Een Hondenleven

Marc schreef: 22 okt 2025, 13:21

Smoushond schreef: 22 okt 2025, 12:42 Ik ben helemaal klaar met mensen die niet op hun hond letten
Bertus is pasgeleden belaagd door een terror terriër die vanuit de voordeur de oprit afkwam rennen terwijl ik langsliep met Bertus aangelijnd naast me

Wat heeft hij daarvan geleerd ? Dat als je rustig netjes naast je vrouwtje loopt aan de lijn je zomaar ineens aangevallen kan worden en je in de lucht hangt aan je tuigje en je vrouwtje gaat schreeuwen

Dus nu loop ik met een vreselijk zenuwachtig gespannen hond die het liefst vooruit wil rennen en omdat dat niet kan maar links rechts links rechts loopt te scannen

Dat is super lastig. En het meest vervelende is dat je zelf in paniek raakt want dat is de oorzaak. Ik probeer om die reden eigenlijk zelf niet te reageren op honden. Maar dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan en zoals het bij jou ging wetende dat hij anders aangevallen wordt zou ik vast ook zo gereageerd hebben. De laksheid van een ander verpest het voor de mensen die wel sociaal gedrag vertonen.

Ik was niet in paniek ,ik tilde hem op in een reflex omdat ik hoorde : neeee Rambo hierrrr….
Toen was ik doodstil ,alleen Rambo ging tekeer
Ik ben pas gaan schreeuwen toen Rambo weer veilig binnen zat

blondie schreef: 22 okt 2025, 15:40

Smoushond schreef: 22 okt 2025, 12:42 Ik ben helemaal klaar met mensen die niet op hun hond letten
Bertus is pasgeleden belaagd door een terror terriër die vanuit de voordeur de oprit afkwam rennen terwijl ik langsliep met Bertus aangelijnd naast me

Wat heeft hij daarvan geleerd ? Dat als je rustig netjes naast je vrouwtje loopt aan de lijn je zomaar ineens aangevallen kan worden en je in de lucht hangt aan je tuigje en je vrouwtje gaat schreeuwen

Dus nu loop ik met een vreselijk zenuwachtig gespannen hond die het liefst vooruit wil rennen en omdat dat niet kan maar links rechts links rechts loopt te scannen

Is vervelend, dat zeker. Maar dat was je eerste reactie op een onverwachtse actie.

Zou zelf als je dan doelt dat Bertus op die plek zo angstig loopt daar zelf anders mee omgaan, als hij het nu overal doet, dan ook eigenlijk zeker anders gaan lopen nu en hem proberen uit die mindset te halen.

Maar ook je eigen mindset bekijken, loop je nu zelf ook niet anders daar of in zijn algemeenheid buiten met hem aan de lijn?

Tijdje geleden vloog er ook een ineens een bijna tuintje uit op drietal van mij.
Schrok me de tandjes, en dat hebben ze wel gehoord geloof ik.

Maar ik loop die route nu eenmaal met regelmaat. Omdat het naar een losloopstukje gaat, naar een bosje etc. ik ga dat dan niet vermijden.
Dus dan deal ik ermee, en leer mijn honden op dat stukje dan maar dat ze soms even vlak voor die plek wat afleiding krijgen, even moeten luisteren, even naast me moeten lopen bijvoorbeeld en er weer voorbij na x aantal keer oefenen kan ik na voorbijzijn even wat geven qua beloning.

Dirkje sprak over zure reacties, ik herkende mezelf er wel in. Omdat als je het benoemt het inderdaad zuur overkomt, of misschien wel dat het altijd zo is.
Ca. 15 jaar geleden was ik echt zuur erover ja. Anderzijds woon ik nu in andere woonomgeving, heb ik andere honden en nog steeds ervaar ik het zo zoals ik vaak beschrijf.

Enige verandering is hoe ik er zelf mee om heb leren gaan, en niet omdat ik nu brave hendikjes heb of heb gehad die er nu niet meer op reageren. In tegendeel, ik vind het juist lastiger nu ik een hondje heb die het doodeng vind als ze wordt aangevallen. En tot voor kort had ik altijd nog een Aki die er wel wat van wilde vinden..

Maar merk wel dat je zelf moet schakelen, hoe een ander doet of niet doet moet je daar laten. Richt je op je zelf en in dit geval je eigen honden en weet waar je heen wil en hoe je dat kan bereiken, dan heb je meer dan de helft al gewonnen in gedrag en reactie..

Duurde mij ook best lang hoor, eer ik weer dat besef had.

En natuurlijk til je op, schop je weg als de dreiging te hoog is op moment zelf.
Maar hoe je de dagen en weken erna vervolgens weer mee aan de gang gaat, of op pad gaat, daar ben je ook zelf bij.

Ik ben er al weer een paar keer voorbij gelopen en dat ging best goed maar laatst stond die Rambo weer op de oprit
Bertus ruikt hem ook al zie ik hem niet maar ik kan niet om blijven lopen
Op andere plekken is het ook al eens gebeurd dat heb je nu eenmaal in een dorp met weinig verkeer waar mensen wat makkelijker worden en ik loop met een intacte reu dat zal ook uitdagend zijn

Maar heb net de halfcheck omgedaan ipv tuigje en hem kort naast me genomen
Er wordt niet meer gesnuffeld en gemarkeerd we lopen door
Ging goed

Ik heb zelf een reactieve niet sociale hond, we hebben inmiddels helemaal onze manier gevonden om hem zijn beweging en uitdaging (los) te laten ervaren èn om geheel verantwoord in bewoond gebied een laatste avondrondje te lopen.

Ik heb gemerkt dat IK meer waarde hecht aan een vervelende ervaring, als in een loslopende niet zo vriendelijke hond of een uitvallende hond achter een hekje, dan dat mijn hond dat doet.
De volgende ronde is bij hem altijd met een schone lei dus ik volg sindsdien zijn 'hier en nu' beleving en loop zonder spanning of samengeknepen billen.
Situaties die zich voordoen die handelen we gewoon op dat moment.

Ik kan niet geheel quoten wat Marc zegt, maar in grote lijnen
Mijn pup nam vanaf 8 weken al grommend koekjes aan in de welkoop, en heeft niets met vreemde mensen of honden.
Hij heeft echt veel losgelopen als pup zijnde maar ik ben wel gaan regelen en van koers veranderen toen bleek dat zijn karakter een andere benadering vroeg.
Dus van socialiseren naar het aanleren van een feestneus (muilkorf)
Trainen bij een geschikte school en zorgen dat hij op een verantwoorde manier een gelukkige hond kan zijn.
Dat had echt niet uitgemaakt of hij in Duitsland of in welk ander land gewoond zou hebben.

Susam schreef: 23 okt 2025, 14:26 Ik vind het altijd grappig dat als er dit soort incidenten gebeuren, iedereen opeens Gandhi wordt en dat "de eigenaar" dan de reden is waarom de hond zo reageert of gestrest is. Nou nee, zeker niet altijd en ook niet vaak.

Bijna altijd.
Als je niet snapt dat honden sociale dieren zijn en het gedrag van de eigenaar cruciaal is in hoe ze zelf rondlopen weet ik niet waar je verder nog kunt beginnen met de situatie beinvloeden.

We hebben het over een aanrennend russelltje. Dat is op geen enkele manier gevaarlijk genoeg om je hond aan de riem de lucht in te rukken en te gaan krijsen.
Get a fucking grip.

Dus ja, ik word Ghandi. Kop dicht en doorademen. Het werkt gewoon verreweg het best. Of liever gezegd, ongecontroleerd gaan lopen schreeuwen en rukken werkt alvast niet.
En nee, ik zeg helemaal niet dat Smous dat heeft gedaan hoor. Maar er zijn er zat die het wel doen en vervolgens de oorzaak van hun gespannen hondje overal behalve bij zichzelf leggen.

Het is een uit de kluiten gewassen jack hussel groter dan Bertus maar dat maakt verder niet uit want ik reageerde op het geluid wat eruit kwam . Grommen dus en blaffen,ik hoorde hem eerder dan dat ik hem zag want hij kwam vanachter een heg

Dan ga ik niet staan afwachten of rustig doorlopen ,maar ik heb geen kik gegeven op dat moment
Maar die hond woont daar niet het is een erfhond die op een boerderij woont en nooi los loopt met wandelen dan snap ik niet dat je niet wat voorzichtiger bent als je de deur open doet als je op bezoek bent

Maar tja ,kwam net de loopse teef van de buren ook tegen op straat het is blijkbaar laat mijn hond maar waaiendag

Foto van Rambo

Smoushond schreef: 23 okt 2025, 15:54 Dan ga ik niet staan afwachten of rustig doorlopen ,maar ik heb geen kik gegeven op dat moment

Dan heb ik verkeerd gelezen. Ik las iets over in een tuig in de lucht hangen en schreeuwen. Ik zie nu dat je dat al hebt toegelicht.
Maar goed, al was dat zo, het gaat niet over jou persoonlijk.

Ik reageerde op "doen alsof je Ghandi bent". Ja, inderdaad, rust is cruciaal. Als jezelf niet onder controle hebt heb je je hond of de situatie ook niet onder controle.

EchoMira schreef: 23 okt 2025, 16:05

Smoushond schreef: 23 okt 2025, 15:54 Dan ga ik niet staan afwachten of rustig doorlopen ,maar ik heb geen kik gegeven op dat moment

Dan heb ik verkeerd gelezen. Ik las iets over in een tuig in de lucht hangen en schreeuwen.
Maar goed, al was dat zo, het gaat niet over jou persoonlijk.

Ik reageerde op "doen alsof je Ghandi bent". Ja, inderdaad, rust is cruciaal. Als jezelf niet onder controle hebt je je hond of de situatie ook niet onder controle.

Ik heb wel geschreeuwd dat ze hem bij moesten houden maar dat was pas toen ze hem veilig vast hadden
Maar ik vraag me af of het zoveel uitmaakt want mijn hart zat wel in mijn keel en dat voelde Bertus vast ook
Maar dat was op dat moment,de keren daarna was ik helemaal niet bang want ik wist dat hij niet aanwezig was omdat hij daar dus niet woont en hun auto er niet stond

En toch voelde ik een neusje van Bertus in mijn knie en schudde hij zich uit toen we er voorbij waren
Het leek steeds beter te gaan maar toen weer helemaal niet
Maar nu denk ik dat dat zenuwachtige gedoe en gescan eerder door de loopse teef van de buren kwam

Het verschilt ook wel per hond.
Echo is de gevoeligste maar Mira en zeker Scar gaan echt stuk als ik ga schreeuwen. Maakt ook niet uit waarom of wanneer. Dan kunnen ze helemaal niets meer denken of snappen.
Waarschijnlijk ook omdat Echo met flinke afstand de slimste is. Mira is al snel uitgeluld, hoor.

Ik mag thuis niets eens vloeken omdat ik mijn sleutels kwijt ben. Dan gaan ze onder het bed zitten en dat kan natuurlijk niet dus ik hou me maar een beetje gedeisd.

Uitschudden vind ik altijd een heel goed teken. Dan loopt het allemaal wel los (Nou ja, dat het allemaal los loopt wist je al. Haha.).

Natuurlijk zijn er situaties waarin je schreeuwt. Bij acuut levensgevaar voor wat dan ook. Zelfs Ghandi zal wel een geschreeuwt hebben.
Ik vind het over het algemeen van weinig nut omdat er vaak niet duidelijk is tegen wie er geschreeuwt wordt.
Diegene die niets doet schrikt zich het apelazerus en de doener kijkt een andere kant op. Of de doener denkt dat het aanmoedigingskreten zijn.
Dat je iemand toesnauwt omdat zijn of haar hond een eigen onwenselijk dingetje doet snap ik, maar mijn ervaring is dat bij schreeuwen niemand beter gaat luisteren.
Tenminste hier thuis niet.

EchoMira schreef: 23 okt 2025, 16:17 Het verschilt ook wel per hond.
Echo is de gevoeligste maar Mira en zeker Scar gaan echt stuk als ik ga schreeuwen. Maakt ook niet uit waarom of wanneer. Dan kunnen ze helemaal niets meer denken of snappen.
Waarschijnlijk ook omdat Echo met flinke afstand de slimste is. Mira is al snel uitgeluld, hoor.

Ik mag thuis niets eens vloeken omdat ik mijn sleutels kwijt ben. Dan gaan ze onder het bed zitten en dat kan natuurlijk niet dus ik hou me maar een beetje in

Als ik met meneer een meningsverschil heb vind ko het al niks. Terwijl wijlen leo je verrot kon schelden en je nog in je gezicht lebberde.

Ik heb 2 uitvallers gehad. 1 mini maar dat was gewoon korte lijn doorlopen. En leo. 35 kilo en jij moest dood. ( hij had geen tanden dus lachertje) maar t was wel ff ding om die vast te houden. Afleiden ammehoela. Ik stak over. Tuig met handvat. En een stevige zit. Met lee viel niet te vleien geen lieve woordjes snoepjes nee. Bek houden en zitten.

En ja dan ben ik geërgerd als jij met je vriendelijke laat maar waaien hond op me af komt.

Maaarrrrrrrrr nu heb ik dus een vriendelijke laat maar waaie oude hond. Die snuffelt wat
Loopt gerust ook aantal meters weg van me. Hij doet echt geen vlieg kwijt. Vrolijke honden worden begroet. Nare honden loopt ie door.

Maar nu ben ik dus wel die eigenaar geworden die ik vroeger irritant vond

Hewi schreef: 23 okt 2025, 18:12

EchoMira schreef: 23 okt 2025, 16:17 Het verschilt ook wel per hond.
Echo is de gevoeligste maar Mira en zeker Scar gaan echt stuk als ik ga schreeuwen. Maakt ook niet uit waarom of wanneer. Dan kunnen ze helemaal niets meer denken of snappen.
Waarschijnlijk ook omdat Echo met flinke afstand de slimste is. Mira is al snel uitgeluld, hoor.

Ik mag thuis niets eens vloeken omdat ik mijn sleutels kwijt ben. Dan gaan ze onder het bed zitten en dat kan natuurlijk niet dus ik hou me maar een beetje in

Als ik met meneer een meningsverschil heb vind ko het al niks. Terwijl wijlen leo je verrot kon schelden en je nog in je gezicht lebberde.

Ik heb 2 uitvallers gehad. 1 mini maar dat was gewoon korte lijn doorlopen. En leo. 35 kilo en jij moest dood. ( hij had geen tanden dus lachertje) maar t was wel ff ding om die vast te houden. Afleiden ammehoela. Ik stak over. Tuig met handvat. En een stevige zit. Met lee viel niet te vleien geen lieve woordjes snoepjes nee. Bek houden en zitten.

En ja dan ben ik geërgerd als jij met je vriendelijke laat maar waaien hond op me af komt.

Maaarrrrrrrrr nu heb ik dus een vriendelijke laat maar waaie oude hond. Die snuffelt wat
Loopt gerust ook aantal meters weg van me. Hij doet echt geen vlieg kwijt. Vrolijke honden worden begroet. Nare honden loopt ie door.

Maar nu ben ik dus wel die eigenaar geworden die ik vroeger irritant vond

SuzanneS schreef: 23 okt 2025, 18:09 Natuurlijk zijn er situaties waarin je schreeuwt. Bij acuut levensgevaar voor wat dan ook. Zelfs Ghandi zal wel een geschreeuwt hebben.
Ik vind het over het algemeen van weinig nut omdat er vaak niet duidelijk is tegen wie er geschreeuwt wordt.
Diegene die niets doet schrikt zich het apelazerus en de doener kijkt een andere kant op. Of de doener denkt dat het aanmoedigingskreten zijn.
Dat je iemand toesnauwt omdat zijn of haar hond een eigen onwenselijk dingetje doet snap ik, maar mijn ervaring is dat bij schreeuwen niemand beter gaat luisteren.
Tenminste hier thuis niet.

Klopt hoor ,ik ben ook helemaal geen schreeuwerd . Maar ik moest wel want ik kwam niet boven Rambo uit en wilde toch wel even duidelijk maken dat dit geen spelen was in de hoop dat er volgende keer beter opgelet gaat worden

SuzanneS schreef: 23 okt 2025, 18:09 Natuurlijk zijn er situaties waarin je schreeuwt. Bij acuut levensgevaar voor wat dan ook. Zelfs Ghandi zal wel een geschreeuwt hebben.

Roepen om hulp misschien. Als ik het duidelijk zelf niet af kan.
Van me af bleren echt nooit.

Niet omdat ik Ghandi ben maar wel volwassen.
Je moest eens weten hoe diep mijn dédain is voor mensen die zich niet in de hand hebben omdat er een wesp langsvliegt of hun eigen tas kapot gaan slaan omdat ze de bus missen. Triest gelul.
Of dingen zeggen die ze 5 minuten later zogenaamd niet gemeend hebben.

En nee, dat is niet opkroppen. Dat is functioneel volwassen gedrag.
Tijdens een wandelingetje met de honden schreeuw echt nooit. Hooguit als mijn honden te ver weg lopen en mijn normale stem niet horen.
Ook niet als er gillende honden aankomen. Dan ben ik alleen maar bezig met deescaleren en de boel veilig proberen te houden en schreeuwen en tieren helpt daar gewoon echt niet bij.


Ik ga trouwens nog een stap verder. Je emoties horen geen rol te spelen in het opvoeden/trainen van dieren.
Zelfs als je vindt dat stemverheffing op zijn plaats is doe je dat bewust en met een andere reden dan een gebrek aan zelfbeheersing.
Een angst of pijnprikkel uitdelen kan best maar alleen als je het verschil begrijpt tussen een grens stellen en van je af tetteren.

Isabel schreef: 23 okt 2025, 15:06 Ik kan niet geheel quoten wat Marc zegt, maar in grote lijnen
Mijn pup nam vanaf 8 weken al grommend koekjes aan in de welkoop, en heeft niets met vreemde mensen of honden.
Hij heeft echt veel losgelopen als pup zijnde maar ik ben wel gaan regelen en van koers veranderen toen bleek dat zijn karakter een andere benadering vroeg.
Dus van socialiseren naar het aanleren van een feestneus (muilkorf)
Trainen bij een geschikte school en zorgen dat hij op een verantwoorde manier een gelukkige hond kan zijn.
Dat had echt niet uitgemaakt of hij in Duitsland of in welk ander land gewoond zou hebben.

Natuurlijk wordt een hond die niet van andere honden of vreemde mensen houdt niet ineens een social butterfly in een ander land of andere omgeving. Maar ik denk dat grote delen van Nederland voor zo'n hond wel een lastige plek zijn om te wonen.
Jij steekt tijd, energie en moeite in je hond zodat hij zo min mogelijk last heeft van wonen in zo'n druk land. Lang niet iedereen doet of kan dat en dan krijg je al gauw gefrustreerde honden met gefrustreerde eigenaren, honden die steeds opgefokter raken en steeds een korter lontje krijgen.

Amy had in Nederland ook moeite met vreemde honden, omdat ze die vaak veel te direct en opdringerig vond en honden haar signalen te vaak negeerden. Dus ik wandelde met haar ook op rustige plekken, op rustige tijdstippen, zocht plekken waar ze wel los kon en die waren ook echt wel te vinden. Maar het was wel iets waar ik altijd rekening mee hield, want ik deed haar echt geen plezier met een druk losloopbos, waar ik met mijn andere honden wel gewoon naartoe kon.
Hier op het Spaanse platteland is dat bijna als sneeuw voor de zon verdwenen omdat we hier ten eerste zelden andere honden tegenkomen (net zo veel in een jaar als in Nederland in een week, en dan gingen we in Nederland ook nog bewust naar heel rustige plekken) en vreemde honden hier doorgaans veel minder direct zijn, vaak even peilen of toenadering wel gewenst is en dan veel beleefder kennismaken, en dat is voor Amy blijkbaar al voldoende geruststelling. Ze heeft die spanning niet meer omdat ze niet meer op haar hoede hoeft te zijn voor vreemde honden die haar komen belagen. Dus in dat opzicht lijkt ze een totaal andere hond doordat de omgeving en haar dagelijkse ervaringen totaal anders zijn.

Dat ligt er niet aan dat Spaanse honden beter opgevoed zijn of Spanjaarden beter op hun honden letten, veel mensen zijn hier juist meer van het 'laat maar waaien', zitten niet zo bovenop hun honden en zijn al helemaal niet voortdurend aan het anticiperen. Ik denk dat veel honden gewoon relaxter zijn omdat ze in een rustigere omgeving wonen en ze minder in een keurslijf worden geperst en daardoor ook op een relaxtere manier in het leven staan en omgaan met honden die ze tegenkomen. In steden zal dat ook in Spanje een ander verhaal zijn, maar zo op het platteland is het contrast met Nederland wel enorm.

Sociaal is iets totaal anders dan aangepast.

Ik zeg overigens nergens dat elke hond die problemen maakt dat doet omdat de eigenaar daar de oorzaak van is. Ik heb zelf ook een pup gehad die vanaf dag 1 mensen beet. En dat was geen spelen. Dus ik ben de laatste die zegt dat elke hond maakbaar is. Ik weet wel dat als ik die hond had gehad in een appartementencomplex vol gillende kinderen en overal mensen het een stuk minder makkelijk was geweest dan op het platteland. Dus omgeving helpt wel.

EchoMira schreef: 23 okt 2025, 21:02 Sociaal is iets totaal anders dan aangepast.

Nogal. Ik heb een super sociale hond hier die zeker niet altijd aangepast is. Hij springt in de vijver als ik ergens op bezoek ben. Piest in de bouwmarkt en rijdt op mensen. Bij spelen hangt hij in je broek. Toch is het denk ik het sociaalste hondje dat ik gehad heb. Maar eigenlijk waren ze allemaal sociaal. Alleen niet met iedereen. Maar dat is iets anders. Onderling en met de baasjes waren ze allemaal super sociaal..

Wat ik zo frustrerend vind is dat ik maar 2 straten door hoef te lopen voor ik in een gebied ben waar ik uren kan lopen zonder maar een hond tegen te komen. Maar juist in die paar bewoonde straten is het elke keer mis.

Ik denk er serieus aan om Bertus vanuit huis met een fietskar te vervoeren naar dat wandelgebied

Smoushond schreef: 24 okt 2025, 07:51 Wat ik zo frustrerend vind is dat ik maar 2 straten door hoef te lopen voor ik in een gebied ben waar ik uren kan lopen zonder maar een hond tegen te komen. Maar juist in die paar bewoonde straten is het elke keer mis.

Ik denk er serieus aan om Bertus vanuit huis met een fietskar te vervoeren naar dat wandelgebied

Ik zou dat hier trouwens ook hebben. Soms lopen er honden op mijn oprit zelfs. Dus hier zijn de honden altijd met de auto vanuit huis vervoerd naar waar we wandelen. Dus dat snap ik prima. Hier lopen sowieso de honden van de buren regelmatig op straat en daarna overal honden. Rij ik 5 minuten is alles rustig en niemand meer. Dus dat doen wij al jaren. De keren dat ik ze uitlaat vanuit huis zijn op een hand te tellen per jaar. Best erg.

Ik deed het met Amy ook in NL. Naar een wandelgebiedje op 5 minuten lopen waar ik met mijn andere honden gewoon heen liep, ging ik met Amy met de auto. Juist omdat inderdaad in de wijk geregeld loslopende ongeleide projectielen rondliepen waar zij zo'n moeite mee had, en dan was ze al heel gespannen voordat we überhaupt bij dat wandelgebiedje waren.
Hier moet ik wel eerst een stukje langs allemaal blaffende honden in tuinen, maar daar geven mijn honden inclusief Amy helemaal niets om. Zolang die niet ontsnappen (gebeurt gelukkig zelden) hebben we daar dus geen last van.

Ik ga ook altijd met de auto of de fiets naar het wandelgebied.
Heb je ook veel meer te kiezen.

Alleen savonds laat loop ik lange rondes vanuit huis omdat het dan stil is en ik niet tussen de fietsers en vrachtwagens door hoef.

Diana schreef: 24 okt 2025, 11:34
Hier moet ik wel eerst een stukje langs allemaal blaffende honden in tuinen, maar daar geven mijn honden inclusief Amy helemaal niets om. Zolang die niet ontsnappen (gebeurt gelukkig zelden) hebben we daar dus geen last van.

Als ze niet gewend zijn om structureel te "ontsnappen" staan ze meestal gewoon bij de open poort heen en weer te schelden.

Ik heb geen auto vandaar die fietskar maar denk dat ik dat dan vanaf pup af aan had moeten doen ,nu is er al teveel verpest
Maar het is inderdaad wel allemaal territorium verdediging

EchoMira schreef: 23 okt 2025, 20:47

SuzanneS schreef: 23 okt 2025, 18:09 Natuurlijk zijn er situaties waarin je schreeuwt. Bij acuut levensgevaar voor wat dan ook. Zelfs Ghandi zal wel een geschreeuwt hebben.

Roepen om hulp misschien. Als ik het duidelijk zelf niet af kan.
Van me af bleren echt nooit.

Niet omdat ik Ghandi ben maar wel volwassen.
Je moest eens weten hoe diep mijn dédain is voor mensen die zich niet in de hand hebben omdat er een wesp langsvliegt of hun eigen tas kapot gaan slaan omdat ze de bus missen. Triest gelul.
Of dingen zeggen die ze 5 minuten later zogenaamd niet gemeend hebben.

En nee, dat is niet opkroppen. Dat is functioneel volwassen gedrag.
Tijdens een wandelingetje met de honden schreeuw echt nooit. Hooguit als mijn honden te ver weg lopen en mijn normale stem niet horen.
Ook niet als er gillende honden aankomen. Dan ben ik alleen maar bezig met deescaleren en de boel veilig proberen te houden en schreeuwen en tieren helpt daar gewoon echt niet bij.


Ik ga trouwens nog een stap verder. Je emoties horen geen rol te spelen in het opvoeden/trainen van dieren.
Zelfs als je vindt dat stemverheffing op zijn plaats is doe je dat bewust en met een andere reden dan een gebrek aan zelfbeheersing.
Een angst of pijnprikkel uitdelen kan best maar alleen als je het verschil begrijpt tussen een grens stellen en van je af tetteren.

Nou zeg. dédain zelfs.. mijn reactie op wespen zit diepgeworteld.. ik heb daar echt bijna geen controle over.
Dat schreeuwen gebrek aan zelfbeheersing is, of onmacht ben ik met je eens.

Lijkt me geweldig om altijd in controle te zijn, dat je daardoor nooit in situatie komt dat je je dusdanig machteloos voelt dat je dan toch maar uit je tenen eens laat komen wat je er werkelijk van vindt.

Ik las de opmerking van Susam t.a.v. Ghandi eigenlijk anders, betrok het meer op wat ik schreef in de zin van probeer je eigen gedrag ook te bekijken ipv zien dat je hond gespannen is geworden of blijft omdat op die plek iets is gebeurd, of dat andere honden en hondeneigenaren een te grote impact krijgen in je eigen manier van lopen met elkaar.

Uit mijn tenen schreeuwen op bepaald moment heb ik namelijk ook gedaan toen ik zo gespannen als een veer liep en voor de zoveelste keer dezelfde blafbek los op mijn duo van toen af had komen zetten met een baasje in de verte die vond dat honden dat onderling maarterwijl moesten uitzoeken. Dat ze dat met de 2 zwitserse sennen honden deed van haar dochter was al niet zon leuke ervaring, maar met haar boomer die bij mij tot mijn enkels kwam, vond ik het al helemaal niet fijn tegen 2 herders.
Ja, toen heb ik juiste moment afgewacht en heb dat hondje weggebulderd en mijn duo achter me aan de lijn.
Blijkbaar als ik niet tot baasje kon doordringen met lief vragen en uitleggen waarom ik het niet zo handig vond, kon ik met een onverwachtse reactie wel tot die hond doordringen.
Hap van zo'n beestje zelf had niet zo'n issue geweest, terug reactie eventueel van een van mijn herders wel.

Dus ja, toen heb ik eens geschreeuwd.

Maar dat was ook dus ommekeer dat ik dacht.. waarom moet het nu zo ver komen dan..

En 1x in bosparkje paar jaar geleden dan, maar dat was niet schreeuwen.. ik vertelde een witte herder domweg om heel snel op te donderen terwijl ik voor hem ging staan en mijn honden achter me had gezet. Was ook keer zoveel dat die hond los kwam aanzetten en ik had bazin op verschillende dagen al gevraagd dat niet te laten gebeuren, omdat onze honden niet met vreemden speelden, we altijd bij drukte weg gingen en dat honden daar officieel niet eens los mogen.

Ik herken me zelf trouwens wel in de reactie van @Hewi gisteren met noodweer op komst en even honden uit laten had ik er dus nu ook geen moeite mee om de dames even eerder los te laten dan ik normaal zou doen op die plek.
En toch weer ook niet.. bij de bocht die ik niet kon overzien... floot ik ze toch terug... helemaal alles op zijn beloop laten kan en wil ik dus niet.. ook al zijn de dames prima, ik weet zelf hoe irritant het is als je van die losgeslagen honden ziet aankomen en baas nog even uit zicht is, en jij hebt je hond bewust aan de lijn.