Een Hondenleven

blondie schreef: 24 okt 2025, 13:49 Nou zeg. dédain zelfs.. mijn reactie op wespen zit diepgeworteld.. ik heb daar echt bijna geen controle over.
Dat schreeuwen gebrek aan zelfbeheersing is, of onmacht ben ik met je eens.

Gebrek aan zelfbeheersing is iets anders dan onmacht.
Ik kan het niet, Con.
Hysterisch gedoe is gewoon een diskwalificatie, anders werkt mijn wereld niet meer.

Lijkt me geweldig om altijd in controle te zijn, dat je daardoor nooit in situatie komt dat je je dusdanig machteloos voelt dat je dan toch maar uit je tenen eens laat komen wat je er werkelijk van vindt.

Dus je hysterie is communicatief. Exact waar mijn dédain zit.
Gebruik je grote mensen-woorden maar.

Gewoon weglopen en meteen naar binnen gaan is iets totaal anders dan krijsend in de rondte rennen.
Je mag best bang voor wespen zijn maar gillerige aanstellerij kan ik niet aan.
Er is niets aan je geschreeuw dat je tegen wespensteken beschermt. Het slaat nergens op. Doe normaal.
Dat is iets anders dan niet bang voor wespen zijn. Dat mag je zelf weten.

Toen Mira nog heel klein was en Hein net zo klein als nu kwam ik een mevrouw tegen. Die was aan het hardlopen op een dijk. Op een dijk waarvan ze zeker ging weten dat ze honden zou zien.
Mira liep haar richting op (niet naar haar toe, ze wilde er eerder even voorbij) en toen is die mevrouw heel hard huilend weggerend. Meer dan een kilometer. Mira bleef gewoon bij mij want die was nog steeds niet met haar bezig.
Dan ben je niet goed snik.

Ik reed een keer met een huifkar en toen ging een mevrouw met de fiets aan de overkant van de straat gillend de bramen in. Op de fiets.
Ik kan het niet. Ik vind het echt afwijkend en gebrekkig.
Ik ben ook weleens ergens bang voor maar ik word nooit hysterisch.

Ik heb het alleen in water. Daarom begeef ik me er nooit meer in.
Maar echt van dit

Even een standaard wandeling die ik nu hem met Perry.
We lopen op straat en we schrikken beide ons dood omdat er aan de overkant van de straat in een zijweg opeens een hond uitvalt naar hem. Afstand was groot genoeg maar blijkbaar niet voor die hond. Uiteraard loopt die hond met zo een anniek Winter lijntje om zijn snuit, want dat helpt o zo goed.
We vervolgen onze weg en 3 minuten later zie ik een vrouw druk bellend met een klein hondje. Die kom ik vaker tegen en ook nu begint hondje al op geruime afstand te tetteren. Wij lopen niet eens in de buurt en Perry had die hond überhaupt niet eens gezien.
Na 10 minuten zijn we dan bij ons illegale losloopgebied. Helaas liep er al iemand met hondje los. Ik lijn Perry aan en ga aan de kant lopen. Mevrouw ziet ons, heeft alle tijd om haar hond aan te lijnen maar nee. Hondje ziet Perry en gaat verstijven. Rent dan toch richting onze kant en blijft staan. Ik roep nog: deze houdt niet zo van andere honden. Ze roept voor de sier nog een keertje 'saartje' maar saartje besluit te komen buurten. Perry straalt aan alle kanten uit 'laat me met rust want ik heb m'n bal' maar hondje gaat toch door. Gelukkig een teef waardoor Perry zich niet zo druk maakt en ik sommeer hem door te lopen. Ik roep nog naar de vrouw dat het geen officieel losloopgebied is en dat dit niet handig is. Geen reactie.

En dat allemaal in 15 minuten tijd. En ja ik loop ook los met Perry waar het niet mag maar lijn hem direct aan als er een hond loopt. Doe ik ook in officiële losloop gebieden