Een Hondenleven

Marc schreef: 11 jul 2025, 07:58

EchoMira schreef: 10 jul 2025, 17:39 Overal waar het uitkomt worden sneren en verdachtmakingen geuit over hoe kwalijk het fenomeen rashond is.

Onze huisbioloog noemt een rashond een genetisch wrak.

Ik sta er weer mooi op.

Hahaha! Maakt niks uit Marc want ik vind veel rashonden ook genetische wrakken. Tis gewoon een feit.

een rashond of een niet rashond maakt voor mij niet uit. ik val voor een hond of niet.
dat ik tollers heb en er mee fok dat is omdat het zo gelopen is en ik er plezier in heb om met tollers te werken en omdat ik pups een goede basis mee wil geven.
ik probeer zoveel mogelijk gezonde honden te fokken maar het is en blijft de natuur. een reu die ingeslapen is ivm cluster epilepsie terwijl in de hele lijn geen epilepsie voor komt. een hond met 3 jaar ineens uit het niets dood neervalt na een ochtend bij de opvang geweest te zijn. dat gaat mij aan het hart als fokker zijnde, maar ik kan er helaas niks aan doen.
ik test wat er te testen valt en geloof me dat zijn er veel bij de toller, de één wat rasspecifieker dan de andere test. als er een test komt voor epilepsie en AM ben ik de eerste die vooraan staat om te testen.

zijn rashonden ongezonder? ik weet het eerlijk gezegd niet. ik heb een kruising gehad die met 2 jaar het loodje legde en ik heb nu een toller van 12 jaar die nog zo fit is als een hoentje.

Hangt ook van de rashond af. Deze teckel is 21. Haha.

ellen en de birmanen schreef: 11 jul 2025, 09:51 zijn rashonden ongezonder? ik weet het eerlijk gezegd niet. ik heb een kruising gehad die met 2 jaar het loodje legde en ik heb nu een toller van 12 jaar die nog zo fit is als een hoentje.

Je moet niet naar individuele honden kijken als je dat wilt bepalen. Natuurlijk heb je in elk ras positieve en negatieve uitschieters en dat geldt ook voor kruisingen. Ik heb ook een collie rondlopen van 14,5 die behalve een baarmoederonsteking haar hele leven nooit ziek is geweest, maar dat wil niet zeggen dat de collie een gezond ras is of dat die leeftijd representatief is voor het ras als geheel.
Het gaat dus om de groep en het feit is dat vanwege de steeds smaller wordende genetische basis de rashond in het algemeen (dus niet per individu) in de toekomst alleen maar steeds ongezonder kan worden, met steeds meer genetische mankementen, tenzij er outcross wordt gedaan.

Of ik kies voor een rashond vanwege bepaalde raseigenschappen die ik waardeer en die bij een rashond voorspelbaarder zijn, of voor een kruising of onherleidbare mix, ligt puur aan de omstandigheden: wat ik op dat moment zoek, wat een passende toevoeging voor de roedel zou zijn, wat ik een hond op dat moment kan bieden of wat toevallig op mijn pad komt en perfect blijkt te passen.
Voor de toekomst zou ik een kruising of een outcross met een collie, sheltie of border collie eerder overwegen dan een rasecht exemplaar. Maar ik denk dat mijn volgende hond weer een Spaanse herplaatser wordt, een of andere windhond-/podencomix, dat type hond bevalt mij ook uitstekend.

Mijn volgende wordt hoogstwaarschijnlijk een kruising. Na 20 jaar wil ik wel eens wat anders.
Daarnaast erger ik me krom aan alle wettelijke regeltjes en bemoeienissen. Ik hoef helemaal niet gezegd te worden hoe ik een hond moet fokken, ik weet het beter dan een stelletje politiekers die zichzelf dierenliefhebber noemen.

Dus als ik nog eens wil fokken, doe ik dat gewoon volgens mijn eigen overtuiging & betaal ik daar geen stelletje onwetenden voor.

Marc schreef: 11 jul 2025, 07:58

EchoMira schreef: 10 jul 2025, 17:39 Overal waar het uitkomt worden sneren en verdachtmakingen geuit over hoe kwalijk het fenomeen rashond is.

Onze huisbioloog noemt een rashond een genetisch wrak.

Ik sta er weer mooi op.

Nou, ik zou best de huisbioloog willen zijn en je zegt het toch? En ik ben het niet eens met je oneens.

EchoMira schreef: 11 jul 2025, 11:35

Marc schreef: 11 jul 2025, 07:58

EchoMira schreef: 10 jul 2025, 17:39 Overal waar het uitkomt worden sneren en verdachtmakingen geuit over hoe kwalijk het fenomeen rashond is.

Onze huisbioloog noemt een rashond een genetisch wrak.

Ik sta er weer mooi op.

Nou, ik zou best de huisbioloog willen zijn en je zegt het toch? En ik ben het niet eens met je oneens.

Haha. De titel is niet beschermd dus je kan jezelf gewoon zo noemen.

Oh ja! Nou, dan ben ik het nu.

Aangenaam, de huisbioloog, hondentherapeut en algeheel expert rondom goede smaak.

Ik vind een rashond prettig door de "vastgelegde" kwaliteiten.
Je weet min of meer wat je te wachten staat, ook al verschillen de honden onderling vaak nog behoorlijk in het uiten van die kwaliteiten.
Mijn honden van hetzelfde ras, zowel mijn Teckels als mijn Griffons, verschillen sterk van elkaar.

Dat men vervolgens heeft bedacht dat je dan alleen met rasgenoten mag fokken om het een rashond te mogen noemen vind ik minder geslaagd.
Stamboeken zouden niet gesloten moeten zijn want dan beperk je in mijn ogen de mogelijkheden om goede en gezonde honden te fokken.

Maar dan vraag ik me soms af, als sommige mensen zo wars willen zijn van Rashonden fok.
Wat maakt dan dat de personen die outcross willen doen, of bewust bepaalde eigenschappen willen mixen, negen van de tien keer zelf op zoek gaan naar een rashond die op van alles en nog wat getest is, om die op een rasechte hond al dan niet met stamboom, of een kruising van 2 rashonden met stambomen te willen gaan zetten.

Dan is het geen specifiek ras, maar is men toch ook bewust aan het selecteren? En is de afkomst van ouderhonden herleidbaar als je dus bewust fokt?

ranetje schreef: 11 jul 2025, 12:51 Dat men vervolgens heeft bedacht dat je dan alleen met rasgenoten mag fokken om het een rashond te mogen noemen vind ik minder geslaagd.

Het is ook een heel recent fenomeen. Een fenomeen dat trouwens gelijk opgaat met het ontstaan van rasverenigingen en hondenshows.

Daarvoor werd er op type gefokt, dus de felbegeerde eigenschappen zonder de boel hermetisch af te sluiten en dat ging ontzettend goed.

EchoMira schreef: 11 jul 2025, 13:11

ranetje schreef: 11 jul 2025, 12:51 Dat men vervolgens heeft bedacht dat je dan alleen met rasgenoten mag fokken om het een rashond te mogen noemen vind ik minder geslaagd.

Het is ook een heel recent fenomeen. Een fenomeen dat trouwens gelijk opgaat met het ontstaan van rasverenigingen en hondenshows.

Daarvoor werd er op type gefokt, dus de felbegeerde eigenschappen zonder de boel hermetisch af te sluiten en dat ging ontzettend goed.

Eens

Ik ga er - vast tegen de regels van dit topic in - toch buitenlandse honden bij halen. (Ik was bij aan het lezen in dat topic voordat ik hier arriveerde.)

Als mensen een rashond willen, zoeken ze bepaalde eigenschappen in een hond. Toch? Bijvoorbeeld qua uiterlijk en gedrag.
Maar mensen die een hond uit het buitenland halen, hebben toch ook een soort verlangenlijstje? Zoals 'goed gesocialiseerd met honden', 'gezondheid' of 'zelfredzaamheid'. Met andere woorden: een hond die past bij wat je zoekt.

Je kan dan zeggen dat rashonden voorspelbare klonen zijn, genetische wrakken of een buitenlander 'weer de zoveelste buitenlandse hond die is gered', maar uiteindelijk zoekt iedereen het liefst een leuk maatje dat bij je wensen aansluit.

Je hebt dan mensen die trouw blijven aan hun eerste keuze. Ik zag hierboven al staan: 'eens een Berner, altijd een Berner'. Maar dat hoor je van ieder ras. Je hebt ook mensen die zeggen 'hier komt alleen maar een buitenlander'. Andere mensen blijven minder 'trouw' aan hun eerste keuze en kiezen op verschillende momenten in hun leven een hond die bij die levensfase past. Ik denk dat de ene keuze in essentie niet zoveel verschilt van de andere keuze.

EchoMira schreef: 11 jul 2025, 12:44 Oh ja! Nou, dan ben ik het nu.

Aangenaam, de huisbioloog, hondentherapeut en algeheel expert rondom goede smaak.

Ik ben dól op het karakter vd Shih Tzu, heerlijk eigenwijze vnl will to please themself karaktertjes.
Maar er komt er niet weer eentje hier, puur omdat het medisch gezien stukken wrakhout zijn.

Een volgende hond zou best weer een Middenslag Keeshond kunnen worden, maar dan wel een zorgvuldig gefokte graag met een stabieler karakter.
Of een onherleidbare bastaard, een kruising of weet ik veel wat.
Maar net wat ik tegenkom wat hier past en in de basis gezond is.

Ik heb inmiddels 2 rashonden met stamboom ook gelijk. Of een ander ze een genetisch wrak vind, zal mij worst wezen.
Maar toen buitenlandse honden nog niet hip waren, werd ik afgekeurd op het hebben van een hond uit het buitenland, mocht mij ook aan mijn derriere oxideren.

Ik vind sowieso dat niemand iets te maken heeft met waar ik mijn hond vandaan haal.
Tuurlijk mag je er een mening over hebben, maar waarom dat continue herhaald moet
Ik heb ook meningen over wat ik zie in de cursussen bij ons op de vereniging, maar wat schieten die mensen er mee op dat ik hun vertel dat ik het uberstom vind om een Franse Bull met kale plekken en snurkend naar adem happend te nemen? Of die mensen met die hond die na 4 maanden eindelijk de tuin uit wil en ze naar cursus willen komen, hebben er ook niets wat ik daarvan vind. Of de oudere mensen die net kunnen blijven staan op een grasveld en een Labrador kado krijgen van hun kinderen.

Ik hou van genetische mankementen, van allemaal en ik deal ermee.

En ja ik vind het fijn om in contact te blijven met iemand die ze geprobeerd heeft om sinds voor hun conceptie al bezig te zijn met hoe ze de leukste pups kunnen worden, een goede basis mee geven en die ik kan trainen zoals ik wil.
Daarnaast hou ik wel van die luidruchtige eigenwijze kefbekken

Ik heb altijd rashonden gehad waarvan er 4 met stamboom en de huidige niet. Al m'n Duitse herders kwamen bij stamboom fokkers vandaan, alle vier bij een ander. Tuana is met 12 jaar en nog wat maanden het jongst geworden, Nanni met 13 jaar en 9 maanden het oudst. Qua leeftijd mag ik absoluut niet klagen hoe oud ze zijn geworden. Toch durf ik het absoluut niet meer aan om een Duitse herder te nemen. Teveel gezondheidsproblemen maar vooral natuurlijk die bouw. En zolang de meeste fokkers het nog doodnormaal vinden dat ze er kreupel bij lopen ga ik geen Duitser meer nemen
Nu gekozen voor een border collie zonder stamboom. De manier hoe de fokker ermee om ging sprak mij erg aan, dat vind ik ook veel waard. Het blijft altijd een gok natuurlijk. Momenteel hoor ik helaas bij zowel rashonden, kruisingen maar ook buitenlandse honden wel problemen. Dus waar doe je goed aan? Ik wil graag een hond om mee te sporten, dan vallen er al best wat rassen af. Een buitenlandse hond is dan helemaal een gok wat je in huis haalt. Plus ik durf dat dan weer niet aan qua ziektes waar er in Nederland te weinig kennis over is.

Het liefst zou ik gaan voor een bewuste kruising

CatnDog schreef: 11 jul 2025, 14:17

Als mensen een rashond willen, zoeken ze bepaalde eigenschappen in een hond. Toch? Bijvoorbeeld qua uiterlijk en gedrag.
Maar mensen die een hond uit het buitenland halen, hebben toch ook een soort verlangenlijstje? Zoals 'goed gesocialiseerd met honden', 'gezondheid' of 'zelfredzaamheid'. Met andere woorden: een hond die past bij wat je zoekt.

Je kan dan zeggen dat rashonden voorspelbare klonen zijn, genetische wrakken of een buitenlander 'weer de zoveelste buitenlandse hond die is gered', maar uiteindelijk zoekt iedereen het liefst een leuk maatje dat bij je wensen aansluit.

Nou ja, dit dus. Toen ik op zoek was naar een hond die zou kunnen passen in onze setting, had ik in gedachten een energieke en zachtaardige hond. Ik had ervaringen met DSD's en zocht het wat in die hoek, maar dan qua Spaanse herplaatsers.

Mijn keuze viel op Edison, een type staande hond, die me erg deed denken aan een DSD. Toen hij hier eenmaal goed en wel geaard was, vielen me wel verschillen op met een DSD. Zijn bouw, veel fijner en atletischer. Zijn karakter, energiek, maar in huis lekker relaxed. Niet altijd 'aan' staan. Prettig om mee te maken, want mijn ervaring met DSD's was dat ze bij te weinig beweging zenuwachtig/druk konden reageren. Geen sprake van bij Edison, een dagje bankhangen kan hij erg waarderen.

Embark toonde aan dat hij een 'braque francais, type pyrenees' is, en dat verklaarde voor mij de verschillen met een DSD.

Het zou zomaar kunnen, dat ik ooit eens op zoek ga naar een fokker van dit ras. .
Hangt ervan af, wat ik tzt zoek, maar een rashond, zoals bv een pyrenees braque, sluit ik niet per definitie uit.

Josefien schreef: 12 jul 2025, 00:55

CatnDog schreef: 11 jul 2025, 14:17

Als mensen een rashond willen, zoeken ze bepaalde eigenschappen in een hond. Toch? Bijvoorbeeld qua uiterlijk en gedrag.
Maar mensen die een hond uit het buitenland halen, hebben toch ook een soort verlangenlijstje? Zoals 'goed gesocialiseerd met honden', 'gezondheid' of 'zelfredzaamheid'. Met andere woorden: een hond die past bij wat je zoekt.

Je kan dan zeggen dat rashonden voorspelbare klonen zijn, genetische wrakken of een buitenlander 'weer de zoveelste buitenlandse hond die is gered', maar uiteindelijk zoekt iedereen het liefst een leuk maatje dat bij je wensen aansluit.

Nou ja, dit dus. Toen ik op zoek was naar een hond die zou kunnen passen in onze setting, had ik in gedachten een energieke en zachtaardige hond. Ik had ervaringen met DSD's en zocht het wat in die hoek, maar dan qua Spaanse herplaatsers.

Mijn keuze viel op Edison, een type staande hond, die me erg deed denken aan een DSD. Toen hij hier eenmaal goed en wel geaard was, vielen me wel verschillen op met een DSD. Zijn bouw, veel fijner en atletischer. Zijn karakter, energiek, maar in huis lekker relaxed. Niet altijd 'aan' staan. Prettig om mee te maken, want mijn ervaring met DSD's was dat ze bij te weinig beweging zenuwachtig/druk konden reageren. Geen sprake van bij Edison, een dagje bankhangen kan hij erg waarderen.

Embark toonde aan dat hij een 'braque francais, type pyrenees' is, en dat verklaarde voor mij de verschillen met een DSD.

Het zou zomaar kunnen, dat ik ooit eens op zoek ga naar een fokker van dit ras. .
Hangt ervan af, wat ik tzt zoek, maar een rashond, zoals bv een pyrenees braque, sluit ik niet per definitie uit.

Beetje off topic

Ik ben hier toevallig twee van die honden tegen gekomen.
Het waren beide hele prettige en sociale honden.
De eigenaar vertelde me dat het behoorlijk lastig is om zo'n hond te kopen (als je een hond met stamboom zoekt tenminste).
Dat geldt zowel voor de grand als voor de petit.

Dus mocht je iets willen in die richting dan kan je het beste op tijd beginnen met zoeken.

He, wat leuk dat jij er twee ontmoet hebt!

En idd, moeilijk om aan te komen. Ik heb al eens rondgekeken, en krijg de indruk dat het meest handige zou zijn, er eentje te importeren uit Frankrijk

Ik zie nu dat ik de vergelijking maakte met DSD, maar ik bedoelde de DSK, korthaar dus

Chitgeepeetee vertelt ook het duidelijke verschil tussen deze twee types

@Josefien Ik denk dat chatgpt aardig goed zit als ik me de verhalen van de eigenaar goed herinner
Hij had ze in de Frankrijk, in de buurt van de Pyreneeën gekocht.
Na veel gesprekken met de fokker voor die bereid was een (eerste) pup aan hem te verkopen.

Er schijnt geen erg groot bestand te zijn?

Ik heb rashonden daar ben ik ingerold zo'n goede 20 jaar geleden. Marktplaats kwam net opzetten en de broodfok werd daar erg duidelijk. Ik zag door de bomen het bos niet meer maar had wel een lijstje met wensen: klein, vrolijk, leergierig en slim. Zo kwam ik bij de Coton de Tulear te recht. Hij was destijds nauwelijks duurder dan een kruising bij een geregistreerde fokker vandaan.
Omdat Spikey nogal veel kleiner was dan onze Blacky destijds voelde 1 wel erg leeg en kwam er nog een coton. Na 2 cotons kwam er een havanezer onze Lucky. Allen gezonde vrolijke slimme hondjes.
Met Lucky ging ik naar show, ze kreeg pups en zo werd de liefde voor de rashond steeds groter. Zo gezond mogelijk, zo weinig mogelijk inteelt en zo divers mogelijk.
Nu 3 nestjes gefokt altijd met volledig geteste ouders met Embark test en alles wat nodig is.
En dan toch hebben we nu in het laatste nestje een pupje gehad met een waterhoofdje. Je hoort de mensen dan bijna denken, ja dat heb je met die doorgefokte rashonden. En dat maakt me best een beetje boos.
Onze kleine Fanny is helemaal onderzocht en heel duidelijk is geworden dat het gewoon domme pech was. Dit kan je gewoon gebeuren. Balen is het wel en ze blijft bij ons wonen.
Het fokken staat in de ijskast, de liefde voor de rashond en dan met name de havanezer blijft even groot.
En ja door mijn rol als fokker zie ik ook veel misstanden. En merk ik het nu ik een hondje heb met een waterhoofdje, daar wordt niet over gesproken tenminste niet in het openbaar.
Maar ik weet inmiddels via privé berichten dat het echt wel vaker voor komt maar mensen schamen zich er voor.
Zoals de neuroloog in Arnhem zei: jij ziet het nooit, voor jou is het nieuw maar bij mij in de praktijk zie ik dit erg vaak. Bij alle dieren komt dit voor.

ranetje schreef: 12 jul 2025, 18:36 @Josefien Ik denk dat chatgpt aardig goed zit als ik me de verhalen van de eigenaar goed herinner
Hij had ze in de Frankrijk, in de buurt van de Pyreneeën gekocht.
Na veel gesprekken met de fokker voor die bereid was een (eerste) pup aan hem te verkopen.

Er schijnt geen erg groot bestand te zijn?

Het is een kernachtige beschrijving over het verschil tussen die twee. Voor Edison gaat dit zeker op.

Ging het er bij die fokker ook om dat de pup naar het buitenland zou vertrekken en daarom wat kritisch was?

Of het bestand groot is of niet, geen idee. Ik weet wel dat er bij de officiele rasverening een stuk of dertig fokkers aangesloten zijn. Voor een land zo groot als Frankrijk lijkt me dit niet veel. Verder kan ik er geen zinnig woord over zeggen.

Stamboomloos zal het uiteraard een ander verhaal zijn. Als huishond zijn ze nog vrij onbekend, maar ik kan me voorstellen dat het in de jagerswereld makkelijke honden zijn om mee te fokken. Temeer omdat de nesten ook vrij klein zijn, tussen de 3 a 6 pups.

Het feit dat Edison op zeer jonge leeftijd in een asiel belandde, laat dit ook wel zien. Want dat lijkt me stug als je net een duur aangeschafte raspup zo wegzet. Bovendien met gecoupeerde staart, tentoonstellingtechnisch niets meer waard (sinds 2018), maar voor jagers nog altijd interessant.

Josefien schreef: 12 jul 2025, 22:12

ranetje schreef: 12 jul 2025, 18:36 @Josefien Ik denk dat chatgpt aardig goed zit als ik me de verhalen van de eigenaar goed herinner
Hij had ze in Frankrijk, in de buurt van de Pyreneeën gekocht.
Na veel gesprekken met de fokker voor die bereid was een (eerste) pup aan hem te verkopen.

Er schijnt geen erg groot bestand te zijn?

Het is een kernachtige beschrijving over het verschil tussen die twee. Voor Edison gaat dit zeker op.

Ging het er bij die fokker ook om dat de pup naar het buitenland zou vertrekken en daarom wat kritisch was?

Of het bestand groot is of niet, geen idee. Ik weet wel dat er bij de officiele rasverening een stuk of dertig fokkers aangesloten zijn. Voor een land zo groot als Frankrijk lijkt me dit niet veel. Verder kan ik er geen zinnig woord over zeggen.

Stamboomloos zal het uiteraard een ander verhaal zijn. Als huishond zijn ze nog vrij onbekend, maar ik kan me voorstellen dat het in de jagerswereld makkelijke honden zijn om mee te fokken. Temeer omdat de nesten ook vrij klein zijn, tussen de 3 a 6 pups.

Het feit dat Edison op zeer jonge leeftijd in een asiel belandde, laat dit ook wel zien. Want dat lijkt me stug als je net een duur aangeschafte raspup zo wegzet. Bovendien met gecoupeerde staart, tentoonstellingtechnisch niets meer waard (sinds 2018), maar voor jagers nog altijd interessant.

Van wat ik heb begrepen zijn de fokkers kritisch (en heel selectief) op kopers.
Verkoop naar het buitenland speelde niet zo sterk mee dacht ik.

In Frankrijk is couperen toch nog toegestaan?
Als je er in Nederland mee wil showen heb je wel een probleem, want dat schijnt niet meer te mogen?
Als de nesten klein zijn zou dat een aanwijzing kunnen zijn dat het bestand wat aan de kleine kant is.

Over de gezondheid van het ras weet ik helemaal niets

Als van een dergelijk grote hond de nesten klein zijn is dat meestal een indicatie voor inteelt. Ik zou er van wegblijven.