De eerste dekking is dus alvast gelukt
Ik ben zó opgelucht. Flora is dus erg lastig te dekken is gebleken tijdens de 4 pogingen voor haar stamboomnestje. Pas de 4de keer is er voldoende blijven plakken.
Het is niet omdat ze niet wil, snauwt of angstig is, dat zou voor mij (en haar fokker) een reden geweest zijn er mee te stoppen. Maar ze is dus juist erg enthousiast en speelt, flirt, hipt, wipt en joelt erop los waardoor het voor de reu lastig mikken is. Tegen de tijd dat ze een beetje stilstaat (wel hippend en wippend dus) waren de reuen zo opgewonden dat het dus niet tot een koppeling kwam.
Ik zullen nu wel mensen zijn die er wat van gaan vinden maar ik ga het toch vertellen want ik sta achter mijn keuzes en wil zoals besproken wordt in topic van Veertje niks verbergen eigenlijk.
Maar ik had dus besloten om de hulp in te roepen van een ervaren dekbegeleider (rare naam, maar een 'dekmeester' dus)
Ik dacht altijd dat het dan dekken met dwang zou zijn en dat wil ik absoluut niet. Maar deze man werd mij door verschillende mensen aangeraden. Hij zou vooral erg handig en ervaren zijn maar absoluut niks forceren. Reu en teef moeten het zelf willen anders wil hij uberhaupt niet eens helpen.
Gisteren was de eerste optimale dag en gingen we op weg. Flora lag braaf stil te slapen in de auto. Tót haar fokker instapte. Toen begreep ze dat het eindelijk zover was en heeft ze ons getrakteerd op heel veel coupletten van 'een potje met vet' en 'we zijn er bijna'
De reis ging voorspoedig en we waren wat vroeg. Handig, na 2,5 uur auto wilde Flora vast wel de beentjes trekken. Niet dus, ze zoefde opgefokt de straat door op zoek naar het huis waar de reu dan woonde.
Toen Jenn aankwam en de auto uitstapte herkende Flor haar en begreep ze het meteen. Jenn werd joelend verzocht Dakar metéén uit de auto te halen
Arme Dakar begreep niet meteen waar dat enthousiasme voor nodig was en stond wat verbijsterd rond te kijken terwijl Flora hém besprong
Eenmaal in de achteruin van de dekmeester en los van de lijn had hij het uiteraard wel vlot door
Ze hebben fijn gespeeld en geflirt
Toen de eerste kennismaking gedaan was en er wat serieuzer om elkaar heen gelopen werd moest ik Flora langs een muur zetten en haar daar houden. De dekmeester op een krukje erbij en Dakar erop. Ok, en nu? dacht ik nog, dit werkt toch nooit? Maar toen begon Flora al te joelen en gillen (uiteraard kon ook dit niet beschaafd in stilte
) want ze stonden al gekoppeld
Ik vond het eerst een beetje een anticlimax. Úren en uren heb ik staan kijken naar droogneukende schapendoezen en nu was het binnen 10 minuten gelukt
Flora was overduidelijk in haar nopjes, Dakar vond haar gegil vlakbij zijn oor niet het meest prettige geloof ik dus ik heb Flora's hoofd dus maar wat weggedraaid van hem en haar afgeleid. Dat is eigenlijk het enige wat ik met zachte dwang heb gedaan.
De hulp is dus het goed in postie brengen van de honden en de reu vlot inbrengen. Zoals ik het begreep, het ging nogal snel
Met een half uur stonden we weer buiten en zijn we maar een stukje samen gaan wandelen. Toen begon het wat te dalen en kwam de blijdschap en opluchting. Het is gewoon de eerste poging al gelukt
Als bonus zijn we nog even thee gaan drinken bij Ramble, ik bedoel Jenn
die toevallig in de buurt woont van de dekmeester. Heerlijk puppenkind
Kan niet wachten op zijn halfbroertjes en zusjes.
Flora heeft de weg naar huis doodstil liggen slapen en bij thuiskomst 2 porties eten geëist en ligt tot nu toe zeer tevreden op de bank te slapen. Uitgaan is eigenlijk niet echt nodig en markeren en reuen zoeken doet ze ook totaal niet meer
Ben benieuwd of ze nog een ronde wil vanavond. Hoeft ook niet natuurlijk, maar voor de zekerheid gaan we toch maar.
.
)
."
