Een Hondenleven

Ook 1 van de redenen dat ik met Mo-yi heerlijk extra vroeg de lange wandeling deed. Ook met de auto naar "ons "plekje, terwijl er een bos naast mn huis staat. Hier lopen best veel mensen hun honden uit te laten. Heerlijk een end weg, gewoon Mo en ik en reeën spotten en vogelgeluiden en een relaxed drafje voor me uit, snuffeldesnuffel, dat is/was echt genieten. De rondes thuis is toch altijd wat opletten wie er aankomt, elkaar passeren waar Mo dan even naast me stilstaat en de ander vol gebral al omtrekkend voorbij komt.
We hebben hier wel een paar aso's gehad, zij die dan hun hond niet bij hielden en vervolgens ook doorlopen zonder te checken of het uberhaupt wel gaat of hoe de ontmoeting dan gaat. Toch, in de 17 jaar dat ik hier nu woon, zijn er wel "golven", jaaaren dat je elkaar herkent en dan werkt het wat beter, je weet wel bij wie je gewoon kan doorlopen of bij wie je even aan de kant gaat, of zelfs omloopt. En dan ineens duiken er weer een golf met nieuwe honden/baasjes langs..begint het weer opnieuw Momenteel is het vrij rustig en gemoedelijk.
Ik vind trouwens wel een heel verschil met hoe de mens bij die hond dan is. Als de tegemoetkomende hond heel onstuimig is en de baas is rustig en herhalend en er echt mee bezig, of de onstuimige druktemaker met de baas erachteraan slepend met soortvan paniekerige ogen.