Herders

[Inge O]

Ik ken die mensen niet, geen idee tot welke categorie ze behoren. Ik raad helemaal niets aan of af verder.
Een mechel past uitstekend , ik ben er zelfs helemaal onervaren aan begonnen. (Waarin Ds overigens wel meer haar zeg tegen bezoekers ging doen dan mijn huidige honden bedenk ik me net).

Waken en aanvallen gaan bij mij in alle geval niet samen.

Nee, daarmee dat Runar ooit iemand serieus vasthad vanuit de auto.

Iets wat ik hem overigens totaal niet kwalijk neem, maar doen alsof het allemaal labjes zijn tov. bezoek is vind ik compleet onverantwoord.

[Inge O]

Ach ja, de auto is weer wat anders. Maar over het algemeen nodig ik daar geen bezoek in uit

Klopt niets van, een hond - élke hond, en al helemaal een waakhond - kan ook in huiselijke situaties iets heel anders interpreteren dan hoe naïeve mensen dat doen.

Bezoek dat netjes langs de voordeur komt zal inderdaad door de meerderheid vriendelijk kwispelend onthaald worden, maar iemand die plots onaangekondigd achterom komt en in de keuken staat zou wel eens een heel andere hond kunnen treffen.

En jaja, bij jou kan dat allemaal - maar nog voor geen geld ga ik dat uitproberen, gewoon onverantwoord om te doen alsof dat nul risico in zou houden.

[Inge O]

Een mechel past uitstekend

Dus ik vertel liever over mijn eigen honden dan over vreemde.

[Loraine]

Bezoek dat netjes langs de voordeur komt zal inderdaad door de meerderheid vriendelijk kwispelend onthaald worden, maar iemand die plots onaangekondigd achterom komt en in de keuken staat zou wel eens een heel andere hond kunnen treffen.

Dat hebben wij idd meegemaakt met onze Rottweiler.
De achterdeur stond open maar de poortdeuren zaten op slot.
Toenmalig vriendje van mijn zusje dacht over de schutting te klimmen en naar binnen te lopen, dat lukte maar vervolgens mocht hij niet meer naar buiten.
We werden paniekerig opgebeld, hebben hem verteld naar de hond te luisteren en zijn rustig verder boodschappen gaan doen.
Hij en de hond kenden elkaar al ruim een jaar geloof ik maar hij was niet 'eigen', had hij de sleutel gehad en via de voordeur binnen komen lopen dan was er wsl niets aan de hand geweest.
Hij is ook nooit weer over de schutting geklommen trouwens en had daarna heilig respect voor de hond.

[Zamunda]

Wat is de reden dat ze 'een' herder willen? Zit daar nog iets anders achter dan het waken? Ik ben het met Inge O eens dat je niet kunt voorspellen of je waakse herder lief gaat zijn voor bezoek, zelf denk ik dat je die combinatie (waaks maar bezoek okee vinden) makkelijker vindt bij terriërs. Weet niet hoe de terriërkenners daarover denken?

[Loraine]

(...)
We werden paniekerig opgebeld, hebben hem verteld naar de hond te luisteren en zijn rustig verder boodschappen gaan doen.

Nou. Trots op zijn.

Sja, als er meerdere keren duidelijk gewaarschuwd is dergelijke fratsen niet uit te halen en diegene is eigenwijs en denkt dat het wel zal meevallen want 'de hond kent me toch' dan moet je niet raar opkijken als we niet binnen 2 minuten terug thuis komen.

[Budkes]

(...)
We werden paniekerig opgebeld, hebben hem verteld naar de hond te luisteren en zijn rustig verder boodschappen gaan doen.

Nou. Trots op zijn.

Ik moet de eerste écht stabiele en betrouwbare Mechel nog tegenkomen. Ze lijken allemaal labiel en halen domme capriolen uit. Breken dan 4 poten en hun staart en de eigenaren vertellen dan ook bijna trots dat hun hondje "zo lekker gedreven" is. Niks aantrekkelijks aan, niet wat ik zoek in een hond in ieder geval.

Kom een keertje langs en maak kennis met Marco, stabieler en betrouwbaarder dan dat komen honden niet. Dan sluit ik Louitje wel even op, want onbetrouwbaarder dan dat komen honden niet. Maar Louitje is zelfs op mijn werk een uitzondering. Er zijn zat stabiele en betrouwbare mechels bij ons aan het werk.
Oftewel wat je zegt gaat zeker op voor een aantal Mechelaars maar ook zeker voor een heleboel absoluut niet.

[Crutz]

Kom een keertje langs en maak kennis met Marco, stabieler en betrouwbaarder dan dat komen honden niet. Dan sluit ik Louitje wel even op, want onbetrouwbaarder dan dat komen honden niet. Maar Louitje is zelfs op mijn werk een uitzondering. Er zijn zat stabiele en betrouwbare mechels bij ons aan het werk.
Oftewel wat je zegt gaat zeker op voor een aantal Mechelaars maar ook zeker voor een heleboel absoluut niet.

Ik ken Louitje en Marco niet. Wel een Marco dochter. Super stabiel en betrouwbaar.

De mannen hier ook. Voldoen prima aan wat Flamme beschrijft.
Zijn ze alleen waken ze en zouden ze durven ingrijpen als je het erf op komt.
Zijn we er bij dan kan iedereen zo mee het erf op en wordt je hooguit doodgeknuffeld.

Ja we hebben ook scherpere gehad. Eigenlijk maar 1, Duke, die paste ook niet in de roedel uiteindelijk. Dat gaf onrust.

[Flamme]

Reden van een herder is persoonlijke voorkeur, ook wel persoonlijke omstandigheden overigens. En zeker ook de woonplek.

Ik heb enkele goede mogelijkheden doorgegeven. Verder laat ik het aan hen over.
Ik weet 100% zeker dat ze een hond een goed, actief en liefdevol huis kunnen bieden. Of dat voor een Mechelse herder voldoende is weet ik niet omdat ik niet genoeg thuis ben in het ras. Ik ben vooral blij dat ze niet naar MP rennen. Daar zijn ze de types niet voor. Als ze ergens aan beginnen willen ze dat zorgvuldig doen.

[Inge O]

Wat is de reden dat ze 'een' herder willen? Zit daar nog iets anders achter dan het waken? Ik ben het met Inge O eens dat je niet kunt voorspellen of je waakse herder lief gaat zijn voor bezoek, zelf denk ik dat je die combinatie (waaks maar bezoek okee vinden) makkelijker vindt bij terriërs. Weet niet hoe de terriërkenners daarover denken?

Zijn alle herders dan van aanvallen? Gewoon een normale stabiele herder en normaal opgevoed eet toch niet meteen de visite op
Ik heb andere rassen gehad, maar ook waakhonden en zelfs de Kaukaas at geen mensen op, als ik erbij was, meestal vond hij het niet eens interessant om ervoor binnen te komen, behalve als hij het niet vertrouwde.

Maar dan ben je neem ik aan wel gewoon bij de visite? Dat maakt wel een heel groot verschil : baasje erbij en alles is kits, baasje er niet bij en de echte waakmodus gaat vaak aan.

Van de 4 herders die ik heb gehad (kruising Belg, Beauceron, Picardische en ACD) heeft alleen de Boos nooit de neiging gehad om echt in te grijpen, de Picardische beet zelfs al serieus (als in : met bloed) met 5 maand en nee, dat had zelfs ik niet verwacht.
Telkens wel op een moment dat ik er niet bij was, ofwel omdat mensen zomaar het erf opstapten, ofwel omdat ik (foutievelijk dus) inschatte dat het wel kon (dakwerker die al dagen bij ons aan het werk was en ook heel fijn omging met de honden).

En al die 'bijterds' waren echt mega-supervriendelijk tegen mensen als ik er gewoon bij was en er verder niets aan de hand was.

Overigens heb ik het absoluut niet specifiek over herders maar over waakhonden in het algemeen, daar vallen mijn wartjes ook onder : binnenkomen mét baasje erbij : dikke prima, binnenkomen zonder : dikke niet-prima.

En ja, je zal zeer zeker exemplaren treffen die allemansvriend zijn tot op het bot (Karma is er denk ik zo eentje) maar dat weet je nooit als pup.

[Jackira]

Mijn herderkruisingen zijn wel waaks en geven aan dat er iemand de tuin in loopt, maar laten iedereen die ze kennen heel enthousiast binnen. Onbekende personen worden wel eerst blaffend ontvangen en als ze even gesnuffeld hebben en wij zeggen dat het goed is dan is het goed.

Die onbekende personen moeten dan niet ineens druk gaan doen of drukke bewegingen maken. Dan gaan ze weer in de waakse modus. Maar ze zullen niet direct bijten maar ze vooral blokkeren. Word de persoon dan bedreigend dan bijten ze wel.

Tijdens een wandeling in het donker zijn ze ook behoorlijk waaks.

[blondie]

Van de 3 échte Duitse herders die ik heb(gehad) was Bluf de teef er 1 van snel willen aanslaan, maar ze deed niet meer dan dat. Als je haar vriendelijk toe zou spreken en paaien dan zou ze enthousiast zijn geworden en vriendelijk blijven.

Finn was een stille, die observeerde, sloeg aan als men echt ineens binnen wilde komen als ik dat niet doorhad of er niet bij was, hij werd dan direct ook vrij scherp. Niet direct inbijten, maar zijn blaf en aanblaffen was kwam wel heel duidelijk over in ieder geval.
Ook bij mensen die hem kenden, maar ineens niet helemaal jofel waren.

Aki is ook prima vriendelijk naar vreemden binnen en buitens huis.
Maar onverwachts binnen lopen zonder dat ik me er van bewust ben geeft een andere reactie.
Ook als hij zoals recent al met veel werkmensen van doen heeft gehad. Zomaar opnieuw binnenkomen, dan slaat hij aan en reageert hij dus anders.
Ik had ze dat al gezegd, maar ze namen het met een korrel zout omdat ze al met hem gespeeld hadden.

Grootspraak zullen ze gedacht hebben, het is dat ik weet dat hij niet direct zijn tanden gebruikt en ik was thuis zodat ik direct in kon stappen toen ik zijn verandering van blaf hoorde, anders had ik de deuren toch echt op slot gedaan als ik even weg uit zicht was.
Maar goed, ze snapten daarna wel direct wat ik bedoelde en waarschuwden andere werklieden ervoor mij altijd te attenderen als ze weer binnen zouden komen.

Maar met visite is het altijd prima, hij is er graag bij en geniet van aandacht. Finn vond het prima, maar was meer op zichzelf en ging ergens liggen tenzij er mensen waren die hij graag mocht, hij was wel selectief.

Bluf had nooit moeite, maar die had een bepaald trekje.. dat als ze doorkreeg dat mensen haar eng vonden ging ze "knuffelen" om ze dan klem te zetten, of ging voor ze staan en deed dan ineens "woef" waarop mensen zich een rolberoerte schrokken.. (trut.. ik voorkwam dat meestal hoor.. maar soms was het te grappig (bij jongelui die heel stoer deden, maar waarbij ik ook al zag dat ze haar eigenlijk een beetje eng vonden)
Het was altijd zo'n Mrs Bucket moment.. waarbij de hond uit de auto blaft als ze passeert en zij in de struiken belandt

[Marc]

Wat is de reden dat ze 'een' herder willen? Zit daar nog iets anders achter dan het waken? Ik ben het met Inge O eens dat je niet kunt voorspellen of je waakse herder lief gaat zijn voor bezoek, zelf denk ik dat je die combinatie (waaks maar bezoek okee vinden) makkelijker vindt bij terriërs. Weet niet hoe de terriërkenners daarover denken?

Zijn alle herders dan van aanvallen? Gewoon een normale stabiele herder en normaal opgevoed eet toch niet meteen de visite op
Ik heb andere rassen gehad, maar ook waakhonden en zelfs de Kaukaas at geen mensen op, als ik erbij was, meestal vond hij het niet eens interessant om ervoor binnen te komen, behalve als hij het niet vertrouwde.

Een herder en zeker een Belg is veel reactiever dan een kudde bewaker. Ze reageren veel sneller en veel scherper. Wuilus was een schat van een hond. Bij mij. Bij mijn vader kon niemand binnenkomen en moest ze aan een ketting aan de verwarming. Bij mij kon ze los en kon ik gewoon een feestje geven en liep ze tussen de mensen. Ze kon met al mijn vrienden. Maar doe niet iets idioots dan want dan kreeg je toch een fikse waarschuwing. Martijns vader stampte een keer de sneeuw van zijn schoenen en dat maakte dat ze omhoog kwam en toch flink bromde om te laten weten dat er in haar huis niet gestampt werd. Ook moest je goed oppassen als je mij aansprak op straat in het donker. Zeker niet ineens voor me gaan staan toen. Verder heeft ze een keer een agent gebeten die het balkon op klom omdat de deur open was snachts. Voor de hond maar daar kwam hij achter.

Eva vloog iedereen aan in huis als ze niet heel goed begeleid werd. Zelfs mij bijna een keer toen ik bij Martijn op bezoek kwam. Moest echt even hard haar naam zeggen zodat ze me herkende. Maar die was bovenmatig waaks en intolerant.

[Crutz]

Wat is de reden dat ze 'een' herder willen? Zit daar nog iets anders achter dan het waken? Ik ben het met Inge O eens dat je niet kunt voorspellen of je waakse herder lief gaat zijn voor bezoek, zelf denk ik dat je die combinatie (waaks maar bezoek okee vinden) makkelijker vindt bij terriërs. Weet niet hoe de terriërkenners daarover denken?

Zijn alle herders dan van aanvallen? Gewoon een normale stabiele herder en normaal opgevoed eet toch niet meteen de visite op
Ik heb andere rassen gehad, maar ook waakhonden en zelfs de Kaukaas at geen mensen op, als ik erbij was, meestal vond hij het niet eens interessant om ervoor binnen te komen, behalve als hij het niet vertrouwde.

Een herder en zeker een Belg is veel reactiever dan een kudde bewaker. Ze reageren veel sneller en veel scherper. Wuilus was een schat van een hond. Bij mij. Bij mijn vader kon niemand binnenkomen en moest ze aan een ketting aan de verwarming. Bij mij kon ze los en kon ik gewoon een feestje geven en liep ze tussen de mensen. Ze kon met al mijn vrienden. Maar doe niet iets idioots dan want dan kreeg je toch een fikse waarschuwing. Martijns vader stampte een keer de sneeuw van zijn schoenen en dat maakte dat ze omhoog kwam en toch flink bromde om te laten weten dat er in haar huis niet gestampt werd. Ook moest je goed oppassen als je mij aansprak op straat in het donker. Zeker niet ineens voor me gaan staan toen. Verder heeft ze een keer een agent gebeten die het balkon op klom omdat de deur open was snachts. Voor de hond maar daar kwam hij achter.

Eva vloog iedereen aan in huis als ze niet heel goed begeleid werd. Zelfs mij bijna een keer toen ik bij Martijn op bezoek kwam. Moest echt even hard haar naam zeggen zodat ze me herkende. Maar die was bovenmatig waaks en intolerant.

toch vind ik dat totaal niet standaard voor de Mechel/Belg om zo waaks en intolerant te zijn
hier op het dorp liggen 2 honden van mij als waak-/erf hond bij een druk gezin met ontzettend veel aanloop (want ook loodsverhuur) en dat gaat echt probleemloos en vind ik ook meer normaal gedrag
de buurman daar zei vorige week nog "'s nachts blaffen ze wel anders he, dan menen ze het"

[Marc]

@Crutz Dat zeg ik ook niet. Ik zeg juist dat ze bovenmatig waaks was. Of intolerant naar vreemden. Geen idee wat dat precies was maar als vreemde het huis inlopen had zowel voor mij als voor de hond een enorme portie stress tot gevolg. Daar kon ze slecht tegen. Ze kon best heel sociaal zijn overigens maar het bleef eng. Ik deed haar in de bench. Ik durfde haar niet meer bij bezoek te laten. Een ander had dat misschien anders gedaan maar ik niet want ik wil geen vrienden met gaatjes door mijn hond. Maar normaal was het zeker niet en ze deed het al meteen. Dus met wat? Drie maanden? Of misschien nog minder beet ze al een vriend in zijn hand die de koffie wilde pakken. En met 9 weken een kindje dat voor haar stond. Gierend hing ze eraan. Erg vreemd. Want ze kon ook best lief zijn. Ik zeg dus zeker niet dat dat des Belgs is. Later ging het beter. Ook werd ze later sociaal met honden en was ze dat als pup absoluut niet. Ze viel gewoon volwassen honden aan die ook bang voor haar werden. Grote reuen. Maakte niks uit. Hap hap grauw en er bovenop. Geen enkel idee wat dat was want voor eigen was ze super super zacht en lief en soms ook voor andere mensen. Dan zou ze je nooit iets aandoen. Later gelukkig ook met honden ineens.

[malinois]

Xygan en Xanu zijn heerlijk stabiele honden. Iedereen kan hier probleemloos binnen komen maar wat @Inge O ook zegt: ik moet dan wel thuis zijn. Maar dan heb je ook gelijk 2 vrienden. Ze waken overigens uitstekend, maar niet overdreven en geen keffers. Ik woon aan een parkeerplaats, daarvoor blaffen ze niet, wel bij mn poort of op mijn terrein, zowel voor als achter. De poort zit overigens dicht omdat de postbezorgers zomaar binnen hobbelden en dat leek me geen strak plan. Dus mensen bellen maar aan of sturen een appje dan ben je welkom.

[EchoMira]

@Crutz Dat zeg ik ook niet. Ik zeg juist dat ze bovenmatig waaks was. Of intolerant naar vreemden. Geen idee wat dat precies was maar als vreemde het huis inlopen had zowel voor mij als voor de hond een enorme portie stress tot gevolg. Daar kon ze slecht tegen. Ze kon best heel sociaal zijn overigens maar het bleef eng. Ik deed haar in de bench. Ik durfde haar niet meer bij bezoek te laten. Een ander had dat misschien anders gedaan maar ik niet want ik wil geen vrienden met gaatjes door mijn hond. Maar normaal was het zeker niet en ze deed het al meteen. Dus met wat? Drie maanden? Of misschien nog minder beet ze al een vriend in zijn hand die de koffie wilde pakken. En met 9 weken een kindje dat voor haar stond. Gierend hing ze eraan. Erg vreemd. Want ze kon ook best lief zijn. Ik zeg dus zeker niet dat dat des Belgs is. Later ging het beter. Ook werd ze later sociaal met honden en was ze dat als pup absoluut niet. Ze viel gewoon volwassen honden aan die ook bang voor haar werden. Grote reuen. Maakte niks uit. Hap hap grauw en er bovenop. Geen enkel idee wat dat was want voor eigen was ze super super zacht en lief en soms ook voor andere mensen. Dan zou ze je nooit iets aandoen. Later gelukkig ook met honden ineens.

Intolerant is denk ik het juiste woord.
Ze had helemaal geen grijze zone. Wat goed was was goed. Dat kende ze al en ze had al gezien dat de baas bevestigde dat het goed was en dan was het ook echt goed. Daar kon je haar mee vertrouwen.
Wat ze niet kende was taboe. Dat mocht niet. Geen discussie. En het was, herder zijnde, haar taak om dat dan te corrigeren. Inderdaad als pup al.
Met 9 weken kankerend op dames met nordic walking stokken af. Met 11 weken hakte ze een aaimevrouw bij de albert heijn in de handen.
Ze had amper een bijtrem. Ze heeft mij ook weleens gebeten over een te wild spelletje met een bal. En dat was dan nog steeds echt gewoon spel maar letterlijk geen bijtrem.

Ik vind het wel des belgs. Sterker nog, ik vind het kenmerkend voor een belg. Maar dan van het soort belg dat geen huishond kan zijn. Want die zijn er natuurlijk ook zat.
Haar opa stond bekend als een zeer wantrouwende hond naar vreemden en die zat er twee keer op.

Eva was niet gevaarlijk want ze zou nooit meer dan een blauwe plek of een paar krassen geven. Het waren altijd correcties. Sturende ingrepen. Geen grof geweld.
Niet dat je hond onschuldige voorbijgangers sturende ingrepen mag geven maar er is nog steeds een verschil.

Ik vond het een heel erg fijne hond en ik was ook blij dat ze bij ons was zodat ze niet als "valse hond" werd bestempeld want dan was ze waarschijnlijk wel ingeslapen.
Ik vind dat je het gedrag los moet zien van hoe je het zelf hebben wil. Een setter die al te snel set is niet meteen een kuthond. Een laekense die net even wat nuance mist is geen kuthond. Het is een rashond met een pietsje teveel type voor die situatie.

[Inge O]

De poort zit overigens dicht omdat de postbezorgers zomaar binnen hobbelden en dat leek me geen strak plan.

En dat is eigenlijk het enige waar ik het hier over heb : ik heb nergens gezegd dat waakse honden zomaar alle bezoek zouden bijten, wel dat de kans erop reëel is bij 'plotse indringers', en dat is iets wat mensen die 'een vriendelijke waakhond' zoeken vaak niet beseffen.

[Marc]

De poort zit overigens dicht omdat de postbezorgers zomaar binnen hobbelden en dat leek me geen strak plan.

En dat is eigenlijk het enige waar ik het hier over heb : ik heb nergens gezegd dat waakse honden zomaar alle bezoek zouden bijten, wel dat de kans erop reëel is bij 'plotse indringers', en dat is iets wat mensen die 'een vriendelijke waakhond' zoeken vaak niet beseffen.

Ik ga niemand een Mechelaar aanraden als ze willen dat mensen zomaar binnen kunnen lopen of het erf op moeten kunnen lopen. Dat kan soms nog niet eens bij een Berner sennenhond laat staan zo'n emotionele reactieve honden als Mechelaars. Die zijn soms megastabiel en sociaal maar toch. Ze kunnen hun taken ook serieus uitvoeren en dan hang je.

[Loraine]

Sja weet je, ik heb geen herder maar ik ga niet beweren dat je hier zomaar naar binnen kunt lopen.
Ik ga er niet zomaar vanuit dat Dívka je grijpt ofzo maar je gaat op zijn minst met een gehoorbeschadiging weer weg.
Zij is normaal van het kaliber tetteren/waken wanneer je arriveert maar je wordt vervolgens heel enthousiast binnengehaald.
Let wel, dat is als ik erbij ben of als een bekende haar ophaalt, wat ze met wildvreemden doet die bijvoorbeeld inbreken durf ik niet te zeggen.
Er zijn buren die denken dat ze vals is en daarom apart zit als ik weg ben, omdat ze zo verschrikkelijk tekeer gaat als ze aanbellen.

Mahdu doet vooral mee met Dívka en kan dan behoorlijk indrukwekkend mopperen/brommen maar daar zit verder totaal geen kwaad in, die is vriendjes met iedereen die hem maar even vriendelijk aankijkt.
Volgens mij gaat hij je gewoon helpen met het huis leeghalen als je hier inbreekt.
Kom je als vreemde binnen en ga je niet op de bank zitten dan wordt je aangeblaft want hij wil op schoot en dat kan niet als je blijft staan, húp zitten jij.
En in spel hapt hij in je handen maar dat schaar ik uiteraard niet onder waken oid.

Overigens merk ik wel dat als er bijvoorbeeld een inbraakgolf is, ze mijn huis overslaan.
Dat getetter trekt teveel aandacht denk ik.

[mijke]

Het is misschien goed om die mensen even te vragen wat ze bedoelen met waken. Bedoelen ze dat de hond aanslaat als er mensen voor de deur staan? Want dat doen verreweg de meeste honden volgens mij wel. Of bedoelen ze echt dat de hond de boel verdedigt als iemand binnen wil komen?

[Zamunda]

Wat is de reden dat ze 'een' herder willen? Zit daar nog iets anders achter dan het waken? Ik ben het met Inge O eens dat je niet kunt voorspellen of je waakse herder lief gaat zijn voor bezoek, zelf denk ik dat je die combinatie (waaks maar bezoek okee vinden) makkelijker vindt bij terriërs. Weet niet hoe de terriërkenners daarover denken?

Zijn alle herders dan van aanvallen? Gewoon een normale stabiele herder en normaal opgevoed eet toch niet meteen de visite op
Ik heb andere rassen gehad, maar ook waakhonden en zelfs de Kaukaas at geen mensen op, als ik erbij was, meestal vond hij het niet eens interessant om ervoor binnen te komen, behalve als hij het niet vertrouwde.

Dat staat er niet hè. Anders zeg ik ook niet dat je het niet kunt voorspellen.

Je moet gewoon heel goed nadenken over wat je nou precies het belangrijkst vindt en bij welk ras/nest de kans het grootst is dat je dat vindt.

[Marc]

@billy Zeker niet natuurlijk maar ze vallen uiteraard wel veel sneller aan dan andere rassen want ze gebruiken hun bek sneller. Niet voor niets dat ze om het gebruik van die bek bij de politie, het leger en in de bewaking gebruikt worden. Er is niet zoveel nodig om ze hun bek te laten gebruiken.

Want laten we de feiten eens heel eerlijk bekijken. Ik denk dat er weinig mensen bestaan die een herder hebben of ervaring met herders die nog nooit agressief gedrag in hun hond hebben gezien. Heel veel Duitse herders zijn gigantische uitvallers als pup. Belgen grommen al snel naar vreemd volk dat op ze in loopt. Etc etc. Zet een gemiddelde herder ergens neer en loop er op in en je krijgt in elk geval iets van reactie. Ze zijn gewoon veel pittiger op dat vlak dan veel andere honden.

Ik heb er zelf 3 gehad en alledrie hebben ze wel eens iemand gebeten. Vrijwel elke herder die ik ken heeft ooit wel eens die neiging gehad. Als pup of als volwassen hond. Dat zegt niet zoveel over hoe lief ze waren maar meer over de neiging.

[Inge O]

maar ze vallen uiteraard wel veel sneller aan dan andere rassen want ze gebruiken hun bek sneller.

Helemaal mee eens. Als ik vroeger mijn herder Flurk (vermoedelijk kruising Belg-Duitser) op dat punt vergelijk met mijn warten zei ik altijd dat Flurk éérst beet en dan pas keek of de situatie daar echt om vroeg, terwijl het bij mijn warten net het tegenovergestelde is : uitgebreid waarschuwen en als er dan nog niet passend gereageerd wordt zouden ze eventueel ook bijten.

En Flurk was echt een in- en inlieve hond, ook naar mensen die ze niet kende, maar ze moesten (in haar ogen) geen seconde gek doen.

[Marc]

maar ze vallen uiteraard wel veel sneller aan dan andere rassen want ze gebruiken hun bek sneller.

Helemaal mee eens. Als ik vroeger mijn herder Flurk (vermoedelijk kruising Belg-Duitser) op dat punt vergelijk met mijn warten zei ik altijd dat Flurk éérst beet en dan pas keek of de situatie daar echt om vroeg, terwijl het bij mijn warten net het tegenovergestelde is : uitgebreid waarschuwen en als er dan nog niet passend gereageerd wordt zouden ze eventueel ook bijten.

En Flurk was echt een in- en inlieve hond, ook naar mensen die ze niet kende, maar ze moesten (in haar ogen) geen seconde gek doen.

Om die reden raad ik mensen met kinderen sowieso eerder een Duitser dan een Belg aan want ik heb het idee dat Duitse herders vaak net een wat hogere bijtrem hebben. Een Belg is vliegensvlug. Mijn huidige honden hebben allebei een totaal andere manier van verdedigen. Bas bijt in principe nooit. Wat er ook speelt ze zal hooguit haar tanden tegen je aanduwen. Dus bij de dierenarts als ze een spuit moet en daarop flipt ze volledig, zal ze nog steeds met de bek wagenwijd open over je arm heen en weer gaan maar nooit knijpen. Guus bijt veel sneller maar in principe ook niet. Die hapt in de lucht. Eigenlijk hebben ze allebei nog nooit gebeten.

Wuilus was half bouvier en dus ontzettend zelfverzekerd en stabiel. Maar ze beet wel. En flink als het moest volgens haar. De twee Mechelaars die wij gehad hebben als in oa Eva beten echt super snel. Als ze onder druk kwamen was het hap en dan pas nadenken. Dat is niet erg want het waren voor mij allebei de liefste meest betrouwbare honden en je moet even weten wat wel en niet kan.

Wel merk ik dat het hebben van een hond waarbij je in sociale context constant moet bijsturen extreem vermoeiend is achteraf. Daar begin ik niet meer aan want als ik bezoek heb en iemand aait de hond in de mand door er overheen te hangen en de hond snel en direct te benaderen wil ik dat dat gewoon kan. Mijn huidige honden vinden dat prima. Mijn herders vonden dat geen van allen ok. Soms ging het goed en soms niet. Dat vind ik niet fijn. Zeker kinderen op bezoek was voor mij stressen. Kinderen vallen en doen raar.