Een Hondenleven

Wat een nare diagnose voor Toos. Ik hoop dat ze met de medicatie nog een heel lange tijd mee kan.

Hewi schreef: 25 okt 2025, 15:17

Cendy schreef: 24 okt 2025, 16:48 Het is meer dat ik bij iedere gedragsverandering een zenuwinzinking krijg
Niet dat ze veel veranderd is, maar ik ging op een gegeven moment op ieder ding letten.
Ze liet ineens haar eten staan bijv, maar dat deed ze voor de diagnose ook weleens.
Dan vond ze het ineens niet meer te nassen, verwent nest. Want een pakje smuldier ging er wel zo in

Ik moet dat een beetje los zien te laten, en deze week ging al een stuk beter.
Maar pfff wat kun je je toch zorgen maken om zo'n hond.

Stom is dat he
Waar je eerder dacht " oh ze at iets verkeerd "
Gaan nu alle alarm bellen. Oh ze heeft diaree paniek oh ze hijgt paniek ohhhhh ze wil niet plassen paniek.

Terwijl ze eigenlijk gewoon geen zin hebben. Net zoals wij. Maar ja zeg dat maar tegen je verstand

Ja ik kan er helemaal gek van worden.
Ze zit aan de plaspillen, dus veel plassen en ook veel drinken.
Normaal dronk ze heel weinig, eigenlijk alleen s'avonds na het eten of op een warme dag wat meer.
Nu ze meer drinkt moet haar lichaam daar ook aan wennen denk ik, dus werd ze misselijk.
Dan kwam ze naar binnen, ging ze liggen en sprong gelijk weer overeind om naar buiten te gaan, en dat een paar keer achter elkaar.
Ik heb dan allerlei scenario's in m'n hoofd dat ze een maagkanteling heeft ofzo
Dan doet ze ff spugen en dan is ze er ook weer vanaf.
Nu zijn we de plaspillen wel wat aan het minderen dus heeft ze daar ook minder last van gelukkig.
Maar dat soort dingen, ik word daar bloednerveus van.

Vanmorgen zijn we voor haar doen een flink stuk gaan wandelen.
Even een hele andere omgeving en ze genoot daar zo van. Ze had de pas er goed in voor haar doen
En dan ben ik wel weer gerustgesteld.. dan is het gewoon weer Toos zoals ze is.