Op een rustdag is het vnl blokjes om, beetje in en om huis klooien met bijvoorbeeld een knuffel, beetje kluiven, beetje ravotten met mijn andere hond en als ik zie dat ze prima wat meer aankan wandelen we een grotere ronde.Topsi schreef: 15 mar 2023, 11:13Wat knap dat jouw hondje zo ver gekomen is. Wat doe jij met je hond op een rustdag helemaal niks behalve in de tuin of korte wandelingen? Openbaar vervoer terrasjes naar de stad is voor ons echt al 10 stappen te ver maar voor mij ook geen must of geen plaatsen waar ik haar mee naartoe zou nemen. Mijn hoop is vooral dat ze zich beter in haar vel gaat voelen buiten en dat we op den duur rustig kunnen wandelen zonder ons zorgen te maken over fietser passanten en andere honden. De sporten die je noemt klinkt interessant en ga ik zeker bekijken wat het aanbod bij ons in de buurt is.Loraine schreef: 15 mar 2023, 11:01 Hier een hond die voorheen heel snel overprikkeld raakte maar ook vlot onderprikkeld was en alles in extremen doet.
Fijne lijntjes om op te balanceren maar ik heb het vnl gezocht in zoveel mogelijk vanuit rust werken, haar zsm uit situaties verwijderen waarin ze ontzettend hoog in opwinding zat en op rustige tijden wandelen.
Kwam in de praktijk neer op overdag enkel poep&plasrondjes en tussen 1 en 6 's nachts de lange uitlaatronde.
Verder begonnen met 1x per week een grote activiteit qua prikkels etc en dat lukt inmiddels met de ene dag grote activiteit en de andere ff rustdag inlassen, sommige weken kan ik 2 dagen achter elkaar een grote activiteit doen voor ze een rustdag nodig heeft maar dat moet ik echt per dag bekijken en inschatten.
Grote activiteit is op drukke tijden de grote wandeling doen/fietsen, meenemen naar stad/tuincentrum/terras/braderie oid, cursus/trainen, mee in het ov naar mijn ouders.
Klinkt niet als veel maar haar koppie raakt overvol door de nieuwe indrukken, drukte om haar heen etc waardoor ze uiteindelijk hysterisch wordt omdat dat haar toevlucht is wanneer ze het niet meer trekt.
Heeft wel een paar jaar geduurd voor we zover waren, ook door miscommunicaties en beter op elkaar ingespeeld moeten raken enzo.
Het kan helpen om met de hond (privé)lessen te nemen bij een goede(!) instructeur die samen met jou gaat werken aan de dingen waar je tegenaan loopt.
Maar geen spannende dingen zegmaar.
Ik heb haar vooral aangeleerd dat ik dingen voor haar oplos.
Ze vindt vreemde honden heel spannend en reageerde er ontzettend hysterisch op, waardoor andere honden juist probeerden haar te grijpen.
Ik ben waar mogelijk gaan omlopen/oversteken en wanneer dat niet mogelijk is vorm ik een barricade door haar schuin achter me te plaatsen en te zorgen dat ik ten alle tijden tussen haar en de andere hond sta/loop.
En op smalle stukken waar je geen ruimte kunt nemen til ik haar op.
Tegelijkertijd, als ik weet dat een andere hond niets doet laat ik haar daar gecontroleerd en vanuit rust juist mee kennis maken.
Maar in principe hoeft ze dus niets met honden buiten haar vertrouwde kringetje.
Zelf heb ik geen auto en ben dus afhankelijk van het ov als het gaat om bezoeken vd familie etc, dat is de voornaamste reden dat ik het haar wel heb aangeleerd.
Bij haar vorige eigenaar was ze compleet hysterisch in het ov en daardoor werd dat compleet vermeden, ik had zelf zoiets van 'je mag het eng vinden maar we gaan het wel doen'.
Dus we zijn begonnen met in de bus stappen, 1 halte verderop uitstappen en terug naar huis lopen, na een wandeling bij een station verderop in de trein stappen en bij het station dichterbij huis (rit van 2 of 3 minuten geloof ik) er weer uit en toen bevestigt was dat de trein en bus haar niet zouden vermoorden, reisden we heen en terug.
Tuincentrum heb ik als volgt aangepakt:
Eerst zelf erheen, kijken wat de drukke stukken zijn, waar we heen kunnen uitwijken en wat de kortste route is naar de uitgang.
Dan op een zeer rustig tijdstip erheen met de hond, laten kijken en snuffelen en na een kwartier ofzo weer naar huis.
Even een dagje laten bijkomen, alle indrukken laten verwerken en de week erop weer erheen en wat langer.
Inmiddels gaan we minimaal een uur, op wat drukkere tijden (nog lang niet topdrukte) en met tussendoor een bakkie koffie in het restaurant.
Das wel het maximale voor nu, maar daar ben ik al ontzettend trots op hoe ze dat doet.
Ze mag dingen eng vinden, ze mag steun zoeken bij mij en/of de andere hond maar we gaan niet hysterisch doen (ivm bereikbaar blijven) en we gaan het aan.
Grappig genoeg wordt ze steeds stoerder juist omdat we dingen blijven doen, wel waar nodig met kleinere stapjes en soms even een stapje terug maar ze doet het mooi wel.
succes!