Klaar om op te laden! Wtf, 5 maanden alweer! Fotossss

[Lothian]

Wat heerlijk eigenlijk, zo'n zomerpup. Al die zonnige foto's. Dat wil ik volgende keer ook.

[thom]

Wat een geweldige foto's en wat is ze mooi zeg.

[Inge O]

Wat heerlijk eigenlijk, zo'n zomerpup. Al die zonnige foto's. Dat wil ik volgende keer ook.

En om diezelfde reden wil ik de volende keer een zomernest. Nu de 4 seizoenen veranderd zijn in 2 (nat en droog) pieker ik er niet meer over om hier - zoals de laatste keer - puppen te hebben lopen die alleen met snorkeltjes en zwemvliezen naar buiten kunnen.

[Zamunda]

Wat een leuke foto- en verhalenserie, Ranja is een leuk dier met lekkere (plonzende) humor .

Ja, dat is wel een beetje een punt. Snaai is totaal oninteressant vindt Ranja Al sta ik met een knakworst te zwaaien. Ik heb nog niks kunnen ontdekken dat voor haar genoeg waarde heeft om echt succesvol in te kunnen zetten buiten met trainen. Spelletjes zijn buiten ook niet aan de orde. Ik probeer haar nu een beetje te enthousiasmeren voor spelen met takken en denneappels enzo, maar tot nu toe is het vooral Mijke die speelt, en Ranja die mij bij Gods gratie eens een keertje ter wille is

Collega, hier vindt geen van allen spel interessant buiten (nou ja, Plezantje wel, maar dan alleen haar ren-balletje aan het strand) en snoep zijn voor Mafje en Karma ook 3 keer niks.

Volgens de doorsnee moderne trainer zal je dus jezelf nog moeten opleuken .

Helaas ja. Er wordt je niet meer geleerd hoe je, naast zaken positief aanleren, op zijn tijd dingen gewoon echt duidelijk kunt en moet maken.

Ik zou het zelf denk ik eerst thuis oefenen, waar de hond dus nog wel openstaat voor beloningen. Hond bij me aan de riem (lopend of stilstaand), kind voorbij laten lopen en later rennen (ideaal, zo'n kind ). En dan leren om netjes mee te blijven lopen en ook dat ze netjes op haar gat blijft zitten als ik dat vraag. En natuurlijk de 'nee' meteen goed meenemen.
Buiten oefenen met positief aanleren als/waar dat kan en in elk geval geen kans tot happen/najagen geven. En waar nodig 'nee' en samen weglopen van dat wat zo interessant is.

Ranja is vijf maanden nu? Vind jij bovenstaande dan een passende aanpak? En zou jij dan eisen ze dan ook rustig met je meeloopt (en daar je 'nee' (dus) op aanpassen)?

[mijke]

Wat is ze mooi en groot al. Wat klinkt dat hondenveld heerlijk. Ik kan uren lopen en trainen met Bertus zonder dat hij moe wordt maar met andere honden spelen is toch wel iets waar hij echt moe en voldaan van wordt . Fijn dat je dat zo dichtbij hebt. Hoe gaat het met het blaffen?

Achter joggers aan zou Bertus ook wel willen ik roep hem bij me als ik een jogger aan zie komen of fietser en laat hem “aan de kant” zitten dat doe ik ook bij wandelaars zonder hond en witte broek

Ja heel herkenbaar, ik moet veel meer trainen en wandelen om haar net zo moe en voldaan te krijgen als wanneer ze met andere honden heeft gespeeld. Ik krijg haar wel moe hoor met gewoon wandelen, maar het is een ander soort moeheid. Echt enorm leuk om dat zo dichtbij te hebben en zo laagdrempelig ook. Op zaterdag nemen mensen ook koffie en koekjes mee voor iedereen dus het is tegelijk voor mij ook ideaal om mensen te leren kennen, en bovendien ook handig qua netwerk want een aantal Ranjafans staan te springen om een keer op te passen indien nodig En het gaat allemaal ontzettend vlekkeloos, het zijn allemaal leuke brave honden die supergoed samen gaan. Vanmorgen heb ik Ranja bijna het hele uur lang niet gezien, zo druk was ze steeds aan het spelen En dat kan dus ook gewoon, heel ontspannen allemaal.

Ja dat happen krijg ik er ook zo wel uit denk ik hoor. En tot die tijd even aanlijnen. Als ze genoeg te doen heeft (zwemmen, spelen, of mijn kinderen zijn mee) dan doet ze het niet, alleen als er niet genoeg afleiding is. Dus ik ga gewoon aanlijnen en snoep er in douwen.

Het blaffen... tja Ik vind dat echt een lastig punt. Het is wel aanzienlijk beter als ze echt goed moe is, maar ook dan blaft ze nog te veel naar mijn maatstaven. Het commando stil krijg ik er niet in, ik heb niet het idee dat ze begrijpt dat ik dat aan het 'niet blaffen' probeer te koppelen. Sterker nog, ik heb niet het idee dat ze zelf altijd wel doorheeft dat ze staat te blaffen. Het gaat zo vanzelf dat het een beetje als ademen is. Ik zit er steeds bovenop maar het is hard werken om haar elke keer weer stil te krijgen, en ik weet ook niet of ze telkens stil wordt door hoe wij reageren, of gewoon doordat ze anders sowieso wel weer even gestopt zou zijn met blaffen. Ik vind dat echt een lastig punt waarin ik even niet echt een goede weg zie. Er zijn wel kleine verbeteringen, in de bench en de ren blaft ze nooit meer, daar hebben we het gewoon genegeerd. Maar buiten in de tuin, of in huis als ze reageert op voorbijgangers oid, dan denk ik niet dat negeren zou helpen, want dat is geen blaffen om aandacht. Bovendien heb ik al een klagende buur aan de deur gehad dus ik vind ook dat ik het niet kan maken om niet iig duidelijk te proberen er iets aan te doen.

[mijke]

Wat een heerlijke update, haast tijd voor een nieuwe pup, zo te lezen .

Ja, doei, ik ben juist blij dat het eindelijk weer een beetje makkelijk gaat

Wat een heerlijk hondje!

Ja, ongekend hè! Ik had niet kunnen dromen dat ik zo'n zoet dingske zou krijgen hoor!

Wat een lekker ding ze groeit zo leuk op!
Sorry geen tips voor het herderen en hielenbijten. Na ja, wel, gewoon niet laten gebeuren, maar of je daar nou wat aan hebt.

Nouja dat is opzich best goed advies, zo goed dat ik dat zelf natuurlijk ook al bedacht

Ik vind haar echt heel erg leuk wat een scheetje.

Joggers en wandelaars zou ik actief op gaan oefenen. Je hebt overal wel van die plekken waar op zondagochtend iedereen en z'n moeder gaat hardlopen. Zak hondenkoek mee, lange lijn en bij elke hardloper oogcontact of een handtouch vragen. Als ze te opgewonden is meer afstand nemen en als het goed gaat dichterbij en eventueel helemaal los.

De lange lijn laat je los liggen/hangen en is er vooral als noodstop zodat ze geen succes heeft als ze toch besluit een hapje uit te delen.

Als je iemand kan vinden die speciaal voor jou op en neer wil hardlopen is dat nog mooier!

Ja dat actief oefenen had ik ook bedacht, ik ga sowieso af en toe op een bankje zitten om er lekkers ín te duwen bij fietsers etc. Maar 3x raden... dan doet ze het niet Maar misschien is dat ook wel goed bedenk ik me nu. Ik hoef het dan niet actief af te leren maar als ik dat elke avond even doe leert ze misschien iig wel ze gewoon te negeren, wat ze dan dus eigenlijk vanzelf al doet.

[mijke]

Wat klinkt Ranja leuk. En wat wordt ze groot! Ik zal niks zeggen over slechts twee foto’s want ik heb al gemerkt dat ik zelf ook zo ben.

Ik heb Aloy vanaf 8 weken oud geleerd bij joggers/fietsers/auto’s bij me te blijven omdat ik niet wist of ze drijfinstinct zou hebben dus met haar heb ik er geen ervaring mee. Maar ik heb dus wel een Sheltie gehad die achter joggers en fietsers aan wilde en zich voor auto’s wilde gooien (vandaar dat ik er met Aloy zo vroeg mee begon). Ik heb daar inderdaad aan gewerkt zoals Lothian beschrijft en dat werkte wel, uiteindelijk deed ze het niet meer. Ranja zal het vast in no time doorhebben, zo’n pienter koppie.

Ik zei toch, fotodump komt morgen
Of ze dingen snel doorheeft weet ik eigenlijk niet. Minder snel dan ik met Oor gewend was in ieder geval, maar die was ook echt wel heel snel. Bij Ranja heb ik meer het idee dat ze vaak wel weet hoe het zou moeten, maar dat het meer de impulscontrole is waar we nog aan moeten werken. Dus ik doe nu zelfbeheersingsspelletjes, hopelijk helpt dat ook een beetje mee op termijn!

Ja, dat is wel een beetje een punt. Snaai is totaal oninteressant vindt Ranja Al sta ik met een knakworst te zwaaien. Ik heb nog niks kunnen ontdekken dat voor haar genoeg heeft om echt succesvol in te kunnen zetten buiten met trainen. Spelletjes zijn buiten ook niet aan de orde. Ik probeer haar nu een beetje te enthousiasmeren voor spelen met takken en denneappels enzo, maar tot nu toe is het vooral Mijke die speelt, en Ranja die mij bij Gods gratie eens een keertje ter wille is

Oh dat lijkt me echt lastig. Ik prijs mezelf gelukkig met een hond die vreet als een labrador. Ik gebruik trouwens nu zo’n tube smeerkaas van Danish Chef en mijn ervaring is dat de meeste honden dat wel heel lekker vinden. Maar ja. De meeste honden vinden knakworst ook lekker dus misschien laat Ranja dat ook gewoon links liggen.

Ik heb gelijk zo'n tube gekocht, zometeen als ze wakker is eens kijken of ze daar toevallig wel een moord voor doet

Superfijn dat het zo goed gaat! Ze lijkt me een heerlijk hondje, wat een lief en pienter snoetje zit erop
Maar buiten geen interesse hebben in voer en spelen lijkt me wel lastig. Heeft ze dat in huis wel?

Jawel hoor, thuis vindt ze knakworst en ham en spek en kaas echt wel lekker. Maar ook dan geldt wel dat de minste of geringste afleiding al interessanter is dan lekkere snaai of spel. Als de kinderen wakker zijn valt er eigenlijk per definitie dus al niet te trainen met haar, want dat is altijd te veel afleiding. En overdag buiten in de tuin te veel buitengeluid. Dus we doen nu oefeningen savonds binnen als de kinderen slapen en dan gaat ze als een speer haha. Maar die overgang naar ook maar een klein beetje afleiding is nog lastig. Heel soms lukt het ergens buiten wel op een bankje als het net echt even heel erg rustig is, en ze haar hoofd er bij heeft. Niet te veel maar een paar korte dingen kan ik dan wel vragen. Dus ik hoop dat ik dat zo een beetje kan uitbreiden.

Ja, dat is wel een beetje een punt. Snaai is totaal oninteressant vindt Ranja Al sta ik met een knakworst te zwaaien. Ik heb nog niks kunnen ontdekken dat voor haar genoeg waarde heeft om echt succesvol in te kunnen zetten buiten met trainen. Spelletjes zijn buiten ook niet aan de orde. Ik probeer haar nu een beetje te enthousiasmeren voor spelen met takken en denneappels enzo, maar tot nu toe is het vooral Mijke die speelt, en Ranja die mij bij Gods gratie eens een keertje ter wille is

Ik heb indertijd bij Rana de lange lijn gebruikt om te oefenen met hardlopers en joggers.
iedere keer in zit gezet als er iemand langs kwam rennen.
Een van de hardlopers zag waar ik mee bezig was en bood aan om nog een paar keer langs te rennen.
Dat was een geweldige hulp.
Eerst had ik de lijn nog vst.
Naderhand werd het een sleeplijn en ging ik er op staan als er een jogger aan kwam.
Dat samen met aandachtsoefeningen werkte prima.

Nou was Rana geen herder, maar ik denk dat je er toch wel wee kan werken?

Oh ideaal zeg, zo'n gelegenheidshardloper! Ja ik denk ook wel dat ik dit er uit krijg hoor, daar maak ik me opzich geen zorgen over. Ik moest alleen wel lachen toen ik merkte dat ze ermee begon, maar nu ook gelijk even iets ermee doen natuurlijk. Mijn idee is zelf gewoon aanlijnen inderdaad en dan afleiden en belonen als ze er niet naartoe gaat. Eigenlijk wat iedereen hier ook zegt. Maar ik dacht, ik vraag tips, want wie weet is er ook nog een andere manier om dit aan te vliegen. Maar nee, kennelijk is de algemene consensus wel een beetje hetzelfde als wat ik ook al bedacht had haha. Nu dus even verder zoeken naar een hogere beloning, hopelijk is die smeerkaastube van Froo een succes!

Ja, dat is wel een beetje een punt. Snaai is totaal oninteressant vindt Ranja Al sta ik met een knakworst te zwaaien. Ik heb nog niks kunnen ontdekken dat voor haar genoeg waarde heeft om echt succesvol in te kunnen zetten buiten met trainen. Spelletjes zijn buiten ook niet aan de orde. Ik probeer haar nu een beetje te enthousiasmeren voor spelen met takken en denneappels enzo, maar tot nu toe is het vooral Mijke die speelt, en Ranja die mij bij Gods gratie eens een keertje ter wille is

Collega, hier vindt geen van allen spel interessant buiten (nou ja, Plezantje wel, maar dan alleen haar ren-balletje aan het strand) en snoep zijn voor Mafje en Karma ook 3 keer niks.

Volgens de doorsnee moderne trainer zal je dus jezelf nog moeten opleuken .

Ja, haha, laat dat nou net iets zijn waar ik echt serieus nog nooit in geloofd heb Hoe ga jij ermee om als je iets aan of af wilt leren buiten, maar snaai en spel niet hoog genoeg in waarde is om ze te motiveren?

Piepspeeltje misschien ?
Of anders geen eten in huis geven alleen onderweg

Ze krijgt rodi dus dat vind ik niet zo'n aantrekkelijk idee Piepspeeltje heb ik nog niet aan gedacht, wat stom! Daar is ze wel van (daarom berg ik ze meestal op haha), dus dat ga ik eens proberen

[Inge O]

Ja, haha, laat dat nou net iets zijn waar ik echt serieus nog nooit in geloofd heb

Hoe ga jij ermee om als je iets aan of af wilt leren buiten, maar snaai en spel niet hoog genoeg in waarde is om ze te motiveren?

Ik ga sneller over op uitbouwen naar 'moeten', zeker al vanaf de leeftijd van 4 maand, en de opbouw daarvoor al eerder. Bepaalde dingen waarvan je wilt dat ze daar in het dagelijkse leven op de gewenste manier op reageren doen zich nu eenmaal niet voor in de beslotenheid van de huiskamer.
Maar eigenlijk is 90% (of meer) van alle vervelend gedrag waar pubertjes mee te maken kunnen krijgen te voorkomen door een betrouwbare 'hier' en door contact-maken-op-vraag, en dat is dus ook waar ik het meeste gebruik van maak, als het nodig is. Tuurlijk wordt er dan wel verbaal en via positief gemaakt contact beloond, daar reageren ze hier - bij juiste uitbouw vanaf pup - het beste op.

[mijke]

Het is een plaatje en je bent een dikke bofkont met zo’n hondenclubje daar moet ik geld voor betalen ze lijkt me heel gereserveerd maar daar zou ik alleen maar blij mee zijn

Gereserveerd en ingetogen inderdaad! Ik ben er zeker blij mee, het maakt het leven wel heel makkelijk met haar meteen! Maar, als ik heel eerlijk ben mis ik soms wel een beetje de drive en het batshit crazy zijn waar ik toch een beetje op gehoopt of gerekend had bij een hollandse herder. Ik ben nog een beetje op zoek naar dat ene waar ze écht heel blij van wordt om te doen (naast met andere hondjes spelen natuurlijk - want daarvan moet je ook maar afwachten of dat blijft als ze eenmaal volwassen is). Ze vindt ballen en stokken en trekspelletjes en trainen en wandelen etc. allemaal wel leuk, maar wel gewoon met mate, ze gaat er niet vol voor zeg maar. Er zitten labradors en goldens en poedels en stabijs in het hondengroepje met meer pit dan Ranja Maar! Gister heb ik wel iets gezien dat wellicht iets zou kunnen zijn. We waren met het hele gezin aan het wandelen, en we waren de tijd vergeten. De boodschappen konden elk moment worden geleverd, dus Marinus is het hele eind (1,5 km ofzo) terug naar huis gerend. Ik was toen hij vooruit rende even met kinderen en Ranja blijven wachten tot hij uit zicht was, omdat ze er uiteraard niks van begrepen Toen hij verrrrr weg was gingen we weer lopen, maar je maakte Ranja niks wijs hoor. Ze snuffelt, zet de neus aan de grond, en werkt in één keer het hele spoor uit dat Marinus gelopen had! Echt heel vastberaden, kijk ik heb het gefilmd:



Dus misschien is dat wel iets waar we op termijn iets mee kunnen!

ze groeit mooi uit. ik heb 1 advies voor je, gooi in hemelsnaam geen stokken. ik ben bijna een hond verloren doordat ze met haar bek in een stok liep die in de grond bleef steken nadat iemand anders deze had gegooid. 3 mm meer naar links en was de stok door haar strottehoofd gegaan. nu bleef het bij een snee onder de tong en een luchtpijp waar splinters van de stok in zaten. zij is met spoed geopereerd in utrecht op vrijdagavond, de hele halspartij heeft open gelegen om splinters te verwijderen. dat geintje kostte toen 2200 euro.

Oh dat is wel enorm schrikken zeg! Ik ken de horrorverhalen inderdaad, vreselijk. Zelf heb ik niet zoiets van dat ik daarom helemaal geen stokken meer wil gooien. Maar ik let wel op hoe ik gooi, dat de stokken niet scherp zijn en niet te groot, dat ze niet stuiteren op de ondergrond etc. Helemaal uitsluiten kun je risico's natuurlijk nooit, maar op die manier maak je het risico iig kleiner. Ik vind stokken - als een hond er van houdt - namelijk ook wel echt ideaal. Want er ligt er altijd overal wel ergens een, dus je hebt altijd iets bij de hand als je zelf geen speel meegenomen hebt. Met name om een hond ergens langs te leiden vind ik dat echt ideaal. En je hoeft ook niet per se met een stok te gooien he, met Oor had ik allerlei andere spelletjes met stokken en takken, en was het ook gewoon een sport om zo'n ding mee te sjouwen, dan had ze ook een taakje.

Wat heerlijk eigenlijk, zo'n zomerpup. Al die zonnige foto's. Dat wil ik volgende keer ook.

Nou, dat was ook wel echt een argument om Ranja toch al te halen ookal viel het gelijk met de verhuizing. Skittles kwam destijds in september pas en ik vond dat echt 3x niks, honderdmiljoen keer in regen en kou naar buiten met zo'n onzindelijk ding, en zo'n sleeplijn die de hele tijd nat en zwaar wordt enzo. Brrrr

Wat een leuke foto- en verhalenserie, Ranja is een leuk dier met lekkere (plonzende) humor .

Ja, dat is wel een beetje een punt. Snaai is totaal oninteressant vindt Ranja Al sta ik met een knakworst te zwaaien. Ik heb nog niks kunnen ontdekken dat voor haar genoeg waarde heeft om echt succesvol in te kunnen zetten buiten met trainen. Spelletjes zijn buiten ook niet aan de orde. Ik probeer haar nu een beetje te enthousiasmeren voor spelen met takken en denneappels enzo, maar tot nu toe is het vooral Mijke die speelt, en Ranja die mij bij Gods gratie eens een keertje ter wille is

Collega, hier vindt geen van allen spel interessant buiten (nou ja, Plezantje wel, maar dan alleen haar ren-balletje aan het strand) en snoep zijn voor Mafje en Karma ook 3 keer niks.

Volgens de doorsnee moderne trainer zal je dus jezelf nog moeten opleuken .

Helaas ja. Er wordt je niet meer geleerd hoe je, naast zaken positief aanleren, op zijn tijd dingen gewoon echt duidelijk kunt en moet maken.

Ik zou het zelf denk ik eerst thuis oefenen, waar de hond dus nog wel openstaat voor beloningen. Hond bij me aan de riem (lopend of stilstaand), kind voorbij laten lopen en later rennen (ideaal, zo'n kind ). En dan leren om netjes mee te blijven lopen en ook dat ze netjes op haar gat blijft zitten als ik dat vraag. En natuurlijk de 'nee' meteen goed meenemen.
Buiten oefenen met positief aanleren als/waar dat kan en in elk geval geen kans tot happen/najagen geven. En waar nodig 'nee' en samen weglopen van dat wat zo interessant is.

Ranja is vijf maanden nu? Vind jij bovenstaande dan een passende aanpak? En zou jij dan eisen ze dan ook rustig met je meeloopt (en daar je 'nee' (dus) op aanpassen)?

Gelukkig ben ik niet zo'n foptimist dat ik alles 100% puur positief wil aanleren, dus Ranja heeft allang wel kennisgemaakt met dat dingen soms gewoon echt absoluut niet mogen Bij mijn eigen kinderen hapt ze inderdaad ook allang niet meer in de kuiten omdat ik dat gewoon steeds heb gecorrigeerd. Meestal doe ik corrigeren - gewenst gedrag vragen - belonen. Ik vind dat zelf de meest logische gang van zaken bij dingen die niet mogen, maar ze al wel graag doen. Puur positief vind ik vooral nuttig om gewenst gedrag aan te leren als er nog geen sprake van ongewenst gedrag is.

[mijke]

Ja, haha, laat dat nou net iets zijn waar ik echt serieus nog nooit in geloofd heb

Hoe ga jij ermee om als je iets aan of af wilt leren buiten, maar snaai en spel niet hoog genoeg in waarde is om ze te motiveren?

Ik ga sneller over op uitbouwen naar 'moeten', zeker al vanaf de leeftijd van 4 maand, en de opbouw daarvoor al eerder. Bepaalde dingen waarvan je wilt dat ze daar in het dagelijkse leven op de gewenste manier op reageren doen zich nu eenmaal niet voor in de beslotenheid van de huiskamer.
Maar eigenlijk is 90% (of meer) van alle vervelend gedrag waar pubertjes mee te maken kunnen krijgen te voorkomen door een betrouwbare 'hier' en door contact-maken-op-vraag, en dat is dus ook waar ik het meeste gebruik van maak, als het nodig is. Tuurlijk wordt er dan wel verbaal en via positief gemaakt contact beloond, daar reageren ze hier - bij juiste uitbouw vanaf pup - het beste op.

Oh goed om te lezen, dat is wat ik zelf eigenlijk ook doe nu; oefenen op 'hier' en op hand touch. Al moet ik toegeven dat het hierkomen de laatste tijd een beetje heb laten versloffen, omdat het eigenlijk niet zo nodig was. Ze blijft altijd in de buurt en zette geen stap verkeerd, en loopt uit zichzelf mee als ik verderloop, dus ik zag niet de noodzaak van een strakke hier. Maar dat ga ik weer verder oppakken. En tijdens het wandelen heb ik de hand touch nu veranderd in naar mijn hand springen, dat vindt ze superleuk om te doen, dus dat is makkelijker dan hierkomen of een saaie handtouch. Daar ben ik net mee begonnen, gewoon op momenten dat er geen afleiding is, dus ik hoop dat uit te kunnen bouwen naar meer afleiding, en dan uiteindelijk ook naar een moeten op momenten dat het nodig is, zoals inderdaad bij die hardlopers en wandelaars.

[Inge O]

dus ik zag niet de noodzaak van een strakke hier.

Die gebruik ik ook juist zo min mogelijk - juist om het speciaal en belangrijk genoeg te houden - maar het is wel het beste handvat ter voorkoming van ongein.

[Lothian]

Ja dat actief oefenen had ik ook bedacht, ik ga sowieso af en toe op een bankje zitten om er lekkers ín te duwen bij fietsers etc. Maar 3x raden... dan doet ze het niet Maar misschien is dat ook wel goed bedenk ik me nu. Ik hoef het dan niet actief af te leren maar als ik dat elke avond even doe leert ze misschien iig wel ze gewoon te negeren, wat ze dan dus eigenlijk vanzelf al doet.

Oh maar dat is ideaal! Dan kan je daarmee verder oefenen. En ga eens nadenken wat er in die situatie anders is waardoor ze dan niet najaagt. Omdat jij zit? Wat gebeurt er als je gaat staan? Of wandelen? Omdat je meer op haar gericht bent? Probeer dat mee te nemen tijdens de dagelijkse wandelingen.

Geen lekkers aannemen kan lastig zijn maar misschien doet zij het ook al goed op vocaal de hemel in prijzen. Overigens zou ik zeker ook een correctie ("EUHHH!") gebruiken als ze toch de fout in gaat maar het actief oefenen en die fout voorkomen is zoveel leuker en ontspannen trainen. Op een gegeven moment komt ze dan hopelijk op eigen initiatief contact maken wanneer ze een wandelaar spot

[Pauline]

Gaat leuk allemaal. Speurtalent zit in de familie, haar vader en grootvader doen ook aan speuren/mantrailing. Met mijn vorige hond heb ik een cursusje 'kennismaken met speuren' gedaan en daar waren zij toen ook bij. We verstopten ons om beurten voor elkaar in het bos en dan kon de hond gaan zoeken. Barry (Ranja's grootvader) had mij een paar keer in het bos opgespoord, en wees mij later aan ("daar is ze weer! gevonden!") toen ik rondliep op een jongehondendag, in een heel andere setting dus.

[mijke]

Gaat leuk allemaal. Speurtalent zit in de familie, haar vader en grootvader doen ook aan speuren/mantrailing. Met mijn vorige hond heb ik een cursusje 'kennismaken met speuren' gedaan en daar waren zij toen ook bij. We verstopten ons om beurten voor elkaar in het bos en dan kon de hond gaan zoeken. Barry (Ranja's grootvader) had mij een paar keer in het bos opgespoord, en wees mij later aan ("daar is ze weer! gevonden!") toen ik rondliep op een jongehondendag, in een heel andere setting dus.

Klopt, en mama Fenna doet ook aan speuren! We hadden het er vanmorgen over op de app van dit nest, en het was voor iedereen wel heel herkenbaar dat het er echt inzit. Echt een familiedingetje dus!

[Frootje]

Ik heb gelijk zo'n tube gekocht, zometeen als ze wakker is eens kijken of ze daar toevallig wel een moord voor doet

Hopelijk werkt het wel! En zo niet dan schijnt het lekker te zijn bij van die Bugles chips.

Ik zei toch, fotodump komt morgen
Of ze dingen snel doorheeft weet ik eigenlijk niet. Minder snel dan ik met Oor gewend was in ieder geval, maar die was ook echt wel heel snel. Bij Ranja heb ik meer het idee dat ze vaak wel weet hoe het zou moeten, maar dat het meer de impulscontrole is waar we nog aan moeten werken. Dus ik doe nu zelfbeheersingsspelletjes, hopelijk helpt dat ook een beetje mee op termijn!

Meer impulscontrole zal vast wel helpen ja. En wijsheid met de jaren en zo. Aloy heeft zoiets met blaffen naar andere honden. Ze doet het regelmatig prima en soms gaat ze ineens uit haar panty. Ik kan haar steeds makkelijker bij me terugkrijgen en weer stil laten worden en dan zie je ook dat ze het eigenlijk helemaal niet nodig heeft om zo te blaffen. Ik vermoed dat dat nu bij haar ook een gevalletje impulscontrole is. “Ik weet het wel maar ik dacht niet na.”

[Gudrun]

Ze is leuk!
Impulscontrole is een lastige (he Kika... ).
Wat ik deed/doe is vooral trainen en dingen vragen in een prikkelarme omgeving en dat heeeeeeel traag opbouwen.
Is de omgeving niet geschikt om iets te vragen dan vroeg ik het niet, dingen die moeten dwong ik dan wel af (zoals vb een hier met lange lijn binnen hengelen)
Ze drijft graag en hapt zeg je, wil ze dan niet om af te reageren even in een bijtrol hangen?
Blaffen: men zegt eerst blaffen zelf op commando aanleren en dan kan je er een "klaar" van maken als einde. Maar ik verbied het gewoon, al werkt dat met de kefshelties beter dan met de chi's. Poppy blaft ook graag en veel. Kika soms uit opwinding als ze niks te doen heeft.
En een "uitknop" proberen aan te leren. Plaats of bench of relax liggen,....
Met Ryker, de HH van mijn oudste dochter, wel gemerkt dat het hele vocale en het slecht alleen kunnen zijn (huilen tot en met) zo een beetje vanzelf uitgedoofd is tegen dat hij 2 was. Hij blaft nu nog zelden, alleen met een echte gegronde reden.

[Inge O]

Maar, als ik heel eerlijk ben mis ik soms wel een beetje de drive en het batshit crazy zijn waar ik toch een beetje op gehoopt of gerekend had bij een hollandse herder. Ik ben nog een beetje op zoek naar dat ene waar ze écht heel blij van wordt om te doen (naast met andere hondjes spelen natuurlijk - want daarvan moet je ook maar afwachten of dat blijft als ze eenmaal volwassen is). Ze vindt ballen en stokken en trekspelletjes en trainen en wandelen etc. allemaal wel leuk, maar wel gewoon met mate, ze gaat er niet vol voor zeg maar. Er zitten labradors en goldens en poedels en stabijs in het hondengroepje met meer pit dan Ranja

Ik denk ook niet dat je van een zuivere stamboomHollander dezelfde drive moet verwachten als van de werkHollander (die eigenlijk gewoon een Belg is met streepjes). Wat ik er al over gelezen heb zijn ze toch een stuk minder makkelijk te motiveren, en de paar die ik ken (2 bij ons op de hondenschool) voldoen daar ook helemaal aan : ze doen het wel allemaal maar by far niet met de drive die je bij een Mechel ziet.

Toch is de kans dat ze wel heviger wordt op speeltjes heel groot hoor, ook op dat punt kan ik vergelijken met wartjes : de één is er hier wat trager mee dan de ander, maar tegen hun volwassenheid spelen ze wel heel graag samen met mij - alleen dus niet als andere dingen interessanter zijn .

[mijke]

Maar, als ik heel eerlijk ben mis ik soms wel een beetje de drive en het batshit crazy zijn waar ik toch een beetje op gehoopt of gerekend had bij een hollandse herder. Ik ben nog een beetje op zoek naar dat ene waar ze écht heel blij van wordt om te doen (naast met andere hondjes spelen natuurlijk - want daarvan moet je ook maar afwachten of dat blijft als ze eenmaal volwassen is). Ze vindt ballen en stokken en trekspelletjes en trainen en wandelen etc. allemaal wel leuk, maar wel gewoon met mate, ze gaat er niet vol voor zeg maar. Er zitten labradors en goldens en poedels en stabijs in het hondengroepje met meer pit dan Ranja

Ik denk ook niet dat je van een zuivere stamboomHollander dezelfde drive moet verwachten als van de werkHollander (die eigenlijk gewoon een Belg is met streepjes). Wat ik er al over gelezen heb zijn ze toch een stuk minder makkelijk te motiveren, en de paar die ik ken (2 bij ons op de hondenschool) voldoen daar ook helemaal aan : ze doen het wel allemaal maar by far niet met de drive die je bij een Mechel ziet.

Toch is de kans dat ze wel heviger wordt op speeltjes heel groot hoor, ook op dat punt kan ik vergelijken met wartjes : de één is er hier wat trager mee dan de ander, maar tegen hun volwassenheid spelen ze wel heel graag samen met mij - alleen dus niet als andere dingen interessanter zijn .

Ja ik had ook niet de volle drive en drukte verwacht van een werklijn uiteraard, en dat was ook niet de bedoeling natuurlijk. Maar ik had nog steeds wel verwacht dat ze meer energie zou hebben dan, ik noem maar wat, de gemiddelde stabijpup Maar misschien klopt mijn ijkpunt ook wel niet hoor, ik had altijd gedacht dat Oor een vrij normale hond was wat dat betreft, misschien iets aan de bovenkant van gemiddeld maar niet extreem, en dat een werklijn herder echt nog iets totaal anders was. Maar ik begin steeds meer te vermoeden dat Oor eigenlijk behoorlijk dicht bij zo'n werklijn in de buurt heeft gezeten Het leek me destijds altijd zo overdreven als de instructrice steeds zei dat ik een werkhond had, maar achteraf gezien was het de eerste jaren voor mij toch best wel moeilijk om haar bij te houden Nou daar heb ik met Ranja geen last van haha. Eigenlijk ook wel fijn hoor
Maar qua dat groeien van focus op speeltjes kun je wel eens gelijk krijgen inderdaad, er is wel één balletje inmiddels waar ze steeds vaker en langer mee wil spelen de laatste tijd;

[mijke]

Ze is leuk!
Impulscontrole is een lastige (he Kika... ).
Wat ik deed/doe is vooral trainen en dingen vragen in een prikkelarme omgeving en dat heeeeeeel traag opbouwen.
Is de omgeving niet geschikt om iets te vragen dan vroeg ik het niet, dingen die moeten dwong ik dan wel af (zoals vb een hier met lange lijn binnen hengelen)
Ze drijft graag en hapt zeg je, wil ze dan niet om af te reageren even in een bijtrol hangen?
Blaffen: men zegt eerst blaffen zelf op commando aanleren en dan kan je er een "klaar" van maken als einde. Maar ik verbied het gewoon, al werkt dat met de kefshelties beter dan met de chi's. Poppy blaft ook graag en veel. Kika soms uit opwinding als ze niks te doen heeft.
En een "uitknop" proberen aan te leren. Plaats of bench of relax liggen,....
Met Ryker, de HH van mijn oudste dochter, wel gemerkt dat het hele vocale en het slecht alleen kunnen zijn (huilen tot en met) zo een beetje vanzelf uitgedoofd is tegen dat hij 2 was. Hij blaft nu nog zelden, alleen met een echte gegronde reden.

Een bijtrol heb ik nog niet aan gedacht! Ik heb eigenlijk sowieso geen idee wat dat is haha. Kun je daar niet ook een willekeur speeltje voor gebruiken, of heeft zo'n bijtrol nog iets speciaals? Hier bijt ze vooral graag op een fleecetouw, of nouja, voor trekspelletjes dan. Bijten doet ze eigenlijk nauwelijks. Wat ze bij die voorbijgangers doet is meer happen, ze houdt haar bek wel om de kuit heen, maar ze doet hem niet dicht, ze zet haar tanden er dus niet in. Hooguit met hele lichte druk. Echt om te drijven dus.

Een uitknop heeft ze wel, in de bench gaat ze altijd gewoon in rust, en in de ren (=zitgedeelte van de woonkamer) ook steeds meer. Maar ik kan haar daar moeilijk bij elk blafje in de bench doen, dan komt ze er nooit meer uit
Hoe verbied jij blaffen 'gewoon'? Ik kan hier foei en nee, en klaar zeggen wat ik wil (ze weet heel goed wat klaar betekent), maar als ze gealarmeerd is door eoa geluid luistert ze daar niet naar. Bij losse blafjes is het sowieso nutteloos, want ze stopt dan uiteraard met dat ene blafje, maar dat had ze dan sowieso wel gedaan, ook als ik niks had gezegd. Om een minuut later gewoon weer een los blafje te lossen. En zo door.

Wel goed om te lezen dat er hoop is voor de toekomst Al is het bij Ranja niet gekoppeld aan verlatingsangst, ze kan uitstekend alleen zijn. Ik hoop ergens nog dat het vooral is gekoppeld aan onzekerheid, en dat het dus misschien minder zal worden als ze zekerder wordt, maar daar durf ik ook niet zomaar helemaal van uit te gaan.

[mijke]

Ik heb gelijk zo'n tube gekocht, zometeen als ze wakker is eens kijken of ze daar toevallig wel een moord voor doet

Hopelijk werkt het wel! En zo niet dan schijnt het lekker te zijn bij van die Bugles chips.

Ik zei toch, fotodump komt morgen
Of ze dingen snel doorheeft weet ik eigenlijk niet. Minder snel dan ik met Oor gewend was in ieder geval, maar die was ook echt wel heel snel. Bij Ranja heb ik meer het idee dat ze vaak wel weet hoe het zou moeten, maar dat het meer de impulscontrole is waar we nog aan moeten werken. Dus ik doe nu zelfbeheersingsspelletjes, hopelijk helpt dat ook een beetje mee op termijn!

Meer impulscontrole zal vast wel helpen ja. En wijsheid met de jaren en zo. Aloy heeft zoiets met blaffen naar andere honden. Ze doet het regelmatig prima en soms gaat ze ineens uit haar panty. Ik kan haar steeds makkelijker bij me terugkrijgen en weer stil laten worden en dan zie je ook dat ze het eigenlijk helemaal niet nodig heeft om zo te blaffen. Ik vermoed dat dat nu bij haar ook een gevalletje impulscontrole is. “Ik weet het wel maar ik dacht niet na.”

Hoe doe je dat dan precies, dat bij je terug krijgen en stil laten worden?

De smeerkaas was binnen 3 seconden doorboord, dus ze vindt het wel lekker, maar het is niet echt handig Voor trainen sowieso niet, want ze is steeds heel lang aan het nalikken. Maar misschien wel om haar langs mensen te leiden bij het wandelen. Ik had hem gister mee maarja, precies 0 mensen tegengekomen vanavond weer een kans.

[mijke]

Ja dat actief oefenen had ik ook bedacht, ik ga sowieso af en toe op een bankje zitten om er lekkers ín te duwen bij fietsers etc. Maar 3x raden... dan doet ze het niet Maar misschien is dat ook wel goed bedenk ik me nu. Ik hoef het dan niet actief af te leren maar als ik dat elke avond even doe leert ze misschien iig wel ze gewoon te negeren, wat ze dan dus eigenlijk vanzelf al doet.

Oh maar dat is ideaal! Dan kan je daarmee verder oefenen. En ga eens nadenken wat er in die situatie anders is waardoor ze dan niet najaagt. Omdat jij zit? Wat gebeurt er als je gaat staan? Of wandelen? Omdat je meer op haar gericht bent? Probeer dat mee te nemen tijdens de dagelijkse wandelingen.

Dat zat ik me ook al af te vragen inderdaad, ik zou het zo snel nog niet kunnen zeggen, daarvoor heeft ze het gedrag nog niet vaak genoeg laten zien. De keer dat ze het echt een paar keer achter elkaar deed en bij mij het kwartje viel dat dit een ding ging worden, begon het met een jogger, toen een vrouw met flapperende broekspijpen, ze was een paar keer in het water gevallen dus een beetje over d'r toeren al, en het was ook een stuk drukker dan normaal als we daar lopen. Dus dat was misschien gewoon te veel spannende prikkels bij elkaar? Ik weet het niet zeker, maar ik ga er op letten de komende tijd.

Geen lekkers aannemen kan lastig zijn maar misschien doet zij het ook al goed op vocaal de hemel in prijzen. Overigens zou ik zeker ook een correctie ("EUHHH!") gebruiken als ze toch de fout in gaat maar het actief oefenen en die fout voorkomen is zoveel leuker en ontspannen trainen. Op een gegeven moment komt ze dan hopelijk op eigen initiatief contact maken wanneer ze een wandelaar spot

Ja, dat begint met fietsers al te komen, waarbij ik er vanaf het begin lekkers in prop, dus dat ga ik voor wandelaars ook maar doen inderdaad

[Gudrun]

Ja, spannend en meer prikkels dus sneller (over)reageren. Beetje redirectie.
Ik zou als ze dat fleece touw leuk vindt dat mee nemen en bij tekenen van spanning even in laten bijten en trekken, ik heb met wijlen Jinn als pup/puber maanden zo gelopen. Bij Kika hielp het niet, die was te snel te ver weg, maar die wil dat nu wel doen op wedstrijd bij het aanschuiven. Te spannend, te lang wachten is even afreageer bijten, ik heb een dikke fleece leiband gevlochten voor haar voor op wedstrijd daarom.

Blaffen; ja, 1 blafje mag wel natuurlijk.
Maar doorgaan (en sommigen hier kunnen/willen dat) na een gedaan/klaar is er woest op af rennen en weg sturen van de blafplek. Ik waak zelf wel mee, laten weten dat er iets is mag maar als ik zeg dat het oke is dan is het dat ook.
Gaan ze nog door (die kefchi's kunnen er soms wat van) dan helpt een plantenspuit... maar weet niet of dat voor een niet-chiwafwaf ook zo is.

edit: bij je terug roepen, een "kijk" vragen of een handtarget rustig laag vragen en die laten herhalen of aanhouden kan ook helpen

[Smoushond]

Wat ik met Bertus heb gedaan is heel veel aangelijnd ( lange lijn) lopen in losloopgebied. Daar kwam ik joggers,mountainbikers en paarden tegen. Zodra ik wat zag gaf ik commando aan de kant en trok hem dan aan de kant en liet hem zitten . Brokje erin en na een tijdje wordt dat dan een gewoonte. Nu kijkt hij me al aan als er in de verte iets is te zien en kan hij het dus ook als hij los loopt

Ook langs een fietspad lopen is een goeie oefening. Kost wat tijd maar aangelijnd kon hij in ieder geval nooit echt in de fout gaan
Afleren is moeilijker want ze vinden het best leuk gedrag .

[Frootje]

Hoe doe je dat dan precies, dat bij je terug krijgen en stil laten worden?

Bij Aloy helpt het vaak wel als ik fysiek tussen haar en de andere hond ga staan, zodat ze niet meer om me heen kan. Dan zie je haar echt kijken van ‘ga eens opzij, ik was aan- oh ja, hoi, jij was er ook nog ’. En zodra ze dan zo kijkt kan ik iets van haar vragen, meestal iets wat ze wel leuk vindt, dan beloon ik haar daarvoor en vervolgens loopt ze weer mee. De ene dag is ze er wat makkelijker mee dan de andere dag hoor, ik heb ook wel dagen waarop ik het idee heb dat er geen land mee te bezeilen is, maar volgens mij hoort dat wel een beetje bij de leeftijd. Ik was als puber ook niet altijd even makkelijk te bereiken, zullen we maar zeggen.

De smeerkaas was binnen 3 seconden doorboord, dus ze vindt het wel lekker, maar het is niet echt handig Voor trainen sowieso niet, want ze is steeds heel lang aan het nalikken. Maar misschien wel om haar langs mensen te leiden bij het wandelen. Ik had hem gister mee maarja, precies 0 mensen tegengekomen vanavond weer een kans.

Er komt natuurlijk ook gewoon niet genoeg uit dat gaatje, stomme tubes, daar is toch niet over nagedacht. Daar heeft Ranja helemaal gelijk in. Dat nalikken herken ik wel. Ik had laatst een filmpje gemaakt en het leek net alsof ze enorm aan het tongelen was, maar in werkelijkheid had ze heel haar baard en snor onder de smeerkaas zitten en was ze gewoon (al meelopend) bezig aan de grote schoonmaak.

[Zamunda]

Dat nalikken herken ik wel. Ik had laatst een filmpje gemaakt en het leek net alsof ze enorm aan het tongelen was, maar in werkelijkheid had ze heel haar baard en snor onder de smeerkaas zitten en was ze gewoon (al meelopend) bezig aan de grote schoonmaak.

Haha, dat wil natuurlijk wel met een baardje . Maakt Aloy haar baard ook altijd schoon na het eten? Ravi gaat altijd even uitgebreid z'n baard schoonmaken aan/in de bank .