Ik vind een poedel zelf al geen hond waar je vrijblijvend mee aan kunt klooien met je beginnerspoten dus waarom dat met een auskruising wel zou kunnen ontgaat me.Schattig en populair, maar ook moeilijk: waarom de doodle-hond vaak lastiger blijkt dan gedacht
Designerhonden zoals de 'labradoodle' zien er schattig uit, maar het zijn geen 'makkelijke' honden zoals vaak wordt gedacht. Door hun imago denken (toekomstige) baasjes er te makkelijk over. "Als je een knuffelbeest wil, koop dan een knuffel."
Honden die ontstaan uit een kruising tussen een poedel en een ander hondenras, zogenoemde 'doodles', vertonen vaker gedragsproblemen dan de rashonden waaruit zij voortkomen. Poedelkruisingen zoals labradoodles, cavoodles en cockapoo's zijn vaak angstiger, reageren gevoeliger op stress en zijn lastiger op te voeden, blijkt uit Brits onderzoek.
'Doodles' niet makkelijk
De populaire honden zijn gefokt op aaibaarheid en sociaal gedrag, waardoor ze ideaal zouden zijn voor het drukke gezinsleven. Nu er in Nederland duizenden baasjes van deze zogenaamde designerhonden zijn, wordt steeds duidelijker dat de doodle lang niet altijd zo eenvoudig is als vaak wordt gedacht.
De verwachtingen zijn vaak torenhoog, mede door hoe de labradoodle wordt omschreven.
Volgens hondencoach Liselot Boersma komt dat vooral door verkeerde verwachtingen van baasjes. "De verwachtingen zijn vaak torenhoog, mede door hoe de labradoodle wordt omschreven", zegt Boersma. "Maar in de praktijk is elke hond een uniek individu met eigen behoeften."
Geen hond is hetzelfde
Hoe het karakter van een hond zich ontwikkelt, is lastig te voorspellen. "Bij gemengde hondenrassen, weet je nooit precies welke genen naar voren komen", legt de hondencoach uit. Dat hangt volgens haar van meerdere factoren af. "Ook de omgeving speelt een grote rol. Het is echt afwachten hoe een hond zich ontwikkelt."
Eén duidelijke oorzaak aanwijzen voor gedragsproblemen is volgens haar dus lastig. Gedrag ontstaat door een samenspel van verschillende factoren. "Dat is aan de ene kant positief, want het betekent dat er ook veel knoppen zijn waar je aan kunt draaien om gedrag te beïnvloeden." Tegelijk maakt dat het ingewikkeld: "Het is soms moeilijk om precies te begrijpen waarom je hond zich op een bepaalde manier gedraagt."
Gedragsproblemen door pijn
Uit eigen ervaring weet Boersma dat gedrag niet alleen een mentale oorzaak hoeft te hebben bij gekruisde honden. Hoe ze zich fysiek voelen kan ook heel veel invloed hebben op het gedrag.
"Zo'n 90 procent van de hulpvragen die ik krijg is gerelateerd aan een vorm van agressie", zegt ze. De oorzaak daarvoor kan lichamelijk ongemak zijn. Volgens haar hebben veel honden met gedragsproblemen pijn als onderliggende oorzaak. "Gedrag wordt aangedreven door gevoelens en pijn, dat wordt vertaald in de hersenen."
Goede match hebben
Monica Janneman fokt Australische labradoodles en weet dat veel begint bij een goede match tussen pup en eigenaar. Een fokker moet volgens haar daarom goed kijken naar de leefsituatie van toekomstige baasjes. "Ik vraag altijd: wat zijn ze van plan met de labradoodle te doen? In wat voor gezin komt de hond terecht? En hoeveel tijd willen ze erin steken?"
Volgens Janneman hebben veel mensen een verkeerd beeld van doodles. "Op internet lees je dat de labradoodle makkelijk leert en dol is op kinderen", zegt ze. "Dat klopt ook, maar als je een hond niet opvoedt, wordt het een ongeleid projectiel."
Verkeerd imago
Wie gedragsproblemen wil voorkomen, moet volgens de hondenfokker investeren in training. "De hond moet op puppycursus." Maar daarna ben je er nog niet, benadrukt ze. "Ga ook op vervolgcursus."
"Een kind stopt tenslotte ook niet na de basisschool", voegt ze daaraan toe. Wie de opvoeding serieus neemt, krijgt volgens Janneman uiteindelijk een fantastische hond.
Kleuters die er overheen vallen, bazen die vinden dat een hond drie uur na dato bestraft moet worden omdat "hij heel goed weet dat hij niet op de telefoon mag kauwen!" en bazinnen die hun onzekerheid na een incidentje op straat wel heel rijkelijk ten toon spreiden...nou ja, ga maar door.
Combineer dat met de mentale achterstand vanwege mentale verwaarlozing die verreweg de meeste gezinshonden oplopen en je hebt inderdaad een probleemhond maar dat ligt niet aan het ras of de kruising maar de verkeerde uitgangspositie van de eigenaar en de fokker die er maar wat graag 3000 piek uit slaat. 4500 als ze hem terug krijgen want dan verpats je hem nog een keer.















