Een Hondenleven

Wat een naar einde Dat sproetenhoofd is wel heel aandoenlijk. Gelukkig heeft hij nog zulke fijne jaren gehad bij je moeder.
Heel veel sterkte met jullie verlies

Loraine schreef: 02 mei 2023, 15:52 Het proberen tellen van alle sproetjes, wat nooit lukte want hij had er zoveel dat je uiteindelijk de tel kwijtraakte.

Veel sterkte.

Bedankt

Noor schreef: 02 mei 2023, 23:42

Loraine schreef: 02 mei 2023, 23:23 @Noor dat klopt zeker.
Het is gewoon een beetje zuur dat hij niet fluitend 12+ heeft mogen worden.
Dat gevoel slijt met de tijd wel weer en intussen zijn we vooral bezig met de leuke/fijne herinneringen ophalen met een lach en een traan.

Iedereen, nou ja elke goede hondenbaas , wil dat zijn of haar hond fluitend oud word en dat het dood gaan dan makkelijker is qua acceptatie, helaas gaat het vaak niet zo. De gemiddelde leeftijd van een ras/ type dat speelt dan mee in een verwachting of hoop, maar ziekte, zwaar leven en pech is vaker realiteit. Jullie spike heeft goede jaren gehad, zonder jullie was hij er wellicht allang niet meer geweest.

Dat houden we ook zeker in ons achterhoofd.

Hij heeft zijn nestbroertje ±8 jaar overleefd, die was met een omweg bij onervaren baasjes beland die hem wel dachten te kunnen opvoeden, uiteraard de genetische eigenschappen en het superfelle karakter daarbij negerend en dat is uitgedraaid op een bijtincident en vervolgens de blauwe spuit.
Spike heeft de mazzel gehad dat hij een totaal ander karakter had, veel zachter, rustiger, meewerkender zegmaar.
Ook vrij onzeker en daarin kon hij weleens fel zijn , vooral buitenlandse mensen reageerde hij op omdat die vaak bang zijn en raar gaan doen.
Dan pompte hij zich op, deed een diepe 'woef!' en degene die bang was rende dan weg waarmee Spike succes had in zijn gedrag.
Mijn moeder heeft daar altijd strak bovenop gezeten, zelf ertussen gaan staan, kort aangelijnd houden etc en hem gewoon niet vertrouwen met vreemde mensen.
Ik bedoel maar, een grote klapkaakmix die dergelijk gedrag vertoont maakt nogal wat indruk natuurlijk en mijn moeder besefte zich gelukkig heel goed wat ze aan de lijn had hangen.
Voor eigen volk, visite etc was hij superlief, de kleinkinderen konden hem bij wijze van spreken in de knoop leggen en hij deed nog niets.
Als hij de jongste hoorde zag je zijn kop helemaal oplichten, knettergek was hij met die smurf.
En met zijn ±40kg lag hij liefst bovenop je, lekker met die ellebogen in je ribben en intussen je hele gezicht aflebberen.

Sterkte.

Ik dacht dat ik al gereageerd had, maar niet dus.
Heel veel sterkte!
Wat fijn dat hij nog een goede tijd bij jullie gehad heeft

Heel veel sterkte

Bedankt

Loraine schreef: 02 mei 2023, 15:52
Ik verwacht eigenlijk wel dat daar binnenkort weer een hond komt, een leuk klein of middelgroot maatje.

Dit schreef ik 2 mei en afgelopen vrijdag kreeg ze haar nieuwe hond.
En nu klopt het weer, mijn moeder zonder hond hoort niet.
Ze gaf zelf al aan best een beetje vereenzamen als ze thuis was en ondanks dat ze Spike ontzettend mist stond haar hart weer open voor een nieuw maatje, geen vervanging maar opvolging.