Een Hondenleven

Ik zat even te zoeken of er een onderwerp echt over was, maar kwam op Loopsheid etiquette uit
Vandaar mijn titel.

Ik vind het voor mezelf wat verwarrend worden de laatste tijd merk ik.
Heb jaren gelopen met honden die niet altijd in waren voor contact met andere honden bijvoorbeeld, dat wist ik en hield ik rekening mee door tijdig bij me te roepen en aan te lijnen als ik even twijfelde
Niet op drukke momenten naar losloopgebieden gaan onder mom van "mijn hond mag ook loslopen!"

Kortom altijd wel met beleid gelopen rekening houdend met eventuele reactie van mijn hond(en) t.a.v. bepaalde loslopers (al dan niet in losloopgebieden want je trof ook loslopers die niet altijd even leuk waren/zijn in aanlijngebieden.)

Soms als ik wel eens mopperde dat er weer een hond voor de zoveelste keer aan kwam zetten, kreeg ik wel eens opmerkingen hier dat ik niet zo bekrompen moest zijn of mijn hond bijvoorbeeld wat meer voordeel van twijfel zou moeten geven en dat normaliter honden over het algemeen wel ok op elkaar zouden reageren.
Dit bedoel ik niet als verwijt of zo, maar het was soms wel iets wat ik terug las. Echter nam ik daar zelf liever geen risico in, en volstond het prima als ik die hond eventjes gewoon bij me riep, aanlijnde en daarna weer los liet of domweg zelf vertrok uit een bepaald gebied.
Ken je hond was meer mijn motto eerlijk gezegd. (en schat andere honden in die aan komen zetten)

Lang ook met koppels van 2 gelopen en een paar jaar met 3 honden, waarbij ik eigenlijk ook altijd vond dat zeker met 3 en hun verschil in karakters ik het no go vond dat ze met 2 of 3 op anderen af gingen.

Nu heb ik 2 dames die eigenlijk prima zijn in contacten met anderen, nog steeds niet zomaar op anderen afstieren als ik dat niet wil (dat is gewoon geleerd, ook omdat met Aki erbij ik dat dus niet wilde hebben)
Maar eigenlijk ook niet nu ik wat losser ben geworden zomaar afstieren op anderen.

Enige verschil is dat waar ik voorheen losloopplekken wat vermeed, en als ik ze los had de omgeving bleef scannen en dus wel aanlijnde bij veel situaties van andere honden los.
Ik scan nu nog steeds de omgeving, maar voel niet meer de behoefte om bij het zien van een andere hond mijn honden aan te gaan lijnen als een ander dat ook niet doet puur omdat ik dan mijn eigen honden vertrouw, en ik schat ook wel de andere hond nog steeds in uiteraard.
Wat me nu verward is dat sommige mensen dan plots wel daar moeite mee lijken te hebben. Eerst al met een lab en gisteren met een franse bull.

Zelf lijnen ze niet aan, en gister met bull bleef de eigenaresse wel haar hond roepen maar die luisterde niet terwijl mijn dames eigenlijk stukje verderop samen in de weer waren met een tak.

Ik zat die hond te bekijken en haar houding en dacht.. zal wel.. maar voelde niet echt behoefte om dan mijn dames plots wel bij me te roepen en aan te lijnen.
Glory ging vervolgens wel even kijken omdat de aandacht er zo op gevestigd werd, die sprong in speelhouding en Chara ging ook even poolshoogte nemen daarop, hond liet merken geen interesse meer te hebben dus klaar, Glory vertrok en Chara deed ook geen poging om contact te maken verder.

Mevrouw gaf aan dat de hond de laatste tijd erg beschermend op haar kon reageren, en dat ze het eigenlijk eng vond dat ik 2 honden bij elkaar los had en ze niet goed kon inschatten wat die dan samen zouden doen.

Kan ik ergens wel inkomen. Maar anderzijds dacht ik.. als je je eigen hond niet zo vertrouwd, lijn dan zelf even aan ipv roepen naar een hond die toch niet luistert.
Of geef mij even aan dat je mijn honden niet bij jou hond wil hebben.. dan had ik afgeleid of wel even aangelijnd in ieder geval.(dit was officieel losloopstukje)
Zoals ik zelf vroeger eerlijk gezegd deed.

--
Enfin hoe doen jullie dat.
en blijf erbij dat je naar inzicht van je eigen honden hun gedrag en mate van gehoorzaamheid los laat lopen.
Ben ik eindelijk op punt weer beland dat ik wat minder me bemoei met interacties, omdat ik nu inderdaad vertrouwen heb dat e.e.a. niet escaleert ook al doen andere honden lelijk, merk ik dat ik juist nu wat meer weerstand krijg.

Met Aki vonden mensen het irritant als ik aanlijnde en verzocht heel even honden bij zich te houden en had ik blafbekken op hem af, en nu heb ik relaxte dames en dan vinden mensen het blijkbaar ook weer "eng" dat ik ze los laat lopen.

Het lijkt nooit goed ook.. whaha.

‘De mevrouw zei dat de hond erg beschermend op haar kon reageren’. Dat is dus puur gelul en bullshit.
Een excuus omdat je je takkenhond niet kunt terugroepen.
Ik hou me er verder helemaal niet zo mee bezig. Trek mn eigen plan qua lopen en die dweilen hobbelen wel mee. Alleen klapkakerij ontloop ik of het de baarlijke duivel zelf is.

Je kunt het nooit iedereen naar de zin maken. De een vindt het overdreven dat je je hond aanlijnt of ziet dat als een signaal dat jij hún hond niet vertrouwt, de volgende vindt dat de eigen hond allerlei privileges heeft die andere honden niet zouden moeten hebben of vindt dat honden altijd aangelijnd zouden moeten worden bij het naderen van een vreemde hond, sommige mensen hebben al commentaar als je je aangelijnde hond niet laat kennismaken, en noem maar op. Er is geen beginnen aan als je daar allemaal rekening mee moet gaan houden.
Ik kijk wel naar de andere hond en naar eventuele signalen die een eigenaar geeft, geen enkel probleem om mijn honden even aan te lijnen als ik zie dat een ander dat bijvoorbeeld ook doet, als iemand dat vraagt of ik zie dat iemand afstand wil creëren, maar verder laat ik het van de situatie, welke eigen honden ik bij me heb en van de andere hond afhangen.
Mijn honden mogen niet met z'n allen tegelijk naar een vreemde hond toe, maar Mila en Amoz of Amoz en Taartje mochten dat bijvoorbeeld wel samen, omdat die zich veel beheerster gedroegen. Ze mogen niet naar echt piepkleine honden en naar klapkaken toe en als ik zie dat een andere hond bijvoorbeeld bang is, laat ik alleen Fayah kennismaken, want die boezemt geen enkele hond angst in en is supernetjes. Dus ja, ik schat het zelf in aan de hand van hoe ik mijn honden ken en of het voor de andere hond ook een prettige ontmoeting wordt, maar niet zozeer om constant maar in te spelen op wensen van andere hondeneigenaren, want daarvoor zijn die gewoon veel te divers.

Zo doe ik het nu inderdaad ook wel eigenlijk zoals Diana.

Maar echt duvel speelt ermee. Loop net in bosstukje waar honden dus officieel niet los mogen.
En ik sta daar zeker altijd een beetje centraal zodat ik alle ingangspaadjes wat in de gaten kan houden.
Komt een man aan, chi op de arm, 2 honden aan de riem en Chara was net aan het schijten.. dat moest ik dus opruimen.

Glory had de honden gespot en stond geïnteresseerd te kijken, ietwat afwachtend dus die riep ik al bij me te komen, tegen de man zei ik, Moment hoor ik moet even poep rapen.

"alles goed hoor" en vervolgens NEEE hier, hierkomen.. was er een hondje losgerukt..flex en al erachteraan en de man met petje en Glory schrok zich het lazarus.

Geen ideee of dat beestje nu daadwerkelijk wat had gedaan, volgens mij niet.. maar sta ik daar met poepzak in mijn handen en Glory die in paniek vanwege blijkbaar de man en zijn reactie helemaal in paniek schoot..

Heeft niet echt van doen met losloop etiquette, maar soms denk ik.. kan het niet gewoon eens een keer normaal. Heb altijd van die achterlijke dingen aan mijn broek hangen lijkt wel.

Enfin, kon Glory gelukkig terug bij me krijgen.. maar ze bleef angstig.. dus maar aangelijnd terwijl ik naar de prullenbak aan de straat kant liep.

Misschien moet ik er van leren en alles maar gewoon laten begaan ipv de brave hendrik uithangen.

Er is denk ik ook niet echt één regel of etiquette voor af te spreken omdat het zo verschilt per hond en wat elke eigenaar al dan niet wil of acceptabel vindt. Ik vind het prima als mijn honden kennismaken met vreemde loslopende honden, omdat ik weet dat ze sociaal zijn, niet gaan vechten of pesten en ik ze bij me kan roepen als dat nodig is. Maar Amoz kon bijvoorbeeld wel af en toe op een andere hond af stormen: ik wist dat hij dan op het eind afremde en een keurig bochtje maakte en dat nooit deed bij bijvoorbeeld bange honden of pups en dat er nooit een hond vervelend op reageerde, maar iemand anders zou dat misschien onacceptabel vinden. Dus ik laat mijn honden misschien ook wat vrijer dan wat een ander zou toestaan, meningen verschillen gewoon over hoe je het graag ziet en dat kan dus weleens botsen.
Ik loop niet rond met honden die andere honden lastig vallen, terroriseren of lelijk doen, ze zijn niet lomp of opdringerig, communiceren netjes, ik houd altijd een oogje in het zeil en grijp in als ik denk dat het voor een andere hond niet prettig is, en dan vind ik dat ik verder commentaar gewoon naast me neer mag leggen

Ik wandel vooral op tijden en plaatsen waar geen andere honden lopen.
Het gaat me meer om de bijbehorende mensen trouwens.

Het is niet dat ik mijn honden nooit bij andere honden laatmaar daar is een stadspark of een recreatieplas voor. Vooral in de jonge jaren kunnen ze daar heerlijk spelen en socialiseren maar dan merk je al snel weer de behoefte om met de leukste vriendjes ergens anders af te spreken.

De etiquette is dat je anderen niet tot last bent en als je de andere wandelaar niet kent nader je dan gewoon niet. Je laat je honden er niet naartoe. Je gaat zelf niet lopen slabekken. Je kiest je koers en tempo zo dat de ander zijn dingen kan blijven doen.
Dat is beleefd/etiquette en niets anders.

Waar je elkaar niet zonder gedoe kunt passeren hou je ze bij je. Als ik dat onaangelijnd wens te doen is dat mijn goed recht. Mijn honden zijn namelijk wel opgevoed. Ook als de jouwe dat niet is en wel komt buurten maar dan heb ik mijn honden dus niet aan de riem want dat is in hun nadeel.
Aanlijnen doe ik alleen als de andere hond ook aangelijnd is en dan alleen op mijn initiatief. Niet gaan lopen schreeuwen wat ik moet doen. Dan zijn we het land der etiquettes allang weer uit namelijk.

Maar goed, het valt allemaal meteen op zijn plaats zodra je niet meer met nederlandse stadsmensen te maken hebt.

Aanlijnen doe ik eigenlijk nooit want mijn honden tonen doorgaans weinig interesse in andere honden. Sommige bekende honden worden uiteraard wel begroet en/of mee gespeeld maar er lopen ook wel eens honden die ze niet leuk vinden. Vaak kan ik ze er gewoon aan voorbij sturen, maar soms neem ik een zijpaadje of stuur de honden langs een zijpaadje. Dat laatste doe ik vooral als ik de tegemoetkomende honden niet vertrouw. Aanlijnen doe ik bewust niet want daarmee bouw ik juist spanning op bij mijn eigen honden.

EchoMira schreef: 20 mei 2026, 19:42
Maar goed, het valt allemaal meteen op zijn plaats zodra je niet meer met nederlandse stadsmensen te maken hebt.

Exact. Ik loop bijna niet meer in losloopgebieden met mijn hele roedel, soms alleen met 1 of 2. Het gehalte aan aso's en niet-hondenmensen met hun amper opgevoede coronahonden is bij mij in de regio nogal hoog.
Gelukkig kunnen ze hun ei ook kwijt op het losloopveld of aangelijnd tijdens lange wandelingen in aanlijngebieden, in combinatie met spelen in de tuin, op mijn werk en trainen.

Ik loop nooit met anderen eigenlijk.
In het dorp lopen de honden altijd aangelijnd.
In het bos (bijna) altijd los, behalve Kian, die loopt wel eens aan de 15 meter lijn.

Als ik mensen aan zie komen, al dan niet met honden dan draai ik af, een ander pad in.
In het dorp steek ik meestal de straat over of neem een ander paadje. Ik loop vaak op tijden dat het niet overdreven druk is En mensen weten inmiddels denk ik dat ik geen sociale hondeneigenaar ben.

Met andere honden spelen doet Kodi op de dagopvang, of we gaan naar het losloopveldje wat daar speciaal voor is.
Maar eigenlijk hebben ze daar alle 3 niet zo’n behoefte aan.

Doe het gewoon met gezond verstand. Het ligt ook aan de locatie uiteraard. In een druk hondenbos als bijvoorbeeld Groenendaal is ontwijken praktisch onmogelijk, tenzij je heel vroeg bent of heel laat.
Maar na zevenen in de ochtend wordt het daar al drukker , dan blijf je dus weg als je alles wilt vermijden.

Ik ben van mening dat stadsmensen hysterisch zijn. Ze gaan vol voor regels die in hun voordeel zijn maar lappen vervolgens alles aan hun laars als ze er last van hebben. Gewoon lekker laten gaan.

Ik laat Guus overal los. Losloop of aanlijn zal me boeien. Heb je een aangelijnde hysterische herder dan heb je van Guus geen last. Heb je een speelse leuke hond dan heb je van Guus plezier. En laat je je teringhond op Guus af stuiven dan trap ik hem in zijn bek. Zo simpel kan het zijn. Sinds ik zo leef heb ik nergens meer last van een etiquette zijn geweldig. Als je tussen gelijksoortige mensen bent.

Al eet je nog zo netjes in een sjiek restaurant. Altijd kan er een aso gezin dat aan geld is gekomen met smakkende kinderen over walgelijke onderwerpen gaan praten aan de tafel naast je. Je hebt niks aan afspraken in je eentje.

In Duitsland is de regel dat je je hond aanlijnt en vraagt of ze mogen ruiken als je dat al wil. 75% of meer houdt zich eraan. Ik woon bij de grens dus de Nederlandse mensen verpesten hier alles want die hebben overal schijt aan. Nou prima. Dan laat ik Guus los en lijn hem aan als de ander dat doet. En anders niet. En als je een teringhond hebt die Guus lastig gaat vallen grijp ik in. Ik lever hem zo bij je in. Goedschiks of kwaadschiks en zodra hij hapt trap ik hem in zijn smoel en hard.

En met echt asociale honden regel je het zelf maar met een muilkorf aan een korte lijn. Guus zal nooit naar zo'n hond gaan en ik lijn hem rustig even aan voor je gemoedsrust. Ik sta op geen enkele streep.

En over dingen gaan praten met wildvreemden en uitleg aanhoren waarom hij wel vervelend is en toch losloopt doe ik al helemaaaaal niet. Doorlopen en een sneer na kun je krijgen met je krijsende teringhond. Hou je hem netjes kort en sta jij in de berm in plaats van ik dan zeg ik dank je.

Ik vind het helemaal prima zo.

Ik probeer meestal gewoon plekken waar veel honden loslopen te vermijden want ik heb echt geen zin meer in de hele "dan zou jij hier niet met je hond moeten lopen!!!" discussie, terwijl mijn hond gewoon los kan en wil lopen, maar geen behoefte heeft aan asociale, opdringerige honden met een bord voor hun kop. Maar goed, het komt toch wel eens voor dat ik loslopende honden tegenkom, ik roep mijn honden altijd bij me en lijn ze aan. Froo til ik op. Ik moet eerlijk zeggen dat de meeste mensen die ik tegenkom hun hond ook gewoon even bij zich roepen hoor, ik heb niet zo vaak problemen meer. Maar dat zal dus ook komen doordat ik niet (graag) meer in losloopgebieden kom. Als ik iemand tegenkom met een loslopende hond is het vaak op een fietspad buiten de bebouwde kom of zo, om de een of andere reden lijnt iedereen die ik daar tegenkom altijd de hond aan bij het zien van een andere hond. Misschien lopen we allemaal daar om dezelfde reden of zo. Overigens interesseert het mij totaal niet als mensen hun hond niet aanlijnen als de hond mijn hond gewoon met rust laat. Of je een riem gebruikt of een hond hebt die gewoon luistert is niet belangrijk, het gaat mij er gewoon om dat we geen last hebben van elkaar.

Ik zal trouwens niet viswijven tenzij ik daarvoor echt een heel goede reden heb, meestal als er toch een keer een hond komt buurten, is dat wat het is en ik geef Aloy lijn om te kijken hoe zij het wil oplossen. Afhankelijk van de hond doet ze dat zelf of vraagt ze om hulp (als ze het niet vertrouwt). Als ze het zelf doet, kan ze wel eens snauwen maar ik heb haar er nog niet op betrapt dat dat onterecht zou zijn. De andere honden trouwens ook niet, want ze gedragen zich na die waarschuwing altijd keurig. Maar ik weet dat ze het niet prettig vindt, dus ik breng haar liever niet te vaak in die situatie. Ik kon er altijd heel pissig over worden als mensen hun honden zomaar op ons af lieten stormen, maar dat is zo nutteloos en het kost zoveel energie. Ik heb geen invloed op die mensen, alleen op mijn eigen reactie en op de training van mijn honden om zo goed mogelijk om te gaan met bepaalde situaties. Dus nu laat ik het maar gewoon los. Dat ik vind dat iemand XYZ zou moeten doen betekent nu eenmaal niet dat zij dat ook gaan doen.

Wat betreft wat andere mensen vinden, ik houd me daar niet zo mee bezig. Ik kijk nu gewoon naar de honden. Ik zorg dat ik dingen oplos op een manier die voor mijn honden werkt en die voor de hond van een ander werkt als ik daar enigszins rekening mee kan houden (het komt best wel eens voor dat een andere hond gaat liggen als we willen passeren en dat ik even een ruimere bocht neem met Aloy zodat de andere hond meer ruimte heeft bijvoorbeeld). Voor mensen die een angstige hond hebben werkt mijn aanpak toch altijd wel want zij willen dat ik afstand houd en dat is ook altijd mijn keuze, de andere helft zijn de mensen die vinden dat ik overdrijf en die zoeken het maar uit.

Ik loop met m'n honden en met mezelf. Ik zorg ervoor dat andere mensen geen last hebben van mijn meute die op ze af komt denderen en als anderen op mijn honden af komen denderen dan red ik me daar prima mee.
Dus als ik andere honden zie dan lijn ik de mijne aan, als anderen dan zeggen; "laat ze maar los want dan gaat t goed" zeg ik Ah u kent mijn honden ? En loop gewoon door.
Vanmiddag nog iemand die ongeveer achter me aan kwam rennen met een uit de kluiten gewassen b&t "Jack russell" al kirrend over Patricia ooooh wat schattig mag bassie even snuffelen? "Nee dat mag Bassie niet". Niet mijn probleem dat je dan teleurgesteld bent.
Mijn motto is jij hebt geen last van mij, ik niet van jou. en daar zijn mijn honden en ik helemaal relaxed onder.

@Budkes jouw laatste zin springt eruit voor mij. Dat is echt hoe het werkt. Inmiddels wandel ik alleen met Guus en hij is veel socialer alleen. Plus hij is veel makkelijker te controleren alleen. Met Bas erbij is hij beschermend en lastiger want Bas is zijn alles.
En Bas is lastiger want die heeft een hekel aan teefjes.

Sinds ik met alleen Guus loop is ook de hyper kwetsbaarheid weg. Want Bas was echt kwetsbaar.

Met Guus kan ik dus heel goed het motto ik loop met mijn hond en niemand heeft last van mij aanhouden. Met als gevolg dat ook Guus zelf extreem relaxed is. Zodra je als baas controle gaat uitoefenen en zelf niet relaxed kan zijn om welke reden dan ook is je hond dat ook niet. Alles hangt of staat met je eigen rust en zelfvertrouwen en vertrouwen in je honden. Dan maakt het nauwelijks uit wat een ander doet.

Met Wuilus had ik dat ook want zij was een teef en in haar jonge jaren altijd de grootste en sterkste hond bij elke ontmoeting. En ze maakte nooit schade. Dat ze goed pittig was maakt dan niet uit. Want ze luisterde heel goed en deed dat alleen bij opgedrongen ontmoetingen waar ik niks aan kon doen. Dus ik was super relaxed met haar en zij dus ook. Maakte me echt geen reet uit of er een opgefokte Mechelaar kwam. Zelfs niet als die wilde vechten want mijn hond won toch en regelde het zonder bloedvergieten. Dus ik had geen stress dus mijn hond had geen stress. We regelden het wel.

De keren dat een hond aan kwam stuiven om de boel te escaleren was ik daar heel gemakkelijk in. Ik zei tegen de andere eigenaar dat die zijn hond NU moest weghalen of roepen en zo niet dan laat ik mijn hond los en regelt die het. Dat klinkt heel gek maar ik deed dan een stap naar achter. Klikte de riem los en zei ga maar kijken meisje. Doe je ding. En dan wist ik zeker dat ze die andere hond tegen de grond zou drukken en zou laten zien dat er met haar en naar mij helemaal niets te sollen was. Dat was echt de Bouvier in haar. Mega stabiel en mega dominant. En 45 kilo hielp ook. Ik bleef en was daar echt kalm bij. Als ik ho zei of kom hier stopte ze ook.

Enige wel vervelende situaties waren met bekende grote teven van gelijk kaliber. Waar ze een hekel aan had. Een enorme x mechelteef en een rottie teef. Als die in elkaars haren vlogen escaleerde het wel. Tot verwondingen. Maar dat was alleen bij die twee honden. Die kreeg ze er niet zomaar onder bij een toevallig treffen los.

Met Bas was dat anders en was het dus voor mij helemaal niet zo ontspannen. Zij was gespannen en luisterde niet altijd. En ze was extreem kwetsbaar bij grote honden wat mij spanning gaf.

Ik zoek zelf met mijn huidige honden geen losloop gebieden op. Beide zijn van het regelen, Treskor is prima zolang er (in zijn ogen) niets abnormaals is & Piiri is prima zolang het middelmaat of grote honden betreft.

Beide zaken kun je niet voorspellen dus mijn honden hebben er niets te zoeken.

Losloopgebieden zijn voor mij waar honden tegen een abnormaliteit moeten kunnen. De onstuimige labrador die eens aan komt stormen (zónder beuken), de ontsnapte puber met bananen in de oren, eens de ruwere confrontatie tussen 2 honden…

De situaties die in een perfecte wereld niet zouden voorkomen, maar dus wel gebeuren maar zonder dat daar agressie aan te pas moet komen of op volgen.

Heb je een hond die dat niet aankan, moet je er in mijn ogen niet zijn. Ook niet met de heel mini kleine hond of de extreem angstige hond.

Ik loop ook niet meer in losloop gebied . Dat lukt me gewoon niet zonder stress. Er loopt bij ons ook van alles los. Vooral probleem honden lijkt het wel . Dus ik ga lekker een andere route lopen Bertus aan de 10 lijn en heerlijk ontspannen samen

Ik zag dit voorbij komen, zou fijn zijn als zoiets simpels zou werken

Daar hadden we toch al een geel lintje voor?

Omega schreef: 27 mei 2026, 23:48 Daar hadden we toch al een geel lintje voor?

Ik moet eens aan een nieuwe bril of aan een staar operatie. De meeste mensen en honden herken ik wel op afstand, maar vanmiddag dacht ik dat er een bekende hond ons tegemoet kwam lopen. Het was niet de Border Collie die ik meende te herkennen, maar het was een klapkaak. Die zat gelukkig aan de lijn en mijn honden waren braaf!!!

Wat dit aangaat is Duitsland overigens wel een verademing hoor. Hier is ruimte en mensen die hier honden hebben hebben ook ruimte. Er lopen hier geen honden rond die thuis geen grote tuin hebben en ook rassen als Rottweilers en staffords worden hier ernstig ontmoedigd met 10 keer zo hoge hondenbelasting en de eis dat je een koophuis hebt etc.

Dat wil niet zeggen dat hier niks gebeurd maar de frequentie en de manier waarop mensen hier met hun honden lopen is wel echt anders.

En je komt nauwelijks honden tegen. Ik kan dagelijks een uur in het bos lopen en dan per week 6 honden tegen komen waarvan er 5 aangelijnd worden en luisteren en 1 een chihuahua is die met een enorme boog om je heen loopt.

Hier is de terror met name Nederlandse wielrenners en mountainbikers. Dat is echt een drama. Loop je door het bos en ineens komt er een heel peleton mountainbikers aan met 25 km per uur. Niet bellen en gewoon langs Guus racen die achter me loopt. Die staat dan in de berm los met zijn bruine kleur. Goddank is hij nu wat ouder en wacht rustig af. Levensgevaarlijk en ook in het dorp is het echt de hel met wielrennens. Achter elkaar groepen die schreeuwen en plastic wegsmijten. Ik mis daar een heleboel etiquette.

En wat hier nog het meest apart is is dat alle honden die aangelijnd worden op een enkele uitzondering na gewoon super sociaal zijn. Wij lijnen al jaren aan voor een dame met drie honden. Een herder en twee middenslagjes. Bij het zien van elkaar gaat alles aan de lijn en passeren we netjes. Tot gisteren. Hoek om en in 1 seconde stond Guus oog in oog met de herder en de twee kleinere honden.

Guus is dan een sociaal wonder. Houdt zijn houding. Laat zich niet intimideren en kwispelt van vrolijkheid met ontspannen koppie. Blijken ze elkaar vreselijk leuk te vinden. De herder liep na enkele seconden alweer door maar de twee middenslagjes waren helemaal verliefd op Guus en piepten en kwispelen dat het een lieve lust was.

En wij maar jaren netjes aanlijnen voor elkaar. Zij deed het en wij deden het. Zo netjes zijn ze hier meestal.