De Nederlandse huishond
Re: De Nederlandse huishond
Als het móet kan Django behoorlijk terugslaan en ingrijpen betekent meestal meteen escaleren.
Dus effe afgewacht. Die reu zag de leut niet van een niet reagerende hond dus ging weg. Ik heb hem wel nog heel onsportief een mep met de ballenwerper verkocht toen ie wegging.
Dus effe afgewacht. Die reu zag de leut niet van een niet reagerende hond dus ging weg. Ik heb hem wel nog heel onsportief een mep met de ballenwerper verkocht toen ie wegging.

Re: De Nederlandse huishond
Mijn honden kunnen niks dus hun leven hangt af van of ik op de juiste momenten ingrijp. Bij de grote honden deed ik niks meestal. Ik had doorgaans honden die prima voor zichzelf konden opkomen. Guus kan niks.Nanna schreef: 17 okt 2025, 20:27 Als het móet kan Django behoorlijk terugslaan en ingrijpen betekent meestal meteen escaleren.
Dus effe afgewacht. Die reu zag de leut niet van een niet reagerende hond dus ging weg. Ik heb hem wel nog heel onsportief een mep met de ballenwerper verkocht toen ie wegging.
- Diana
- Posts in topic: 3
- Berichten: 3944
- Lid geworden op: 12 sep 2021, 20:41
- Locatie: Spanje
- Honden: 4
- Welke: Collies en Spaanse schonen
Re: De Nederlandse huishond
Amoz en Arlo (ook allebei gecastreerd) waren/zijn ook zo. Zelf heel sociaal aangelegd, en vanwege gecastreerd ook niets triggeren bij andere reuen. Beiden zijn nooit in een akkefietje met andere honden beland, kunnen met elk type hond (reu, teef, oud, jong, groot, klein) en zijn oprecht vriendelijk naar alle andere honden. Amoz kon andere honden ook heel prima negeren als we aangelijnd op bijvoorbeeld drukke plekken waren, dat vindt Arlo wel moeilijker, want hij denkt echt dat elke hond die we tegenkomen zijn nieuwe beste vriend(in) isMarc schreef: 17 okt 2025, 20:04Oh zeker. Maar hij was al zo. Meta kreeg hem vers gecastreerd in de opvang en zei al tegen mij dat hij met elke hond gezellig was. Ook een sharpie daar die helemaal niet met andere honden kon kon hij prima mee. En net gecastreerd is eigenlijk hetzelfde als intact. Het is ook wel echt zijn karakter. Maar wat wel helpt is dat reuen hem niet provocerend vinden. Dat juist de andere hond aanstoot neemt aan zijn reu zijn. Dat is weg. Maar dat aardige is denk ook echt zijn karakter. Er zijn natuurlijk zat intacte aardige reuen die nooit willen vechten.Nanna schreef: 17 okt 2025, 19:52En het feit dat ie gecastreerd is speelt natuurlijk ook mee. Hij heeft geen reuennijd meer.Marc schreef: 17 okt 2025, 19:41
Ik ben alleen niet ontspannen als het om hele grote honden gaat. Maar dat is voor hem ook prima en meer mijn probleem. Guus staat met en cane Corso net zo vrolijk kennis te maken als met een chihuahua. Hem zal het aan zijn reet roesten. Geslacht speelt ook totaal geen rol. Reu, castraat of teef. Alles mag zijn vriend zijn. Ik vind dat ook heerlijk. Mijn gevoel zegt even on topic dat dat ook helpt om je hond sociaal te houden. Die kans regelmatig geven.
Mijn teven zijn ook prima sociaal, maar over het algemeen veel minder geïnteresseerd in vreemde honden en hebben lang niet altijd de behoefte om kennis te maken of om met vreemde honden te spelen. Als een andere hond wel wil kennismaken, is dat ook geen probleem en snuffelen ze wel even over en weer, maar dat is het dan meestal ook wel. Toen ze jong waren, speelden ze wel met vreemde honden, maar eenmaal volwassen is dat bij mijn teven een zeldzaamheid, terwijl ze wel veel spelen binnen de eigen roedel of met honden die ze wat beter kennen.

Re: De Nederlandse huishond
Roland maakt makkelijk en prima kennis met andere honden op hele opdringerige wilde honden na.
Heel af en toe speelt hij met een hond maar gewoon lekker struinen met Elsa en af een toe een balletje gooien vindt hij ook prima.
Elsa houd niet zo van contact met andere vreemde honden, dan kan ze best bitcherig zijn dus dat vermijd ik dan wel.
Laatst kwam er een ,duidelijk op ruzie uit zijnde, Ierse Terriër op Roland af maar voor hij bij hem was tackelde zij hem al.
Ze joeg hem echt fel weg.
Was geen baas bij in de buurt te bekennen en dan vind ik eigenlijk dat je zo'n hond maar niet onbeheerd moet laten struinen.
Was in Groenendaal dus een best druk bezocht hondenbos.
Heel af en toe speelt hij met een hond maar gewoon lekker struinen met Elsa en af een toe een balletje gooien vindt hij ook prima.
Elsa houd niet zo van contact met andere vreemde honden, dan kan ze best bitcherig zijn dus dat vermijd ik dan wel.
Laatst kwam er een ,duidelijk op ruzie uit zijnde, Ierse Terriër op Roland af maar voor hij bij hem was tackelde zij hem al.
Ze joeg hem echt fel weg.
Was geen baas bij in de buurt te bekennen en dan vind ik eigenlijk dat je zo'n hond maar niet onbeheerd moet laten struinen.
Was in Groenendaal dus een best druk bezocht hondenbos.

De honden van voorbij, ze blijven in mijn leven
De honden van voorbij, ik blijf met ze verweven.
Re: De Nederlandse huishond
Eigenlijk? Dat is gewoon asociaal en eigenlijk best raar voor een eigenaar van een Ierse terriër omdat dat toch geen ras is dat elke nitwit op de hoek van de straat kan ophalen. Meestal zijn dat gemotiveerde mensen.
Dus misschien was hij wel kwijt even. Dat denk ik. Gezien het ras. En goed dat die zijn kans niet kreeg want Ierse terriërs zijn geen kattenpis en net als een Kerry Blue wil je niet dat je hond het daarmee aan de stok krijgt.
Ik ga zo richting het water en hoop dat daar dus geen honden zijn. Mijn voorkeur gaat echt uit naar ontmoeten aan de riem en dan evt los. Aan het water loopt alles los en veel honden op zaterdag zijn op zijn zachtst gezegd druk. Eerste lange wandeling van de werkweek. Dus zelfs met Guus hoeft het van mij daar dus even niet. Vandaar dat ik op zaterdag rond 0700 uur al ga wandelen. Beetje donker maar wel lekker rustig.
Wij wandelen elke dag zo lang maar veel honden zijn echt weekend lopers. Dus de zaterdag is een dag om alle energie kwijt te raken. Liever niet op Guus.
Dus misschien was hij wel kwijt even. Dat denk ik. Gezien het ras. En goed dat die zijn kans niet kreeg want Ierse terriërs zijn geen kattenpis en net als een Kerry Blue wil je niet dat je hond het daarmee aan de stok krijgt.
Ik ga zo richting het water en hoop dat daar dus geen honden zijn. Mijn voorkeur gaat echt uit naar ontmoeten aan de riem en dan evt los. Aan het water loopt alles los en veel honden op zaterdag zijn op zijn zachtst gezegd druk. Eerste lange wandeling van de werkweek. Dus zelfs met Guus hoeft het van mij daar dus even niet. Vandaar dat ik op zaterdag rond 0700 uur al ga wandelen. Beetje donker maar wel lekker rustig.
Wij wandelen elke dag zo lang maar veel honden zijn echt weekend lopers. Dus de zaterdag is een dag om alle energie kwijt te raken. Liever niet op Guus.
Re: De Nederlandse huishond
Het was in een hondenbos dus losloopgebied en veel honden dus echt kwijt denk ik niet maar wel uit zicht.Marc schreef: 18 okt 2025, 07:15 Eigenlijk? Dat is gewoon asociaal en eigenlijk best raar voor een eigenaar van een Ierse terriër omdat dat toch geen ras is dat elke nitwit op de hoek van de straat kan ophalen. Meestal zijn dat gemotiveerde mensen.
Dus misschien was hij wel kwijt even. Dat denk ik. Gezien het ras. En goed dat die zijn kans niet kreeg want Ierse terriërs zijn geen kattenpis en net als een Kerry Blue wil je niet dat je hond het daarmee aan de stok krijgt.
Ik ga zo richting het water en hoop dat daar dus geen honden zijn. Mijn voorkeur gaat echt uit naar ontmoeten aan de riem en dan evt los. Aan het water loopt alles los en veel honden op zaterdag zijn op zijn zachtst gezegd druk. Eerste lange wandeling van de werkweek. Dus zelfs met Guus hoeft het van mij daar dus even niet. Vandaar dat ik op zaterdag rond 0700 uur al ga wandelen. Beetje donker maar wel lekker rustig.
Wij wandelen elke dag zo lang maar veel honden zijn echt weekend lopers. Dus de zaterdag is een dag om alle energie kwijt te raken. Liever niet op Guus.
Was een reu dus hij liet zich door Elsa vrij makkelijk wegzetten.
Mijn ervaring is dat het op zaterdagochtend rustiger is dan op zondagochtend , de boodschappen, koters naar allerhande sporten komt eerst daarna de hond.
Dus wellicht gaat het meevallen

De honden van voorbij, ze blijven in mijn leven
De honden van voorbij, ik blijf met ze verweven.
- twinkeltje
- Posts in topic: 11
- Berichten: 2125
- Lid geworden op: 12 sep 2021, 18:03
Re: De Nederlandse huishond
Vind ik ook hoor ik vind het fijn als mijn honden gewoon sociaal zijn en de hondentaal goed snappen, ik moet alleen niet van die opdringerige drukte makers die gelijk op je af komen stormen, toen ik er 2 had gingen ook nooit de flexen in de knoopMarc schreef: 17 okt 2025, 13:21 Jullie doen net alsof er iets mis is met het leuk vinden van andere honden door je hond omdat je zelf honden hebt die daar niet op zitten te wachten.
Het is toch leuk als je hond leuk kan spelen? Is dat ineens iets negatiefs als je het zelf niet hebt. Mijn flexen gaan ook nooit in de knoop want ik draai mee of hou hem kort.
Als Guus gaat spelen laat ik hem sowieso los. Ook als de andere hond aan de flex of lijn zit. Ik vind het dus gewoon leuk dat dat hondje dat net als heel veel andere honden die ik tegenkom gezellig en leuk vind want dan vind ik het meteen ook leuk. Niks leukers dan een blije hond bij je hebben toch?

- Omega
- Posts in topic: 4
- Berichten: 1702
- Lid geworden op: 12 sep 2021, 20:51
- Locatie: Achterhoek
- Honden: 2
- Welke: Nu twee echte tollers
Re: De Nederlandse huishond
Ieder moet voor zich weten wat hij met zijn honden doet en goed vindt. Quinta zit niet te wachten op al die 'gezellige, hij doet niets' honden omdat ze te vaak omver gelopen is, ze is niet bezig met andere honden. Als jij/Guus dat wel goed vindt dan is het toch OK.
En mijn honden moeten luisteren aan de riem, 40 kg hond die aan mijn rug lopen te sleuren is niet fijn, daarom lopen ze ook vaak los en mogen ze doen wat ze willen. Maar dat is mijn manier van omgaan met mijn honden, wat een ander doet of goed vindt daar vind ik niks van, maar laat mij ook in mijn waarde. Dat moet ieder voor zich weten, zolang het geen conflicten oplevert tussen de honden.
En mijn honden moeten luisteren aan de riem, 40 kg hond die aan mijn rug lopen te sleuren is niet fijn, daarom lopen ze ook vaak los en mogen ze doen wat ze willen. Maar dat is mijn manier van omgaan met mijn honden, wat een ander doet of goed vindt daar vind ik niks van, maar laat mij ook in mijn waarde. Dat moet ieder voor zich weten, zolang het geen conflicten oplevert tussen de honden.

- twinkeltje
- Posts in topic: 11
- Berichten: 2125
- Lid geworden op: 12 sep 2021, 18:03
Re: De Nederlandse huishond
Ja als je het type hond hebt dat er niks aan vind dan moeten ze dat ook niet opdringen

Re: De Nederlandse huishond
In je waarde? Zeg ik zoiets ergs? Ik heb eigenlijk altijd honden gehad die daar niet op zaten te wachten en laat volgens mij iedereen in zijn waarde toch? Hoop ik. Ik vraag het altijd dus mijn hond heeft nooit contact met honden die dat niet willen of baasjes die daar niet op zitten te wachten. Ik zou willen dat iedereen het eerst zou vragen.Omega schreef: 18 okt 2025, 12:23 Ieder moet voor zich weten wat hij met zijn honden doet en goed vindt. Quinta zit niet te wachten op al die 'gezellige, hij doet niets' honden omdat ze te vaak omver gelopen is, ze is niet bezig met andere honden. Als jij/Guus dat wel goed vindt dan is het toch OK.
En mijn honden moeten luisteren aan de riem, 40 kg hond die aan mijn rug lopen te sleuren is niet fijn, daarom lopen ze ook vaak los en mogen ze doen wat ze willen. Maar dat is mijn manier van omgaan met mijn honden, wat een ander doet of goed vindt daar vind ik niks van, maar laat mij ook in mijn waarde. Dat moet ieder voor zich weten, zolang het geen conflicten oplevert tussen de honden.![]()
- Omega
- Posts in topic: 4
- Berichten: 1702
- Lid geworden op: 12 sep 2021, 20:51
- Locatie: Achterhoek
- Honden: 2
- Welke: Nu twee echte tollers
Re: De Nederlandse huishond
Ik bedoel het niet persoonlijk maar algemeen gesproken.Marc schreef: 18 okt 2025, 12:41In je waarde? Zeg ik zoiets ergs? Ik heb eigenlijk altijd honden gehad die daar niet op zaten te wachten en laat volgens mij iedereen in zijn waarde toch? Hoop ik. Ik vraag het altijd dus mijn hond heeft nooit contact met honden die dat niet willen of baasjes die daar niet op zitten te wachten. Ik zou willen dat iedereen het eerst zou vragen.Omega schreef: 18 okt 2025, 12:23 Ieder moet voor zich weten wat hij met zijn honden doet en goed vindt. Quinta zit niet te wachten op al die 'gezellige, hij doet niets' honden omdat ze te vaak omver gelopen is, ze is niet bezig met andere honden. Als jij/Guus dat wel goed vindt dan is het toch OK.
En mijn honden moeten luisteren aan de riem, 40 kg hond die aan mijn rug lopen te sleuren is niet fijn, daarom lopen ze ook vaak los en mogen ze doen wat ze willen. Maar dat is mijn manier van omgaan met mijn honden, wat een ander doet of goed vindt daar vind ik niks van, maar laat mij ook in mijn waarde. Dat moet ieder voor zich weten, zolang het geen conflicten oplevert tussen de honden.![]()
Ik ken je verder niet, ben je nog nooit tegengekomen en heb dus geen oordeel over hoe jij met je hond omgaat. Het zal wel een zo baas zo hond geval zijn, ik heb ook niet zo'n behoefte aan contact met iedereen.

Re: De Nederlandse huishond
Met loslopen is het prettiger lopen als je weet dat je eigen honden veel accepteren en gewoon inderdaad even de tijd kunnen en willen nemen om al dan niet oppervlakkig een hond leren kennen.
Maar door ook honden gehad te hebben die soms wat gespannener waren, of eigenlijk meestal op afstand al signalen gaven dat ze geen trek hadden in ontmoetingen, maar dat honden toch door kwamen zetten en eigenaren domweg niet wilden reageren op je tijdige verzoek om het niet te laten gebeuren, heb ik ook wel veel geleerd.
Het is ook mijn referentiekader waarom ik bijvoorbeeld op straat geen gedoe wil. Negen van de tien honden hier vallen uit, staan achter een raam te tetteren of vanaf een balkon van een huis.
Die van ons doen dat niet (meer) en dat wil ik graag zo houden.
TS geeft een opmerking over verschil in gedrag van honden in Nederland, en dan met name aan de lijn t.o.v. honden in bijvoorbeeld Duitsland en Oosterrijk.
Maar misschien is het ook wel meer in Nederland locatie gebonden, dat bijvoorbeeld in de randstad er én meer honden zijn, en dat die misschien nauwelijks los komen, te weinig uitdaging krijgen waardoor ze wat gefrustreerder reageren.
Kan me daar ook wel wat bij voorstellen, want her en der hier dus best veel grotere honden van relatief pittig ras die aan de riem nauwelijks onder controle te houden zijn, waardoor die mensen én minder makkelijk er gezellig op uit trekken, laat staan losloopgebieden op gaan zoeken in de hoop dat Fikkie zich daar wél normaal op kan stellen.
En merendeel van die honden, daar blijf ik bij omdat ik dat nu een paar keer van honden hier in de buurt heb zien ontstaan, is tijdens opgroeien zeker als mensen ze van pup af aan hebben gehad niet goed begeleid. Of supersociaal willen maken en naar hondenvelden gaan en alles maar bij elkaar laten denderen.. buiten niet moeite nemen om aan bepaalde mate van gehoorzaamheid te werken, en excuus dat honden meer en meer zijn gaan uitvallen omdat op een speelveld de puber het aan de stok kreeg met een bepaald ras die het gedrag niet pikte.. Of bij kleinere honden dat een lomperik zo'n jong beestje omver stiert, of aan de lijn een poot op zijn nek krijgt of lijnen in de war waardoor paniek ontstond.
Maar door ook honden gehad te hebben die soms wat gespannener waren, of eigenlijk meestal op afstand al signalen gaven dat ze geen trek hadden in ontmoetingen, maar dat honden toch door kwamen zetten en eigenaren domweg niet wilden reageren op je tijdige verzoek om het niet te laten gebeuren, heb ik ook wel veel geleerd.
Het is ook mijn referentiekader waarom ik bijvoorbeeld op straat geen gedoe wil. Negen van de tien honden hier vallen uit, staan achter een raam te tetteren of vanaf een balkon van een huis.
Die van ons doen dat niet (meer) en dat wil ik graag zo houden.
TS geeft een opmerking over verschil in gedrag van honden in Nederland, en dan met name aan de lijn t.o.v. honden in bijvoorbeeld Duitsland en Oosterrijk.
Maar misschien is het ook wel meer in Nederland locatie gebonden, dat bijvoorbeeld in de randstad er én meer honden zijn, en dat die misschien nauwelijks los komen, te weinig uitdaging krijgen waardoor ze wat gefrustreerder reageren.
Kan me daar ook wel wat bij voorstellen, want her en der hier dus best veel grotere honden van relatief pittig ras die aan de riem nauwelijks onder controle te houden zijn, waardoor die mensen én minder makkelijk er gezellig op uit trekken, laat staan losloopgebieden op gaan zoeken in de hoop dat Fikkie zich daar wél normaal op kan stellen.
En merendeel van die honden, daar blijf ik bij omdat ik dat nu een paar keer van honden hier in de buurt heb zien ontstaan, is tijdens opgroeien zeker als mensen ze van pup af aan hebben gehad niet goed begeleid. Of supersociaal willen maken en naar hondenvelden gaan en alles maar bij elkaar laten denderen.. buiten niet moeite nemen om aan bepaalde mate van gehoorzaamheid te werken, en excuus dat honden meer en meer zijn gaan uitvallen omdat op een speelveld de puber het aan de stok kreeg met een bepaald ras die het gedrag niet pikte.. Of bij kleinere honden dat een lomperik zo'n jong beestje omver stiert, of aan de lijn een poot op zijn nek krijgt of lijnen in de war waardoor paniek ontstond.
-
EchoMira
- Posts in topic: 25
- Berichten: 21264
- Lid geworden op: 10 sep 2021, 16:18
- Honden: 3
- Welke: Whippet Lurcher Powder Puff
Re: De Nederlandse huishond
Context maakt uit. Ben je een kluizenaar of is Nederland een overspannen hypersociale krijskermis?
Ik heb helemaal geen hekel aan mensen maar het gáát maar door.
Dus nee, ik sta niet open voor het zoveelste gesprekje over helemaal niets. Niet omdat ik te mensenschuw of te hoogmoedig voor een praatje men maar mag het ook een keer klaar zijn? Na het zesde gesprekje geloof ik het eigenlijk wel.
Ik geloof dat vooral mira op dezelfde manier geen behoefte aan kennismaken met andere honden heeft.
Nóg een russelltje die even moet dus dat staat ze dan met dooie ogen maar te tolereren. Zelf heeft ze allang geen sociale behoefte meer want daar is in voorzien en die eenzame vensterbankbewoners lopen er eeuwig in achter.
Ik heb helemaal geen hekel aan mensen maar het gáát maar door.
Dus nee, ik sta niet open voor het zoveelste gesprekje over helemaal niets. Niet omdat ik te mensenschuw of te hoogmoedig voor een praatje men maar mag het ook een keer klaar zijn? Na het zesde gesprekje geloof ik het eigenlijk wel.
Ik geloof dat vooral mira op dezelfde manier geen behoefte aan kennismaken met andere honden heeft.
Nóg een russelltje die even moet dus dat staat ze dan met dooie ogen maar te tolereren. Zelf heeft ze allang geen sociale behoefte meer want daar is in voorzien en die eenzame vensterbankbewoners lopen er eeuwig in achter.
Re: De Nederlandse huishond
Ja dat merk ik ook. Dat laatste. Het overmatig corrigeren in Nederland. Duitsers doen dat overigens soms ook. Maar meestal niet op die manier. De gemiddelde Duitser die ik tegen kom lijnt zijn hond aan. Ook in het bos of de polder waar ze los mogen. Een Duitser zal ook niet zo snel zeggen het is mijn recht want honden mogen hier los. De gemiddelde Duitser lijkt dus ik principe niet uit te gaan van los kennis maken. Bij passeren wordt dat soort van bepaalt. Kwispelen de honden naar elkaar dan kan het dus wel. En dan gaat de hond evt alsnog los na overleg.
De gemiddelde Nederlander die ik tegenkom staat of op zijn recht dat honden los mogen en wil niet aanlijnen als ik dat vraag. Krijg dan gewoon een nee. En soms de opmerking of ik denk de politie te zijn oid. En als de gemiddelde Nederlander wel aan wil lijnen zie ik meestal veel eerder dat de hond gaat uitvallen. Ze laten hem fixeren. Ze laten de hond dreigen en geven lange lijn. Pas als ze daadwerkelijk naar voren vliegen begint het corrigeren. Ze hadden de hond 1 minuut eerder moeten afleiden. En dat corrigeren gaat ook fors. Rukken aan de lijn. Brullen tegen de hond. Etc. Etc.
Ik heb het idee dat in Nederland veel meer mensen een hond hebben zonder dat ze weten waarom en hoe dan....
Gewoon nemen. En dan maar wat doen.
Nu is het in Duitsland natuurlijk ook zo dat een hond gewoon in beslag genomen kan worden om weinig. Beetje slecht verzorgen en het veterinair ambt komt zo je hond ophalen. Klachten over agressie en je kan een verplichte cursus gaan doen of je hond kwijt raken. Ik weet dat omdat ik elke zondag Tiere suchen ein Zuhause kijk. Tip voor vanavond. 1800 uur WDR en domweg een geweldig programma. Dierenliefde alom en super goede info.
Hier in de straat is ook een tweetal situaties geweest waarbij er problemen kwamen. Mijn buren laten hun honden te makkelijk op straat lopen. Doodlopende weg wonen we met drie huizen aan. Hun honden lopen en vooral liepen vaak los op de straat waardoor postbodes aangeblaft werden en soms best pittig door drie honden tegelijk. Een zat er zelfs een keer bij ons op een auto te gillen dat wij de hond bij ons moesten houden. Goddank kon ik duidelijk maken dat de betreffende honden op onze oprit van drie huizen verderop waren. Dan komen er meteen dreigbrieven vanuit de gemeente. Doe iets of wij nemen je honden in beslag. Een dog van een straat om de hoek greep een van de buurhonden. Niks gedaan ermee. Toen greep hij een poedel. Die dame deed wel aangifte en meteen was er het hele circus gevaarlijke hond. Cursus hondengedrag. Nieuwe hekken om de tuin. En uiteindelijk was de hond dus weg. Ging weer mis en weg hond.
Dus denk dat Duitsers naast anders ook wel een dreiging voelen en door hun instelling ook echt tegen niet horende gedragingen zijn. Loopt er een pitbull hier dan kijkt iedereen heel vies en denkt die zijn toch verboden...
Duitsland is toch een land dat zich itt Nederland makkelijk aan regels houdt. En die regels worden ook echt nageleefd.
De gemiddelde Nederlander die ik tegenkom staat of op zijn recht dat honden los mogen en wil niet aanlijnen als ik dat vraag. Krijg dan gewoon een nee. En soms de opmerking of ik denk de politie te zijn oid. En als de gemiddelde Nederlander wel aan wil lijnen zie ik meestal veel eerder dat de hond gaat uitvallen. Ze laten hem fixeren. Ze laten de hond dreigen en geven lange lijn. Pas als ze daadwerkelijk naar voren vliegen begint het corrigeren. Ze hadden de hond 1 minuut eerder moeten afleiden. En dat corrigeren gaat ook fors. Rukken aan de lijn. Brullen tegen de hond. Etc. Etc.
Ik heb het idee dat in Nederland veel meer mensen een hond hebben zonder dat ze weten waarom en hoe dan....
Gewoon nemen. En dan maar wat doen.
Nu is het in Duitsland natuurlijk ook zo dat een hond gewoon in beslag genomen kan worden om weinig. Beetje slecht verzorgen en het veterinair ambt komt zo je hond ophalen. Klachten over agressie en je kan een verplichte cursus gaan doen of je hond kwijt raken. Ik weet dat omdat ik elke zondag Tiere suchen ein Zuhause kijk. Tip voor vanavond. 1800 uur WDR en domweg een geweldig programma. Dierenliefde alom en super goede info.
Hier in de straat is ook een tweetal situaties geweest waarbij er problemen kwamen. Mijn buren laten hun honden te makkelijk op straat lopen. Doodlopende weg wonen we met drie huizen aan. Hun honden lopen en vooral liepen vaak los op de straat waardoor postbodes aangeblaft werden en soms best pittig door drie honden tegelijk. Een zat er zelfs een keer bij ons op een auto te gillen dat wij de hond bij ons moesten houden. Goddank kon ik duidelijk maken dat de betreffende honden op onze oprit van drie huizen verderop waren. Dan komen er meteen dreigbrieven vanuit de gemeente. Doe iets of wij nemen je honden in beslag. Een dog van een straat om de hoek greep een van de buurhonden. Niks gedaan ermee. Toen greep hij een poedel. Die dame deed wel aangifte en meteen was er het hele circus gevaarlijke hond. Cursus hondengedrag. Nieuwe hekken om de tuin. En uiteindelijk was de hond dus weg. Ging weer mis en weg hond.
Dus denk dat Duitsers naast anders ook wel een dreiging voelen en door hun instelling ook echt tegen niet horende gedragingen zijn. Loopt er een pitbull hier dan kijkt iedereen heel vies en denkt die zijn toch verboden...
Duitsland is toch een land dat zich itt Nederland makkelijk aan regels houdt. En die regels worden ook echt nageleefd.
Re: De Nederlandse huishond
Die ervaring heb ik ook. Zeker ook de verasocialisering. Ik merk dat ik daar echt moeite mee heb. Geen greintje respect voor elkaar en maar nemen, graaien en ik heb overal recht op mentaliteit. Ook in het verkeer etc. Een soort extreme vorm van assertiviteit die ten kosten gaat van nette mensen.
-
Border Collie
- Posts in topic: 8
- Berichten: 258
- Lid geworden op: 18 sep 2021, 15:11
Re: De Nederlandse huishond
Het valt andere dus ook wel degelijk op dat wij in Nederland anders omgaan met honden dan bv Duitsland.
Toch vraag ik me af waardoor het komt dat de Nederlandse hond zich zo misdraagt. Er zijn echt veel honden die andere honden/mensen spannend vinden. De ene hond verstard, de ander bevriest en weer de ander zet het op een gekrijs. Zijn ze dan in de aanleg zo onzeker of gaan ze 'go with the flow' en worden ze onzeker doordat de andere honden zich misdragen?
Feit is wel dat er denk geen enkele hond is aangevallen door een aangelijnde hond. Het grootste probleem is dat de honden overal te pas en onpas loslopen, ondanks een aanlijngebod
Toch vraag ik me af waardoor het komt dat de Nederlandse hond zich zo misdraagt. Er zijn echt veel honden die andere honden/mensen spannend vinden. De ene hond verstard, de ander bevriest en weer de ander zet het op een gekrijs. Zijn ze dan in de aanleg zo onzeker of gaan ze 'go with the flow' en worden ze onzeker doordat de andere honden zich misdragen?
Feit is wel dat er denk geen enkele hond is aangevallen door een aangelijnde hond. Het grootste probleem is dat de honden overal te pas en onpas loslopen, ondanks een aanlijngebod

- Frootje
- Posts in topic: 5
- Berichten: 2922
- Lid geworden op: 12 sep 2021, 22:59
- Honden: 2
- Welke: Griekse Wawa + Kelpiedoes
- Contacteer:
Re: De Nederlandse huishond
Dat laatste is wel een probleem ja, maar Aloy is meerdere keren bijna gegrepen door aangelijnde honden. Tijdens het wandelen kun je elkaar ruimte geven en is er dus geen probleem als de honden aangelijnd zijn, maar sinds ik Aloy heb, merk ik wel op hoeveel plaatsen je reactieve honden tegen kunt komen met eigenaren die er geen kaas van hebben gegeten. Vooral wachtende honden voor de deur van de supermarkt (en dan er direct naast, zodat je met een beetje pech niet naar binnen kunt als er geen baas bij is waar je mee kunt communiceren), maar er zijn ook best wel veel andere situaties waarin je het niet verwacht en er toch ineens een aangelijnde hond zich krijsend op je hond wil storten. Bonuspunten voor je bingokaart als de hond aan een flexi zit en de eigenaar intens naar zijn telefoon aan het staren was.Border Collie schreef: 19 okt 2025, 09:07 Feit is wel dat er denk geen enkele hond is aangevallen door een aangelijnde hond. Het grootste probleem is dat de honden overal te pas en onpas loslopen, ondanks een aanlijngebod
Een van de plekken waar het ons meerdere keren is gebeurd was een toeristische badplaats en het waren verrassend vaak Duitsers trouwens.
Ik heb trouwens wel 10 keer liever een reactieve hond aan een lijn dan een loslopende reactieve hond hoor, zelfs met eigenaar die niet oplet. Want ik let namelijk wel op dus dan kan ik het tegenwoordig wel voorkomen. Het is al best lang niet voorgekomen. Maar het kan dus wel, de meeste mensen met een assistentiehond die ik ken hebben wel een aanvaring gehad met een aangelijnde hond.

Re: De Nederlandse huishond
Die Duitse beleefdheid met honden laten ze dan bij de grens wel liggen klaarblijkelijk,want toen wij nog in de bollenstreek woonde en regelmatig Duitsers tegen kwamen met honden in de buurt was dat niet altijd een onverdeeld genoegen.
Meerdere keren aanvaringen gehad met Duitsers met honden die ze gewoon bij zich hadden moeten houden gezien het gedrag ervan maar die toch vrolijk op jou afkwamen zonder terug geroepen te worden ook in aanlijngebieden.
Meerdere keren aanvaringen gehad met Duitsers met honden die ze gewoon bij zich hadden moeten houden gezien het gedrag ervan maar die toch vrolijk op jou afkwamen zonder terug geroepen te worden ook in aanlijngebieden.

De honden van voorbij, ze blijven in mijn leven
De honden van voorbij, ik blijf met ze verweven.
- Omega
- Posts in topic: 4
- Berichten: 1702
- Lid geworden op: 12 sep 2021, 20:51
- Locatie: Achterhoek
- Honden: 2
- Welke: Nu twee echte tollers
Re: De Nederlandse huishond
Kijk maar eens hoe het gemiddelde kind in Nederland (niet) opgevoed wordt, waarom zou het dan bij honden wel ineens lukken? De gemiddelde mens interesseert het niet meer wat een ander doet/wil, rekening houden met elkaar verdwijnt in rap tempo. Tel daarbij op dat de gemiddelde mens geen idee heeft van hondentaal en de ellende is compleet.Border Collie schreef: 19 okt 2025, 09:07 Het valt andere dus ook wel degelijk op dat wij in Nederland anders omgaan met honden dan bv Duitsland.
Toch vraag ik me af waardoor het komt dat de Nederlandse hond zich zo misdraagt. Er zijn echt veel honden die andere honden/mensen spannend vinden. De ene hond verstard, de ander bevriest en weer de ander zet het op een gekrijs. Zijn ze dan in de aanleg zo onzeker of gaan ze 'go with the flow' en worden ze onzeker doordat de andere honden zich misdragen?
Feit is wel dat er denk geen enkele hond is aangevallen door een aangelijnde hond. Het grootste probleem is dat de honden overal te pas en onpas loslopen, ondanks een aanlijngebod
Toeristen hoeven zich in een ander land kennelijk niet te gedragen, ik schaam me iedere week dat ik Nederlander ben als ik in de Duitse supermarkt loop. Het begint al op de parkeerplaats waar auto's lukraak neergezet worden, ook op invalideparkeerplekken. Waarom zou de Duitse toerist anders zijn in Nederland..

-
EchoMira
- Posts in topic: 25
- Berichten: 21264
- Lid geworden op: 10 sep 2021, 16:18
- Honden: 3
- Welke: Whippet Lurcher Powder Puff
Re: De Nederlandse huishond
Kinderen moeten functionele volwassenen worden, geen hyperaangepaste zombies die liever dood gaan dan iets verkeerd doen.
Honden blijven gewoon wat ze zijn. Dus dat vind ik niet helemaal hetzelfde.
Honden blijven gewoon wat ze zijn. Dus dat vind ik niet helemaal hetzelfde.
Re: De Nederlandse huishond
Als het de verplichte cursus was is het wel begrijpelijk dat iedereen zijn stinkende best doet.Susam schreef: 19 okt 2025, 07:38 We liepen gisteren even de grens over waar een groep Duitsers de verplichte? cursus deden met hun honden, wat me opviel is de vastberadenheid het goed te doen, zowel van de eigenaren als de trainer. Er werd gezeten met de honden met afstand er tussen en een van de eigenaren liep tussen de honden door. Eentje blafte, de ander werd onrustig. Wij liepen er met een grote boog omheen en gaven ruimte, niemand viel uit, niemand werd onrustig, geen enkel dingetje. Tien verschillende rassen. Ik denk dat de training daar heel veel verschilt ten opzichte van hier. Sam gaat niet los dus aan de lijn bepaal ik wie er wel en niet even snuffelt. We doseren wandelingen, hebben we Huttopia gedaan (zijn favo glamping, daar wil ie nooit naar huis) dan is de wandeling daarna even poepje plasje snuffelen en klaar. Ik denk echt dat heel veel Nederlanders geen idee hebben van honden omgang, hondentaal, hondenmanieren. Er wordt zo veel aan de lijn geragd, gesodemieterd en gescholden op die hondjes die doodsbang zijn. Wat een ellende!
Als je je hond wil houden is dat wel erg verstandig.
Uit wat je schrijft krijg ik een beeld dat mij ook wel bekend is van hondenscholen in Nederland.
In deze stijl wel veel minder dan er vroeger, maar er zijn er nog wel een paar die zo werken

- Dirkje
- Posts in topic: 5
- Berichten: 3598
- Lid geworden op: 10 sep 2021, 19:51
- Honden: 2
- Welke: Border Collies
Re: De Nederlandse huishond
Ik vind sommigen van jullie wel generaliseren hoor.
Het is niet zo zwart wit. In mijn omgeving wonen nette en beleefde honden en kinderen maar ook onopgevoede klapkaken en krijskoters.
Wandelaars met honden die rekening met elkaar houden, óók in losloopgebied en aso’s met flexlijnen en uitvallende honden.
Heel bijzonder dat er in Nederland ook gebieden zijn waar zonder uitzondering alleen krijstokken en asohonden wonen.
Mijn bek trekt samen van zoveel zurigheid zo ‘s morgens bij de koffie. Hiermee vergeleken lijkt zelfs De Volkskrant zonnig.
Het mag hoor maar ik vraag me wel af waarom je zo in het leven wil staan.
Het is niet zo zwart wit. In mijn omgeving wonen nette en beleefde honden en kinderen maar ook onopgevoede klapkaken en krijskoters.
Wandelaars met honden die rekening met elkaar houden, óók in losloopgebied en aso’s met flexlijnen en uitvallende honden.
Heel bijzonder dat er in Nederland ook gebieden zijn waar zonder uitzondering alleen krijstokken en asohonden wonen.
Mijn bek trekt samen van zoveel zurigheid zo ‘s morgens bij de koffie. Hiermee vergeleken lijkt zelfs De Volkskrant zonnig.
Het mag hoor maar ik vraag me wel af waarom je zo in het leven wil staan.
- Frootje
- Posts in topic: 5
- Berichten: 2922
- Lid geworden op: 12 sep 2021, 22:59
- Honden: 2
- Welke: Griekse Wawa + Kelpiedoes
- Contacteer:
Re: De Nederlandse huishond
Niet alleen maar, maar ik moet wel eerlijk zeggen dat ik in de stad waar ik eerst woonde wel overwegend mensen tegenkwam die geen rekening met elkaar hielden op hondengebied. Heel vaak was het onwetendheid trouwens hoor, het aandeel mensen dat het echt niet wilde was niet zo heel groot geloof ik. Maar voor de uitkomst maakte dat weinig verschil. Mensen waren daar sowieso veel meer met zichzelf bezig, alles was haast haast haast en eigenlijk hadden ze helemaal geen oog voor het feit dat daar nog iemand anders liep. Ik stelde het altijd erg op prijs als ik wel een keer iemand tegenkwam die het begreep en rekening hield met een ander. Ik vond wandelen daar vaak helemaal niet zo leuk want we hadden echt veel negatieve ervaringen.Dirkje schreef: 20 okt 2025, 10:19 Ik vind sommigen van jullie wel generaliseren hoor.
Het is niet zo zwart wit. In mijn omgeving wonen nette en beleefde honden en kinderen maar ook onopgevoede klapkaken en krijskoters.
Wandelaars met honden die rekening met elkaar houden, óók in losloopgebied en aso’s met flexlijnen en uitvallende honden.
Heel bijzonder dat er in Nederland ook gebieden zijn waar zonder uitzondering alleen krijstokken en asohonden wonen.
Inmiddels woon ik daar dus al bijna een jaar niet meer en waar ik nu woon houden veel mensen juist wel rekening met elkaar. Dat het niet gebeurt is een beetje een uitzondering nu. Mensen hier zijn veel minder gehaast en ook warmer en hartelijker naar elkaar. Wandelen is weer leuk want er is niet continu gezeur.
Ik weet dus uit ervaring dat locatie wel uit kan maken. Het kan nooit zijn dat iederéén een eikel is, dat is natuurlijk onmogelijk.








