Een Hondenleven

Aislynn is gisteren weer naar school geweest.

Ze vindt het zoooo moeilijk als ze zich moet beheersen en op mij moet letten. Ook al staan daar heel veel snoepjes tegenover. Ze weet dat ze prima over de schutting kan vliegen. De picknicktafel op springen is ook een eitje, liefst in 1x. Maar waarom nu rustig aan doen, voetje voor voetje en alleen bewegen als het gevraagd wordt....

En waarom op een kleine ton blijven zitten, wat al heel moeilijk is voor de stuiterbal. En al helemaal als er bij de buurman een bakje met lekkers staat (wat natuurlijk veel lekkerder is dan wat er in je eigen bakje zit)...

Ze heeft weer lekker geleerd na te denken, met als resultaat dat ze nu dus op het smalle randje voor de tv kan staan

Ze was al lekker bezig bij het begin, toen we even aan het praten waren


Rustig aan

Hoe ze op de ton zit, die kop

Tamara schreef: 18 nov 2021, 10:00 Hoe ze op de ton zit, die kop

Glurend naar het bakje met lekkers van de buren. Maar ik mag niet. Ik moet zitten blijven

Ze doet het wel heel knap hoor!

Knappe dame

Zo dan! Hartstikke knap!

Dat is de eerste keer dat ik een Afghaan zuks heb zien doen

Kijk, er zijn er nog meer die het kunnen

Ik vindt haar zooooo mooi

Nanna schreef: 18 nov 2021, 22:36 Dat is de eerste keer dat ik een Afghaan zuks heb zien doen

Ze vindt het zo enorm leuk om te doen. Als het aan haar lag, kon ze al veel meer. Maar ja, ik ben de beperkende factor Haar vader is begonnen met agility. Maar het is kennelijk best lastig een trainer te vinden met genoeg aanpassingsvermogen om met een Afghaan samen te werken.

Op youtube staan staan ook filmpjes van obedience met Afghanen. Zo gaaf om te zien.

Oh wat doet ze dat al netjes zeg.

Wat een leuk verslag, haha lekkere druif .

galga's schreef: 19 nov 2021, 06:06Ze vindt het zo enorm leuk om te doen. Als het aan haar lag, kon ze al veel meer. Maar ja, ik ben de beperkende factor Haar vader is begonnen met agility. Maar het is kennelijk best lastig een trainer te vinden met genoeg aanpassingsvermogen om met een Afghaan samen te werken.

Dat vond ik met mijn windhondkruising al lastig. Nou had Ravi's vorige eigenaar het na twee puppylessen opgegeven omdat hij het te spannend vond (beetje jammer) maar toen ik met hem met anderhalf jaar naar de hondenschool ging vond hij het allemaal zo spannend en de juf waar ik altijd tot ontzettend grote tevredenheid bij had getraind was gewoon echt geen match. Zij kon mij gewoon echt niet helpen met zijn onzekerheid icm het gevoelige en niet slaafse van de windhond en had inderdaad niet het aanpassingsvermogen of geduld om die samenwerking te vinden (ik moest strenger voor hem zijn, meer van hem eisen terwijl hij op die momenten al lang niet meer te bereiken laat staan te belonen was).
Een andere trainer had gelukkig (helaas voor haar) dezelfde ervaring gehad met haar hond en was door schade en schande wijs geworden en gaf hem veeeeel meer de tijd en zocht echt manieren om hem de ruimte te geven waar hij wel nog graag wilde samenwerken.
Niet dat dit hetzelfde is als de uitdaging die je met Aislynn als Afghaan hebt uiteraard, maar wel dat het soms net even wat meer vraagt van een trainer om met een hond die niet 'standaard' reageert ook die samenwerking te willen en kunnen vinden. Ik hoop dat het je gaat lukken want het is zo leuk hè!

Leuk! prachtige hond ook trouwens

Zamunda schreef: 19 nov 2021, 08:11 Wat een leuk verslag, haha lekkere druif .

Dat vond ik met mijn windhondkruising al lastig. Nou had Ravi's vorige eigenaar het na twee puppylessen opgegeven omdat hij het te spannend vond (beetje jammer) maar toen ik met hem met anderhalf jaar naar de hondenschool ging vond hij het allemaal zo spannend en de juf waar ik altijd tot ontzettend grote tevredenheid bij had getraind was gewoon echt geen match. Zij kon mij gewoon echt niet helpen met zijn onzekerheid icm het gevoelige en niet slaafse van de windhond en had inderdaad niet het aanpassingsvermogen of geduld om die samenwerking te vinden (ik moest strenger voor hem zijn, meer van hem eisen terwijl hij op die momenten al lang niet meer te bereiken laat staan te belonen was).
Een andere trainer had gelukkig (helaas voor haar) dezelfde ervaring gehad met haar hond en was door schade en schande wijs geworden en gaf hem veeeeel meer de tijd en zocht echt manieren om hem de ruimte te geven waar hij wel nog graag wilde samenwerken.
Niet dat dit hetzelfde is als de uitdaging die je met Aislynn als Afghaan hebt uiteraard, maar wel dat het soms net even wat meer vraagt van een trainer om met een hond die niet 'standaard' reageert ook die samenwerking te willen en kunnen vinden. Ik hoop dat het je gaat lukken want het is zo leuk hè!

Het scheelt dat Aislynn een Afghaan is, denk ik ook wel. In de dagelijkse omgang merk ik dat ik veel strenger voor haar moet zijn dan voor mijn Galgo's en Silken. Ze is gewoon veel minder gevoelig. Zij blokkeert niet snel als ik boos ben, ze zoekt gewoon een andere manier om toch te krijgen wat ze wil Ze heeft uiteraard het slaafse niet, wil mij niet plezieren, doet alles alleen omdat zij het wil. Daarom werkt het samenwerken zo goed bij haar.

Ik ben nog niet met de anderen naar school geweest. Die zijn veel meer van de fluwelen handschoen.

Wat leuk dit, wil je ook echt op de agility tour met haar door straks?