Een Hondenleven

Mahdutje likt anderen zelden, mij wel maar als ik het niet wil dan kap ik het gewoon af.
En hij doet 'kusjes' geven op commando, dan krijg je een klein likje over je neus.

Dívka is graag bij me, maar ook heel graag op zichzelf.
Zij komt een aantal keer per dag lekker in my face kroelen en als ik haar geen aandacht geef gaar ze bovenop me staan, neus tegen mijn neus, ogen zowat in mijn ogen en me strak aankijken, wanneer ik dan een oog beweeg zie ik aan de randen nog net een staartje kwispelen.
Zeg ik dan dat ze afstand moet nemen doet ze dat ook gelijk, maar ze is nogal een in your face hond.

Mahdutje ligt bijna altijd dichtbij me of bovenop me.
's Nachts word ik regelmatig wakker terwijl hij over mijn ribben/zij of mijn heup/bovenbeen gedrapeerd ligt te snurken.
Of in mijn knieholte opgekruld, al dan niet met zijn kop op mijn knie.
En als hij het koud heeft komt hij ook graag onder het dekbed in mijn armen liggen snurken, tot hij er genoeg van heeft of het te warm wordt, dan trekt hij mijn dekbed mee naar beneden en gaat er half op liggen.
Dan word ik weer wakker omdat ik lig te blauwbekken.