Een Hondenleven

Ik heb met Dívka ook weinig problemen met andere reuen, ze laat zich gewoon niet dekken.
Ze vindt vreemde honden eng en zal er met een grote boog omheen rennen.
Ook meteen de enige reden dat ze nooit drachtig is geweest bij de vorige eigenaar die ervan overtuigd was dat de loopsheid voorbij is wanneer de teef niet meer vloeit en haar gewoon weer losgooide.
Ik loop normaal al op afwijkende tijden, gewoon omdat ik dat relaxter lopen vind en losloopgebied komen we vrijwel nooit, dus daar hoef ik geen rekening mee te houden wanneer ze loops is.
De reuen die hier over de vloer komen zijn gecastreerd, net zoals Mahdutje.
Wanneer iemand een intacte reu meeneemt dan wil ik dat weten zodat er ruim om de loopsheid heen gepland kan worden, tijdens de loopsheid zijn intacte reuen hier niet welkom.
Voor oppassen neem ik alleen gecastreerde reutjes aan of teefjes, gewoon omdat ik dat makkelijker vind.

Ik vind een intacte teef niet lastiger dan een gecastreerde hond, ze is wel wat minder gelijkmatig in haar humeur omdat de hormonen hun invloed hebben.
Maar dat is voor mij geen probleem, zolang er geen medische reden voor is, het bloed niet tegen de muren zit en er geen heftige schijnzwangerschap is of bijvoorbeeld elke 3 maanden loopsheid blijft een intacte teef mooi intact wat mij betreft.
En mocht ik geen intacte teef hebben dan is het ook geen probleem als een volgende hond een intacte reu blijkt te zijn.
Nu is zo'n beetje 90% van wat ik aan herplaatshonden (ik ben niet zo vd pups) voorbij zie komen gecastreerd geloof ik.
Dat maakt de kans op een gecastreerde opvolger wel significant groter.

Ik ken bijna alleen maar gecastreerde reuen, hetzij om medische redenen gecastreerd op latere leeftijd, hetzij omdat ze via een stichting geadopteerd zijn, de dierenarts het adviseerde of er praatjes geloofd werden over (al dan niet binnenshuis) markeren, rijgedrag etc.
Sommige zijn idd van die vormeloze luiwammesen zonder enige vorm van karakter die al dik worden als ze naar een koekje kijken zegmaar, andere zijn ontzettend pittig en weten precies hoe het werkt als een teefje loops is en alles daartussenin.

Mijn eigen reutje is ook gecastreerd, zo kwam hij bij me en je kunt die ballen er moeilijk weer terug aan plakken.
Hij is qua gedrag en uiterlijk niet bepaald een 'echte' reu, veel mensen denken dat hij een teefje is omdat hij een wat zachter, vriendelijker uiterlijk heeft en hij is ook helemaal niet bezig met puntjes maken naar andere honden oid.
Hij dartelt overal gezellig tussendoor, vindt een hoop andere honden vooral gezellig en als ze niet vriendelijk zijn, te lomp of weet ik veel wat dan gaat hij er met een boogje omheen.
Labradors, SPA's en andere voor hem te lompe types ontwijkt hij wel maar vooral omdat ze hem hebben onderuitgeschoffeld of zonder aantoonbare reden tegen de grond hebben gesmeten oid en hij dat type nu associeert met minder gezellige ontmoetingen en pijn in het lijf.
Vallen ze hem lastig of doen ze hem pijn dan geeft hij dat netjes aan en wanneer ze daar niet op reageren dan valt hij uit; vooral iets als 'grrrrwéfwéfwéf! ' en in de lucht happen naar de andere hond.
Ondanks dat hij zelf niet bezig is net puntjes maken bij andere honden is hij wel de lul bij andere reuen, hij is oa bereden en tegen de grond gegooid door loslopende reuen gewoon omdat het kan.

Of een volgende reu intact is of niet hangt van een paar factoren af, mijn intacte teef bijvoorbeeld.
Ik heb geen zin in scheiden of honden uit logeren sturen maar ik wil ook geen nestjes dus als Dívka nog intact is komt er geen intacte reu bij mocht er tzt een hond bij komen.
Is ook meteen de reden dat ik geen intacte reuen aanneem voor oppassen.