Een Hondenleven

Ik heb vanavond een pup van 11 maanden over de vloer.
Ik zeg bewust pup want ze kent nog niets, is qua opvoeding vergelijkbaar met een net-uit-het-nest pup.
Ontzettend leuk, ontzettend vermoeiend ook want moet overal op bijsturen en ik weet meteen weer waarom ik geen pup hoef
En 4 honden tegelijk bijsturen is boven mijn kunnen, is ook wel gebleken.
Haar nieuwe baasjes gaan er een heel leuk hondje aan krijgen, het is een enorme pretletter.
En ik ben blij als ze vanavond weer opgehaald is.

Ik hanteer het motto 'zo hard als het moet en zo zacht als het kan'.
Wat heel simpel inhoud dat ik het aanpas op de hond.
In geval van een correctie heb ik Dívka al compleet over de tief als ik het puntje van haar vacht aanraak.
Dus als het maar even kan raak ik haar niet aan ter correctie maar hou ik het bij lichaamstaal en stem.
Mahdutje op zijn beurt kan best eens een porretje ofzo krijgen en dan is hij nog niet van zijn stuk gebracht maar weet hij wel dat hij echt te ver is gegaan.
Vanaf dat moment doen we ook even een stapje terug om de basis opnieuw te bevestigen en analyseer ik waar ik de teugels teveel heb laten vieren, hoeveel ik ze terug moet oppakken om niet terug op datzelfde punt te eindigen en al doende, met hier en daar vallen en opstaan, komen we er wel.

Ik ben niet perfect, mijn honden ook niet maar samen hebben we een goede balans gevonden die voor ons allemaal werkt.

Tineke schreef: 14 mar 2026, 17:09 Sowieso scheelt een hond zijn energie goed kwijt laten raken een slok op een borrel voor bijna alle gedragsproblemen.
Dat kan echt een enorm verschil maken.

Het haalt niet alle problemen weg uiteraard maar het scheelt wel vaak enorm.

Het maakt iig dat de hond vaak wat bereikbaarder wordt ipv een bal van opgekropte energie en frustratie.

Mahdutje heeft 1x een serieuze tik gehad, op de avond dat ik hem ophaalde.
Hij beet in mijn 9 dagen daarvoor geopereerde borst en ik reageerde in een reflex.
Het was niet hard maar wel zó goed getimed blijkbaar dat het ook gelijk duidelijk was: afblijven.
Hij heeft daarna niet eens meer met een scheef oog naar mijn borsten gekeken.

En als hij erg loopt te drammen oid vertel ik hem dat hij een bippity boppity boop voor zijn bolle bips krijgt als hij niet heel rap ophoudt.
Nadat hij eens een tikje voor de billen heeft gehad weet hij heel goed wat ik zeg en bindt hij ook in.

twinkeltje schreef: 13 mar 2026, 17:00 Ik heb niet alles gelezen , maar ik denk echt wel dat je een hoop kan met opvoeding
Ik heb ook verschillende keren mee gemaakt dat honden als ze van baas veranderen ineens heel ander gedrag hebben

Jup.
Mahdutje zou totaal onhandelbaar zijn, vals en ronduit een monster.
Stond al een afspraak om hem in te laten slapen want valse honden herplaats je niet.
Hij is daar door de bemiddelaar weggehaald, een weekje gaan logeren bij een gastgezin die aangaf dol op hem te zijn en dat hij zo'n dikke clown was dat ze geregeld in hun broek pisten van het lachen.
Niks geen probleem met bijten, valsheid of wat dan ook.
En toen heb ik hem opgehaald, ik heb het bijterige in mijn handen bij opwinding en overprikkeling omgezet naar afreageren op een knuffel.
Dus corrigeren wanneer hij in mijn handen beet en heel luid 'jaaaaa, goesso! ' wanneer hij in zijn knuffel ging bijten.
Korte tijd later zag je hem zelf zijn knuffel al zoeken en pakken.
En ja, hij heeft mijn vingers nog steeds regelmatig in zijn bek, om er heel zachtjes op te kluiven.
Dat mag, heeft hij blijkbaar behoefte aan en zolang hij mij geen pijn doet blijf ik het toestaan.
Als hij wel te hard gaat hoef ik alleen maar zachtjes te mopperen dat ik ook gevoel in mijn vingers heb, dan zie je hem kijken met een 'oh sorry' en vervolgens heel zachtjes verder te gaan.

Ja hij is fokking eigenwijs, maar met een beetje ruimte geven en die ruimte afkaderen bleek hij ineens een stuk beter te luisteren.
En wat ik vooral gedaan heb: niet van hem eisen dat hij de hele dag op zijn plaats 'stil liggen, dom kijken' moest maar gewoon lekker laten aanrommelen en hondje zijn.
Wederom met wat bijsturen waar nodig.
En ook niet om 21u de bench in met een dekentje eroverheen alsof het een kanariepietje is en om 7u pas weer los.
Ja, ik heb gebruik gemaakt van de bench als hij weer verschrikkelijk ondeugend was en me 5 stappen voor in het uithalen van rottigheid waardoor ik de hele tijd achter de feiten aanrende.
Hij met zijn knuffel en een knaag een uurtje (of 2) in de bench, lekker knagen en daarna een dutje doen terwijl ik zat uit te puffen en een plan van aanpak kon bedenken.

Mijn conclusie na de eerste struggles was dat hij vooral heel gefrustreerd was, zijn energie niet goed kwijt had gekund en in zijn speelsheid en opstand zijn tandjes gebruikte.
Die 3 dingen getackled, elkaar beter leren kennen en ik heb er gewoon alweer 8 jaar een gouden hondje aan.