Een Hondenleven

Aloy is een meeblaffer. Aloy hoort zichzelf namelijk sowieso enorm graag dus als ze vindt dat haar een reden gegeven wordt en er staat niemand bij om haar te vertellen dat het niet mag… Nou ja. Toen ik haar liet wennen in het pension kreeg ik haar inderdaad schor terug.

Maar thuis was dat eigenlijk meteen weer over inderdaad. Misschien dat ik haar één of twee keer extra heb moeten zeggen dat het klaar moest zijn, maar ze wist gewoon al dat er thuis niet geblaft wordt op die manier. Tegenwoordig gaat zij niet meer naar het pension (ze is niet vaak bij mij vandaan en als ze dat wel een keer moet ga ik toch op zoek naar een particuliere oplossing), maar ze is er een aantal keer geweest en het ging altijd goed qua negatieve gewoontes opduikelen.

Van de beginpost reagerend denk ik niet dat het zo werkt dat als je een niet zo vocale hond in pension of opvang steekt, dat je ze er meer vocaal terug uit krijgt als ze niet op hun gemak zijn geweest en de omgeving vocaal was.

De honden die we nu hebben zijn nooit in asiel/opvang geweest sinds ze bij ons zijn, maar Chara heeft wel in asiel in buitenland gezeten voor een paar maanden volgens mij.

Mijn eerste hond Finn sloeg niet snel aan, was een stille waker. Hij heeft wel een vakantieperiode in asiel gezeten, en was daar niet zo happy, maar is daardoor niet gaan (mee) blaffen.
Bluf was vocaal opgegroeid in boerderij omgeving, haar heb ik continue aanslaan moeten afleren, maar toen ze tijdelijk naar oude omgeving was vertrokken en na paar maanden weer terug kwam was ze niet terug vervallen in de gewoonte van waar ze verbleef.

Chara is ook een stille, die slaat niet zo snel aan.

Glory wel, maar dat is meer angstalarm slaan, dan dat het waaksheid is. Bij haar denk ik dan wel weer dat als we haar in opvang doen dat ze vanwege onzekerheid ook thuis toch weer meer zal aanslaan en dat je weer opnieuw moet beginnen met "wennen" en dat niet overal op geloeid of getetterd hoeft te worden.

Aak is eigenlijk meer vocaal geworden het laatste jaar, thuis dan, maar ook hij zal niet een link leggen naar in asiel zitten en meeblaffen vs thuissituatie. Hij is dus wel gevoelig voor alarmering vanuit de roedel (Glory) als zij angst vertoond in huis of lichte aanzet heeft tot aanslaan, dan gaat hij zonder te kijken wat er is ineens zijn stemgeluid inzetten en voor het raam staan
Als het dan niets is, komt hij sorry bij me zeggen omdat hij weet dat ik broertje dood heb aan onnodig aanslaan.

Roland blaft nooit , niet als de bel gaat ,als hij wat hoort gewoon nooit.
Hij kan het wel want één keer deed hij het en schrok er toen klaarblijkelijk zelf van want daarna nooit meer.
Misschien afgeleerd bij zijn vorige eigenaar?