Een Hondenleven

Nogmaals. Ik heb nergens iets over Esther haar. hond geschreven of er stiekem naar verwezen. Ik zet haar ook niet op haar plek.
Ik schrijf dat wat ze denkt, er niet staat. Ik kan er niets aan doen dat ze dat wil blijven denken.

Ik schrijf niet 20jaar op een hondenforum om van medemensen die ik verder niet ken, te denken dat ze hun honden de dood injagen. Laat staan dat ik dat zou schrijven (20 jaar geleden misschien wel ).


Het stond & staat er nog steeds niets.
Ik ben er helemaal niet voor uit een hoek gekomen, maar wordt er wel ingeduwd.

Ik hoop dat ze blijft, werkelijk. Zet me in de negeer. Ik wil gerust wederzijds negeren. Maar praat me niet aan dat ik schrijf dat ze haar hond heeft laten doodgaan. Dat schrijf & zeg ik tegen niemand die overloopt van liefde voor honden.

Even on topic, ik vind een hond geen investering voor de lange termijn en hopelijk ( klinkt gek) gaan ze dood voor het mijn tijd is want achterblijven is ook zo wat. :-) Wat blijft er dan over, een hond die past bij je leven, hoe je nu leeft en het verwacht in de nabije toekomst, is er iemand die er voor kant zijn als jij er niet ( meer) bent en hoeveel plezier rust en vrede heb je in je hoofd en hart als je het leven ziet wat je ze kunt geven. het moet leuk zijn voor alle partijen. Zillion wordt komend jaar zeven, Boots 8jaar.. dus ik verwacht voor Zil nof een jaar op 2 tot 5 en voor boots met mazzel een jaar of 8+ erbij.. gaan die jaren de leukste zijn die hij heeft in zijn volledige levensloop, dat valt nog maar te bezien..de laatste jaren voortslepen inleveren op alles langzaam maar zeker is ook zo wat. Zillion, wat molossers betreft is het heel vaak gaat super goed tot ongeveer een week of 6 voor het helemaal niet meer gaat en het duidelijk is.. doe mij het laatste maar dan als ik mag kiezen. Maar het is wel mijn laatste Molosser denk ik .

Je hebt gelijk hoor Maart, je hebt nergens iets geschreven over Esthers hond.

Ik denk dat de volgorde van de berichten én de begrijpelijke emotie van Esther bij dit onderwerp ( bij mij rolden de tranen ook alweer toen ik schreef over Perry) een combinatie was waardoor het verkeerd werd gelezen/opgevat. En daarna werd het even een actie reactie. Zij die, vanuit haar emotie, jouw onheus bejegende waarna jij haar een sneer gaf omdat je je onterecht aangevallen voelde. En geschreven tekst kan vaak verkeerd overkomen.

Ik zou het ook jammer vinden als Esther weg gaat en ik denk dat iedereen haar hier kent als een leuke zorgzame vrouw voor haar honden. En ik vind jou ook een aanwinst hier met al je kennis en je geduld om steeds weer die kennis te delen.

Nu was de opmerking van Maart tegen jou Josefien in dat topic toevallig op een reactie van jou waarin je iemand zo ongeveer verweet dat ze de ziekte van haar eigen hond in stand hield. En dat jouw overtuiging was dat haar hond beter af was geweest bij iemand anders. Dat was er zéker ook wel eentje uit de categorie "nee gewoon niet doen" , zoals je dat zelf noemt.

Hoho, ook even niet doen, Budkes. Desbetreffend iemand meende iets te moeten vinden over Merlijntje. Ze had er geen sjoege van. Best goed bedoeld, maar wat een onnozelheid en wel met een mening klaar staan. Ik moest er niet aan denken dat een type als Merlijntje bij haar terecht zou zijn gekomen. En die mening ben ik in al mijn oprechtheid nog steeds toegedaan. Dat een hond als s.....l op een andere plek beter tot zijn recht zou kunnen komen. Die hem ' versteht' en niet gebruikt als een vorm van tijdspassering. Soit, even mijn mening, doet er verder niet toe.

Maar goed, Esther is verdwenen en dat is verdomde jammer.

Josefien schreef: 22 dec 2025, 00:39 Hoho, ook even niet doen, budkes. Desbetreffend iemand meende ook iets te moeten vinden over Merlijntje. Ze had er geen sjoege van. Best goed bedoeld, maar wat een onnozelheid en wel met een mening klaar staan. Ik moest er niet aan denken dat een type als Merlijntje bij haar terecht zou zijn gekomen. En die mening ben ik in al mijn oprechtheid nog toegedaan. Dat een hond als s.....l op een andere plek beter tot zijn recht zou kunnen komen.

Maar goed, Esther is verdwenen en dat is verdomde jammer.

Ook even niet doen, budkes?

Ik ben hier sowieso niet (als in nooit) degene die mensen persoonlijk aanspreekt op de omgang met hun hond. En al helemaal niet als ik die omgang alleen maar kan baseren op topics in een forum. Dus mijn opmerking is van een heel andere orde.

Ik heb toen ook gezegd dat ik het niet passend vond (op zijn minst) en daar reageerde Maart weer op. Ik heb je er alleen nu op gewezen dat jij in een ander topic precies dat hebt gedaan wat je een ander verwijt. Dat dat een reactie blijkt te zijn op een opmerking over Merlijntje maakt het overigens niet zoveel anders; Maart reageerde ook op een venijnige sneer van Esther richting haar. Ontstaan uit een misverstand weliswaar, want Maart had het niet over Esthers hond maar stelde in het algemeen dat goede voeding helpt bij het ouder worden van een hond.

Dat Esther weg is is inderdaad heel erg jammer. Maar goed heel erg vriendelijk tegen elkaar zijn we hier al een tijdje niet meer zo vaak en soms heeft iemand er dan even genoeg van. Hopelijk komt ze wel weer terug.

Oke boodschap begrepen. Men mag jou niet de maat nemen, maar men mag mij de maat genomen worden. Helemaal prima!

Iedereen mag mij de maat nemen, geen enkel probleem.
Je mag zelfs appels met peren vergelijken.
Wat blijft is dat je de pot verwijt wat de ketel doet.
Vandaar die appels en peren.

Wat een raar topic en ik ben het eens met echomira. Het is belachelijk om bij elk akkefietje weg te lopen. Ik heb het zelf ook gedaan en het voelt gewoon nooit goed en is nooit terecht en nooit de oplossing.

Dus ik denk ook dat ik klaar ben met dan hef mijn account op en verwijder mijn berichten. Ik vind dat het verwijderen van berichten opgeheven moet worden als mogelijkheid want het verziekt het hele forum. Allerlei draadjes worden onleesbaar en je was er zelf bij toen je het gepost hebt. Plus je bent zolang je lid bent of was in staat geweest ze aan te passen als je ergens spijt van hebt. Dus waarom moeten mensen de gelegenheid krijgen zichzelf te verwijderen en vervolgens het forum deels onleesbaar maken uit gif. Want dat is het. Puur uit gif om een misverstand met 1 enkele persoon verziekt tientallen topics voor iedereen. Ik heb ondanks dat ik zelf dus wel eens weggerend ben op hoge poten nooit gevraagd om verwijdering van al mijn berichten om deze reden. De ruzie haal ik zelf wel weg als ik te ver ben gegaan.

Wat vinden jullie? Verwijder mijn account en haal alles weg uit het verleden of ga weg en haal zelf je berichten weg? Dat laatste kan toch ook?

Ik vind dat je altijd zelf moet mogen beslissen over je berichten dus weghalen blijft een persoonlijke keuze.

Neemt niet weg dat ik het wel vaak zonde vind , ook nu bij Esther weer. Echt jammer dat ze weg is.

Goh jammer hoor van Esther ze heeft het in mijn ogen helemaal verkeerd gelezen maar met de emotie erbij en de drukke dagen voor kerst kan ik me dat ook weer wel voorstellen

Misschien is een verplichte afkoel pauze voordat alles verwijderd wordt wel handig
Al was het maar voor andere om te lezen wat er precies gezegd is
En voor degene die weg wil is het ook beter want die kan het over een paar dagen misschien wel heel anders lezen en begrijpen

Ik heb alle misverstanden gemist maar ik vind het jammer dat Esther weg is. En alles wat over je overleden hond gaat is vol met emotie en ligt gewoon gevoelig.

Maart vind ik altijd een fijne forummer, eerlijk en direct. Jammer dat er een misverstand is ontstaan blijkbaar.

Ik hoop dat het nog op te lossen is, dat zou fijn zijn. We zitten hier met niet al te veel op een leuk forum en het is af en toe net de echte wereld, Maar uiteindelijk is het in sommige gevallen toch wel heel hecht. En Esther hoort bij het forum.

On topic, ik moet zeggen dat ik van al mijn honden die zijn ingeslapen veel verdriet heb gehad. Logisch natuurlijk en dat mag ook gewoon, ieder gaat daar op z'n eigen manier mee om.

Al mijn honden zijn 14 of 15 jaar geworden, ook de grote honden alleen Shira was 9 jaar en was echt ziek en dat ging onverwacht en heel snel en ongelukkig. Het is in Maart 2025 gebeurd en ik heb er nog veel verdriet om. Om de manier waarop en het voelt voor mij anders als de hond nog relatief jong is.

Ik ben er zelf ook voor om niet te laat te zijn met inslapen maar ik vind het moeilijker om de knoop door te hakken als het probleem niet fysiek is. Zoals Laila is met haar oude lijf fysiek nog heel goed maar is gewoon zo dement als een deur. Ik vind dat zo moeilijk. Ze lijkt er nu met medicatie niet onder te lijden. Is helemaal niet meer bang voor vuurwerk terwijl ze voorheen een gat in het laminaat onder de trap wilde graven bij een knal.

En veel kun je oplossen met een gezonde levensstijl maar net als bij mensen is niet alles maakbaar en hebben sommige honden en mensen gewoon heel veel pech wat gezondheid betreft.

Gelukkig heb ik nog niet veel ervaring met inslapen. Uma bleek heel erg ziek en er was geen andere weg meer dan inslapen. Ik vond en vind het een dag te laat, ik heb ook een partner die er echt nog niet aan wilde want misschien… Ik vond dat heel lastig. Uma voelde zich zo ellendig.

Manu wordt oud. Hij is groot en ruim 12,5. Hij loopt traag en als we lang onderweg zijn gaan zijn achterpoten wat slepen. Maar hij stuurt Meeko nog naar zijn mand met een blik, draaft naar het hek om andere honden te begroeten, is alle buurthonden met enkel een blik nog de baas, springt op zodra ik de riem aanraak en hij weer achter drie gesloten deuren nog steeds de verpakking van de kaas in de koelkast te horen.
Ik zie een blije hond die ouder is geworden. Dus ik denk dat we nog wel even hebben.

Soms denk ik er wel over na wanneer je nou zou beslissen dat het genoeg is voor hem. Wanneer zou je op tijd zijn? En eerlijk gezegd heb ik geen idee.

Ik moet hem in en uit de auto tillen want het springen lukt hem niet meer en hij haat de loopplank. Hij haat tillen ook. Dus over twee weken wordt de nieuwe bus geleverd, kan hij zelf in- en uitstappen. Speciaal voor Manu een andere auto
Hij zakt soms door zijn achterhand als hij een snelle beweging wil maken. In het begin vond hij dat vreselijk, nu maalt hij er niet meer om.
Maar wanneer er natuurlijk echt iets heel vervelend voor hem wordt, moet ik de knoop doorhakken. Gelukkig lijkt het nu allemaal oké. En ik moet er ook voor waken dat ik niet de hele tijd in de gaten ga houden of hij al dood gaat. Hij kan net zo goed nog een jaar doorsloffen. Ik merk wel dat ik nu snel denk dat iets de laatste keer kan zijn. Voelt ook niet helemaal oké richting hem. Hij leeft zelf nog zo.

@Rennendehond bij mijn grote zware honden die verder goed fit en vrolijk waren gaf ik op het laatste vaak anabolen steroïden om hun achterhand te ondersteunen. Helpt goed zolang ze nog voldoende bewegen, zou dat een optie zijn voor Manu?
Is één keer in de drie maand een spuitje van niks en ook niet duur.

Budkes schreef: 22 dec 2025, 10:57 @Rennendehond bij mijn grote zware honden die verder goed fit en vrolijk waren gaf ik op het laatste vaak anabolen steroïden om hun achterhand te ondersteunen. Helpt goed zolang ze nog voldoende bewegen, zou dat een optie zijn voor Manu?
Is één keer in de drie maand een spuitje van niks en ook niet duur.

Wuilus kreeg dat ook en liep prima door tot 14 terwijl ze op 10 spondylose kreeg en artrose.

Budkes schreef: 22 dec 2025, 10:57 @Rennendehond bij mijn grote zware honden die verder goed fit en vrolijk waren gaf ik op het laatste vaak anabolen steroïden om hun achterhand te ondersteunen. Helpt goed zolang ze nog voldoende bewegen, zou dat een optie zijn voor Manu?
Is één keer in de drie maand een spuitje van niks en ook niet duur.

Ja, dat krijgt hij zelfs elke maand. Hij heeft het gelukkig ook alleen als we lang wandelen of als hij heel snel op wil staan.
Hij krijgt ook elke maand librela. Hij ziet er nog heel goed uit en beweegt verder goed gelukkig. Hij gaat alleen tergend langzaam, vooral op weg naar huis haha! Dat is ook een goed teken vind ik.

Amber kreeg dat ook, en glucosamine-chondoïtrine(?).
Bij haar hielp het iets met de artrose enzo maar het grootste probleem bleek botkanker.
Daar kwamen we toen achter omdat ze op 3 poten liep nadat ze zich verstapte, niet opknapte ondanks pijnstillers enzo en we toen een rofo hebben laten maken waarop te zien was dat het bot ahw geëxplodeerd was.
Amputatie was nog een optie, maar omdat ze ook steeds benauwder werd zijn we er vanuit gegaan dat het al uitgezaaid was en is ze ingeslapen.

Josefien schreef: 22 dec 2025, 00:39 En die mening ben ik in al mijn oprechtheid nog steeds toegedaan. Dat een hond als s.....l op een andere plek beter tot zijn recht zou kunnen komen. Die hem ' versteht' en niet gebruikt als een vorm van tijdspassering. Soit, even mijn mening, doet er verder niet toe.

Die mening doet er trouwens wel toe op een hondenforum.
Altijd overal "boven staan" en nooit een keer zeggen hoe het zit is erg weinig toevoegend op een interactief medium.
Laat staan anderen te gaan staan bewiebelvingeren over wat ze op een hondenforum niet over de omgang met een hond mogen moeten willen zeggen.

Tineke schreef: 21 dec 2025, 05:50

En misschien is het de tijd van het jaar waarin we zitten. Voor mijzelf weet ik dat in ieder geval wel. Ik ben emotioneler dan anders deze tijd.
In ieder geval dit jaar want in de regel is dit voor mij één van de fijnste maanden van het jaar.

Maar Rens haar sterfdatum nadert , haar verjaardag was onlangs en ik mis haar en heb haar gemist.
Zeker in deze tijd want dan hadden we echt zo van die vaste dingen die we samen deden.
Komt zeker wel weer goed maar voor nu zijn er toch gewoon wat moeilijker momenten zo nu en dan

Ik liep vroeger kilometers met ko , fietsen ook. Nu is meneer 11 en gaat het allemaal niet zo hard meer. En dat is ook oke. Nooit zal ik mijn oudje vooruit sleuren:( . De ukkies zijn oud geworden die kregen gewoon hun eigen wandeling op maat . Ik vind het juist wel wat hebben zon oudje die genieten staat met zijn neus in een goddelijk grassprieten

Meneer Nanna heeft vanmorgen een flinke wandeling gemaakt met een oudcollega en haar hond. Jawel, Harry.
Csikasz en Katus gaan dan mee. Maar Rozi hoeft die 16.000 stappen niet te lopen. Die laat ik dan even apart uit en net heeft ze toch nog een wandeling gehad want ze geniet er zo van

Hier is het ook maatwerk. Clancy en Finbar worden ‘s ochtends en ‘s avonds uitgelaten door Fred en ik doe een kort poep- en piesrondje met Aislinn. Overdag loop ik twee lange rondes met de hele roedel en op vrije dagen gaan we vaak met ze naar het Lauwersmeer of naar Gieten.

Hier is het maatwerk op een andere manier:
Mahdutje gaat met de buggy mee op de lange wandelingen.
Zo kan Dívka haar kilometers lopen en Mahdutje gaat er onderweg regelmatig uit.
Hij mag het zelf aangeven, betekent dus dat ik soms meer dan een uur met een lege buggy loop en hij het laatste kwartier ofzo in de buggy zit.
Of dat hij een kwartier naast de buggy loopt en de rest vd wandeling in de buggy zit.
Joep loopt meestal het overgrote deel vd wandeling of de gehele wandeling naast de buggy als hij er ook is, maar als hij weer verlammingsverschijnselen heeft ofzo zit hij in de buggy en mag er tussendoor af en toe even uit om te ontlasten en te snuffelen.

Mahdutje heeft er een schurfthekel aan om alleen thuis te zijn, Joep kan niet alleen thuis zijn, ik loop dan ook niet lekker en Dívka heeft haar wandelingen nodig, dus op deze manier hebben we een fijne oplossing gevonden.
En wanneer we gaan fietsen gaat Mahdutje voorop in het krat mee, maar dat doen we alleen als Joep er niet is, want hij is iets te lang in het lijf om samen met Mahdutje voorop de fiets te passen en naast de fiets wil zijn eigenaar niet hebben ivm zijn rug.
Wordt hem ook niet qua tempo trouwens, dus dat doen we überhaupt niet.

Precies, zo gaat dat hier ook. Meeko is jong en fit, die wil niet de hele tijd snuffelen. Die wil rennen en vliegen en met een beetje pech gaat hij de hele tijd terug om Manu te “halen”. Die daar overigens maling aan heeft.

Dus wij doen slof-rondjes, samen. En Manu loopt vrijwel overal gewoon los als we wel met z’n allen gaan. Dan kan hij zijn eigen tempo bepalen. Hij heeft al nooit haast gehad.
Soms is het wel bijna omvallen, zo langzaam. Dan wil hij gewoon liever niet naar huis, dan jut ik die ouwe nog weleens op. En nog steeds gaat mijn peuter dan harder.

Manu is het liefst nog steeds een kilometervreter. Die gaat wel door hoor. Hij neemt er gewoon meer tijd voor, groot gelijk.

EchoMira schreef: 22 dec 2025, 12:45
Altijd overal "boven staan" en nooit een keer zeggen hoe het zit is erg weinig toevoegend op een interactief medium.
Laat staan anderen te gaan staan bewiebelvingeren over wat ze op een hondenforum niet over de omgang met een hond mogen moeten willen zeggen.

Nou ja, niet alleen over honden . Ook over culturele zaken die haar na aan het hart lagen. Helemaal prima, maar neem mij niet de maat wanneer ik er een andere mening op nahoud en ga me dan vooral niet adviseren over hoe ik in dat geval met mijn hond dien om te gaan. Mijn hond is geen patiënt die rust verdient. Hij heeft een taak, die hij naar behoren vervult, hij is geenszins ziek o.i.d.

Rennendehond schreef: 22 dec 2025, 11:12

Budkes schreef: 22 dec 2025, 10:57 @Rennendehond bij mijn grote zware honden die verder goed fit en vrolijk waren gaf ik op het laatste vaak anabolen steroïden om hun achterhand te ondersteunen. Helpt goed zolang ze nog voldoende bewegen, zou dat een optie zijn voor Manu?
Is één keer in de drie maand een spuitje van niks en ook niet duur.

Ja, dat krijgt hij zelfs elke maand. Hij heeft het gelukkig ook alleen als we lang wandelen of als hij heel snel op wil staan.
Hij krijgt ook elke maand librela. Hij ziet er nog heel goed uit en beweegt verder goed gelukkig. Hij gaat alleen tergend langzaam, vooral op weg naar huis haha! Dat is ook een goed teken vind ik.

Mooi dat hij al ondersteunt wordt daarin.
Haha herkenbaar, Marco vindt inmiddels dat de hele wereld om hem draait en dat we dus rustig met z'n allen wortel kunnen schieten terwijl hij zijn ding doet.