Ja het zou misschien wel goed zijn maar aan de andere kant denk ik waarom zou ik het doen? Een intacte reu met andere reuen en teven erbij is een gespannen situatie. Dat is normaal en mag toch ook? En waarom mag Bertus dat niet laten blijken ? In zo’n situatie als ik omschreef op een smal pad en er komt een grote intacte reu op je af dan mag hij van mij blaffen.
Natuurlijk probeer ik die situaties te voorkomen maar dat kan niet altijd . Op afstand is hij stil dus prima,het is niet zo dat hij al flipt als hij maar een reu ruikt.
En waarom zou ik het dan gaan opzoeken door hem in een groep te gooien waar hij zich waarschijnlijk wel stil zou houden maar het toch niet leuk gaat vinden? Ik laat hem gewoon lekker alleen met teefjes spelen die we kennen en dat vind hij hartstikke leuk
Het is natuurlijk wat anders als je hond naar alle honden en of mensen blaft
En Bertus blaft niet omdat hij bang is
Susam schreef: 27 aug 2024, 13:22
ja precies! ik deel je mening.
We gingen met de Berners altijd naar de seizoensafsluiting van een super mooi strandje aan het meer en daar liep alles en iedereen los door elkaar. Jack speelde echt met alle honden, maar voor Sambal zou dat de hel zijn. Overigens was Jack ook niet gecastreerd maar die was volgens mij onzijdig. zelfs loopse teefjes deerden hem niet, ging ie stokjes brengen enz.
Is dat oortje van Bertus altijd half omlaag? geweldig!
nu ga je er vanuit dat Bertus een Duitse herder is omdat hij uitvalt naar andere honden?
Bertus is die kleine ,die Duitse Herder blaft niet tegen andere honden
Susam schreef: 27 aug 2024, 14:21
hahahaa ik vond de Herder er al zo zen uitzien, dan ook graag zijn naam zodat ik het nooit meer door elkaar haal (ik word oud).
Smoushond schreef: 27 aug 2024, 13:07
Ja het zou misschien wel goed zijn maar aan de andere kant denk ik waarom zou ik het doen? Een intacte reu met andere reuen en teven erbij is een gespannen situatie. Dat is normaal en mag toch ook? En waarom mag Bertus dat niet laten blijken ? In zo’n situatie als ik omschreef op een smal pad en er komt een grote intacte reu op je af dan mag hij van mij blaffen.
Natuurlijk probeer ik die situaties te voorkomen maar dat kan niet altijd . Op afstand is hij stil dus prima,het is niet zo dat hij al flipt als hij maar een reu ruikt.
En waarom zou ik het dan gaan opzoeken door hem in een groep te gooien waar hij zich waarschijnlijk wel stil zou houden maar het toch niet leuk gaat vinden? Ik laat hem gewoon lekker alleen met teefjes spelen die we kennen en dat vind hij hartstikke leuk
Het is natuurlijk wat anders als je hond naar alle honden en of mensen blaft
En Bertus blaft niet omdat hij bang is
Je hond hoeft ook niet alles te kunnen. Maar bv Eva viel volwassen honden aan als pup. Dat ging me toch te ver. Ze was beschermend en zag overal gevaar in en dat wilde ik wel minder hebben. En dat lukte alleen door haar zelf op haar eigen manier en zonder dat er wat te verdedigen was te laten bedenken dat heel veel dingen geen gevaar waren.
Wuilus beet bezoek. Dat kwam door mijn vader. Maar ik wilde dat niet. Zou onhoudbaar zijn. Dus ook dat moest weg.
Een reu die gespannen raakt van reuen swah. Zou ik ook niet tussen de reuen zetten want eenmaal vechtend ben je verder van huis. Maar daar is ook mee te leven.
Een hond die kinderen aanvalt is wel een issue en die moet van mij leren dat kinderen ok zijn. Dat gun ik de betreffende hond ook.
Bas was gewoon veel te bezorgd. Die wilde het bos al uit als ze rook dat er een paard was geweest. Na dat weekend met de paarden liep ze er zelfs gewoon onderdoor. Nu geeft ze niks meer om paarden. Die zijn totaal niet belangrijk. Soms moet iets weg. Soms is het te lastig en gun ik de hond dat ook niet. Trainen kan ik gewoon niet goed. Ik maak fouten. Of ik maak het erger. Ik vertrouw ik zelf leren en ervaren en dan liefst zonder mij.
Die theorie baseer ik op de grote buitenlandse asielen. Honden die daar binnen komen zijn soms panisch voor andere honden. Toch is het meestal na een week volledig weg. Opgenomen in de groep. Angst weg. Alles goed. Dus ik geloof in zelf leren. Een hond kan alles leren maar in het diepe gooien doe ik natuurlijk ook niet. Het moet langzaam opgebouwd worden maar uiteindelijk ga je toch zelf ervaren en zelf nieuwe verbanden leggen. Ik wil daarin niet sturen of belangrijk zijn want dan moet dat misschien wel permanent gaan begeleiden.
Veel issues met honden zijn natuurlijk ook gewoon gebaseerd op wat de boer niet kent dat vreet hij niet. Leer het maar kennen en vreet het is een beetje wat ik doe. Het smaakt meestal prima en daar komen ze zelf het beste achter.
Tis net als met honden die het water niet in durven. Beetje pootje baden maar dat was dat.
Hop, onder de arm en meenemen naar het diepe stuk. Beetje laten rondpeddelen terwijl je ze vasthoudt en dan loslaten. En hé, dan ontdekken ze dat ze prima kunnen zwemmen.
Werkt duizenden keren beter dan lokken met koekjes. Want daarmee confirmeer je alleen maar dat het eng is en dat als ie de barriere overwint wat krijgt.
Nanna schreef: 27 aug 2024, 17:49
Tis net als met honden die het water niet in durven. Beetje pootje baden maar dat was dat.
Hop, onder de arm en meenemen naar het diepe stuk. Beetje laten rondpeddelen terwijl je ze vasthoudt en dan loslaten. En hé, dan ontdekken ze dat ze prima kunnen zwemmen.
Werkt duizenden keren beter dan lokken met koekjes. Want daarmee confirmeer je alleen maar dat het eng is en dat als ie de barriere overwint wat krijgt.
Yep. Zelfde principe. Ik ben ook met Guus het water in gelopen. Steeds een beetje verder en naar de kant laten zwemmen zelf. Dan joelen hoe knap en binnen een kwartier zwom hij zelf achter stokjes aan. Nu zwemt hij al een paar jaar heel graag. De eerste drie jaar durfde hij niet. Bas haat het en dat respecteer ik. Ik mag haar een stukje dragen en dan terug laten zwemmen maar zelf wil ze niet. Prima. Respecteer ik ook. Dus als het warm is gaat ze er even gedwongen in en dat ze het zelf niet doet prima. Haar keuze haar smaak. Maar eng vindt ze het zeker niet meer. Ze zwemt vrolijk terug en schudt zich lekker uit en gaat rollen. En nog een keer vindt ze ook best. Douchen ook. Zelf alleen niet.
Susam schreef: 28 aug 2024, 12:03
maar waarom zou je eigenlijk? Als je hond niet wil zwemmen, waarom zou ie t dan moeten? Ik zag dat vroegah bij Cesar ook, ik wil dat mijn hond in het zwembad gaat, hop hond aan hoge neklijn, erin trekken en dan het succesfilmpje van voilaaaaa ut zwemt.
Omdat veel honden zwemmen heel erg leuk vinden als ze het eenmaal kunnen. Maar als ze nooit gedwongen worden om verder dan een beetje pootje baden te gaan dan zullen ze dat nooit zelf proberen .En dan missen ze heel veel
Mochten ze het echt niet leuk vinden dan doen ze het niet meer ,je kan een hond natuurlijk niet elke wandeling in het water gooien
De meeste honden springen niet zomaar vanzelf het water in zonder angst de eerste keer
Bertus wel
Susam schreef: 28 aug 2024, 12:03
maar waarom zou je eigenlijk? Als je hond niet wil zwemmen, waarom zou ie t dan moeten? Ik zag dat vroegah bij Cesar ook, ik wil dat mijn hond in het zwembad gaat, hop hond aan hoge neklijn, erin trekken en dan het succesfilmpje van voilaaaaa ut zwemt.
Ik ben zelf in de meeste gevallen helemaal niet van forceren en flooding, maar ik vind het ook fijn als mijn honden graag zwemmen. Dan hebben ze hier in Spanje ook nog een leuke zomer (zeker de collies met hun dikke vachten) We wandelen op warme dagen altijd aan het water en dan zijn ze meer in het water te vinden dan op het land. Zolang ze het water in kunnen, houden ze het ook met temperaturen van 30 graden makkelijk een uurtje vol. En als ze zwemmen, krijgen ze ook nog eens hun normale hoeveelheid beweging, maar dan meer in het water dan op het land.
Alleen Arlo heeft echt niets met water en dat laat ik zo. Pootje baden doet hij wel, maar hij heeft geen enkele interesse om er verder in te gaan, ook niet als wij dat met z'n allen wel doen. Hij heeft weinig last van de warmte, dus nou ja, prima dan.
De rest zwemt graag; Mila en Amy hebben daar geen enkele aansporing voor nodig gehad en Fayah deed het ook met wat aanmoediging (plus als pup is ze een paar keer zo het water in gesprongen).
Susam schreef: 28 aug 2024, 12:03
maar waarom zou je eigenlijk? Als je hond niet wil zwemmen, waarom zou ie t dan moeten? Ik zag dat vroegah bij Cesar ook, ik wil dat mijn hond in het zwembad gaat, hop hond aan hoge neklijn, erin trekken en dan het succesfilmpje van voilaaaaa ut zwemt.
Omdat veel honden zwemmen heel erg leuk vinden als ze het eenmaal kunnen. Maar als ze nooit gedwongen worden om verder dan een beetje pootje baden te gaan dan zullen ze dat nooit zelf proberen .En dan missen ze heel veel
Mochten ze het echt niet leuk vinden dan doen ze het niet meer ,je kan een hond natuurlijk niet elke wandeling in het water gooien
De meeste honden springen niet zomaar vanzelf het water in zonder angst de eerste keer
Bertus wel
Haha, ja, Fayah ook:
Mila trouwens ook als pup, alleen dan zonder zo'n snoekduik. Die was als jonge hond al meteen gek op water en zwom ook al met 3/4 maanden.
Het verliep wat anders dan ik had verwacht (en gehoopt) eigenlijk. We zijn nog lang niet zover om überhaupt met BAT aan de slag te kunnen. Eerst nog langs fysio, voor de zekerheid om pijn uit te sluiten. Zie daar nogal tegenop omdat ze niet ongedwongen door vreemde mensen aangeraakt wilt worden.
Bij de omkeeroefening met een nephond (waarvan ik eigenlijk dacht dat ze daar echt niet ‘in zou trappen’) vertoonde ze toch al veel spanning en zat tegen uitvallen aan. Sonja vond ze ook spannend dus ze heeft vooral in de bench in de auto gezeten.
Het was behoorlijk confronterend, al 4 GT’s geweest met verschillende technieken in 4 jaar tijd, trainingen gevolgd, boeken gelezen, geoefend, geoefend, geoefend, hoe komt het dat het niet lukt? Ja kut, omdat ik gewoon een waardeloze trainer ben en in een te drukke omgeving vol prikkels woon.
Ik miste de signalen van Bella tijdens de oefeningen, omdat ik zo met de oefeningen en timing bezig was.
Maar goed, voordat we met BAT kunnen starten moet ze eerst een paar weken zoveel mogelijk prikkelvrij zijn. Dat begint hier al in het appartementcomplex waar we uiteraard mensen tegenkomen. Dan op de drukke parkeerplaats omdat er allerlei winkels zitten en ik boven een apotheek/huisartsenpost woon. In de woonwijk katten overal, waar ze op gefixeerd is en ook uit haar plaat gaat. Vrachtwagens, bussen, scooters, kinderen. Dan met de auto naar rustige plek. Gaat ze ook krijsen als we op bestemming aankomen, hebben ze opgepikt bij de uitlaat, joepie. Dus nu eerst dat afleren.
Bij mensen, meteen omkeren, minimaal 30 meter afstand houden. Dus verder dan letterlijk enkele meters kom ik niet, dan weer naar binnen. Maar ze moet toch plassen en poepen, want ik moet naar werk. En Victor niet te vergeten, die wilt ook uitgelaten worden, wel een normale ronde.
Vind het lastig zo, voelt of ik haar erg tekort doe omdat we normaal best veel wandelen. Maar ze vliegt nog niet tegen de muren op dus het zal wel meevallen. Heb genoeg spul voor binnen.
Nouja, niet janken maar schouders eronder. Ben straks 2 weken naar het Zwarte Woud, daar is het hopelijk rustiger.
Wordt vervolgd.
Ohja, ze is uit logeren geweest. 1 keer succesvol bij Nathalie van hier, 1 keer was de bedoeling bij een vriendin waar we al samen mee op vakantie waren geweest, maar toch kon ik haar alweer op kon halen toen ik net een kwartier thuis was. Pension ging niet want ze accepteren alleen menssociale honden. Ze bijt niet hè, ze blaft. Deinst terug, gaat blaffend achter je aan. Stopt niet als mensen dichtbij komen. Ene keer op straat negeert ze alles, andere keer is alles te veel. Krijgt ze voldoende beweging en mentale uitdaging? Denk het wel. Met mantrailing is ze helemaal in haar element en zie je haar beste versie van zichzelf.
Ik ken trouwens een hond die ook erg op mensen en honden reageerde en die vrouw had een fleecekoord aan haar broek hangen en elke keer als die hond iets spannend vond mocht die hond daaraan rukken en trekken. Afreageren dus
Dat werkte erg goed ,soms ben je zo aan het trainen op rust maar lukt dat gewoon niet
Een hele wandeling van alles onderdrukken is ook niet goed lijkt me
Smoushond schreef: 29 aug 2024, 07:56
Ik ken trouwens een hond die ook erg op mensen en honden reageerde en die vrouw had een fleecekoord aan haar broek hangen en elke keer als die hond iets spannend vond mocht die hond daaraan rukken en trekken. Afreageren dus
Dat werkte erg goed ,soms ben je zo aan het trainen op rust maar lukt dat gewoon niet
Een hele wandeling van alles onderdrukken is ook niet goed lijkt me
Helemaal eens, je moet ze ook een uitlaatklep geven voor de spanning, zeker als een hond zich zojuist heeft moeten beheersen. Dat mis ik vaak een beetje bij methodes als BAT, aangezien het vaak niet lukt om echt geen enkele spanning op te bouwen. Sommige honden zijn nou eenmaal snel opgewonden en ook door stressreductie, prikkelarm wandelen en werken vanuit rust blijven het honden die snel van volledige ontspanning naar enorme opwinding kunnen gaan.
Amy heeft dat ook en zij zoekt dat ook op, zij kiest van nature voor het avontuur en de spanning en niet voor de rust, ze is een beetje een adrenalinejunkie. Wandelingen waarbij zij 100% geen enkele spanning opbouwt, zijn eigenlijk onmogelijk (die spanning loopt al flink op als ze een vogel spot of een beestje ruikt). Ze kan zich inmiddels wel heel goed beheersen, maar een uitlaatklep heeft ze dan na een tijdje wel nodig, anders gaat ze toch spanning opbouwen. Die kan ze goed laten afvloeien door even fysiek helemaal los te gaan, vooral met bijvoorbeeld een flirtpole. Dan kan ze het daarna ook weer opbrengen om ontspannen te blijven en zich te beheersen.
Ik investeer vrij weinig in begrijpen hoe de hond zich voelt. Ik vind dat mensen hun honden veel te veel psychologiseren.
Het maakt weinig uit. De moderne maatschappij is gewoon voor elke hond meer dan hij aankan en het enige wat het mogelijk maakt om toch met je hond alles te kunnen doen is dat je hem als baas er doorheen leidt.
Er is niet een hond die van nature samen met een andere hond in de lift stapt en zich dan acceptabel gedraagt. Er is niet een hond die geen reactie heeft op iemand die op krukken loopt, laat staan op vuurwerk.
De crux is dat je hond weet dat jij het wel allemaal snapt en altijd voor hem zal kiezen. Maar ook dat luisteren niet vrijblijvend is.
Nou gaan mensen weer roepen dat "de harde aanpak niet werkt" maar het is niet hard en jouw aanpak werkt ook niet.
Ondertussen kun je je hond niet laten volgen, negeert hij je als je instructies geeft en loopt hij bol van de stress alles alleen te doen.
Begin nou gewoon een keer met hoe het tussen jou en je hond zit. Dat overenweertje van begrip. Ja begrip voor zijn gevoel, maar zeker ook begrip rondom om wie de keuzes maakt en begrip over wat er gebeurt als de hond toch eenmansacties te moeten gaan vertonen.
Een hond is geen kind. Het groeit er niet vanzelf in als je maar geduld hebt. Zelfs bij kinderen duurt dat langer dan de gemiddelde hond leeft.
Je moet actief aanleren dat jij de baas bent en nee dan bedoel ik niet dat je ruw met je hond om moet gaan. Ik bedoel dat je zelf overzicht hebt en weet wat je wil en zelfs dat heeft de gemiddelde baas al niet.
Diana schreef: 29 aug 2024, 10:01
Amy heeft dat ook en zij zoekt dat ook op, zij kiest van nature voor het avontuur en de spanning en niet voor de rust, ze is een beetje een adrenalinejunkie. Wandelingen waarbij zij 100% geen enkele spanning opbouwt, zijn eigenlijk onmogelijk (die spanning loopt al flink op als ze een vogel spot of een beestje ruikt).
Danu heeft het dan niet met jagen maar is precies ook zo'n adrealinejunkie. Als ze mag kiezen hoe we wandelen wil ze naar het winkelcentrum om zichzelf dan op te gaan naaien over vreemde mensen en onbekende honden
Thuis ontspant ze snel maar tijdens de wandeling heb ik nog niks echt gevonden als acceptabele uitlaatklep. Zelf blaft ze graag in het wilde weg maar ik kan me daar niet helemaal in vinden Snuffelen doet ze niet zo graag, geen tijd voor want er is nog zoveel te beleven
EchoMira schreef: 29 aug 2024, 10:27
Het maakt weinig uit. De moderne maatschappij is gewoon voor elke hond meer dan hij aankan en het enige wat het mogelijk maakt om toch met je hond alles te kunnen doen is dat je hem als baas er doorheen leidt.
Ik realiseer me dat ook steeds meer bij Danu. Ze merkt álles op en heeft óveral een mening over. Haar 'mening' ombuigen lukt niet. Haar streng vertellen dat ja, die hond of mens is stom maar we lopen er wél met je bek dicht langs en daarna doen we weer wat leuks, werkt wél.
Diana schreef: 29 aug 2024, 10:01
Amy heeft dat ook en zij zoekt dat ook op, zij kiest van nature voor het avontuur en de spanning en niet voor de rust, ze is een beetje een adrenalinejunkie. Wandelingen waarbij zij 100% geen enkele spanning opbouwt, zijn eigenlijk onmogelijk (die spanning loopt al flink op als ze een vogel spot of een beestje ruikt).
Danu heeft het dan niet met jagen maar is precies ook zo'n adrealinejunkie. Als ze mag kiezen hoe we wandelen wil ze naar het winkelcentrum om zichzelf dan op te gaan naaien over vreemde mensen en onbekende honden
Thuis ontspant ze snel maar tijdens de wandeling heb ik nog niks echt gevonden als acceptabele uitlaatklep. Zelf blaft ze graag in het wilde weg maar ik kan me daar niet helemaal in vinden Snuffelen doet ze niet zo graag, geen tijd voor want er is nog zoveel te beleven
EchoMira schreef: 29 aug 2024, 10:27
Het maakt weinig uit. De moderne maatschappij is gewoon voor elke hond meer dan hij aankan en het enige wat het mogelijk maakt om toch met je hond alles te kunnen doen is dat je hem als baas er doorheen leidt.
Ik realiseer me dat ook steeds meer bij Danu. Ze merkt álles op en heeft óveral een mening over. Haar 'mening' ombuigen lukt niet. Haar streng vertellen dat ja, die hond of mens is stom maar we lopen er wél met je bek dicht langs en daarna doen we weer wat leuks, werkt wél.
Ja, hier werkt dat ook goed om die opwinding te voorkomen. 'Nee, we gaan niet jagen, doorlopen jij.' Dus bij gedrag waarbij de hond ook in staat is om een andere keuze te maken (bij gedrag dat voortkomt uit angst is het bijvoorbeeld lang niet altijd haalbaar, natuurlijk geheel afhankelijk van de mate van angst). Ik laat dat niet maar allemaal aan de hond over, want niet al mijn honden maken dan uit zichzelf de keuze die ik wenselijk vind of zijn daar op een andere manier in te sturen dan door ze simpelweg op te dragen wat ze wél moeten doen. Dus sturen naar het gewenste gedrag en dat vervolgens belonen en natuurlijk herhalen, herhalen, herhalen, werkt hier in dergelijke situaties ook het beste.
Maar bij Amoz' angst voor vreemde mensen in het begin was ik ook sturend. Hij moest altijd aan de andere kant gaan lopen als we iemand passeerden bijvoorbeeld, zodat ik tussen hem en de ander in liep/stond. Dat werd echt binnen een paar dagen een gewoonte, waar hij natuurlijk alleen maar baat bij had. En waardoor hij al snel helemaal geen reactie meer vertoonde als we mensen buiten tegenkwamen, omdat hij had ervaren dat ik er wel voor zorgde dat die niet bij hem in de buurt konden komen. Een hond moet dan wel bereikbaar genoeg zijn en niet in blinde paniek alle kanten op schieten, want dan valt er weinig te sturen.
EchoMira schreef: 29 aug 2024, 10:27
Ik investeer vrij weinig in begrijpen hoe de hond zich voelt. Ik vind dat mensen hun honden veel te veel psychologiseren.
Het maakt weinig uit. De moderne maatschappij is gewoon voor elke hond meer dan hij aankan en het enige wat het mogelijk maakt om toch met je hond alles te kunnen doen is dat je hem als baas er doorheen leidt.
Er is niet een hond die van nature samen met een andere hond in de lift stapt en zich dan acceptabel gedraagt. Er is niet een hond die geen reactie heeft op iemand die op krukken loopt, laat staan op vuurwerk.
De crux is dat je hond weet dat jij het wel allemaal snapt en altijd voor hem zal kiezen. Maar ook dat luisteren niet vrijblijvend is.
Nou gaan mensen weer roepen dat "de harde aanpak niet werkt" maar het is niet hard en jouw aanpak werkt ook niet.
Ondertussen kun je je hond niet laten volgen, negeert hij je als je instructies geeft en loopt hij bol van de stress alles alleen te doen.
Begin nou gewoon een keer met hoe het tussen jou en je hond zit. Dat overenweertje van begrip. Ja begrip voor zijn gevoel, maar zeker ook begrip rondom om wie de keuzes maakt en begrip over wat er gebeurt als de hond toch eenmansacties te moeten gaan vertonen.
Een hond is geen kind. Het groeit er niet vanzelf in als je maar geduld hebt. Zelfs bij kinderen duurt dat langer dan de gemiddelde hond leeft.
Je moet actief aanleren dat jij de baas bent en nee dan bedoel ik niet dat je ruw met je hond om moet gaan. Ik bedoel dat je zelf overzicht hebt en weet wat je wil en zelfs dat heeft de gemiddelde baas al niet.
Smoushond schreef: 28 aug 2024, 12:40
De meeste honden springen niet zomaar vanzelf het water in zonder angst de eerste keer
Bertus wel
Mijn Luna ook, die zag twee border collies in het water ze nam een sprint en whoppa zo te water, ik meteen in de stress want de meeste franse bullen kunnen niet (goed) zwemmen, Luna wel haha zwom meteen naar de kant en ze vond het heerlijk.
zelfs loopse teefjes deerden hem niet, ging ie stokjes brengen enz. 
Die was als jonge hond al meteen gek op water en zwom ook al met 3/4 maanden.
Snuffelen doet ze niet zo graag, geen tijd voor want er is nog zoveel te beleven 
Ik realiseer me dat ook steeds meer bij Danu. Ze merkt álles op en heeft óveral een mening over. Haar 'mening' ombuigen lukt niet. Haar streng vertellen dat ja, die hond of mens is stom maar we lopen er wél met je bek dicht langs en daarna doen we weer wat leuks, werkt wél.
