Een Hondenleven

Ik woon gelijkvloers dus geen gedoe met trappen etc.
Er staat hier zelfs een oude vierkante poef/hocker bij het voeteneind omdat Mahdutje anders naast het bed gaat staan keffen en mopperen dat hij niet op bed kan komen.
Voor ieders nachtrust dus gekozen voor de poef, dan kan hij gewoon op- en van het bed zonder hulp.
En tegelijk wordt de poef ook als ligplaats gebruikt en door mijzelf als stoel bij het omkleden.
Dívka springt als een vlo vanaf de vloer op het bed, Joep gebruikt de poef om op bed te komen maar springt meestal rechtstreeks op de vloer vanaf het bed.

Mahdutje ligt meestal op bed, liefst dwars en een betonblok imiterend zodat verschuiven zeer lastig wordt en ik half buiten het (eenpersoons)bed hang voor mijn gevoel.
Maar daar krijgt hij 2 opties: of hij schuift alsnog op/draait een kwartslag of ik doe dat voor hem en dan eindigt hij naast het bed.
Meestal is een 'Tatje, ga eens aan de kant' ruim voldoende, gevolgd door een 'dank je wel knapperd'.

Dívka komt er soms even bij liggen, in de winter beduidend een stuk meer dan in de zomer en ook geregeld een kwartiertje onder het dekbed tegen me aan genesteld.
Joep wisselt af, vaak op bed maar net zo vaak op de vloer.