Een Hondenleven

ranetje schreef: 12 jul 2025, 22:23

In Frankrijk is couperen toch nog toegestaan?
Als je er in Nederland mee wil showen heb je wel een probleem, want dat schijnt niet meer te mogen?
Als de nesten klein zijn zou dat een aanwijzing kunnen zijn dat het bestand wat aan de kleine kant is.

Edison is geboren in Spanje, daar geldt sinds 2018 een tentoonstellingsverbod voor gecoupeerde honden.

Nanna schreef: 12 jul 2025, 22:25 Als van een dergelijk grote hond de nesten klein zijn is dat meestal een indicatie voor inteelt. Ik zou er van wegblijven.

Goh, is dat zo? Het leek me juist gezond voor een teef en een ras om een klein nest te hebben. Een mindere aanslag op lijf en leden en een sneller herstel.
Maar ja, dat zal ook komen door mijn rasverleden met de langharige Fransozen. Nesten moesten minsten 12+ groot zijn, terwijl de genenpoel minimaal was. Allemaal familie van elkaar en voor de teefjes een behoorlijke uitputtingsslag.

Josefien schreef: 12 jul 2025, 22:37
Nanna schreef: 12 jul 2025, 22:25 Als van een dergelijk grote hond de nesten klein zijn is dat meestal een indicatie voor inteelt. Ik zou er van wegblijven.
Goh, is dat zo? Het leek me juist gezond voor een teef en een ras om een klein nest te hebben. Een mindere aanslag op lijf en leden en een sneller herstel.
Maar ja, dat zal ook komen door mijn rasverleden met de langharige Fransozen. Nesten moesten minsten 12+ groot zijn, terwijl het bestand minimaal was. Allemaal familie van elkaar en voor de teefjes een behoorkijke uitputtingsslag.

Nee dat ben ik niet met je eens.
Hoeveel eicellen een teef afzet is erfelijk bepaald en bij sommige rassen is dat meer dan 6 of 7 en dat is dan een erfelijk groot nest. Sommige rassen krijgen gemiddeld het dubbele.
Dat vind ik ik inderdaad niet nodig maar als rassen die de eigenschap hebben 12 pups te krijgen en nu ineens maar 7 krijgen vind ik dat significant en dat heeft niet met die eerste neiging om veel eicellen af te zetten maar met het overlevingspercentage van de eerstvroege vruchtjes en dat is een totaal ander verhaal.

Tijdens de dracht al overlijden en resorberen vind ik een belangrijke indicator voor de erfelijke gezondheid van een ras. Bijna net zo belangrijk als pups die na de geboorte maar heel vroegtijdig overlijden.

Dus ja, een nest van 6-8 pups is meer dan genoeg. 4 is ook prima.
Maar niet omdat er 8 van de 14 domweg geen levensvatbaarheid hadden omdat het daar al mis ging in de combinatie.

Het is trouwens geen uitputtingsslag. Dat is in de mode, om moederschap als een of andere straf te beschouwen. Omdat de hele maatschappij slachtofferziek is, denk ik. Je status hangt af van wat je kunt onderbouwen aan leed/moeite.
Maar in de meeste culturen is fecunditeit een zegen. Het verleent status en geluk en hoewel je er inderdaad niet jonger van wordt is het wel degelijk gezien als gezond om je rijkelijk voort te planten.

Het nest krijgt niet meer dan het lijf dan die teef kan opbrengen en zelfbehoud is bij een hond goed ontwikkeld. Die geeft niet meer dan ze zelf nodig heeft.
Er is dus nooit een teef die niet hersteld van een nest, laat staan er aan overlijdt.
Dat is bij dieren met nesten eigenlijk nooit zo. Dieren die veel investeren in enkele jongen zoals olifanten, mensen en walvissen of zeeleeuwen lijden er inderdaad wel onder maar honden niet hoor.

Als je ooit een nest hebt gehad weet je dat je teef (als het goed gaat) alles behalve uitgeput is als de pups weggaan. Ze is dan eerder verveeld en onderbenut.

Een hond heeft veel tepels en is gemaakt om een groter nest te krijgen. Natuurlijk zouden ze niet allemaal overleven in de natuur. Als een Ridgeback 5 pups krijgt zou ik me ook achter de oren krabben of het genetisch wel een gezond dier is. En of de combinatie met de reu wel zo geslaagd is. Hoe lichter de hond hoe minder pups normaal gesproken. Een dog krijgt er echt gemiddeld wel 10 denk ik. Een labrador en een golden ook. Een Ridgeback vaak wel 12 of meer. Chihuahuaatjes meestal maar 2 tot 4. Dus een grote zware hond kan prima een keer een klein nest kringen maar het is wel apart als dat consequent is of in lijnen kleine nesten komen. Dat zou voor mij wel een alarmbel zijn.

Ik ken een hond die uit een nest van 14 komt. Prima hond. Niks mis mee. Als de fokker tenminste goed voor de hond zorgt. Zo'n nest in een wat verwaarloosde situatie is natuurlijk meteen volledig ten koste van de teef.

O ja, ik volg je wel en ik snap het Echomira. Van fokken heb ik geen kaas gegeten. Maar wat ik meegemaakt heb met de Fransozen vond ik wat tegennatuurlijk. Voortplanten was mogelijk, maar eigenlijk alleen succesvol met K.I. (We hadden een reu en een teef, allebei intact. Een nest was welkom geweest, maar was alleen te realiseren met K.I. Dan hoeft het voor mij al niet meer)
Vervolgens komen er giganesten waarbij moeder niet genoeg kan bijzetten om alle pups te voeden. Te weinig melk, waardoor pups moeten worden gevoed door de fokker. Ook dat vind ik niet natuurlijk.

Marc schreef: 12 jul 2025, 23:26

Ik ken een hond die uit een nest van 14 komt. Prima hond. Niks mis mee. Als de fokker tenminste goed voor de hond zorgt. Zo'n nest in een wat verwaarloosde situatie is natuurlijk meteen volledig ten koste van de teef.

Onze Wibaut kwam uit een nest van 14 en Va-bienneke uit eentje van 16. Ook helemaal niets mis mee, niks tekortgekomen bij de fokkers en allebei in goede gezondheid een mooie leeftijd bereikt, resp 15 en 14.
En toch vind ik het raar, temeer omdat het me achteraf duidelijk werd dat dit via K.I. bewerkstelligd was.

Het is vast mijn gebrek

Josefien schreef: 12 jul 2025, 23:48
Marc schreef: 12 jul 2025, 23:26

Ik ken een hond die uit een nest van 14 komt. Prima hond. Niks mis mee. Als de fokker tenminste goed voor de hond zorgt. Zo'n nest in een wat verwaarloosde situatie is natuurlijk meteen volledig ten koste van de teef.
Onze Wibaut kwam uit een nest van 14 en Va-bienneke uit eentje van 16. Ook helemaal niets mis mee, niks tekortgekomen bij de fokkers en allebei in goede gezondheid een mooie leeftijd bereikt, resp 15 en 14.
En toch vind ik het raar, temeer omdat het me achteraf duidelijk werd dat dit via K.I. bewerkstelligd was.

Het is vast mijn gebrek

KI zou in principe geen enkel effect op het aantal pups moeten hebben. Zelfs eerder een negatief effect op het aantal dan een positief effect. KI is niks meer dan bewaarde en vaak bevroren zaadcellen inbrengen zonder dekking. Dus de kwaliteit van de zaadcellen is hoe dan ook net iets minder normaal gesproken. Want of ze zijn bevroren geweest of bewaard. KI met de reu ernaast is natuurlijk iets dat niet voorkomt..

Het aantal eicellen bepaalt de grootte van het nest. En natuurlijk kan een super slecht vruchtbare reu ook wel wat doen maar normaal gesproken kan een reu met een enkele dekking minstens honderduizenden kerngezonde pups verwekken.

Hoeveel eitjes rijp worden is bepalend. Daarnaast de kwaliteit van de eicellen, de combinatie aan genen in de bevruchte eicel en de kwaliteit van de baarmoeder en gezondheid van de teef bepalen het aantal pups. Dus de reu heeft daar nauwelijks invloed op. Als hij gezond en vruchtbaar is.

Josefien schreef: 12 jul 2025, 23:32 O ja, ik volg je wel en ik snap het Echomira. Van fokken heb ik geen kaas gegeten. Maar wat ik meegemaakt heb met de Fransozen vond ik wat tegennatuurlijk. Voortplanten was mogelijk, maar eigenlijk alleen succesvol met K.I. (We hadden een reu en een teef, allebei intact. Een nest was welkom geweest, maar was alleen te realiseren met K.I. Dan hoeft het voor mij al niet meer)
Vervolgens komen er giganesten waarbij moeder niet genoeg kan bijzetten om alle pups te voeden. Te weinig melk, waardoor pups moeten worden gevoed door de fokker. Ook dat vind ik niet natuurlijk.

Twee dingen. (Franse) bullen kunnen vaak letterlijk niet dekken omdat hun bouw dat niet toestaat.
Net zoals ze vaak ook niet goed kunnen zwemmen. Ze zijn gewoon te gehandicapt.

Daarnaast is KI in dit geval het inbrengen van sperma, niet van veel bevruchte embryo's dus het aantal pups zou niet moeten worden vergroot door KI. Die wordt gewoon nog steeds bepaald door het aantal eicellen dat de teef afzet.
Dat zijn er doorgaans erg weinig. Meestal een stuk of 3,4. Ja, de bull van mijn tante in marokko had er 10 maar er zijn ook goldens met 3. We hebben het over gemiddelden en het gemiddelde nest van een franse bull is klein. De helft van het gemiddelde van de hele soort.
Dat is erfelijk bepaald en in beginsel niet heel erg maar franse bullen hebben een COI van tussen de 19 en 25 wat neerkomt op een verwantschapscombinatie broer/zus en lage vruchtbaarheid is heeeelll toevallig ook een symptoom van inteeltdepressie. Hence de inteeltkop.

Je moet het niet willen. Ook niet als ze wel zelf kunnen paren. Het zijn gehandicapte dieren.

Ik snap dat je zegt "KI gaat te ver" maar het is allang allemaal te ver gegaan. Die teerling is geworpen, terug geworpen en gejongleerd.
De enige zinnige fokbeslissing met franse bullen is niet fokken. Ook geen retrobull of "oud type". Ook niet met iets gezondere exemplaren. Gewoon niet. Ook geen outcross met een totaal ander ras.

Ik moet er trouwens niet aan denken dat je een nest van meer dan 10 pups hebt. Grote god, je verzuipt in de stront.
Ik vind 6 of 7 echt genoeg. Maar inderdaad, voor de teef maakt het weinig uit.

En bijvoeren is alleen omdat mensen (logischerwijs) lekker mollige, voldane pups willen maar het is niet dat ze het niet zouden overleven.
De teef zoogt maar een week of drie en het echt bulkvreten begint dan pas net. Voordien liggen de pups maar wat te vegeteren of kruipen wat rond in het nest en daar hebben ze niet zoveel voeding bij nodig. Dus zelfs als ze in die eerste drie weken het wat schaars hebben groeien ze nog steeds allemaal gezond op.
Hoeveel melk er geproduceerd wordt is vooral vraaggestuurd en het maximum afhankelijk van hoeveel de teef zelf kan eten en als dat genoeg is zou er weinig gebrek moeten zijn.

Bij keizersnedes en afwijkende nesten of teven werkt het natuurlijk anders maar als verder alles normaal is is verhongerende pups eigenlijk geen voorkomend fenomeen.

Ik heb niets tegen ki an sich, zolang het niet ten koste gaat van het zelfstandig kunnen voortplanten.
Dus bij bullen en vergelijkbare gewoon niet, laat maar uitsterven die handel.
Maar stel dat je een reu wilt gebruiken uit andere bloedlijnen die in verweggistan woont of je hebt ingevroren sperma van een inmiddels overleden reu uit voor jou interessante bloedlijnen oid...
Gewoon doen, mits je teef ook gezond is uiteraard.

Hetzelfde voor keizersnedes en allerhande ingrepen rondom de voortplanting trouwens.

Loraine schreef: 13 jul 2025, 12:15
Maar stel dat je een reu wilt gebruiken uit andere bloedlijnen die in verweggistan woont of je hebt ingevroren sperma van een inmiddels overleden reu uit voor jou interessante bloedlijnen oid...
Gewoon doen, mits je teef ook gezond is uiteraard.

Tuurlijk. Hoewel je een hond natuurlijk ook naar Verweggistan Airport kunt brengen.
Vroeger gebeurde het wel dat een bepaalde reuen wereldtournee maakten. Meestal Amerikaanse honden die dan naar Zuid-afrika gingen, dan Australie en Azie en dan Europa. Gebeurt misschien nog steeds wel.

Ik vind het eerlijk gezegd nooit zo heel tof als individuele fokkers "internationale lijnen" gaan gebruiken. Het is natuurlijk fantastisch om je genenpoel op te frissen, maar daar heb je dan wel een passende methodiek voor nodig. Gewoon lukraak teven insemineren die je misschien helemaal niet op die manier in de populatie wil zetten is niet altijd zo voordelig als het lijkt en een tweede keer uit de andere vijver vissen kan dan niet meer. En je kunt natuurlijk ook juist ellende binnenhalen op die manier.

Als het bestand in de eigen buurt te klein is, maar in verweggistan is er ruim voldoende aanwezig kan je een hond kopen of KI toepassen
Een dekreu over de wereld laten reizen heeft naar mijn idee minder zin, maar dat ben ik.
Vroeger kon dat niet anders, nu wel.
Het is dan wel van belang dat je veel kennis hebt van dat bestand ver weg en weet wie en waarom je wilt gebruiken in je eigen kennel.
In lukraak insemineren zie ik niets, dan ben je niet aan het fokken maar aan het vermeerderen.

ranetje schreef: 13 jul 2025, 12:35 Een dekreu over de wereld laten reizen heeft naar mijn idee minder zin, maar dat ben ik.
Vroeger kon dat niet anders, nu wel.

Ik denk dat het ook te maken had met titels verzamelen. De grote shows afreizen. Vaak met een vaste handler. Op zich geen verkeerd baantje.

Ik fok dan wel niet. Maar los van hoe wij mensen bedenken dat een bepaalde combinatie fantastisch zou zijn, geloof ik toch ook wel in een min of meer natuurlijke selectie.

Recent was hier toch ook een reu die een teefje niet wilde dekken, of andersom de teef die reu niet wilde accepteren? En een dekking met een andere reu wel ok verliep?
Alleen om die reden zou ik liever een pup uit een nest willen waarbij een dekking op min of meer natuurlijke manier heeft plaats gevonden.
Dus ook niet een teef die gedwongen wordt een reu te accepteren, dat heb ik ook wel gehoord.. en op een of andere manier lijkt dat ook toch zijn weerslag te hebben op gedrag van teef en pups.

Maar verbeter me vooral als ik daar een verkeerd beeld over heb.

blondie schreef: 13 jul 2025, 13:06
Dus ook niet een teef die gedwongen wordt een reu te accepteren, dat heb ik ook wel gehoord.. en op een of andere manier lijkt dat ook toch zijn weerslag te hebben op gedrag van teef en pups.

Maar verbeter me vooral als ik daar een verkeerd beeld over heb.

Nou ik vraag me vooral af wat je bron is. Wat voor weerslag heeft dat dan?

Anecdotisch maar Koert had dat eens. Met zijn kampioensteef afgereisd naar de USA voor dekking met topreu. Teef wierp 1 blik en dacht o nee. Dat draaide dus uit op een soort van verkrachting.
De teef nam wraak door al haar pups dood te bijten. Later werd ze door een andere reu gedekt en niets aan de hand. Daarna zwoer Koert dat nooit meer te doen.

EchoMira schreef: 13 jul 2025, 13:23
blondie schreef: 13 jul 2025, 13:06
Dus ook niet een teef die gedwongen wordt een reu te accepteren, dat heb ik ook wel gehoord.. en op een of andere manier lijkt dat ook toch zijn weerslag te hebben op gedrag van teef en pups.

Maar verbeter me vooral als ik daar een verkeerd beeld over heb.
Nou ik vraag me vooral af wat je bron is. Wat voor weerslag heeft dat dan?

Veel dieren kunnen de bevruchting voorkomen als ze een ongewenste paring hebben. Het fenomeen bestaat. Leeuwinnen en ook bepaalde apen kunnen iets doen waardoor ze niet bevrucht worden om te voorkomen dat de nakomelingen krijgen van een verkeerde partner. Zou erin moeten duiken. Een dier heeft zelfs een doodlopende opening waar ze de bevruchting zelf mee bepaalt en ze stuurt dus mannetjes intern de verkeerde kant op. Ik kan me voorstellen dat dieren dus ook nakomelingen van een niet gekozen partner zouden kunnen verwaarlozen. Zebra hengsten weten ook welke veulens niet van henzelf zijn. Die doden ze dan vaak. Maar of ze dat weten doordat de merrie nieuw is of dat ze het aan het veulen ruiken weet ik niet precies. Er zijn dus in de natuur wel mechanismen die gedwongen paring minder succesvol maken. Of de teef slechter is voor jongen door vastbinden en gedwongen dekkingen weet ik niet maar ik sluit het niet volledig uit.

Marc schreef: 13 jul 2025, 13:33
EchoMira schreef: 13 jul 2025, 13:23
blondie schreef: 13 jul 2025, 13:06
Dus ook niet een teef die gedwongen wordt een reu te accepteren, dat heb ik ook wel gehoord.. en op een of andere manier lijkt dat ook toch zijn weerslag te hebben op gedrag van teef en pups.

Maar verbeter me vooral als ik daar een verkeerd beeld over heb.
Nou ik vraag me vooral af wat je bron is. Wat voor weerslag heeft dat dan?
Veel dieren kunnen de bevruchting voorkomen als ze een ongewenste paring hebben. Het fenomeen bestaat. Leeuwinnen en ook bepaalde apen kunnen iets doen waardoor ze niet bevrucht worden om te voorkomen dat de nakomelingen krijgen van een verkeerde partner. Zou erin moeten duiken. Een dier heeft zelfs een doodlopende opening waar ze de bevruchting zelf mee bepaalt en ze stuurt dus mannetjes intern de verkeerde kant op. Ik kan me voorstellen dat dieren dus ook nakomelingen van een niet gekozen partner zouden kunnen verwaarlozen. Zebra hengsten weten ook welke veulens niet van henzelf zijn. Die doden ze dan vaak. Maar of ze dat weten doordat de merrie nieuw is of dat ze het aan het veulen ruiken weet ik niet precies. Er zijn dus in de natuur wel mechanismen die gedwongen paring minder succesvol maken. Of de teef slechter is voor jongen door vastbinden en gedwongen dekkingen weet ik niet maar ik sluit het niet volledig uit.

Ja. Maar een hond is geen leeuw en het typische gedrag van een loopse teef is zich door iedereen en zijn ouwe oom te laten dekken.
De enige anecdotische uitzonderingen die ik daar op ken zijn teven waarbij de reu in huis woont en waarvan de teef het rangordegewijs domweg niet trekt om bestegen te worden en/ of andersom een reu die dat met deze teef niet aandurft. Die hebben dan buiten het dekken om al spanning met elkaar. Dat bestaat natuurlijk wel.

Ik zou mijn teef nooit vasthouden terwijl ze gedekt wordt. Was bij Mira ook niet bepaald nodig. Die stond als een keukentafel. Maar ik weet niet of je daar nou meteen allemaal quasi-evolutionaire theorietjes op los moet laten. De Hond is vrij goed bestudeerd en de meeste gedragingen en links zijn inmiddels wel aan het licht gekomen.

Ik vind honden heel slim en ook subtieler dan doorgaans aangenomen wordt maar "ik ben het niet eens met hoe de dekking verliep dus ik ga 2 maanden later mijn pups dood bijten" vind ik een beetje bedacht.
Kan natuurlijk ook gewoon een getikte teef zijn.

Overigens zou ik een teef die haar pups molt nooit meer laten dekken. Wat is dat dan?

EchoMira schreef: 13 jul 2025, 11:20
Josefien schreef: 12 jul 2025, 23:32 O ja, ik volg je wel en ik snap het Echomira. Van fokken heb ik geen kaas gegeten. Maar wat ik meegemaakt heb met de Fransozen vond ik wat tegennatuurlijk. Voortplanten was mogelijk, maar eigenlijk alleen succesvol met K.I. (We hadden een reu en een teef, allebei intact. Een nest was welkom geweest, maar was alleen te realiseren met K.I. Dan hoeft het voor mij al niet meer)
Vervolgens komen er giganesten waarbij moeder niet genoeg kan bijzetten om alle pups te voeden. Te weinig melk, waardoor pups moeten worden gevoed door de fokker. Ook dat vind ik niet natuurlijk.
Twee dingen. (Franse) bullen kunnen vaak letterlijk niet dekken omdat hun bouw dat niet toestaat.
Net zoals ze vaak ook niet goed kunnen zwemmen. Ze zijn gewoon te gehandicapt.

Daarnaast is KI in dit geval het inbrengen van sperma, niet van veel bevruchte embryo's dus het aantal pups zou niet moeten worden vergroot door KI. Die wordt gewoon nog steeds bepaald door het aantal eicellen dat de teef afzet.
Dat zijn er doorgaans erg weinig. Meestal een stuk of 3,4. Ja, de bull van mijn tante in marokko had er 10 maar er zijn ook goldens met 3. We hebben het over gemiddelden en het gemiddelde nest van een franse bull is klein. De helft van het gemiddelde van de hele soort.
Dat is erfelijk bepaald en in beginsel niet heel erg maar franse bullen hebben een COI van tussen de 19 en 25 wat neerkomt op een verwantschapscombinatie broer/zus en lage vruchtbaarheid is heeeelll toevallig ook een symptoom van inteeltdepressie. Hence de inteeltkop.

Je moet het niet willen. Ook niet als ze wel zelf kunnen paren. Het zijn gehandicapte dieren.

Ik snap dat je zegt "KI gaat te ver" maar het is allang allemaal te ver gegaan. Die teerling is geworpen, terug geworpen en gejongleerd.
De enige zinnige fokbeslissing met franse bullen is niet fokken. Ook geen retrobull of "oud type". Ook niet met iets gezondere exemplaren. Gewoon niet. Ook geen outcross met een totaal ander ras.

Met fransozen bedoelde ik geen bulletjes, maar briards
Daar was het vrij gebruikelijk om dit toe te passen. Ons werd het geadviseerd, toen een nest bij ons tweetal uitbleef. Het stond me zo tegen. Wat voor bestaanrecht heeft een ras nog als het zich niet zelfstandig kan voortplanten?

Die teef heeft daarna nog twee nesten gehad en was een uitstekende moeder. Niets aan de hand.
Alleen de pups van DIE reu moest ze niet. Zal wel geen wraakactie geweest zijn maar die beesten weten vaak beter wat wel of niet goed is dan wij.

Ik was gisteren aan de wandel en kwam een heel leuk dekrijp Welsh Terriërtje tegen. Guus is eigenlijk nooit geïnteresseerd in teven laat staan in dekken. Hij is vooral speels met ongecastreerde reuen en liefst groot. Die mogen hem ook altijd heel graag.

Maar gisteren was toch wel bijzonder. De Welsh vond Guus erg sympathiek en deed haar staart opzij voor hem. De baasjes vonden het frappant want ze liet hem ook spelen en knuffelen met haar baasjes. Normaal was ze jaloers zeiden ze. Guus viel dus helemaal in de smaak en voor ik er erg in had wilde hij haar dekken. Hem eraf gehaald en gezegd doorlopen wat dan weer wel super makkelijk ging. Hij keek niet naar haar om.

Dus die teef zag hem echt zitten. Super grappig. Hij was ook behoorlijk hanig. Staart recht omhoog met hele brede kwispel. Nek omhoog. Duwen met de neus. Blokkeren. Echt een macho. Heel grappig om te zien dat zelfs op 10 jaar gecastreerd en al hij ineens zo het reutje was.

Was best een leuke combinatie geweest. Allebei erg aardige honden die prima bij elkaar zouden passen. Ik zou er best een pup van gewild hebben. Ik vind Welsh Terriërtjes sowieso het einde. Dus een halve waarom niet.

Josefien schreef: 13 jul 2025, 14:10
Met fransozen bedoelde ik geen bulletjes, maar briards

Oh!! Hahaha!
Ik dacht al "wat zit zit ze nou weer over grote nesten te bazelen? Nou ja, zal wel." hahaha.
Pardon!

Marc schreef: 13 jul 2025, 14:34 Ik vind Welsh Terriërtjes sowieso het einde.

Genetische wrakken, dat zijn het.

EchoMira schreef: 13 jul 2025, 14:57
Marc schreef: 13 jul 2025, 14:34 Ik vind Welsh Terriërtjes sowieso het einde.
Genetische wrakken, dat zijn het.

Dat zijn het zeker. Want er zijn er veel te weinig van om nog gezond mee te fokken. Maar een kruising ermee is daarentegen weer zeer aantrekkelijk. Zou met een parson bv best eens op een jachtterrier of heide terriër kunnen gaan lijken. Dat zou best een mooie mix zijn omdat ze dan zonder wit worden. Dat vind ik mooier bij terriërs.

Een Hondenleven

Het is tijd voor een rashondenfoktopic

Re: Het is tijd voor een rashondenfoktopic

Re: Het is tijd voor een rashondenfoktopic

Re: Het is tijd voor een rashondenfoktopic

Re: Het is tijd voor een rashondenfoktopic

Re: Het is tijd voor een rashondenfoktopic

Re: Het is tijd voor een rashondenfoktopic

Re: Het is tijd voor een rashondenfoktopic

Re: Het is tijd voor een rashondenfoktopic

Re: Het is tijd voor een rashondenfoktopic

Re: Het is tijd voor een rashondenfoktopic

Re: Het is tijd voor een rashondenfoktopic

Re: Het is tijd voor een rashondenfoktopic

Re: Het is tijd voor een rashondenfoktopic

Re: Het is tijd voor een rashondenfoktopic

Re: Het is tijd voor een rashondenfoktopic

Re: Het is tijd voor een rashondenfoktopic

Re: Het is tijd voor een rashondenfoktopic

Re: Het is tijd voor een rashondenfoktopic

Re: Het is tijd voor een rashondenfoktopic

Re: Het is tijd voor een rashondenfoktopic

Re: Het is tijd voor een rashondenfoktopic

Re: Het is tijd voor een rashondenfoktopic

Re: Het is tijd voor een rashondenfoktopic

Re: Het is tijd voor een rashondenfoktopic

Re: Het is tijd voor een rashondenfoktopic