Een Hondenleven

Ja, ze heeft hele eigenwijze oren.

Deze dame:


https://verhuisdieren.nl/plaatsprofiel/ ... R0WhpYlC4w

Ze is zó leuk
Momenteel verblijft ze bij het baasje van Joep waardoor ze ook regelmatig hier is en ik ben gewoon verliefd op haar.
Het is dat het echt niet kan, vandaar dat ik haar maar hier plaats.

Niets

Ik zie het momenteel ook in mijn directe omgeving.
Hebben 2 relatief jonge honden (±3 jaar), zijn uit elkaar en hebben elk een hond meegenomen.
Nu is de 'achterblijver' een heel onzeker typetje die zich enorm optrok aan de andere hond en is 'ie 'te moeilijk' omdat er een terugval is in gedrag want gezin is uit elkaar gevallen, steunpilaar weg en het baasje vindt dat als 'ie niet gewoon meedraait alsof alles nog precies zo is als altijd de hond maar weg moet.

Tegelijkertijd, als men die moeite niet wil doen is het beter voor het dier als die een andere, hopelijk betere baas krijgt imo.

CatnDog schreef: 09 aug 2025, 13:31

Loraine schreef: 09 aug 2025, 13:03

hakunamatata schreef: 09 aug 2025, 12:48
Ze hebben het stukje tekst aangepast. Was eerst korter maar de zin staat er weer dat de hond niet durft te varen.

Ik verbaas me er vooral over dat je na 8 jaar gewoon niks meer over je hond kan zeggen dan '10 jaar oud en is graag buiten'.
Maar goed, precies zo was ook de beschrijving van mijn oude Lizzy op marktplaats met zelfs nog slechtere foto's 'oudere hond is heel lief, we zoeken een huis waar ze minder alleen is'. Bleken wel erg lieve mensen die echt om Lizzy gaven, omstandigheden waren in de jaren veranderd en gunden haar beter. Maar toch blijf ik me dat verbazen.

Dat extra stukje had ik idd niet gelezen.

Sommige mensen zijn ervan overtuigd dat je zo min mogelijk informatie moet geven bij het plaatsen van een advertentie, dan snij je jezelf niet in de vingers door langer met de hond te blijven zitten ofzo.

Je ziet helaas heel vaak dat mensen die een hond - opnieuw - herplaatsen van de vorige eigenaar 'geen eerlijk beeld' hebben gekregen en dat ze tegen allerlei problemen aanlopen waarover niet of iets anders was verteld.

Ik probeer zelf zo uitgebreid mogelijk te zijn in het beschrijven vh ter herplaatsen dier, iig wat de dingen zijn waar ik tegenaan loop.
Zo heb ik ooit een cavia overgenomen van een fokker waar ze in een groep leefde en bij mij de hele groep over de tief joeg.
Enige verschil was dat alles wat bij de fokker in haar groep geplaatst werd jonge dieren waren en ik een volwassen groep had die ontzettend gestresst waren van haar aanwezigheid.
Dat heb ik ook vermeld in de advertentie, dat bij volwassen cavia's plaatsen niet goed gaat.
En het bij de kennismaking nogmaals benoemd en benadrukt.
Haar nieuwe eigenaren hebben er 2 jonge cavia's bij geplaatst en voor zover ik weet is dat gewoon goed gegaan.

Ik geef ook aan dat een nieuwe eigenaar altijd contact mag opnemen als ze ergens vragen over hebben.
Het kan natuurlijk altijd zijn dat ik iets vergeten ben te vermelden of dat ze het vergeten zijn of zelf andere commando's gebruiken dan dat de hond kent ofzo.
Heel stom voorbeeld mss, maar normaal gebruik je 'luid' als je een hond op commando wilt laten/leren blaffen, Mahdutje kent geen luid maar wel 'woewoewoewoewoe!'.

hakunamatata schreef: 09 aug 2025, 12:48

Loraine schreef: 09 aug 2025, 12:36 Of je gaat proefvaren met de hond.
Er zijn genoeg mensen die hun honden mee aan boord hebben en ik ga er voor het gemak vanuit dat een zeilboot waarmee ze zo ongeveer de wereld rond gaan geen heel klein bootje is.

Ze hebben het stukje tekst aangepast. Was eerst korter maar de zin staat er weer dat de hond niet durft te varen.

Ik verbaas me er vooral over dat je na 8 jaar gewoon niks meer over je hond kan zeggen dan '10 jaar oud en is graag buiten'.
Maar goed, precies zo was ook de beschrijving van mijn oude Lizzy op marktplaats met zelfs nog slechtere foto's 'oudere hond is heel lief, we zoeken een huis waar ze minder alleen is'. Bleken wel erg lieve mensen die echt om Lizzy gaven, omstandigheden waren in de jaren veranderd en gunden haar beter. Maar toch blijf ik me dat verbazen.

Dat extra stukje had ik idd niet gelezen.

Sommige mensen zijn ervan overtuigd dat je zo min mogelijk informatie moet geven bij het plaatsen van een advertentie, dan snij je jezelf niet in de vingers door langer met de hond te blijven zitten ofzo.

Of je gaat proefvaren met de hond.
Er zijn genoeg mensen die hun honden mee aan boord hebben en ik ga er voor het gemak vanuit dat een zeilboot waarmee ze zo ongeveer de wereld rond gaan geen heel klein bootje is.

Mahdutje vindt het verschrikkelijk als ik wegga zonder hem.
Hij is stil wanneer ik wegga, stil wanneer ik weer aan kom lopen maar zogauw ik voor de deur sta begint hij te jammerbrommelen en zodra de deur open gaat en hij me ziet begint hij te brullen, joelen en keffen.
De spanning slaat op zijn buikje, dus zeker als ik ietsje langer weg ben en hem niet uiterlijk een half uur voor mijn vertrek heb uitgelaten vind ik ontlasting en urine in de gang, vlak naast waar hij op dat moment op me zit te wachten.
Kan ik boos om worden, maar hij koppelt dat dan aan mijn binnenkomst en dat verergert zijn spanning alleen maar meer in de toekomst.
Ik begroet hem vrolijk bij binnenkomst, gooi het hekje open en vraag hem of hij goed op het huis gepast heeft en alle boze boeven heeft weggejaagd.
Als ik dan ontlasting en urine vind zeg ik hooguit 'och kereltje, moest je zo nodig?', ruim het op en dan laten we Dívka samen uit de slaapkamer en ze krijgen wat lekkers.

Ik vind het persoonlijk ook van de zotte dat je je buren opzadelt met jouw katten.
Het zijn HUISdieren, geen flikkermaarnaarbuitenenzezoekenhetmaaruitdieren.
Wil je je katten persé naar buiten hebben dan zet je je tuin maar af ofzo, maar ga je buren etc er niet mee lastigvallen.
Het is toch te gek voor woorden dat een ander zijn tuin moet gaan veranderen in een soort van Alcatraz om zijn huisdieren in zijn eigen tuin veilig te houden omdat de buren te besodemieterd zijn om hun verantwoordelijkheid te nemen?
En vervolgens natuurlijk wel gaan lopen janken wanneer poekie niet thuis komt omdat die onder een auto is terechtgekomen, vergiftigd is, gegrepen door een hond of opgesloten raakte in een schuur ofzo.

Ik heb een achterbuurvrouw gehad die het heel normaal vond dat iedereen de boel maar hermetisch moest afsluiten als ze haar kat niet bij hen binnen wilde hebben.
Wilden ze dat niet dan moesten ze maar een emmer water over de kat gooien, midden in hun huis.
Die kreeg op een gegeven moment van mij te horen dat ze haar kat maar lekker bij zich ging houden en anders de kosten ging betalen voor alle schade veroorzaakt door haar kat, de dierenartskosten die hij veroorzaakte door de stress die hij mijn kat toebracht (die kreeg serieuze astmatische aanvallen en liep met open wonden als hij weer eens een vlo had meegebracht ) en ze kon haar kat de volgende keer bij het asiel ophalen.
Mens heeft me minstens een jaar heel vuil aangekeken, áls ze me überhaupt al aankeek.
En geprobeerd me zwart te maken in de buurt, maar die hadden hetzelfde probleem met haar kat en bleken het roerend met me eens te zijn.
En heel raar, maar waar voorheen niets kon, lukte het haar nu ineens wel om de kat bij te sturen.

Mijn katten reageerden nogal verschillend op Mahdutje, de één heeft hem stevige poot en al dan niet uitgestoken nagels opgevoed en de ander vond hem doodeng.
Het in eerste instantie geplaatste harmonicahekje voor de kattenkamer werkte niet, Mahdutje paste door de mazen.
Deze is toen vervangen voor zo'n klemhekje zodat de kattenkamer ook echt een veilige zone was voor de katten.
Daarnaast wat hogere plekken gecreëerd en er bovenop gezeten.
Duurde alsnog 5 maanden voor de bangste kat op de bank kwam liggen wanneer Mahdutje daar lag, met een kop als onweer als hij ook maar een millimeter haar kant op bewoog.
En ik denk na ruim een jaar lagen ze dicht bij elkaar te slapen.
Mahdutje heeft nooit zo ruig met haar mogen spelen als met de andere kat maar voorzichtig spelen, vlak bij elkaar chillen enzo vond ze prima.

Toen Dívka erbij kwam was de pittigste kat al weg, het bangerikje was wat meer opgebloeid en moest wel even wennen aan Dívka, maar Dívka liet haar vnl met rust.
Overigens heeft Dívka vanaf het begin ook uitgelegd gekregen dat Aife-poes van mij was en een verkeerd liggend haartje door haar toedoen zou een Heel Boos Vrouwtje opleveren.

De cavia's waren een groter probleem trouwens, die kwamen er toen beide honden er al waren en Aife net was ingeslapen.
Mahdutje vond ze interessant maar was opdringerig nieuwsgierig, die moest alleen een beetje afgeremd worden zegmaar omdat hij iets te lomp was.
Dívka daarentegen ging helemaal door het lint, volledig in jachtmodus.
Die heb ik in het begin ook alleen in dezelfde ruimte gelaten als ik er strak bovenop kon blijven zitten en bij elke vorm van spanning consequent weggestuurd.
Na een paar weken kon ze er overigens ook zonder toezicht bij, toen waren ze volledig geaccepteerd als 'eigen'.

Die Akita heeft denk ik vooral zo'n nare uitstraling door de oogkleur, gok dat ze een stuk vriendelijker oogt met bruine ogen.

Mahdutje was 9 maanden toen besloten werd dat hij vals en onhandelbaar was en dat hij moest oprotten.
Ja, als je als bejaard koppel een puppy koopt en verwacht dat die zich precies zo gedraagt als je vorige hond die bejaard was toen hij overleed en überhaupt wat zachter was van karakter, kom je van een koude kermis thuis.
Hij moest de hele dag op zijn plaats liggen, mocht hooguit even naar de waterbak lopen en op zijn plaats rustig spelen met een speeltje, werd 3x daags een kwartiertje uitgelaten en moest verder vooral niet gehoord of gezien worden.
's Avonds met bedtijd werd hij in zijn bench gestopt en ging daar een kleed overheen alsof hij een kanariepietje was.
Meneer ging puberen, tastte de grenzen af, uitte zijn frustraties, hapte daarbij en in spel wat in hun handen en dat betekende dus dat hij vals en onhandelbaar was.
En ja, ik heb in het begin ook best wat probleempjes gehad met hem, vooral omdat hij mij 5 stappen voor was in het uithalen van boevenstreken, we elkaar nog moesten leren kennen en er wat miscommunicaties waren.
Overigens dacht ik ook dat ik dat varkentje wel ff zou wassen na de uitgebreide gesprekken over zijn karakter en opvoeding tot dan toe, dat varkentje heeft mij vervolgens nog een stuk beter gewassen.
Maar met wat tijd, creativiteit, cursus en vooral niet zo perfect de lijntjes volgen is het helemaal goed gekomen.

Dívka was een iets ander verhaal, die was ontzettend gewenst en geliefd door haar vorige eigenaar maar kon niet overweg met diens nieuwe partner en ivm samenwonen zagen ze dat niet goedkomen op de langere termijn.
Hielp ook niet dat er best wat gesleept werd met Dívka van oppas naar uitlater naar andere oppas etc ivm de drukke baan en het nog drukkere sociale leven vd toenmalige eigenaar, daardoor raakte ze nogal ontworteld.
Met Dívka heb ik veel, heel veel werk gehad om die weer recht te trekken en als ik toen ten volle beseft had hoeveel werk erin ging zitten had ik haar niet genomen.
Gewoon omdat ik zie dat wij niet de best passende combinatie zijn, we zijn gek met elkaar en elke vooruitgang die ze maakt ben ik supertrots op, raak ik zelfs ontroerd van.
Tegelijkertijd besef ik, en zag ik dat ook toen ze tijdelijk bij mijn moeder woonde, dat ze bij een beter passende baas heel veel verder had kunnen groeien in nog niet eens de helft van de tijd die ik er nu mee bezig ben.
Er zit gewoon meer potentie in haar dan wat ik eruit kan halen, ik denk ook serieus dat ze het best goed had kunnen doen in bijvoorbeeld agility of detectie oid als ze bij een baasje was terechtgekomen die haar er beter in kan begeleiden dan ik dat kan.
Tegelijkertijd heb ik ook ontzettend veel van haar geleerd en mede daarom ook absoluut geen spijt dat ik haar toen heb genomen trouwens.

Katten zouden hier geen probleem zijn met de honden, hooguit dat Mahdutje iets te graag vriendjes wil worden en daarbij gigantische halen krijgt.
Dívka moet wel even uitgelegd worden dat de katten hier wonen, daarna is het, met in het begin een beetje toezicht houden, totaal geen probleem.

Mijn eigen allergie vormt een veel groter probleem en was de grootste reden om geen nieuwe katten meer te nemen toen de laatste 5 jaapr geleden overleed.
Ik kon gewoon niet meer in de woonkamer zitten zonder naar lucht te happen ondanks het dagelijks schoonmaken vd krabpaal.
De krabpaal naar de kattenkamer verplaatsen hielp maar beperkt en om de rest van mijn leven aan de cetrizine te gaan omdat ik perse een kat moet hebben terwijl mijn klachten bleven toenemen ging me wat te ver.
Ik merkte wel duidelijk verschil tussen 'normale' kortharen en die met zo'n zacht pluizig vachtje, de laatste kan ik een stuk beter hebben, geeft veel minder snel klachten zegmaar.
Alsnog wel teveel om zelf weer een kat te kunnen hebben helaas.

Met cetrizine, bij thuiskomst meteen omkleden, kleding in de wasmachine te gooien en zelf douchen kan ik relatief probleemloos bij mensen over de vloer komen die katten hebben.
Aaien en knuffelen gaat ook wel, zolang ik daarna mijn handen was voor ik in mijn ogen wrijf ofzo.
Mijn gezicht zo ongeveer in de vacht drukken geeft wel meer reactie/klachten, net als dat ik meer klachten had wanneer de oppaskat (ik meen een Ragdoll) in de rui was.

Maargoed, geen eigen katten meer voor mij dus.

Hewi schreef: 04 jul 2025, 22:50 Ben ik de enige die @thom schreeuwt maar niet weet waarom

Hij doet me een beetje aan Quin(n?) denken of een mix van hem en Farah.
Dus mss is dat het?

Ik zoek mijn herplaatsers wel met een doel uit zegmaar, maar dat doel is vnl gezelschap en lekker wandelen, evt een beetje cursussen/sporten.
Zo'n herplaatser mag best een rugzakje hebben of nog veel moeten leren ofzo, maar ik ga in de toekomst wel bewust op zoek naar een in de basis gezonde hond met een vrij stabiel karakter.
De eisen die ik heb:
De hond moet na opbouwen een paar uurtjes alleen thuis kunnen blijven, maar lukt dat niet dan gaat hij zoveel mogelijk mee en regel ik oppas wanneer hij echt niet mee kan.
Visite en hulpverleners moeten veilig naar binnen kunnen komen, ook wanneer ik afwezig ben of buiten westen ofzo, de hond hoeft bezoek niet leuk te vinden maar mag niet bijten, bezoek 'gijzelen' (ja, zo'n hond hebben we ooit gehad ) etc.
Moet met andere honden kunnen, ook ivm mijn achtervang die honden hebben en met de honden op visite komen, mijn oppashond en het meenemen naar anderen die honden hebben, hij hoeft ze niet persé leuk te vinden ofzo maar iig naast elkaar kunnen leven is wel zeer gewenst.
Bij voorkeur maximaal kniehoogte en ±20kg, maar als de perfect passende hond net wat groter is vind ik dat niet erg, wel een voorkeur voor 35-45/50cm want klein genoeg om nog makkelijk mee te nemen maar tegelijkertijd niet zo klein en kwetsbaar tov veel andere, grotere/lompe honden.
Oh en ik vind de Middellandse zeeziektes etc nogal eng dus tenzij de hond bewezen schoon is en geen gedoe met dat de ziektes in ruste zijn oid gaat mijn voorkeur uit naar een hond uit gebieden waar dergelijke ziekten niet voorkomen.
Los kunnen lopen is leuk maar als dat niet kan is dat geen probleem.
Vachttype maakt niet zoveel uit, wel een lichte voorkeur voor niet/weinig verharend.

Ik denk dat veel honden wel aan dit plaatje kunnen voldoen, zolang ik bewust op bepaalde types ga zoeken.
Neig momenteel zelf naar iets als een Beagle, Engelse Cocker, Engelse Springer, Puli, whippet, Middenslag Keesje qua formaat of bijvoorbeeld zo'n mix als Dagmar heeft gedaan met haar Sjaak (ik meen met Shih Tzu?) of iets anders uit de gezelschapshondenhoek (al zijn de meeste daarvan wel iets kleiner dan 35cm dacht ik), onherleidbare mix, bewuste kruising of ras maakt mij nog niet eens uit.

Jazeker, ik plaats af en toe een update in mijn topic in OKO trouwens.

Absoluut.
Zij en mijn stiefvader zijn ook gewoon de standaard opvang voor de honden wanneer ik om wat voor reden ook even niet zelf voor ze kan zorgen, Mahdutje gaat dan bij mijn stiefvader logeren, Dívka bij mijn moeder en de weekenden is de hele bende samen.

Hakkene schreef: 19 mei 2025, 11:25 Kan ze niet bij je moeder blijven? Van wat ik zo lees, zit ze daar heerlijk op haar plek:) Maar je wilt haar - ondanks het harde werken - toch ook vast niet kwijt.

Mijn moeder wil haar niet permanent houden, is wel bereid haar af en toe een paar weken mee te nemen als Dívka me ff teveel wordt ofzo.
Mocht ze van gedachten veranderen dan zou ik haar overigens zo overdragen, gewoon omdat die 2 zo leuk matchen en Dívka daar zo goed gedijt.
Ik ben dol op haar ondanks dat we niet lekker matchen en ze wordt ook niet ter herplaatsing aangeboden verder ofzo, wil haar verder idd ook niet kwijt maar bij mijn moeder zou ik haar ook niet kwijt zijn.

Ik heb Mahdutje van Facebook, daar kwam een oproep voorbij dat hij een nieuw baasje zocht.
Ik was gedachteloos aan het scrollen, zag een bepaalde blik op een foto, scrollde terug en wat ik las in de omschrijving sprak me wel aan.
Een mailtje en een paar telefoontjes later werd hij aan mij toegewezen en ik heb hem een week later ongezien opgehaald.

Dívka was mijn toenmalige oppashond en kreeg ik van de vorige eigenaar.
Omdat ze nogal ontworteld was doordat ze de hele tijd heen en weer gesleept werd van oppas naar uitlaat naar logeeradres enzovoort en ze dat gewoon heel slecht trekt heb ik er nog een proeftijd bij bedongen waarin ze niet uit logeren zou gaan of terug naar de toenmalige eigenaar ofzo.
Even geen gesleep etc en kijken hoe dat zou uitpakken.
Achteraf, met de kennis van nu, zou ik haar niet hebben genomen.
Geen spijt dat ik haar in huis heb genomen ofzo, maar we zijn geen goede match en moeten 10x harder aan de bak om te bereiken wat ze met een beter passend baasje veel makkelijker en sneller kan.

Waar een volgende hond vandaan komt zie ik tegen die tijd wel.
Ik heb wel een idee van wat ik zou willen, maar het kan net zo goed iets totaal anders worden mocht ik daarvoor vallen.

Ik weet niet eens meer hoe Mahdutje werd omschreven, ik zag op één vd foto's die erbij geplaatst was een bepaalde oogopslag die me aantrok, scrollde terug en zag in de omschrijving een hondje waar met wat werk veel potentie in zat om er een heel fijn maatje van te maken.
En na wat opstartproblemen is dat ook helemaal uitgekomen.
Hij was toentertijd op zijn leeftijd na (ik zocht vanaf 2 jaar, hij was 9 maanden) ook wat ik toen zocht in een hond.
Ik zocht een in de basis gezonde hond die met katten en visite om kan gaan, geen hondagressie maar geschikt om overal bij te gooien hoefde ook niet, zindelijk, geen grote sloperd, (na opbouwen) moest hij een uurtje of 2-3 alleen thuis kunnen zijn wanneer nodig, formaat maakte niet heel veel uit maar liever geen micro of reus, geschikt om overal en nergens mee naartoe te nemen en als er cursussen en sport mee gedaan kon worden zou dat leuk zijn.

Nu, ruim 7,5 jaar later blijkt hij alsnog niet aan een deel vd wensen te voldoen maar het zijn, op de gezondheid na, geen dingen waar ik hem om zou hebben laten schieten.
Het is gewoon een ontzettend leuke hond waar ik met een blik al precies weet wat hij gaat uitspoken en dan al kan stoppen door zachtjes te zeggen 'doe maar niet vent' en waarbij ik weet wat zijn brommeltjes en kreunzeurjengeltjes betekenen.