Een Hondenleven

..ben ik eigenlijk van de stoere honden.

Ik kwam deze tegen:




Wat hadden jullie vroeger voor honden?

Zorro zag er stoer uit maar was de zachtaardigste hond die ik tot nu toe gehad heb.

De snelheid was er wel een beetje uit op dat filmpje. Hij was daar dan ook 13.

Ik zie wel een patroon, gemoedelijke retrieverachtige honden die in zijn van alle avonturen.
De laatste 20 jaar vooral bruin en harig.
Binnenkort rood en harig.

Mijn eerste hond Arko, zou kruising golden zijn.


Max, onbekende kruising.


Luna & Balu, kruising toller x keeshond

EchoMira schreef: 23 feb 2022, 01:01 ..ben ik eigenlijk van de stoere honden.

Ik kwam deze tegen:




Wat hadden jullie vroeger voor honden?

Heerlijk dit!
Eerste hond; kortharige collie
eerste eigen hond; husky/hollandse herder ( uit asiel )
nu; hus/mal

Ik heb geen type, vind veel leuk. Maar ook veel niet leuk.

Ik groeide thuis op met herders en herderkruisingen.
Mijn eerste eigen hond was een Jack Russel, wilde eigenlijk een grote hond, maar woonde in een piepklein 1 kamer-appertement. zij is 17 jaar oud geworden. Ze kwam bij me wonen rond haar 6e maand via een herplaatsing.
Daarna kwam er een kruising Herder x Rottweiler, hem hadden we uit het asiel gehaald.
Onze vorige hond was Yla, een Rottweilerteef, onze eerste pup.
En sinds eind 2013 hebben we Ari een herderkruising uit Roemenië, hij kwam hier toen hij bijna 5 maanden was en over een paar maandjes wordt hij alweer 9 jaar.

Opgegroeid met ruwhaar hollandse herders en zelf heb ik alleen maar tibetaanse terriërs gehad.

Mijn eerste honden, in het jaar kruik, waren 2 heel grote bastaarden met veel herderbloed. Boelie en Famke. Best pittig, want ze konden niet met andere honden, niet met kinderen, niet met vreemden, niet met bezoek. Van hun heb ik het meeste geleerd over hondengedrag. Met hun deed ik heel veel gehoorzaamheidstraining wat ook wel wil met een herderkruising natuurlijk. Ze waren moeilijk maar ik vond het niet erg. Ik vond het leuke honden. Poedeltjes en aanverwanten waren geen echte honden in mijn ogen haha. En kijk waar ik nu mee loop hahaha.

Wij hadden geen honden.
Ik sleepte wel altijd een speelgoedhond mee (ik ben het meisje links op de foto , weten jullie direct waar mijn nickname vandaan komt)
Oh, en rechts is de dame waardoor ik later aan mijn eerste hond Finn ben gekomen. Zij ging samenwonen met de eigenaar van Finn, en zo kwam die in mijn leven. Bijzonder.


In het verre Drenthe woonde een oom met een Duitse herder, geen lieverdje, was weggedaan na mislukte politietraining geloof ik.
De hond vloog iedereen aan die in uniform liep, agressief naar honden en had ook een buurhondje doodgebeten die per abuis hun tuin in kwam.
En mij heeft ie als peuter ook te pakken gehad omdat ze mij alleen met hem hadden gelaten op een balkon terwijl hij een bot had.
Toch nooit bang van hem geworden, hoorde pas jaren later dat hij me ooit had gebeten want als we daar op vakantie gingen was ik gewoon met hem aan het dollen in de tuin. Zal eens vragen of er echt geen foto's van mij met Marco zijn.

Zus en ik zeurden wel altijd om een hond. Toen ik vijf was kregen we Tarzan als logee, pup KNPV mechel

Dat ging natuurlijk niet helemaal lekker in een gezin wat geen honden gewend was , ik werd regelmatig door hem belaagd en zat klem onder de eettafel omdat hij me overal beet
Beest was wel gek op me, jaren later ontsnapte hij soms omdat hij me hoorde of opmerkte, zelfs een keer op strand. Heb hem toen hij volwassen was ook nog een weekje verzorgd en uitgelaten toen ze op vakantie waren.

Op vakantieadres waar opa een standplaats caravan had speelde ik niet met kinderen, maar met Amber ook al zo'n vriendelijke Duitse herder die wilde ook andere honden opvreten, en daar liep ik dan als 10/11-jarige mee te struinen en ging ik mee zwemmen in de Drecht


Enfin, rond mijn 30ste kwam Finn op mijn pad, een 4 - jarige Duitse herder.

Ik heb trouwens helemaal niets met het concept ‘stoere honden’. Of nog erger, ‘échte honden’
Allemaal issuegelul.
Sprak gisteren nog een mevrouw wiens roedel Newfoundlanders onder de duim gehouden werd door twee maltezers.

Wij hadden een groenendaeler en markiesje als eerste honden thuis. Dus eigenlijk verschilt het niet zoveel met wat ik nu heb. Oke, behalve dat het karakter van Finn wel 180 graden anders is dan dat van het markiesje

Nanna schreef: 23 feb 2022, 11:18 Ik heb trouwens helemaal niets met het concept ‘stoere honden’. Of nog erger, ‘échte honden’
Allemaal issuegelul.
Sprak gisteren nog een mevrouw wiens roedel Newfoundlanders onder de duim gehouden werd door twee maltezers.

Ik heb er ook niks mee. We hebben Zorro nota bene uitgekozen omdat mijn moeder (die bang was voor honden) haar hand tussen de tralies van de asielkennel durfde door te steken om hem te aaien. Hij had zo'n lieve uitstraling.

Pas later realiseerde ik me dat hij er uit zag als een zwarte herder en dat sommige mensen hem misschien wel eng konden vinden.

Dit ben ik met onze eerste hond Firsto. Een mislukte herder
Maar een heerlijke hond. Altijd waren we samen op pad vertelde mijn moeder.

Ik ben niet van de stoere honden geloof ik, de meeste stoere honden vind ik helemaal niet zo interessant. Ik ben dan ook opgegroeid met Newfoundlanders en die van ons waren de grootste softies die er bestaan. Totdat er iemand aan mij was gekomen misschien, want ze waren wel heel beschermend tegenover mij als kind, maar dat is nooit gebeurd en ik heb ze alleen maar gekend als heel erg lief en zachtaardig.

Daarna hebben we nog een aantal buitenlandertjes gehad, maar mijn eerste eigen hond was een Sheltie. Echt een enorm ander hondje dan Froo. Ze was zo braaf dat ze eigenlijk meer slaafs was, dat mis ik eigenlijk niet zo. Het was soms wel een beetje saai, er zat ook veel minder diepgang in de band met haar dan nu met Froo. Maar het was tegelijkertijd ook wel een enorm leuke hond hoor. Ze ging overal mee heen (dat moet een hond bij mij ook eigenlijk wel leuk vinden, ik heb geen hond om hem thuis te laten tenzij ik echt ergens heenga waar een hond het niet leuk zou vinden of niet mee mag) en ik kon haar dan overal los achter me aan laten lopen als ik wilde. Ze bleef altijd in mijn buurt en luisterde als een tierelier. Misschien komt er ooit nog wel weer een Sheltie, op dit moment was dat niet de juiste keuze. Een Newfoundlander zou ik ook ooit nog best graag weer willen maar ik vrees toch een beetje voor die gezondheid.

Thuis hadden we een herdermix.
Op de foto’s staat Tosca, mijn eerste eigen hond. Ze kwam uit het asiel in Terneuzen. Ze overleed in 2001 op bijna 17jarige leeftijd.

Heb zelf nooit er zo bij stilgestaan wat stoer was en wat niet. Blijkbaar van heel jong vond ik de Duitse herder gewoon "aantrekkelijk" of zo
Als kind was ik volgens mij helemaal niet bezig met wat stoer is en wat niet.
Toen Jol bij me kwam wonen moest ik wel wennen aan haar grootte. Ik was inmiddels gewend geraakt om met 2 wat grotere honden te lopen. Maar qua karakter was zij "stoerder" te noemen eigenlijk dan de herders

Ik was ook gek van een poedel van een oudtante waar ik op een bepaald moment regelmatig op visite ging. Zij wilde graag een kind over de vloer, en ik vond het daar geweldig omdat er dus een hond was, meerdere katten en een papegaai
Gaf me een huis met dieren en ik ging er met liefde heen

blondie schreef: 23 feb 2022, 11:47 Heb zelf nooit er zo bij stilgestaan wat stoer was en wat niet. Blijkbaar van heel jong vond ik de Duitse herder gewoon "aantrekkelijk" of zo
Als kind was ik volgens mij helemaal niet bezig met wat stoer is en wat niet.
Toen Jol bij me kwam wonen moest ik wel wennen aan haar grootte. Ik was inmiddels gewend geraakt om met 2 wat grotere honden te lopen. Maar qua karakter was zij "stoerder" te noemen eigenlijk dan de herders

Ik was ook gek van een poedel van een oudtante waar ik op een bepaald moment regelmatig op visite ging. Zij wilde graag een kind over de vloer, en ik vond het daar geweldig omdat er dus een hond was, meerdere katten en een papegaai
Gaf me een huis met dieren en ik ging er met liefde heen

O, het was helemaal niet naar jou gericht hoor Je niet aangesproken voelen. Ik bedoelde het helemaal in het algemeen.
En ik heb niks tegen mensen met grote honden, ik heb zelf ook loeiers gehad
Bedoel meer die situaties waarin mannen (ja, het zijn eigenlijk altijd mannen) minachtend kijken naar je Poedel en snuiven dat ZIJ toch wel ‘een échte hond’ blieven. Minstens een rotkwijler of een enge buldog.
Stort toch dood met je minipiemel.

Ik quote ook niet, dus snapte wel dat je het niet naar mij bedoelde. Zette me gewoon aan denken juist omdat van jong af aan ik dus al een tunnelvisie leek te hebben voor het ras dat ik nu heb
En dat juist toen ik ze kreeg met name mannen buiten daar opmerkingen inderdaad over maakten "Stoer hoor!"

En mijn vriend vond juist Duitse herders 10x niets, tot hij Finn en Bluf leerde kennen met mij.
Hij was helemaal een met zijn Jol altijd, en hij is best een lange gozer, kale kop etc..
Maar goed, ook hij bracht recent weer ter sprake dat hij toch nog graag een Duitse herder erbij zou willen hebben.

Overbuurman is een grote man, en breed. Maar helemaal gek op hun Maartje die ze een paar jaar geleden hebben gekocht.
Loopt ie dan trots als een pauw met de dwergteckel aan een roze tuigje
Die mannen hebben pas ballen!

Andere tijden

Spike, tosa x rottweiler.



Charlie, pitbull x bull terrier





Pluis, bordeaux x rottweiler





Neef Niko met nog wat x herder





En daar zit je dan, als dertigplusser met een merle dwergkees

Nanna schreef: 23 feb 2022, 11:18 Ik heb trouwens helemaal niets met het concept ‘stoere honden’. Of nog erger, ‘échte honden’
Allemaal issuegelul.
Sprak gisteren nog een mevrouw wiens roedel Newfoundlanders onder de duim gehouden werd door twee maltezers.

Het is gewoon compensatiegelul van een adolescentenbrein. Nu heb ik niks meer te compenseren

Ben ik opgegroeid met verschillende honden. Van een harig uit de kluiten gewassen York via een stabijna naar een golden en later een malteser. Toen kwamen er door mijn tante flatcoateds. De eerste (Ruby) had nog een flinke scheut golden erdoor maar daarna kwamen 4 echte flatcoateds. Heerlijk ras! Nu een border collie en een labrador. De border collie komt er nooit meer, dat ras ligt mij niet echt. Een labrador zou nog kunnen maar mijn eerste liefde blijft de flatcoated, die komt er dus echt wel weer.

Wat leuk om te zien bij iedereen. Dit zijn mijn eerste honden, dus we zullen zien waar ik eindig

Ipanema schreef: 23 feb 2022, 20:31 Wat leuk om te zien bij iedereen. Dit zijn mijn eerste honden, dus we zullen zien waar ik eindig

Heel leuk, ja. Dit zijn ook mijn eerste honden, maar ik mijmer af en toe wel over ... later.

Zinodo schreef: 23 feb 2022, 20:43

Kells schreef: 23 feb 2022, 11:42 Thuis hadden we een herdermix.
Op de foto’s staat Tosca, mijn eerste eigen hond. Ze kwam uit het asiel in Terneuzen. Ze overleed in 2001 op bijna 17jarige leeftijd.

Wat een mooi hondje, helemaal mijn smaak

Dank je! Ik vond haar ook mooi en ze was heel lief en sociaal naar andere honden en kinderen.