Een Hondenleven

Marc schreef: 19 apr 2026, 10:59 Waarom gebruik je niet gewoon een piepbeestje? Dat hoef je niet eens aan te leren want vrijwel elke hond geeft je meteen aandacht. En dat is domweg een duidelijk en positief geluid. Ik zou nooit grijpen naar een middel dat te koop is en waar zowel positieve als negatieve ervaringen mee zijn. Veel liever probeer ik zelf iets.

Als ik de aandacht van mijn hond moest krijgen en mijn stem niet wilde gebruiken is het eerste dat in me op komt een klein piepding waar je in knijpt. Super positief geluid en geen risico op schrikreactie omdat die discs toch op een vallend voorwerp lijken en je uiteindelijk in wanhoop er misschien toch een keer mee gooit of dreigt. Aangezien je zegt nu ook te moeten schreeuwen soms.

Ik moet even teruglezen waar ik schrijf dat ik moet schreeuwen.
Maar Kodi vindt piepbeestjes niet leuk. Hij schrikt ervan en laat de beestjes dan links liggen.
Beestjes met bijvoorbeeld belletjes vindt hij wel leuk.
En op zich ben ik het met je eens hoor, dat ik liever zelf wat bedenk. Echter ben ik even door mijn bedenk heen voor de laatste 10%.
Wat Nanna Bv dat heb ik ook gedaan. Longblokjes, slagroom, paté, rommelen in jaszakken, tassen enz en tovermiddeien eruit halen.

En dat heeft geresulteerd in een hondje wat betrouwbaar hier komt, in vreemd gezelschap wat onzeker is maar na 5 minuten ontdooit en rustig onder de tafel gaat liggen slapen. En dus een hondje wat meestal goed af te leiden is bij andere honden.
Maar die laatste momenten, waarbij hij een soort schrikt van ineens de aanwezigheid van een andere hond waarbij dan de spanning oploopt, daar heb ik niet iets voor gevonden wat sterk genoeg is.

Caat schreef: 19 apr 2026, 10:39 Ik heb geen goede ervaring met fisher discs, ook al is het compleet goed aangeleerd en gebruikt. Zodra je de discs pakte en ze minimaal geluid maakten daarbij leek het net alsof ze haar eigen wil verloor en dan deed ze niks meer. Ik vond het een hele heftige reactie voor een hond die normaal echt wel stabiel was en een eigen(wijze) wil had.

Dat vind ik ook heftig ja. Jeetje.
Als ik merk dat het ook maar enigszins zo’n reactie zou geven dan is het per direct klaar.

Anne schreef: 19 apr 2026, 12:13 Daar hebben jullie allebei helemaal gelijk mee, de beste oplossingen. Bedankt voor het meedenken. Gelukkig is ze zelf ook niet zo van de angsten over het algemeen, ze vindt de stad leuker als het bos meer reuring veel interessanter en daar loopt ze ook beter mee. Maar dat is weer een ander topic. Terug naar de discs, sorry voor het even kapen van je topic @Flamme

Nee joh, ben je mal.
Kaap gerust haha. We kunnen er allemaal wat van leren toch.
Ik herken het behoorlijk wat je beschrijft met die brommers.
Dat doet Kodi precies zo bij veel wat hij eng vindt.
Zich te pletter schrikken, maar zich goed laten begeleiden.
Dat die ik ongeveer zoals jij het aanpakt en dat werkt prima bij hem. Veel kun je er best “uit negeren” of uit normaliseren. Hij is gelukkig echt niet de hele dag bang en onzeker. Maar schrikachtig is hij wel.

Flamme schreef: 18 apr 2026, 17:43 Iemand hier ervaring mee?

En dan niet de methode van “naar de hond mieteren”
Maar volgens de methode zoals ze moeten worden aangeleerd?
Dus volgens de methode waarbij de hond leert van negatieve bekrachtiging door het geluidje (door te rammelen, niet te gooien) te koppelen met het niet krijgen van een brokje.

Ik ben eigenlijk op zoek naar meer manieren om de fisherdiscs goed aan te leren, naast het onthouden van brok.

Maar ben ook wel benieuwd naar of men ervaring heeft met de inzet ervan.

Kodi reageert snel op geluiden, zowel positief als negatief overigens. Het “schrikgedrag” kan ik over het algemeen prima in goede banen leiden. Ik denk dat het geluid van de fisherdiscs een fijne methode kan zijn om zijn uitvalgedrag verder “weg te trainen”.

Ik heb ervaring met de fisher discs zoals ze aangeleerd moeten worden om gedrag af te laten nemen, dus niet door er mee te gooien.

Maar zoals ik het lees wil je ze inzetten om positief te bekrachtigen via klassieke conditionering, dus eigenlijk ter vervanging van de clicker? Dan worden de discs dus de marker, begrijp ik dat goed?

Persoonlijk zou ik de discs daar niet voor gebruiken omdat je niet genoeg controle hebt over het geluid. Discs maken daarvoor te snel geluid dus de kans is groot dat je niet op het juiste moment het gewilde gedrag markeert als het ware. Want waar ga je de discs houden tijdens het wandelen met 3 honden?
De enige manier waarop je de discs "stil" kunt laten zijn is als je ze vast in je gesloten hand houdt, want bij elke beweging rammelen ze. Je kunt ze niet als een clicker bv met een koordje om je pols vastmaken. Het alternatief is in je zak, maar als je ze dan wilt pakken rinkelen ze al, terwijl je dat mss niet wilt.

Ik zou dus een andere "marker" gebruiken om positief te bekrachtigen.

Gelukkig maar, en ja dat met die brommer was echt mazzel dat die nog twee keer voorbij kwam, de eerste keer schrok ze omdat ze aan het snuffelen was en hij vlak naast ons voorbij kwam zoeven, opgevoerd uiteraard. De tweede keer was echt fijn dat ze het even kon observeren zodat het daarna geen punt meer was. Ze had het in het begin ook met vliegtuigen omdat ze niet zag waar die nou precies waren nu heeft ze er een paar keer wat zien vliegen, weet nu waar ze zijn en is ook geen punt meer.

Wat ik denk te begrijpen is dat je een manier wilt vinden om hem uit een fixatiemoment te halen als de spanning voor hem net te groot is geworden.
Dat dat op onverwachtse momenten voor jou ook komt, waardoor de andere methoden die je met succes in zet nét te laat zijn.

Net als Mark eigenlijk dacht ik in eerste instantie dan ook aan een speeltje met geluid, maar als hij dat niet als prettig ervaart, dan werkt dat inderdaad ook niet

Maar heb je hem in de situaties genoemd nog aan de lijn of is het issue juist als hij los loopt en op wat afstand van je is?

Probeer toch een speeltje met belletje dan toch, of een eigen hoog stem geluid want het lijkt me erom gaan dat je wilt bereiken dat je hem uit die angst of kans op reactie wilt halen, maar net even niet door komt met de "standaard" manier.

Glory kan soms ook nog in een staarfase komen te staan. Die blijft stokstijf staan en richt zich op datgene wat ze eng of spannend vindt (kan dus ook ineens toch een kat zijn die in een poort zit.. en ik niet tijdig heb gezien.)
Ben ik op tijd, dan laat ik het al niet gebeuren door stemgeluid dat ik de kat al heb gezien en dat we gewoon doorlopen, om de kat als onschuldig voorbeeld maar te noemen. Is ook met bepaalde honden die ze niet vertrouwd, en daar is fixeren en verstarren meestal niet zo'n goed idee bij..)
Om haar uit dat verstarren te halen, moet ik of vrij hoog gaan praten, en als dat niet werkt toch echt teruglopen en handgebaren maken zodat ik letterlijk weer in beeld ben.
Dan kan ik haar weer normaal mee laten lopen, even luchtig doen en vervolgens als de spanning is afgeschud (ze schud ook heel vaak tijdens wandelingen) kan ik haar weer belonen.

Maar misschien interpreteer ik je niet goed hoor.

Fisherdiscs nooit gebruikt.

Wat ik doe als Sagan het nodig vind om te keffen naar iets of iemand, stop ik m'n vinger in m'n wang en laat hem eruit schieten, dat geeft dan een "plop" geluid. Waarom meneertje gelijk naar mij toekomt om beloont te worden ( knuffeltje, snoepje, aai over z'n bol)

Ik vind 10 % eigenlijk wel acceptabel. Ben er met Bertus in ieder geval al heel blij mee

Smoushond schreef: 20 apr 2026, 12:29 Ik vind 10 % eigenlijk wel acceptabel. Ben er met Bertus in ieder geval al heel blij mee

Dat snap ik.
Als Kodi uit zou vallen vanuit een andere reden dan onzekerheid zou ik dat misschien ook vinden.

Maar ik wil doen wat ik kan om hem op een niveau te krijgen dat hij zich zeker, rustig en stabiel voelt. Dat werkt ook door op de andere 90% (die nog steeds hard werken is.)

EchoMira schreef: 18 apr 2026, 19:06
"Iemand ervaring met een blokfluit?"
"Ja, ik. Ik gebruikte hem als dildo en hij is lastig schoon te maken."

EchoMira schreef: 18 apr 2026, 20:55 Klinkt goed!!
Hou me op de hoogte.

Een update van de fishers Discs
Het werkt!
Vanmorgen 2x een hond tegen gekomen. 1x zag hij ‘m eerder dan ik. En 1x ben ik bewust erachter aan gelopen (op afstand uiteraard)

2x heeft hij uit zichzelf de keuze gemaakt om te kijken en voor ik “een rammeltje” kon geven met een blije bakkes naar me te te komen voor koekjes.
En ja, daarna is de spanning hoog. Dat merk ik aan dat hij dan aan de lijn trekt richting huis.

Maar dit is veel winst. Ik merk dat ik bijna ook niet meer om wil draaien als er een andere hond aankomt. Ik heb er wel vertrouwen in dat ik binnenkort gewoon met een weggetje ertussen rustig kan passeren.
Ik liep trouwens met hem alleen omdat ik rustig met Karma wilde lopen en dat kan niet met ogen op steeltjes.
Maar de andere 2 vinden de discs fanTAStisch want het is een aankondiging van extra koekjes. Zij hebben de afleiding niet nodig maar maken er dankbaar gebruik van.

Ik heb een feedbackje.
Mag het even?

Het is neutrale kritiek. Ik vind het namelijk heel mooi dat je zo specifiek op de data let.
Zo hoort het natuurlijk ook.
Maar we hebben ook 70% van onze hersenen "waarvan we niet precies weten wat ze doen".

De kunst is nu om de discjes in te gaan zetten en er gewoon taal mee te breien met je hond. Dat kun jij natuurlijk heel goed want dat heb je al veel vaker gedaan.

Je hebt je methode gevonden dus nu ga je er verder ook vanúit dat je het goed doet dus je mag stoppen met tellen. Jij bent nu de fisher disc klingelaarster en het is jouw hond.
Daar zit muziek in.
Graag gedaan.

Het wordt nooit een rechte lijn naar perfect. Dat wil je ook helemaal niet bereiken.
Aanhaken. Dat wil je zien. Dan komt de rest ook wel goed.

Dank, dat gaat goedkomen.
Tijd voor (nog) meer ontspanning en samen op pad.