door zijn stabiliteit zorgt dat Dívka minder hard in paniek raakt.