Een Hondenleven

Zo noemden we Eef al van pup af aan. Dan zat ze in de tuin op een voetenkrukje heerlijk de boel in de gaten te houden.
Uiteindelijk heb ik haar maar een stretcher gegeven waar ze enorm blij mee is. Die kan namelijk precies op de goede plek staan om overzicht te houden en door de schutting te turen. Uren kan ze daar liggen. Soms moet ze voor straf weer naar binnen omdat ze iedereen loopt uit te schelden, maar dat gaat alweer een stuk beter. Ze is niet de slimste, maar blaffen=naar binnen begint ze te begrijpen
Saar zou er niet aan moeten denken om niet in mijn buurt te zijn. Die wil best even scharrelen, maar ze wil me liever niet uit het oog verliezen.

Heerlijk!

Haha, mevrouw de opzichter. Dat ze daar uren kan liggen joh, zonder dat jij ook buiten bent.
Murf vindt het trouwens ook wel wat, die is graag buiten (ook zonder ons) en die gaat dan naar de buren zitten staren (maar ik denk niet dat hij dat uren vol zou houden in z'n uppie, alhoewel ik het ook nog niet uitgeprobeerd heb). Als daar dan iemand in beweging komt gaat ie blaffen (en dan moet ie uiteraard naar binnen). Gelukkig is de beukenhaag straks weer groen .