Een Hondenleven

Bedankt...

EchoMira schreef: 04 feb 2026, 22:30

Loraine schreef: 04 feb 2026, 21:35 Ik was er zelf niet bij, maar hoorde van mijn ouders dat hij rustig in slaap is gevallen en weggezakt.
Stiefvader twijfelde gisteren nog of hij Toby nog zou laten behandelen maar besefte algauw dat dat niet meer eerlijk was naar Toobs toe.

Nee joh, het moet ergens een keer een prettig eind krijgen. Dat is juist de mooiste uitkomst denkbaar.

Exact.
Ik snap de twijfel wel, zeker als je er emotioneel zo dicht op zit.
Maar waar trek je de grens dan, wanneer hij nog magerder is, wanneer hij 23 uur en 45 minuten slaapt ipv de ±23 uur die hij de laatste tijd sliep, wanneer hij niet meer eet, wanneer hij de weg volledig kwijt is?
Want heel eerlijk; zij zagen een gelukkig hondje, ik zag er al tijden een die met 3,5 poot in het graf stond, die de weg regelmatig kwijt was, die de laatste keer zowat geen vlees meer op de botten had en 24/7 een dikke trui aan moest om op temperatuur te blijven.

Bedankt...

Ik was er zelf niet bij, maar hoorde van mijn ouders dat hij rustig in slaap is gevallen en weggezakt.
Stiefvader twijfelde gisteren nog of hij Toby nog zou laten behandelen maar besefte algauw dat dat niet meer eerlijk was naar Toobs toe.
We missen hem vreselijk, maar hij was letterlijk vanaf de geboorte (in bed bij mijn stiefbroers ) tot aan zijn overlijden bij ons

Jep, tikfout, ik zal het gelijk aanpassen
Hij is vandaag ingeslapen

Bedankt.

@Nanna ik heb weleens de vraag gehad of het een teckel(mix) was, maar zijn broer leek daar net wat meer op.
Toby was qua bouw een duidelijke mix tussen zijn ouders, met de vacht van papa en de kleur van mama minus het vele wit, zwart geboren maar al vrij vroeg werd hij helemaal grijs (graying?).
Alle 3 de andere pups waren zwart met een beetje wit en 1 ervan had tan, 1 was ruwharig, 2 langhaar, allemaal rond de 28cm hoog ook en buiten de ruwharige ook die perfecte mix van beide ouders, de ruwharige was meer JRT/terriër om te zien maar ook overduidelijk een mix.

Links Toby, rechts volle broer Diesel:

Vandaag hebben we onze grijze pluis Toobs in laten slapen.
Hij was dement, onzíndelijk, bijna doof, bijna blind maar nog erg happy tot hij afgelopen week neurologische problemen kreeg.
Bij ons geboren, zijn hele leven bij ons gebleven en nu, als laatste van zijn nest bij ons overleden, het kringetje is weer rond.

Toobs was niet een vd makkelijkste, een hysterische takketerriër noemde ik hem weleens.
Maar naarmate hij wat volwassener werd, werd hij wat rustiger, nog steeds niet de makkelijkste maar beter te pruimen.
Ik gok dat het ook wel een beetje zijn mix geweest is: Bichon Frisé met JRT, gecombineerd met een wat onzekerder karakter.

Dag menneke, ondanks dat wij niet altijd de dikste vrienden waren, laat je wel een Toby sized gat achter in mijn hart.