Een Hondenleven

Ch. Yukon Timber Gray, in 1953



En de winnaar op de Crufts, zestig jaar later.

En het verschil in hoofd

We hadden het er gisteren toevallig nog over; het sociale werkplaats voorhoofd. Vaak ook stijler dan stijl, totaal niet functioneel. Hier loopt een jonge hond en ze is werkelijk prachtig, maar van die achterpoten en hoe stijf ze in de heupen beweegt schiet ik spontaan in de kramp. Zo jammer en onnodig.






Doe dan Manu en Jaap maar hoor.

Sowieso heel jammer dat de variëteit verloren is gegaan. Nikita heeft een behoorlijk hoog coi voor een kruising en heeft over de hele wereld genetische nichten/halfzussen. Ik wil de zwarte en wolfsgrauwe terug

Als je het allemaal wat natuurlijk wilt en minder showy is de Groenlandhond wellicht een optie.
Wel rauwe werkers met bijbehorend karakter

Nanna schreef: 17 mei 2022, 12:29 Als je het allemaal wat natuurlijk wilt en minder showy is de Groenlandhond wellicht een optie.
Wel rauwe werkers met bijbehorend karakter

Heb ik al. Maar hierna vind ik het te onzeker. Jaap is door dat rauwe geen hond waar je ooit nog vanaf kunt en dat is nu prima, maar ik word op den duur zieker of dooier.

Neemt niet weg dat je geen alternatieven zou moeten zoeken voor een origineel dat al prima was. Ik snap echt dat dat werkkaraker onhandig is, maar daarom hoeft niet alles een witte bijzettafel van een golden retriever te worden.

Ik zie ook wel dat mensen graag een wat gematigder karakter willen en daar is niks mis mee.
Maar waarom moet het uiterlijk dan meteen meeveranderen? Willen mensen niet dat functionele werkuiterlijk maar een fluffy kortpotige teddybeer? Met brachycreep en al.
Straks is er geen puntneus meer te vinden.

Nanna schreef: 17 mei 2022, 13:05 Ik zie ook wel dat mensen graag een wat gematigder karakter willen en daar is niks mis mee.
Maar waarom moet het uiterlijk dan meteen meeveranderen? Willen mensen niet dat functionele werkuiterlijk maar een fluffy kortpotige teddybeer? Met brachycreep en al.
Straks is er geen puntneus meer te vinden.

Dat is inherent aan heel droog op functie selecteren loslaten en je richten op de afzetmarkt. Huskies en malamutes zijn er al heel lang, mooi is pas kort een factor. Hij was goed of hij was het voer niet waard.
Hier verkoop je in Nederland van je leven geen nest van. Een vies, harig, dominant zwart stinkbeest dat de hele tijd wegloopt om schapen te mollen
Ik had hem ook niet gehoeven hoor. Ligt binnen een week dood op de weg.
Het lijkt me overigens aannemelijk dat naast de wisselwerking van karakter en fysieke beperking, die genen gelinkt zijn. Net als bij pittigheid en vachtvariëteiten binnen een ras.



Dit staat inderdaad leuker bij je jasje, strikje en opgepoetste bolletje. Disney sells.

Toch vind ik die zwarte mooier.
Die opgepoefte beest met dat lillijke poedelfront mogen ze houden.

Nanna schreef: 17 mei 2022, 12:29 Als je het allemaal wat natuurlijk wilt en minder showy is de Groenlandhond wellicht een optie.
Wel rauwe werkers met bijbehorend karakter

Ooit heeft iemand me geprobeerd te overtuigen dat Manu een Groenlander zou zijn Hij lijkt er qua bouw en grootte ook erg op.
De Malamute is toch geen werkhond meer. Ik ken er een paar, zo’n 60/65 cm hoog en niet die achterlijk dichte en lange vacht met domme kop. Werklijnen, uiteraard. Mijn zus is een van de weinige trimmers die Malamutes aanneemt en ze hebben heel vaak hotspots van die enorm dichte vacht en losse huid.
Het is vast vloeken in de kerk, maar ik vind kruisingen husky x Malamute vaak heel fijne honden. Minder explosief en heftig dan de husky, iets makker en echt ontzettend mooi. Wel wat luier maar voor de normale mens is dat niet zo erg.
Toch trekt de Malamute mij meer dan de husky. Manu heeft ook veel meer het karakter van de Mal dan van de husky. Echt een draak als jonge hond maar hij is nu echt al jaren fantastisch.