Een Hondenleven

Nanna schreef: 12 feb 2025, 10:57 Glenn was ook altijd heel lief voor Bakkie. Totdat Bakkie stervende was. En toen greep ie hem.
Wat dat aangaat zie ik honden niet als kleine mensjes met compassie voor elkaar maar doodgewoon voor wat ze feitelijk zijn: wolven. En ik neem het ze ook niet kwalijk.

Ik zie ze ook zo. Alleen Guus is niet zo. Die heeft nog nooit agressief gedrag getoont naar Bas. Ik steek mijn hand ervoor in het vuur dat dat ook zo blijft. Hij heeft die neiging niet. Ook niet na aanval nr 30 waar hij bij stond. Als je daar rekening mee moet houden kan je geen honden bij elkaar houden. Guus heeft soms epilepsie. Een keer per jaar ofzo. Dan zouden we geen tweede hond kunnen nemen.

Alles is een risico maar Guus grijpt Bas gelukkig in elk geval nooit.

En ik zie ze zeker niet als mensjes en vind het ook normaal als de roedel een krijsende hond grijpt. Dus ik vermenselijk ze echt niet. Ik ken ze wel goed en Guus heeft nog nooit een hond gebeten behalve als hij zich moet verdedigen. Hij is non agressief. Zoals een hulphond van iemand met epilepsie. Die bijt ook de baas niet. Guus zal Bas nooit bijten. Hij kan wel druk en gestresst raken maar dan gebruikt hij nooit zijn bek.

Ik begrijp niet helemaal waarom de DA dat flauwvallen niet linkt aan de hartkwaal?

Het is fijn als de hond er zelf weinig last van heeft en gewoon weer opstaat en verder gaat.

Noor schreef: 12 feb 2025, 12:15

Nanna schreef: 12 feb 2025, 10:57 Glenn was ook altijd heel lief voor Bakkie. Totdat Bakkie stervende was. En toen greep ie hem.
Wat dat aangaat zie ik honden niet als kleine mensjes met compassie voor elkaar maar doodgewoon voor wat ze feitelijk zijn: wolven. En ik neem het ze ook niet kwalijk.

Glenn was niet "lief' voor bakkie, Glenn tolereerde bakkie.

Maar er bestaat wel degelijk 100% trouw en nooit voor de kill gaan . Ik heb en had beide, niet elke hond gaat over lijken als het zou moeten ( niet alle wolven ook trouwens) jij doet je honden tekort met zo een instelling, nee het zijn geen mensjes, maar ook niet per definitie opportunisten zonder compassie en gevoel.

Zo zie ik dat ook. Guus doet gewoon niks en hij adoreert en respecteert Bas. Hij gaat haar dus nooit aanvallen. Zat honden die dat wel doen en even prima dieren. Maar Guus is geen opportunist pur sang. Hij is liefdevol en zorgzaam. In mijn ogen bestaat dat want ik ben dierecoloog en ken alle inzichten en ideeën hierover. Er zijn genoeg wetenschappelijke onderzoeken die dieren veel meer eigenschappen toedichten dan wij tot nu toe dachten. De bijbel heeft ons geleerd dat wij mensen de enige zijn met bepaalde gevoelens. Maar het moet in de evolutie toch ergens ontstaan. Ik geloof in lieve dieren. En ik geloof in opportunisten. En alles wat daar tussen zit. En Guus is echt lief. Door en door. Die denkt niet elimineer die ouwe zodat alles van mij is. Hij is echt zorgzaam naar haar. Daar heb ik al eerder een topic over geopend en ik sta daar nog steeds achter.

Om het in perspectief te zetten. Bas zou een ander teefje liefst doden. Die is wel opportunistisch en zou heel sluw zijn. Zij valt zeker een teefje aan dat een aanval krijgt als ze daar het huis mee moest delen.

Verder kan ik het weten want Guus is er altijd bij als ze een aanval krijgt. Staat er bovenop. Likt haar bek als ze bijkomt en is super blij als ze weer wakker is. Als hij dat opportunistische instinct had had hij haar al lang gegrepen lijkt me. Ze zijn ook regelmatig alleen dus kansen zat gehad.

Noor schreef: 12 feb 2025, 12:15

Nanna schreef: 12 feb 2025, 10:57 Glenn was ook altijd heel lief voor Bakkie. Totdat Bakkie stervende was. En toen greep ie hem.
Wat dat aangaat zie ik honden niet als kleine mensjes met compassie voor elkaar maar doodgewoon voor wat ze feitelijk zijn: wolven. En ik neem het ze ook niet kwalijk.

Glenn was niet "lief' voor bakkie, Glenn tolereerde bakkie.

Maar er bestaat wel degelijk 100% trouw en nooit voor de kill gaan . Ik heb en had beide, niet elke hond gaat over lijken als het zou moeten ( niet alle wolven ook trouwens) jij doet je honden tekort met zo een instelling, nee het zijn geen mensjes, maar ook niet per definitie opportunisten zonder compassie en gevoel.

Ik zie dat hier inderdaad ook echt niet gebeuren.
Toen Mila haar GVS had, en dus heel erg verzwakt was en niets kon, waren mijn andere honden lief en voorzichtig met haar. Niet één die er misbruik van maakte of probeerde te maken. Ze gingen wel af en toe heel voorzichtig bij haar snuffelen en kijken wat er aan de hand was, maar gaven haar verder alle ruimte.
Een paar dagen geleden is er een stoel op Mila gevallen terwijl ik in de badkamer was Ik hoorde Mila heel hard krijsen en ze bleef maar krijsen (ik denk vooral van de schrik). Dus ik rende snel naar de woonkamer en de andere honden waren wel verontrust, maar stonden rustig op een afstandje terwijl Mila daar onder die stoel lag te gillen. Ik zag echt geen enkel signaal dat ze daar wel eens negatief op zouden kunnen reageren of bovenop zouden kunnen vliegen.

Oké, Mila ging in beide situaties niet dood, dus natuurlijk hou ik rekening met roedelgedrag als dat einde wel nadert, maar ik denk dat honden en roedeldynamiek daarin ook heel erg kunnen verschillen.

Bij Taartje heb ik ook nooit een verontrustende reactie gezien. En de dag dat Amoz ingeslapen werd en hij snel ademde, had in ieder geval Amy goed in de gaten dat er iets mis was met hem, want die week niet van zijn zijde, maar op een lieve manier.

Ja donna deed het ook bij opwinding vooral als ze aan rennen was of spelen.
Ze is aan iets geheel anders overleden maar heeft er nog 2 a 3 jaar mee gelopen.

Nanna schreef: 12 feb 2025, 10:07Omdat de neergaande spiraal dan is ingezet en ik vind dat ze dat niet door hoeft te maken, hoe ‘blij’ ze buiten die aanvallen ook nog is. Ze heeft dan een leeftijd bereikt die het gros van de honden niet bereikt

Exact dit. Haar gemiddelde geluk zakt er alleen maar mee.

En om eerlijk te zijn zou ik het zelf ook zo willen. Dat het eind komt als een blije verrassing.

Ybbihs schreef: 12 feb 2025, 09:34
Als het met Lou zover is, laat ik haar bewust euthanaseren bij de dierenarts ipv thuis. Thuis is ze pislijp op bezoek. Bij de dierenarts stormt ze joekerend naar binnen voor koek

En mocht ze ineens om de een of andere reden toch nog een slecht gevoel krijgen daar dan kan het altijd nog in haar fun-hok bij de andere dierenarts

ranetje schreef: 12 feb 2025, 12:02 Ik begrijp niet helemaal waarom de DA dat flauwvallen niet linkt aan de hartkwaal?

Dit was ook mijn gedachte.


Onze Milo van 12,5 heeft ook een hartruis naast dementie, slechter wordend zicht en fysieke achteruitgang in met name zijn achterhand.
Hij is een maand of 2 geleden tijdens het laatste uitlaatrondje met mijn vriend en na opwinding doordat ze de buurhond bijna letterlijk tegen het lijf liepen ineens omgevallen nadat hij eerst een soort benauwd/gorgelend geluid maakte. Ongeveer 10 seconden weg geweest en toen stond hij weer op, schudde zich uit en liep hij verder.
De andere 3 negeerden dit compleet trouwens.

Sindsdien is dit niet meer gebeurd maar we houden er rekening mee dat het opnieuw kan gebeuren en dat hij dan wellicht niet meer opstaat.
De dierenarts heeft de dag erna zijn hart, longen e.d. geluistert en daar was toen niets meer te horen dan de ruis die hij al had.
Voor nu heeft hij er nog genoeg lol in, komt hij dagelijks in een maffe bui met speeltjes aanzetten dus hier nog geen reden tot inslapen voor nu. Als zijn dementie toeneemt of zijn achterhand verder verslechtert is dat een ander verhaal en is het goed geweest.

EchoMira schreef: 12 feb 2025, 23:07

Nanna schreef: 12 feb 2025, 10:07Omdat de neergaande spiraal dan is ingezet en ik vind dat ze dat niet door hoeft te maken, hoe ‘blij’ ze buiten die aanvallen ook nog is. Ze heeft dan een leeftijd bereikt die het gros van de honden niet bereikt

Exact dit. Haar gemiddelde geluk zakt er alleen maar mee.

En om eerlijk te zijn zou ik het zelf ook zo willen. Dat het eind komt als een blije verrassing.

Ik hoop dat ze in haar slaap zal overlijden. Als je van de 7 hele dagen in de week 15 seconde een black out hebt waar je fluitend uit komt is dat toch geen neergaande kwaliteit van leven? Ze is gewoon oud maar daar helemaal content mee. En wij ook.

Oud is geen ziekte. Ze wil ook niet meer rennen. Ze wil lekker op de bank. Veel slapen. Lekker eten want ze eet als een hoogwerker. Ze loopt haar rondjes door de tuin. Ze kan niet denken over wat ze kon en niet meer kan. Ze heeft geen dromen. Ze leeft in het nu. Ik dacht gisteren aan inslapen door deze topic. Ik zag het voor me. Die grote ogen. Helemaal vol vertrouwen. Waarom zou ik dat doen? Omdat ze doof is? Waar ze geen enkele reactie op heeft. Ze schrikt nooit. Ze is volledig vol vertrouwen naar ons. Zou ik haar inslapen omdat ze soms binnen plast? Ik zie helemaal geen enkele reden om Bas in te slapen nu. Er is niets met haar aan de hand op de 15 seconde black outs na zo nu en dan. Ze is vol levenslust en vrolijk. Eet nog steeds bakken voer weg en is helemaal niet ingevallen of mager. Nog stevig. Dus....waarom zou ik haar inslapen?

Ik snap je redenatie wel en vind vaak dat honden te laat worden ingeslapen. Maar Mira mag toch ook gewoon knokig in een pyama rondlopen met witte ogen en plassen op een handdoek als ze bejaard is? Ik vind oude honden heel dierbaar en bijzonder. Ik geniet van oude Bas. Ze is ons omaatje en verslaat alle records met hoe makkelijk ze zoooo ontzettend oud is geworden na zo'n slechte start in Spanje. Ik zie wel dat het einde nadert maar wil haar daar wel enige ruimte geven zolang ze gewoon happy is.

Micron heeft ook enkele aanvallen gehad zoals beschreven hier ,wel zonder geluid erbij , hij stond op en liep weer door erna.
Was in het laatste half jaar van zijn leven en hij had een hartkwaal.

De honden hebben er nooit agressief op gereageerd, sowieso niet op een hond uit hun eigen roedel aan het eind van zijn of haar leven.
Denk dat dat echt met de hechtheid van het roedel te maken heeft en hoe close ze zijn.

Marc schreef: 13 feb 2025, 08:15

EchoMira schreef: 12 feb 2025, 23:07

Nanna schreef: 12 feb 2025, 10:07Omdat de neergaande spiraal dan is ingezet en ik vind dat ze dat niet door hoeft te maken, hoe ‘blij’ ze buiten die aanvallen ook nog is. Ze heeft dan een leeftijd bereikt die het gros van de honden niet bereikt

Exact dit. Haar gemiddelde geluk zakt er alleen maar mee.

En om eerlijk te zijn zou ik het zelf ook zo willen. Dat het eind komt als een blije verrassing.

Ik hoop dat ze in haar slaap zal overlijden. Als je van de 7 hele dagen in de week 15 seconde een black out hebt waar je fluitend uit komt is dat toch geen neergaande kwaliteit van leven? Ze is gewoon oud maar daar helemaal content mee. En wij ook.

Oud is geen ziekte. Ze wil ook niet meer rennen. Ze wil lekker op de bank. Veel slapen. Lekker eten want ze eet als een hoogwerker. Ze loopt haar rondjes door de tuin. Ze kan niet denken over wat ze kon en niet meer kan. Ze heeft geen dromen. Ze leeft in het nu. Ik dacht gisteren aan inslapen door deze topic. Ik zag het voor me. Die grote ogen. Helemaal vol vertrouwen. Waarom zou ik dat doen? Omdat ze doof is? Waar ze geen enkele reactie op heeft. Ze schrikt nooit. Ze is volledig vol vertrouwen naar ons. Zou ik haar inslapen omdat ze soms binnen plast? Ik zie helemaal geen enkele reden om Bas in te slapen nu. Er is niets met haar aan de hand op de 15 seconde black outs na zo nu en dan. Ze is vol levenslust en vrolijk. Eet nog steeds bakken voer weg en is helemaal niet ingevallen of mager. Nog stevig. Dus....waarom zou ik haar inslapen?

Ik snap je redenatie wel en vind vaak dat honden te laat worden ingeslapen. Maar Mira mag toch ook gewoon knokig in een pyama rondlopen met witte ogen en plassen op een handdoek als ze bejaard is? Ik vind oude honden heel dierbaar en bijzonder. Ik geniet van oude Bas. Ze is ons omaatje en verslaat alle records met hoe makkelijk ze zoooo ontzettend oud is geworden na zo'n slechte start in Spanje. Ik zie wel dat het einde nadert maar wil haar daar wel enige ruimte geven zolang ze gewoon happy is.

Helemaal mee eens. Oud zijn is geen ziekte. Het is een levensfase en ik zie het als een voorrecht als je/een hond überhaupt ooit die fase bereikt. Het is een normaal en natuurlijk onderdeel van het leven, waarin inderdaad ook de behoeftes veranderen. De hond hoeft niet meer 3 uur per dag te wandelen en een uur per dag te spelen of trucjes te doen om gelukkig te zijn. Dus die maatstaf moet je ook helemaal niet plakken op het levensgeluk van een oudere hond.
Mila wil helemaal niet meer 2 uur een zware bergwandeling maken, terwijl ze daar vroeger niet eens een beetje moe van thuiskwam. Ze wil een gemoedelijk snuffelrondje, minutenlang aan één graspolletje snuffelen en dan lekker een kluifje en slapen. Nog wel elke dag wat spelen op een bejaardenmanier, wat knuffelen en verder vooral rust en niet te veel gedoe. Daar was ze inderdaad als hond van 6 of 10 jaar echt niet tevreden mee geweest, maar nu is dat júist hoe ze het het liefst heeft. Net zoals ik zelf niet meer twee keer in de week een nacht hoef door te halen en vijf verschillende landen in een jaar hoef te zien om levensgeluk te ervaren. Ik moet er niet eens meer aan denken
Ze heeft wat artrose, maar is verder nog kerngezond. Nee, haar leven wordt niet meer spectaculairder en avontuurlijker dan het was, maar dat wil ze ook helemaal niet meer. Als er gezondheidsklachten optreden die echt haar levenskwaliteit verminderen, dan ga ik zeker niet rekken. Maar zolang het bij wat ouderdomskwaaltjes blijft die met pijnstilling prima te bestrijden zijn en geen negatieve invloed hebben op haar kwaliteit van leven, zie ik geen enkele reden om dat leven nu opeens te beëindigen, puur en alleen omdat ze een oude hond is.

Er is niemand die zegt dat oud zijn een ziekte is. We hebben het over een hond met zware hartklachten waardoor ze soms bewusteloos raakt. Dat is wel een ziekte. En die gaat niet meer over. Waar je ook de andere 6 dagen in de week wel degelijk last van hebt.

Het ontgaat me ten enenmale wat jullie honden daarmee te maken hebben. Geweldig dat jullie honden een fijne oude dag hebben. Dat was alleen niet het onderwerp van gesprek, toch?

EchoMira schreef: 13 feb 2025, 17:22 Er is niemand die zegt dat oud zijn een ziekte is. We hebben het over een hond met zware hartklachten waardoor ze soms bewusteloos raakt. Dat is wel een ziekte. En die gaat niet meer over. Waar je ook de andere 6 dagen in de week wel degelijk last van hebt.

Het ontgaat me ten enenmale wat jullie honden daarmee te maken hebben. Geweldig dat jullie honden een fijne oude dag hebben. Dat was alleen niet het onderwerp van gesprek, toch?

Maar het gaat toch wel over Bas? Die heeft geen last van haar hart verder. Ze stuift naar haar etensbak. Naar buiten etc. Ze is super happy? We hebben haar nog geen drie maanden geleden laten doorlichten om zeker te zijn dat ze geen ongezien lijden heeft. Haar hart is niet achteruit gegaan sinds 2 jaar zei de dierenarts. Zelfde beeld. En misschien heeft ze dat dus al haar hele leven. Die hartruis. Dat merkt zij en jij als baas niet. Maar omdat ze nu dus hartritmestoornissen heeft net als ik valt ze wel eens om. Maar zoals wij het zien merkt ze dat zelf dus niet.

EchoMira schreef: 13 feb 2025, 17:22 Er is niemand die zegt dat oud zijn een ziekte is. We hebben het over een hond met zware hartklachten waardoor ze soms bewusteloos raakt. Dat is wel een ziekte. En die gaat niet meer over. Waar je ook de andere 6 dagen in de week wel degelijk last van hebt.

Het ontgaat me ten enenmale wat jullie honden daarmee te maken hebben. Geweldig dat jullie honden een fijne oude dag hebben. Dat was alleen niet het onderwerp van gesprek, toch?

De vraag van de TS was letterlijk "is er iemand die dit herkent?"
Dus het lijkt me op zich niet raar dat mensen daarop reageren met hun ervaringen. Of snap ik je niet goed?

Ik denk dat ik het niet goed snap.

Ik denk dat alleen maar "dus je zit te wachten tot hij vanzelf dood gaat" en dan hoop ik dat dat niet snachts is en 4 uur duurt.
Het hondje is 15. Die heeft haar fijne ouwe dag allang achter de rug.
Noor dacht al een keer dat ze dood aan het gaan was. "Het is een naar gezicht."

Waarom doen we dan alsof het een hondje met toekomst is waar het ondanks de ouderdom goed mee gaat?

EchoMira schreef: 13 feb 2025, 19:08 Ik denk dat ik het niet goed snap.

Ik denk dat alleen maar "dus je zit te wachten tot hij vanzelf dood gaat" en dan hoop ik dat dat niet snachts is en 4 uur duurt.
Het hondje is 15. Die heeft haar fijne ouwe dag allang achter de rug.
Noor dacht al een keer dat ze dood aan het gaan was. "Het is een naar gezicht."

Waarom doen we dan alsof het een hondje met toekomst is waar het ondanks de ouderdom goed mee gaat?

Als Rozi 15 is en zo slecht dat ze regelmatig al dan niet gillend flauwvalt dan gaan we afscheid nemen. Moet er toch niet aan dènken dat ze schuimend en happend ten onder gaat als ik lig te pitten.
En ga er maar van uit dat 99% van de honden niet vanzelf dood gaat. Ja, uiteindelijk wel natuurlijk maar dat is een einde dat ik niemand gun. Roemloos. Alleen maar omdat je ‘het niet kon’. Dat zit mij dus helemaal niet lekker.
En iedereen moet natuurlijk zelf weten hoe ie het aanpakt. Maar ik ga voor de hond. Niet voor mezelf.

Nanna schreef: 13 feb 2025, 19:14

EchoMira schreef: 13 feb 2025, 19:08 Ik denk dat ik het niet goed snap.

Ik denk dat alleen maar "dus je zit te wachten tot hij vanzelf dood gaat" en dan hoop ik dat dat niet snachts is en 4 uur duurt.
Het hondje is 15. Die heeft haar fijne ouwe dag allang achter de rug.
Noor dacht al een keer dat ze dood aan het gaan was. "Het is een naar gezicht."

Waarom doen we dan alsof het een hondje met toekomst is waar het ondanks de ouderdom goed mee gaat?

Als Rozi 15 is en zo slecht dat ze regelmatig al dan niet gillend flauwvalt dan gaan we afscheid nemen. Moet er toch niet aan dènken dat ze schuimend en happend ten onder gaat als ik lig te pitten.
En ga er maar van uit dat 99% van de honden niet vanzelf dood gaat. Ja, uiteindelijk wel natuurlijk maar dat is een einde dat ik niemand gun. Roemloos. Alleen maar omdat je ‘het niet kon’. Dat zit mij dus helemaal niet lekker.
En iedereen moet natuurlijk zelf weten hoe ie het aanpakt. Maar ik ga voor de hond. Niet voor mezelf.

Dat natuurlijk altijd. Maar ik ben doodsbang dat het een traumatisch verhaal wordt.
Met witte ogen op een badhanddoek plassen is helemaal prima. Ik wil je ook wel met een lepeltje voeren. Zolang het leuk is is het leuk en dat kan niet lang genoeg duren.
Maar spontaan afsterven of huilend bij het raam staan waar de dierenarts in godsnaam blijft omdat mijn hond bang is of bloed kotst en maar blijft stuipen, trek ik echt niet. Dan maar een maandje te vroeg.

Je kan snel zinken hier als hondenbaas. Zo ben je een goede hondenbaas en zo stuur ik mijn oude hond vanwege mijn egoïstische keuzes en alleen aan mezelf denkend een gruwelijke urenlange dood in omdat ik haar haar twee jaar geleden niet preventief heb laten inslapen toen ze voor het eerst flauw viel. Toe maar ...

Nou dat zegt helemaal niemand! Dat moet je niet zo lezen.

EchoMira schreef: 13 feb 2025, 19:23

Nanna schreef: 13 feb 2025, 19:14

EchoMira schreef: 13 feb 2025, 19:08 Ik denk dat ik het niet goed snap.

Ik denk dat alleen maar "dus je zit te wachten tot hij vanzelf dood gaat" en dan hoop ik dat dat niet snachts is en 4 uur duurt.
Het hondje is 15. Die heeft haar fijne ouwe dag allang achter de rug.
Noor dacht al een keer dat ze dood aan het gaan was. "Het is een naar gezicht."

Waarom doen we dan alsof het een hondje met toekomst is waar het ondanks de ouderdom goed mee gaat?

Als Rozi 15 is en zo slecht dat ze regelmatig al dan niet gillend flauwvalt dan gaan we afscheid nemen. Moet er toch niet aan dènken dat ze schuimend en happend ten onder gaat als ik lig te pitten.
En ga er maar van uit dat 99% van de honden niet vanzelf dood gaat. Ja, uiteindelijk wel natuurlijk maar dat is een einde dat ik niemand gun. Roemloos. Alleen maar omdat je ‘het niet kon’. Dat zit mij dus helemaal niet lekker.
En iedereen moet natuurlijk zelf weten hoe ie het aanpakt. Maar ik ga voor de hond. Niet voor mezelf.

Dat natuurlijk altijd. Maar ik ben doodsbang dat het een traumatisch verhaal wordt.
Met witte ogen op een badhanddoek plassen is helemaal prima. Ik wil je ook wel met een lepeltje voeren. Zolang het leuk is is het leuk en dat kan niet lang genoeg duren.
Maar spontaan afsterven of huilend bij het raam staan waar de dierenarts in godsnaam blijft omdat mijn hond bang is of bloed kotst en maar blijft stuipen, trek ik echt niet. Dan maar een maandje te vroeg.

Kom zondag maar even kijken en dan gaan we met mijn auto. Oordeel zelf. Weet zeker dat je dan snapt waarom ze hier gewoon nog rondloopt.

Ik hoef niet te oordelen. Dat heb jij al gedaan en dat is genoeg.
Ik wil helemaal niemand het idee geven dat ik vind dat ze iets fout doen. Of dat ik me uberhaupt verbeeld dat ik daar over mee moet denken.

Ik heb het over mijn honden en wat ik zou doen. Niet over wat een ander fout doet. Of goed doet wat dat aangaat.

EchoMira schreef: 13 feb 2025, 20:11 Ik hoef niet te oordelen. Dat heb jij al gedaan en dat is genoeg.
Ik wil helemaal niemand het idee geven dat ik vind dat ze iets fout doen. Of dat ik me uberhaupt verbeeld dat ik daar over mee moet denken.

Ik heb het over mijn honden en wat ik zou doen. Niet over wat een ander fout doet. Of goed doet wat dat aangaat.

Het is de combinatie met de berichten van Nanna denk ik en het is ook lastig als eigenaar. Ik vind het overigens niet erg hoor. Ik doe toch wat ik zelf wil maar wil wel dat jij die keuze snapt

ik denk dat ieder voor zich het het best kan inschatten toch?
hier was het met jess zielig, het gedoe met flauwvallen was een van de vele dingen, ze had geen leuk leven. maar goed, de keuze was niet aan mij.
het heeft er wel voor gezorgd dat ivo niet de volmacht kreeg als het straks om mij gaat

als jij zegt dat bas er niks van merkt, en daarna gewoon haar vrolijke leven leidt, dan is dat toch goed?
Bij Jess begon het met het flauwvallen, later was het incontinentie, hele dagen naar de muur staren, een hoop onrust in haar lijfje, angsten.