Een Hondenleven

Mijn Whippet joeg ook als een dolle. Maar goed, zichtjager dus geen spoortjes uitwerken. Ze was altijd in de buurt.
Hier hebben een Husky en een american wolfdog eens drie schapen in Mierlo doodgebeten. Daar hebben ze dus nog een beste reis voor gemaakt. Daarna puur aan de lijn uitlaten.
Dat zoek ik niet.

Nanna schreef: 11 okt 2021, 09:56 Mijn Whippet joeg ook als een dolle. Maar goed, zichtjager dus geen spoortjes uitwerken. Ze was altijd in de buurt.
Hier hebben een Husky en een american wolfdog eens drie schapen in Mierlo doodgebeten. Daar hebben ze dus nog een beste reis voor gemaakt. Daarna puur aan de lijn uitlaten.
Dat zoek ik niet.

nee idd, zou ik vreselijk vinden ok...hier alleen hele grote velden, een knijn/haas zijn haar toch vaak te slim af, zij zijn goed in haakse bochten, Mo wat minder, dus die raakt ze kwijt dan komt ze direct terug..maar ook dat vind ik vervelend. voornamelijk lange lijn hier, en we sjokken lekker weg zo, kan ik lekker wild spotten. Prima deal zo, maar ik ben te veelste veel beren op de weg zien, moet er niet aan denken dat ze eens kwijt zou lopen..al zit dat er eigenlijk niet in, ze houdt me prima in de gaten..ze is alleen wel een eigenwijze drol die wel zelf liefst bepaald dat ze klaar is en weer terugkomt..nu is dat niet ontzettend vaak geweest hoor. Meerendeel dwarrelt ze om me heen..en helemaal sinds ik de losloop heb gekoppeld aan kaasjes in mn jaszak..dat is ALLEEN als ze los is en ze komt..daar heeft ze dan weer slim bedacht om zich elke 2 minuten te komen melden en voor me tegaan zitten..ik riep niet eens...mja..komen is kaasje..

Mo-yi schreef: 11 okt 2021, 09:36 ahh wat lief, ik weet niet waar je woont maar je zou eens met je nichtje bij Angelique moeten gaan kijken als ze traint..zal ze een hele toffe ervaring vinden. Het seizoen is al begonnen dus er zijn ook meerdere slee wedstrijden her en der, prachtig hoor, kan ze er heeeeel veel zien
En met die haren, tja, goh, ja zal dat niet ontkennen, maar over t algemeen zitten de haren op mn kleed of mn trui, kan haarloos mn drinken opdrinken hoor...vind vaker wat haren van kat eerlijk gezegd

Dat is een leuke tip! Zou ze heel leuk vinden, en ik ook. Ik zal eens kijken wanneer we dit kunnen regelen

Vanmorgen 07:50 nog in de schemer, naar "ons"wandelstuk gegaan met voor mij stiekum vooruitzichten op hopelijk reeën en maybe de vos..leuk leuk leuk.... Komt er iemand ook aangewandeld..hmm oke..Mo-yi ziet iets aan komen denderen..ik denk..huh..een teckel? ( donker he mensen..vrij donker nog )..het sluipt en het kruipt en het gooit zich op mn voeten, op de rug, poten omhoog..WTF...NOA?! die hebben we al 5 jaar niet meer gezien!!! hoe dan?! wat leuk!! Mo-yi en Noa ( engelse stafford ) kennen mekaar van jongs af aan, Noa was nog een pupke..vreselijk lief maar enorm druk ding..en nog steeds dus Dus wij zijn samen gaan wandelen, en Mo-yi vond het allemaal heerlijk, en prima, en leuk, en grappig, en toen dacht ze; joe..druk ding..ik negeer wel..dus Noa ging zich nog meer op mij focussen, springen naar mn handen, tussen mn voeten lopen..joe..echt niks veranderd die lieverd. Wel blij dat ik dit niet dagelijks heb zo hoor, wordt er wel beetje gek van, benen onder de krassen, broek en jas onder het water en modder, want ja..t stopt niet he.. En de meid die erbij hoort ( was vroeger een buufje, inmiddels dus 5 jaar geleden verhuisd ) is zelf ook nogal luid..dus toen ik zei; nou hier lopen wij dus dagelijks wel, veel reeen te zien en soms een vos..zegt ze op luide toon; oh leuk! ja die zullen allemaal wel weg zijn met mijn getetter"
idd, zelfs geen haas gespot

Ah well, erg leuk ze weer te zien, was ontzettend lang geleden, en dat de honden mekaar nog herkennen dan he, blijf dat altijd prachtig vinden

Dan heb ik een kapotsky. Ze joelt niks. ja toen ze heel jong was is het alleen thuis blijven met stapjes gegaan, en een plant heeft het begeven, maar dat is t dan wel.
Ze is vriendelijk, naar mensen, naar kinderen, knuffelt, is ook graag op zichzelf, speels.
Los kan ze ook, ze luistert ook goed. Wel moet ik meer opletten en ja dat jachtinstinct, dat is dan het enige min puntje. We hebben een prima balans, we wandelen lekker in de natuur met een lange slappe lijn. Er is niks zo "zen"als achter haar waggelkontje te lopen. Zij lekker snuffelen, rustig drafje, en ik turen of ik wat wild kan speuren.
Gewoon genieten. Ben elke dag opnieuw verliefd op deze dame.
Ik besef me wel heel goed dat het, denk ik, een once in a lifetime hond is. Een eventuele volgende Mal zal misschien moeilijker zijn, ik weet t niet.
Ik maak me er vaker wat zorgen over. Wat als ze er niet meer is? de jaren gaan wel tellen nu. Ik ga kapot dan denk ik.

Mo in de snow