Een Hondenleven

Heel veel sterkte Wat een enorm gemis.

Wat een schok Wat zul je hem missen, je prachtige en sterke Xavi.
Heel veel sterkte!

Nou moe, wat doe je nu Xavi heel veel sterkte.

Veel sterkte met dit onverwachte verlies.

Wat zal hij een grote leegte achterlaten.... sterkte.

Wat ontzettend verdrietig voor je
Heel veel sterkte met dit grote verlies

Wat een verlies! Heel veel sterkte

Heel veel sterkte!

Sterkte.

Wat moet het moeilijk zijn om zo plotseling afscheid te moeten nemen van je Xavi

Ach, Xavi Heel veel sterkte

Ga je verder niets vertellen?
Hoeft niet hoor als je dat niet wil.

Heel veel sterkte

Heel veel sterkte met het verlies van Xavi. Wat plotseling zeg...

Heel veel sterkte

Heel veel sterkte

Veel sterkte!

Zo ineens, heel veel sterkte

Wat ga jij die kanjer missen Fenella. Heel veel sterkte met het verlies van Xavi.

Ah shit zeg. Echt klote dat je zo plotseling en snel afscheid hebt moeten nemen van Xavi. Dat hakt erin, vast ook bij je andere kanjers. Heel veel sterkte!

Bedankt iedereen voor de lieve woorden....

Xavi is weer thuis....
Het heeft wat voeten in aarde gehad ivm pakjesavond en de daarbij horende 3 uur eerdere sluiting, maar ik mocht eerder weg van mn werk en t crematorium heeft hem eerder gecremeerd zodat ik net voor sluitingstijd nog kon binnenvallen om hem op te halen...

Nu kan ik t hopelijk een plekje geven...
Hij staat naast mn bed bij zn vader Xito en oma Xena te wachten tot ik ooit ga. Dan gaan al mn honden met me mee, ik kom spoken als dat niet gebeurd. Je ziet maar dat je t voor elkaar krijgt. Ik heb zat hondenkleding met veel zakken daar past prima alle as in.

EchoMira schreef:Ga je verder niets vertellen?
Hoeft niet hoor als je dat niet wil.

Hij moest eerst naar huis voor ik wat kon schrijven, ik voelde me er zo beroerd over... ondanks dat t een oudere hond was, kwam t zo onverwachts... ik ben geschrokken hoe snel het kan gaan...
Hij kreeg een epileptische aanval... op deze leeftijd is dat helaas meestal een gevolg van iets heel vervelends zei de da. Naar de da bloed geprikt. Daar kwam niets uit. Heel licht verhoogde leverwaardes maar daar kon t niet door komen, ze pasten bij de waardes van een wat oudere hond. Ik wilde voor t geval er nog een volgde medicatie hebben en ook meegekregen. Vrijdag kreeg hij zes aanvallen met tussenpozen van 4 tot 6 uur... ze waren kort maar daar was geen medicatie tegen te geven... na de 3e herkende hij mij niet meer. Hij wilde alleen maar dwars door een muur in de kamer. Die nacht heeft een eeuwigheid geduurd, zonder aanvallen maar huilen, huilen... dat ging door merg en been. Xanu en Xygan vonden hem doodeng en zaten natuurlijk apart. Ik heb de hele nacht bij hem.gezeten maar het verslechterde alleen maar. Hij zag bijna niets meer, herkende mij niet meer, was al doof voor dit gebeurde dus hoorde ook niet veel meer... dat wilde ik hem niet aandoen. Hij leek gewoon dwars door je heen te kijken, en die muur... daar moest hij doorheen...heel eng... dus zaterdag was het aardse leven helaas over voor hem. Ik vond het niet meer hondwaardig... maar zo vreselijk triest... ik kon t nog geen plekje geven...

Och wat een naar einde. Ik heb zelf mijn laatste hond verloren met een cluster epilepsie-aanvallen. Wat een ontzettend trauma is dat. Zo heel anders dan een hond rustig in laten slapen. Heel veel sterkte Malinois.

Sterre schreef:Och wat een naar einde. Ik heb zelf mijn laatste hond verloren met een cluster epilepsie-aanvallen. Wat een ontzettend trauma is dat. Zo heel anders dan een hond rustig in laten slapen. Heel veel sterkte Malinois.

Dank je wel, hij heeft nooit eerder iets van een aanval of iets dergelijks gehad, nooit... dat t ineens zo heftig is dan weet je ook dat er iets helemaal mis is ergens in zn lichaam. Het was inderdaad vreselijk om mee te maken... ik hoop t ook nooit meer te hoeven meemaken, zeker niet voor de hond zelf. Al zal deze wellicht niet alles meer meekrijgen...