Re: Extreem gedrag?
Geplaatst: 05 jun 2026, 13:12
Whaha, het is een gegeven soms ook hé "Het is een bekende uitspraak onder hondencoaches: je krijgt niet de hond die je wilt, maar de hond die je nodig hebt. Honden worden vaak gezien als spiegels; ze voelen feilloos jouw emoties en energie aan, waardoor ze precies de lessen bieden (zoals geduld of grenzen stellen) die jouw persoonlijke ontwikkeling op dat moment nodig heeft"
Ik heb er nu meerdere gekregen jong en wat volwassener waarbij ik dacht.. wat nu weer
de tweede was eigenlijk al mijn leermeesterin.
Zachtaardig en gevoelig schrijf je. Supereigenschap, maar soms (vind ik zelf) lastig om dan inderdaad juiste balans te vinden in begrenzen, een harde nee te uiten bij gedrag wat echt niet kan of gewenst is.
Herken ik van mijn huidige Glory, die is snel onder de indruk van begrenzing een wat harder uitgesproken woord, maar kan tegelijkertijd wel degelijk grenzen over gaan in zaken die ik ook bij mijn andere honden niet had geaccepteerd of zou accepteren.
Het dan tegen je aan gaan duwen voor affectie, of soms zelfs enorm timide weg willen gaan of onzichtbaar lijken te willen worden, maakt het lastig vind ik zelf.
En toch merkte ik laatst, is dat ook een vorm die ze zich eigen hebben gemaakt.
Ze liep laatst enorm te klooien buiten aan de lijn, oorstand overal en nergens behalve richting mij of vriend. Na 2 waarschuwingen was het voor mij even klaar en was ik dwingender. Gaat ze toch plots lopen slijmen bij mijn vriend..
Die negeerde gelukkig en wist dondersgoed waarom ze ineens bij hem "steun" ging zoeken. Ze zijn vaak ook best slim..
Even later niets meer aan de hand, mijn punt was helder, ze kreeg geen support van vriend en klaar dus.
Maar negen van de tien "trapt" in gedrag van oortjes naar achter, grote ogen opzetten en steun zoeken, of ze nu terecht terecht zijn gewezen of niet.
Daar zullen meningen over verschillen trouwens, want veel mensen zijn het er niet mee eens dat een hond zo kan denken of reageren. Zelf heb ik het toch wel bij in ieder geval 2 honden zo ervaren, dat ik wel degelijk van mening ben dat ze soms inzetten op hun voordeel mbt menselijk gevoel van zielig vinden of willen gaan troosten van al dan niet onzekere honden in bepaalde situaties.
Ik heb er nu meerdere gekregen jong en wat volwassener waarbij ik dacht.. wat nu weer
Zachtaardig en gevoelig schrijf je. Supereigenschap, maar soms (vind ik zelf) lastig om dan inderdaad juiste balans te vinden in begrenzen, een harde nee te uiten bij gedrag wat echt niet kan of gewenst is.
Herken ik van mijn huidige Glory, die is snel onder de indruk van begrenzing een wat harder uitgesproken woord, maar kan tegelijkertijd wel degelijk grenzen over gaan in zaken die ik ook bij mijn andere honden niet had geaccepteerd of zou accepteren.
Het dan tegen je aan gaan duwen voor affectie, of soms zelfs enorm timide weg willen gaan of onzichtbaar lijken te willen worden, maakt het lastig vind ik zelf.
En toch merkte ik laatst, is dat ook een vorm die ze zich eigen hebben gemaakt.
Ze liep laatst enorm te klooien buiten aan de lijn, oorstand overal en nergens behalve richting mij of vriend. Na 2 waarschuwingen was het voor mij even klaar en was ik dwingender. Gaat ze toch plots lopen slijmen bij mijn vriend..
Die negeerde gelukkig en wist dondersgoed waarom ze ineens bij hem "steun" ging zoeken. Ze zijn vaak ook best slim..
Even later niets meer aan de hand, mijn punt was helder, ze kreeg geen support van vriend en klaar dus.
Maar negen van de tien "trapt" in gedrag van oortjes naar achter, grote ogen opzetten en steun zoeken, of ze nu terecht terecht zijn gewezen of niet.
Daar zullen meningen over verschillen trouwens, want veel mensen zijn het er niet mee eens dat een hond zo kan denken of reageren. Zelf heb ik het toch wel bij in ieder geval 2 honden zo ervaren, dat ik wel degelijk van mening ben dat ze soms inzetten op hun voordeel mbt menselijk gevoel van zielig vinden of willen gaan troosten van al dan niet onzekere honden in bepaalde situaties.