Een Hondenleven

EchoMira schreef: 07 aug 2025, 10:18

Mo-yi schreef: 06 aug 2025, 22:53Van al die contacten is er maar 1 over eigenlijk, want de rest vind t allemaal zo erg voor me dat het voor hun ongemakkelijk wordt en ze me vermijden..nou ja, omgekeerde wereld ook

Weet je zeker dat je dat niet inkleurt? Ik vind het namelijk helemaal niet erg om te luisteren naar iemand die verdrietig is maar soms is het ook "ik laat het maar even anders moet ze weer alles omhoog halen en dat lijkt me voor haarzelf niet fijn".

Komt er nog steeds op neer dat er even wat minder of zelfs amper gepraat wordt maar het is geen "god, heb je haar weer met haar smartlap".

Frootje schreef: 06 aug 2025, 22:10

Mo-yi schreef: 25 jul 2025, 22:37Je hebt trouwens hulphonden en hulphonden. De een echt duidelijk getraind en met taken, en dan de mentale helpers zeg maar.

Maar die mentale helpers zijn ook opgeleid en kennen hun taken. Wat ik vaak zie is dat mensen denken dat psychosociale hulphonden verward worden met dat Amerikaanse 'Emotional Support Dog' idee, omdat mensen geen goed beeld krijgen van wat die honden doen. Als ik dan vraag of ze de PTSS hulphonden van het KNGF ook geen echte hulphonden vinden, vinden ze die ineens wel echt, omdat ze van het KNGF komen. Terwijl dat natuurlijk 'gewoon' psychosociale hulphonden zijn. Aloy heeft grotendeels dezelfde dingen geleerd.

Oké, sorry, ik heb weer een heel lange reactie. Maar je zegt dat je je wat afvraagt en dat je iets niet heel goed snapt en ik ratel graag over hulphonden. Dus ik wil wel uitleggen wat Aloy voor mij doet in zo'n situatie, mocht je dat interessant vinden. Want zij is zo'n mentale helper. Ik ben alleen wat langdradig. Ik probeer altijd mijn reacties in te korten tot 'kort en bondig', maar ik ben daar duidelijk niet toe in staat.

Mo-yi schreef: 25 jul 2025, 22:37Ik vraag me soms weleens af waar de mentale hulphonden massaal vandaan komen en hoe of wat, want meer als lekker meegaan naar de winkel snap ik niet heel goed, even afgezien van serieuze plein angsten en dergelijke.

Ik denk dat dat stijgende aantal psychosociale hulphonden gewoon een gevolg is van hun bekendheid. Het gaat als het goed is wel om situaties waarbij de supermarkt geen kwestie is van 'dat kan ik zelf ook wel'. In mijn situatie was dat bijvoorbeeld eigenlijk niet mogelijk. Ik deed het wel, maar betaalde daar wel een heel grote prijs voor. De buitenwereld ziet dat niet, die prijs betaal ik niet altijd in het openbaar (soms wel), ik loop er vrij vaak tegenaan dat mensen die mij gewoon in de winkel met Aloy zien lopen vinden dat ik haar niet echt nodig heb en me dat ook willen vertellen.

Ik speel wel vals, want ik heb gemerkt dat Aloy voor veel mensen gevoelsmatig niet onder de psychosociale hulphonden valt, maar ze is het wel. Ik heb last van aanvallen waarbij delen van mijn lichaam uitvallen omdat mijn hersenen die delen dan niet meer aansturen. Dan kan ik bijvoorbeeld niet meer lopen (en val ik) of heb ik geen functioneel zicht meer. Aloy signaleert op tijd, zodat ik snel een veilige plek kan vinden om te gaan zitten en het af te wachten. Ze kan mij dan ook op mijn verzoek naar een veiligere plek brengen (ik moet dat wel aangeven, ze bedenkt het niet zelf , maar ze zoekt wel zelf de plek en ze kent intelligente ongehoorzaamheid en zal dus stoppen als de situatie niet veilig is ivm auto's, bij de stoeprand, etc.). Omdat die aanvallen worden getriggerd door zowel mentale als fysieke invloeden (zoals bukken) kan Aloy dingen aangeven, zoals producten in de onderste schappen, en dingen zoeken en brengen, zoals een waterflesje in de sportschool of een tasje met medicatie, zolang die in haar bereik liggen. Ze kan ook helpen met het uittrekken van kleding, de wasmachine uitruimen, etc.

Maar ook voor alleen mijn autisme kan ze veel, ze geeft het aan als de stress te hoog oploopt, daardoor kan ik op tijd verstandige beslissingen nemen, zoals even de rust opzoeken, en voorkom ik ellende. Op slechte dagen houdt ze me in contact (en voorkomen we ellende). Ze kan zitplekken zoeken, kassa's zoeken, uitgangen zoeken, een bekend persoon of voertuig zoeken. Op openbare locaties waar veel andere mensen zijn kan ze tussen mij en andere mensen gaan staan waardoor ik me veiliger voel, bij de tandarts kan ze diepe druk uitoefenen. En ik heb gezien hoe mensen daarop kunnen reageren hoor (ik heb ook wel getwijfeld of ik dit zo openbaar wilde delen, maar een onderdeel van mijn groeiproces is me iets minder mogen aantrekken van wat andere mensen van me vinden ). Verman je, doe het gewoon zonder die hond, stel je niet aan. Maar drie dagen vol aanvallen en twee weken totaal niet kunnen functioneren als nasleep van een simpele tandartscontrole vind ik zelf wel wat heftig, ik vind niet per se dat ik mezelf dat aan hoef te doen als het niet nodig is (heb ik heel lang wel gevonden trouwens).

Ik ben vast nog wel een aantal dingen vergeten, maar het gaat om het idee. Aloy is technisch gezien een mentale helper, maar zonder haar had ik nog steeds in dezelfde situatie gezeten, dankzij haar heb ik mijn leven weer kunnen opbouwen. Helaas kon een huishond dat voor mij niet, als dat zo was geweest had ik het geweten, want ik had Froo. Overigens vind ik wel dat huishonden van onschatbare waarde zijn, Froo heeft ontzettend veel voor mij gedaan en ook nu betekent ze nog gewoon heel veel, als ik me een keer verdrietig voel is zij nog steeds degene die als eerst bij me komt zitten. En zoals Mo-Yi in jouw situatie, elke hond is natuurlijk gewoon onbetaalbaar.