Een Hondenleven

Hij kwam laatst de zee niet meer uit. Niet eens na het zwemmen, maar gewoon, tijdens wat pootje baden. Gelukkig was ik met hem mee het water in gegaan en kon ik hem meteen optillen, maar hij was natuurlijk geschrokken en kon ook eenmaal op het droge niet meteen weer wegwandelen.
We bleven even zitten en we keken naar elkaar. Hij keek anders. Zijn normaal zo rustige blik stond nu vragend. Naar mij.
Ja, snotver. Mijn ogen prikten, want is dit wat ze bedoelen? Is dat deze blik?

Hij stond weer op en begon aan wat schelpen te snuffelen. Opnieuw keek hij naar me, of ik nog kwam. We sloften terug naar boven, naar de duinen en gingen op weg naar de auto. Want die hele wandeling vanuit huis redt hij niet meer.
Ik heb wakker gelegen, ik heb mensen in mijn omgeving gevraagd wat zij zouden doen. Ik zou het wel weten als het zo ver is. Toch?

‘s Ochtends word ik wakker en loop naar beneden. Daar ligt Manu zacht kwispelend naar me te kijken en hij staat op. Het gaat misschien minder soepel dan in zijn jonge jaren maar het ziet er nog makkelijk uit. Hij seint naar de voordeur en begint te joelen. We lopen de deur uit en in een langzaam tempo gaan we richting zijn favoriete pad. Na dat pad staat hij stil en begint in de riem te hangen. Hallo! Díe kant op! Groot rondje
Zijn blik staat weer op kalm en vastbesloten. Geen interesse in mijn inbreng. Gewoon, of ik even wil luisteren. Zoals altijd.

En nu zijn we sindsdien weer door aan het gaan. Op zijn Manu’s. Zonder onrustige, vragende blikken. Tenzij ik een frikandel naar binnen wil werken, dan wel.

Maar de realisatie dat hij echt oud is en zijn lijf niet altijd meer doet wat we zouden willen is er zeker. En daarom gingen we op de foto. Op onze lievelingsplek. Waar ik al met hem liep toen ik een twintiger was en nog geen idee had wat ik voor leven moest gaan leiden. En nu zitten we daar nog.
Ik ben er heel blij mee, onze zachte kant schemert erdoor.

Wat een heerlijke tekst en prachtige foto’s

Mooi geschreven. Ik ben dol op oudere honden maar vind de fase waarin je nu zit altijd best stressvol. Maar gelukkig hobbelen jullie nog even lekker door, genietend van elke dag.
Het hete weer zal voor Manu ook niet meegewerkt hebben denk ik, dan is het nu een stuk beter te doen gelukkig.

Ach, je lieve, mooie, oude en trouwe Manu. Jullie hebben samen zoveel meegemaakt.
Wat een prachtige foto's.

Jullie hebben enorm veel meegemaakt samen.
Kan me je nog herinneren van het begin met Manu.
Je serie foto's is prachtig.

Hij is er nog, had vooral even ook zelf een moment om zich te realiseren dan hij niet meer zo sterk was.
Ga nog maar een tijdje door samen met genieten.
Zo lang het kan, mag je hem vasthouden

Hij blijft mooi al is ie op leetijd. En mocht ie ooit overlijden dan weet je dat hij een prachtig leven heeft gehad. Kan ook niet elke hond zeggen.

Mooi en pakkend geschreven, omlijst met prachtige en onroerende foto's van jullie samen. Dit pakt nooit iemand meer van je af.

Wat een prachtige foto’s.

Wat mooi geschreven en prachtige foto's. Naar aanleiding van wat je schrijft is het nog niet zo ver maar wel duidelijk een andere fase nu, hij heeft zo'n geluk gehad met jou ik weet nog van de verhalen in het begin jullie hebben een enorme groei meegemaakt leven is op meerder vlakken veranderd altijd met elkaar mee blijven groeien,, jullie hebben een bijzonder band, hebben al die fases samen meegemaakt. Heel mooi! Fijn dat er nog wat bonustijd is, geniet van de mooie momenten!

Wat mooi geschreven en in beeld gebracht en zo herkenbaar ook.
Mila was dan wel een totaal ander type, maar ook altijd heel erg van het zelf willen doen, zonder fysieke hulp van mij, ze had een broertje dood aan verzorgend of hulpvaardig gedoe. Tot ze echt oud werd en die hulp nou eenmaal soms nodig had. Het veranderde onze band echt toen ze dat koste wat kost zelf in controle willen zijn liet varen en mijn hulp dankbaar in ontvangst nam. Opeens werd ze een lief oud omaatje, veel zachter en meegaander - hoewel ze natuurlijk nog altijd haar sterke persoonlijke overtuigingen had

Wat een prachtige foto’s. Jullie hebben samen een belangrijke tijd in je leven belopen. Oude honden zijn heel ontroerend maar het brengt inderdaad ook twijfels en zorgen met zich mee

Probeer zoveel mogelijk nog te genieten van jullie tijd samen

Wat een ontroerende foto's!

Prachtig verwoord en daarbij dito foto's
En herkenbaar, wat Diana ook schrijft had ik sterk met Finn op het moment dat hij toegaf en toeliet dat hij af en toe dat extra handje van mij nodig had.
Het maakte inderdaad onze band nog sterker, bewustwording ook dat je die band hebt, dat de hond je ook daarin vertrouwd als ze zelf merken zwakker te worden.
En ja, je weet het als het echt zover is, maar dat is nu nog niet. Geniet nog maar van al de mooie momenten met je prachtige Manu.

Jullie zijn samen zo rijk

Ontroerend en echt een prachtige fotoserie.

Wat mooi en liefdevol omschreven.

Wat een mooie foto's en mooi geschreven.

Prachtige foto's!

Manu wordt alleen maar mooier en wat een mooie liefdevolle foto"s ... hopelijk krijgen jullie nog genoeg tijd om te genieten samen!

Wat een prachtige dierbare foto's


Fijn dat jullie zo van elkaar kunnen genieten.

Wat een mooie foto’s

Mooi geschreven en de foto´s zijn prachtig!

Wat prachtige foto s.

Bij je verhaal kreeg ik het ff moeilijk. Geniet nog van de mooie momenten die jullie samen hebben.

Wijze oude man is hij geworden, hij ziet er nog goed uit.
Altijd confronterend om te zien dat ze achteruit gaan en dingen niet meer kunnen. Hopelijk gaat hij nog een poosje mee.

Zulke dierbare foto’s. Nog altijd een prachtige vent.