Een Hondenleven

Om meteen maar met de deur in huis te vallen: ik ben zelf niet zo'n kindervriend, en daardoor is Colin - die inmiddels bijna 5 is - nooit in contact geweest met kinderen. In mijn vriendenkring zijn geen kinderen, en in de familie ook niet totdat mijn zusje haar eerste kind kreeg. We hebben mijn nichtje en Colin altijd uit elkaar gehouden, hond gaat niet mee naar familie bijeenkomsten als mijn nichtje er ook is. Maar ze is inmiddels alweer ruim 2 jaar en dus niet zo'n fragiel babytje meer, en we vinden dat het zo langzaamaan eens tijd wordt om haar met Colin kennis te laten maken. Klein puntje is dat Colin niet iedereen meteen accepteert, met sommige mensen is het al snel goed en met andere mensen heeft hij meer tijd nodig. Kind = mens voor hem, daar maakt hij geen onderscheid in. Een paar maanden geleden was mijn nichtje bij mij thuis, Colin zat toen in de bench en dat ging prima. Wij dachten eraan om ze dus over een tijdje op neutraal terrein kennis te laten maken, hond sowieso aangelijnd en met muilkorf (die draagt hij altijd) dus er kan niks gebeuren. Mijn moeder daar heeft hij heilig respect voor, en die zal er ook bij zijn, dus niet dat ik in mn eentje met kind en hond sta te klungelen. Mensen die met een bekende meekomen hebben al een stap voor bij hem (mensen met honden trouwens ook, geen idee waarom) en mensen met koekjes zijn ook al een stuk leuker. Ik zat te denken om meteen met koekjes te belonen zodra hij m'n nichtje ziet, zodat hij haar met iets leuks gaat asocieren, en als het dan goed gaat dat ze hem iets lekkers mag geven, samen stukje wandelen buiten en dan klaar voor die dag. Het moet natuurlijk allemaal rustig opgebouwd worden, maar het zou fijn zijn als mijn nichtje als ze straks wat ouder is ook gewoon samen met de hond kan zijn, en natuurlijk nog leuker als ze echt een klik hebben. Dus vandaar, toch maar eens aan gaan beginnen. Hebben jullie misschien nog tips?

Kinderen zijn onvoorspelbaar en zeker van die leeftijd.
Als hij het niet gewend is zou ik er niet aan beginnen. Of inderdaad altijd aangelijnd, gemuilkorfd en onder supervisie maar liefst in een aparte kamer in de bench.
Sorry, het is een pitbull en die vertrouw ik nu eenmaal niet.

Nanna schreef: 10 jun 2022, 22:48 Kinderen zijn onvoorspelbaar en zeker van die leeftijd.
Als hij het niet gewend is zou ik er niet aan beginnen. Of inderdaad altijd aangelijnd, gemuilkorfd en onder supervisie maar liefst in een aparte kamer in de bench.
Sorry, het is een pitbull en die vertrouw ik nu eenmaal niet.

Nee sowieso nooit zonder toezicht en voorlopig ook niet los, daar is hij ook te lomp voor.

Ik zou het niet eens willen proberen bij mijn honden en dat zijn echte lieverds. Kinderen doen net als honden dingen die onvoorspelbaar zijn.

Niet om naar te doen, maar als ik je verhaal lees krijg ik al kippenvel bij de gedachte.
Ik zou ze mooi gescheiden houden.

Oh jeetje, ik vind de reacties wel heftig. Ik begrijp dat Colin een pitbull is en dat is wel net het enige ras waarbij ik ze nooit echt samen zou vertrouwen. Maar de aanpak die je beschrijft is wel precies hoe ik het met elke andere hond zou doen. En ik denk zelf ook helemaal niet dat een hond van nog maar 5 die geen kinderen gewend is er niet meer aan zou kunnen wennen, wat een onzin. Bij Oor is dat ook prima gegaan (al voordat ik zelf kinderen kreeg, gewoon met kinderen van bekenden en uit de buurt)
Ik denk dat als je extra veiligheid inbouwt in de vorm van de muilkorf en aanlijnen, ook binnen, dat het alleen maar goed is om hem wel aan haar te laten wennen. Juist ook omdat het een pitbull is; stapt ze dan toch onverhoopt een keer per ongeluk zijn kamer in ofzo, dan kennen ze elkaar teminste al. Dat lijkt me de kans op ongelukken verkleinen, niet vergroten.

Als je dingen zegt als "niet accepteert" en "meer tijd nodig", wat bedoel je dan? Wordt hij druk, nerveus, agressief, zou hij bijten?

Nicoline schreef: 10 jun 2022, 22:39Hebben jullie misschien nog tips?

Niet doen. Dat is mijn tip.
Het voegt niets toe. Met een hond die niet 100% mensvriendelijk is zit je toch de hele tijd te loeren. Daar heb je toch geen zin in?

Echo en Mira zijn echt wel totaal pacifistisch. Die zouden nooit bijten. Zelfs niet bij de beruchte kleuter met een nietapparaat.
Niet dat ze het pikken maar die hebben alleen maar flight. Die zien geen conflict bij angst of onzekerheid. Die zetten hun kracht en pienter in op vluchten.
Qua dominantie hebben ze al helemaal niets. Dat snappen ze ten opzichjte van elkaar maar alles wat vreemd is is voor hun dominant. Als ze iets niet snappen worden ze altijd laag en wiebelig. Niet hoog en stijf.

Maar Eva en ook Dapper kon je daar niet zo goed in vertrouwen. Eva vanwege het korte lontje en Dapper vanwege wat hij deed als zijn lange lontje op was. Die gingen er dan gewoon te snel of te grof op en dat wil je niet met je familie. Dan heb je echt alleen maar spijt dat je het uberhaupt geprobeerd hebt. Zelfs als het alleen maar een gerafelde pink is en het kwam omdat het peuterje zijn sapbeker tegen zijn bek aan sloeg en hij half dacht dat het een kong was die hij per se wilde hebben.

Het is geweldig dat honden zo goed mee kunnen draaien in een mensenfamilie. Maar je moet er geen misbruik van maken.
Wij als familie genieten ook van onze honden. Maar het zijn geen mensen. Het zijn dieren. En dan nog dieren van een soort die in principe geweld niet uit de weg gaat.

Ik vind het een slechte verzorging om je hond op te zadelen met dingen die hij niet goed kan en waarbij hij over een week ineens een spuit krijgt omdat het wel echt fout is gegaan. Want denk er om dat je familie wil dat je keuzes maakt als dat kutbeest die klaaine gebeten heeft.

Je moet het gewoon niet willen. Laat hem in zijn waarde voor wie hij is.
Ik hou niet van problemen. Laat hem maar lekker in de auto. Gaan we straks op het strandje aan stokken trekken. Dat is een passender doelwit dan een kindermouw.

mijke schreef: 10 jun 2022, 23:18 Oh jeetje, ik vind de reacties wel heftig. Ik begrijp dat Colin een pitbull is en dat is wel net het enige ras waarbij ik ze nooit echt samen zou vertrouwen. Maar de aanpak die je beschrijft is wel precies hoe ik het met elke andere hond zou doen. al. Dat lijkt me de kans op ongelukken verkleinen, niet vergroten.

De aanpak is te bespreken. Ik zou dan op grote afstand en met heeeeel veel tijd oefenen op gewoon ontspannen samen zijn en dan echt op een totaal geregisseerd manier in een systeem waarbij iedereen weet wat hij in welke situatie moet doen en laten.
Dan ben je dus gewoon als hele familie die hond aan het deeptrainen.
Mag. Maar is dat wat we hier gaan doen?

En tot welk doel? Zodat het peutertje kan leren dat je op moet passen als je van de bank komt? Want dat is gezellig?

Ik doe het met mijn honden al niet eens. Gewoon omdat ik er echt de leut niet van zie.

Wat ik wel zou snappen is dat je een meer gevoelsmatige reden hebt dat jouw hond het kind van je zus ziet en kent. En dat kan ook. Maar dat moet je dan gewoon even buiten doen. Mag ze daar een koekje aan hem geven en als ze straks groter is kun je ook een stukje wandelen. Dat vinden kinderen vaak heel tof. En dat kan op zich best wel. Maar ook dat zou ik denk ik niet doen.
Want waarom zou je een hond bekend maken met waar hij niet aan mee mag doen?

Bedankt voor de reacties, idd zoals oa Zinodo zegt voegt het misschien ook weinig toe en was het 2 jaar lang ook niet nodig, heb me ook een beetje door m'n moeder over laten halen die daar erg makkelijk in is en ook omdat Colin de laatste tijd steeds rustiger en vriendelijker wordt, dus dacht ik eventjes "niet geschoten is altijd mis".
Even voor de duidelijkheid: "die klaaine bijten" dat zou - als hij die intentie al had - gewoon niet gebeuren want hij draagt een muilkorf, daar neem ik 0 risico mee. Het idee was ook niet om ze dan samen op bank te laten ofzo, ook niet met muilkorf, maar gewoon als ze straks wat ouder is op een normale manier even (onder toezicht) in dezelfde ruimte kunnen zijn, af en toe eens mee wandelen, dat soort dingen.
Maar nee het is idd niet noodzakelijk.

Nicoline schreef: 10 jun 2022, 23:54 Het idee was ook niet om ze dan samen op bank te laten ofzo, ook niet met muilkorf, maar gewoon op een normale manier even in dezelfde ruimte kunnen zijn, af en toe eens mee wandelen, dat soort dingen.
Maar nee het is idd niet noodzakelijk.

Daar is op zich niets mis mee maar wat volgt er op? Als ze elkaar nou hartstikke gezellig vinden. Wat dan?
Dan weten ze wat ze missen en stop je ze weer in hun eigen hokken?

Na de eerste stap komt de tweede. Zo is het gewoon altijd.
Hou het lekker duidelijk en laat hem lekker jouw hond zijn.

Nicoline schreef: 10 jun 2022, 23:54 Bedankt voor de reacties, idd zoals oa Zinodo zegt voegt het misschien ook weinig toe en was het 2 jaar lang ook niet nodig, heb me ook een beetje door m'n moeder over laten halen die daar erg makkelijk in is en ook omdat Colin de laatste tijd steeds rustiger en vriendelijker wordt, dus dacht ik eventjes "niet geschoten is altijd mis".
Even voor de duidelijkheid: "die klaaine bijten" dat zou - als hij die intentie al had - gewoon niet gebeuren want hij draagt een muilkorf, daar neem ik 0 risico mee. Het idee was ook niet om ze dan samen op bank te laten ofzo, ook niet met muilkorf, maar gewoon op een normale manier even in dezelfde ruimte kunnen zijn, af en toe eens mee wandelen, dat soort dingen.
Maar nee het is idd niet noodzakelijk.

Nee maar het is wel handig als het af en toe toch eventjes kan. Met veiligheidsregels in acht, maar dat doe je zo te lezen allemaal wel. Ik ben kennelijk de enige die er niet zo'n enorm punt in ziet. Ze zijn toch allebei deel van dezelfde familie, je komt elkaar vroeg of laat een keer al dan niet per ongeluk tegen. Dan is het toch fijn als je weet hoe dat op elkaar reageert. Ik zou er persoonlijk niet zo hysterisch over doen. In ieder geval niet zoals jij het van plan bent. Maar uiteindelijk ben jij degene die moet beslissen, niet wij. Gewoon omdat het leuk is mag ook een reden zijn. Ik zou mezelf in jouw plaats afvragen of je denkt dat het voor alle partijen leuk, of iig op zijn minst praktisch is als ze elkaar een klein beetje kennen. En of je er vertrouwen in hebt dat het goed gaat. Als het antwoord ja is, dan denk ik dat je een prima aanpak hebt. Bij twijfel; dan gewoon niet doen.

mijke schreef: 11 jun 2022, 00:05

Nicoline schreef: 10 jun 2022, 23:54 Bedankt voor de reacties, idd zoals oa Zinodo zegt voegt het misschien ook weinig toe en was het 2 jaar lang ook niet nodig, heb me ook een beetje door m'n moeder over laten halen die daar erg makkelijk in is en ook omdat Colin de laatste tijd steeds rustiger en vriendelijker wordt, dus dacht ik eventjes "niet geschoten is altijd mis".
Even voor de duidelijkheid: "die klaaine bijten" dat zou - als hij die intentie al had - gewoon niet gebeuren want hij draagt een muilkorf, daar neem ik 0 risico mee. Het idee was ook niet om ze dan samen op bank te laten ofzo, ook niet met muilkorf, maar gewoon op een normale manier even in dezelfde ruimte kunnen zijn, af en toe eens mee wandelen, dat soort dingen.
Maar nee het is idd niet noodzakelijk.

Nee maar het is wel handig als het af en toe toch eventjes kan. Met veiligheidsregels in acht, maar dat doe je zo te lezen allemaal wel. Ik ben kennelijk de enige die er niet zo'n enorm punt in ziet. Ze zijn toch allebei deel van dezelfde familie, je komt elkaar vroeg of laat een keer al dan niet per ongeluk tegen. Dan is het toch fijn als je weet hoe dat op elkaar reageert. Ik zou er persoonlijk niet zo hysterisch over doen. In ieder geval niet zoals jij het van plan bent. Maar uiteindelijk ben jij degene die moet beslissen, niet wij. Gewoon omdat het leuk is mag ook een reden zijn. Ik zou mezelf in jouw plaats afvragen of je denkt dat het voor alle partijen leuk, of iig op zijn minst praktisch is als ze elkaar een klein beetje kennen. En of je er vertrouwen in hebt dat het goed gaat. Als het antwoord ja is, dan denk ik dat je een prima aanpak hebt. Bij twijfel; dan gewoon niet doen.

Dat inderdaad ook vooral, nou zou ik als ik er niet 100% zeker van ben ook voor zorgen dat ze ook niet per ongeluk bij elkaar komen, daar is oa een bench voor. Maar het zou ook fijn zijn om te weten dat de hond die bench niet in hoeft, of als ze juist een klik hebben en het kind er een hondenmaatje bij heeft, en Colin is dol op aandacht van "zijn" mensen, dan kan er niet genoeg geknuffeld worden, dus dat zou voor bijden een verrijking kunnen zijn. En dan is er vast nog een heel spectrum tussenin, m'n zusje zou het al heel leuk vinden om eens mee op een wandeling te gaan en dat die kleine dan ook mee kan.

Lothian schreef: 10 jun 2022, 23:19 Als je dingen zegt als "niet accepteert" en "meer tijd nodig", wat bedoel je dan? Wordt hij druk, nerveus, agressief, zou hij bijten?

Blaffen, vooral mannen nemen mij totaal niet serieus als ik zeg dat hij niet geaaid wil worden, dus als ze het dan toch doen laat hij duidelijk weten dat ze hem met rust moeten laten. En die ene hardloper die op de stoep liep en volop van achteren tegen Colin aan klapte kon een flinke duw krijgen, hij had toen gelukkig wel een korf om, als hij toen van schrik had gebeten was dat wel begrijpelijk geweest.
Het is altijd bij blaffen gebleven, hij heeft nog nooit gebeten (ook geen schrammetje of blauwe plek) en die korf is puur voor de zekerheid.

Het is voor een kind ook heel erg naar om in een kamer te moeten zijn met een hond die het op je gemunt heeft. Ik heb zulke honden gehad en ik ben ermee opgegroeid. Ik ben nog steeds bang voor honden in huizen als het om grote waakhonden gaat. Ik moest als kind aan zoveel regels voldoen om niet gebeten te worden dat je dat later haast niet uit je systeem krijgt. Niet over de hond stappen. Niet rennen bij de hond. Niet aaien en niet bij de mand komen etc. Dat is afschuwelijk voor onschuldige kinderen. En helaas ben ik ondanks alle maatregelen gebeten. Een goede vriendin van mij idem. Bij haar was haar neus er half af gebeten door de hond van de familie. Haar familie even voor het beeld.

Honden die kinderen niet trekken moet je weg houden bij kinderen. Zeker voor het welzijn van de kinderen want ze hoeven niet op die manier met zo'n hond te dealen. Niks mogen als de hond er is is niet gezond.

Ik denk net als de meeste voorgangers . Niet bij elkaar. Ook al heeft Colin een muilkorf om dan nog zou hij een kind van 2 schade kunnen aanbrengen. Duwen, vastpinnen en het kindje een trauma bezorgen.
Ook al zit hij in de bench dan kan het kindje met gemak haar handje erin steken in een onbewaakt ogenblik. En die zullen er toch ondanks goed oppassen altijd zijn.

Pas als jij zegt dichter dan 5 meter kunnen ze absoluut niet bijelkaar komen dmv extra afzetting bv dan kan hij aan de geur wennen en mee omgaan. Ook kinderen zijn vindingrijk in het vinden van oplossingen voor dingen die juist niet mogen.

Dus kort samengevat. Ik zou het niet doen.

Tineke schreef: 11 jun 2022, 07:56 Dat is toch makkelijk te voorkomen, Orson heeft nooit contact gehad met de kleinkinderen die er waren toen hij nog leefde
Niets per ongeluk elkaar tegen het lijf lopen dat kan gewoon voorkomen worden.
Orson was niet betrouwbaar met vreemde dus dan neem.je geen risico.
Met de andere honden was er overigens wel altijd contact maar ook nooit per ongeluk maar altijd onder begeleiding.

In jouw geval zou ik het niet doen Nicoline , het voegt imo te weinig toe voor beide partijen.

Tuurlijk. Met een stafford/pitbull die een risico vormt voor je omgeving, zit het als het goed is tot in je vezels ingeprent dat het nooit, maar dan ook nooit, fout mag gaan.
Gewoon altijd twee deuren tussen de hond en andere honden of mensen, desnoods met een knip, of in een aparte kamer in een bench. Dat kost niet eens moeite als je eraan gewend bent.
En anders niet meenemen.

Overigens vind ik het voor de hond net zo belangrijk om niet blootgesteld te worden aan situaties waar die niet mee om kan gaan. Hij moet op je kunnen bouwen. Je weet met die types dat één misstap genoeg is voor een roze spuit, dus stap maar niet mis.

mijke schreef: 11 jun 2022, 00:05

Nicoline schreef: 10 jun 2022, 23:54 Bedankt voor de reacties, idd zoals oa Zinodo zegt voegt het misschien ook weinig toe en was het 2 jaar lang ook niet nodig, heb me ook een beetje door m'n moeder over laten halen die daar erg makkelijk in is en ook omdat Colin de laatste tijd steeds rustiger en vriendelijker wordt, dus dacht ik eventjes "niet geschoten is altijd mis".
Even voor de duidelijkheid: "die klaaine bijten" dat zou - als hij die intentie al had - gewoon niet gebeuren want hij draagt een muilkorf, daar neem ik 0 risico mee. Het idee was ook niet om ze dan samen op bank te laten ofzo, ook niet met muilkorf, maar gewoon op een normale manier even in dezelfde ruimte kunnen zijn, af en toe eens mee wandelen, dat soort dingen.
Maar nee het is idd niet noodzakelijk.

Nee maar het is wel handig als het af en toe toch eventjes kan. Met veiligheidsregels in acht, maar dat doe je zo te lezen allemaal wel. Ik ben kennelijk de enige die er niet zo'n enorm punt in ziet. Ze zijn toch allebei deel van dezelfde familie, je komt elkaar vroeg of laat een keer al dan niet per ongeluk tegen. Dan is het toch fijn als je weet hoe dat op elkaar reageert. Ik zou er persoonlijk niet zo hysterisch over doen. In ieder geval niet zoals jij het van plan bent. Maar uiteindelijk ben jij degene die moet beslissen, niet wij. Gewoon omdat het leuk is mag ook een reden zijn. Ik zou mezelf in jouw plaats afvragen of je denkt dat het voor alle partijen leuk, of iig op zijn minst praktisch is als ze elkaar een klein beetje kennen. En of je er vertrouwen in hebt dat het goed gaat. Als het antwoord ja is, dan denk ik dat je een prima aanpak hebt. Bij twijfel; dan gewoon niet doen.

Mee eens.
Als TS nou zou zeggen dat Colón een hekel heeft aan kinderen, was het een ander verhaal, maar ik begrijp dat dat niet zo is. En hij draagt altijd een muilkorf.

Ik zou het zelf op deze leeftijd nog niet doen. Met twee zijn ze (voorlopig nog) zo ontzettend onvoorspelbaar, impulsief en snel: toch op de hond afrennen, toch van zachtjes aaien naar ineens een pets, toch die vingers door de tralies of zelfs door de muilkorf, toch aan die staart trekken, toch ineens gaan gillen (al is het van blijdschap). Met een hond die niet met kinderen opgroeit en niet met iedere vreemde kan zou ik het niet doen.

In een bench met een rondlopend kind zou ik ook niet doen, tenzij het kind niet dichter dan een meter of vier bij de bench kan. Niet alleen om de vingers die ineens door de tralies heen kunnen maar ook voor de hond zelf: het is héél intensief voor een hond die het niet gewend is om in die onrust te zitten en zelf geen kant op te kunnen.

Het is heerlijk als alles lekker ontspannen door elkaar kan lopen, maar als je er als een havik bovenop moet zitten omdat het fout kan gaan (en dan ook héél fout kan gaan) zit je echt niet lekker.

Zamunda schreef: 11 jun 2022, 09:38 Ik zou het zelf op deze leeftijd nog niet doen. Met twee zijn ze (voorlopig nog) zo ontzettend onvoorspelbaar, impulsief en snel: toch op de hond afrennen, toch van zachtjes aaien naar ineens een pets, toch die vingers door de tralies of zelfs door de muilkorf, toch aan die staart trekken, toch ineens gaan gillen (al is het van blijdschap). Met een hond die niet met kinderen opgroeit en niet met iedere vreemde kan zou ik het niet doen.

In een bench met een rondlopend kind zou ik ook niet doen, tenzij het kind niet dichter dan een meter of vier bij de bench kan. Niet alleen om de vingers die ineens door de tralies heen kunnen maar ook voor de hond zelf: het is héél intensief voor een hond die het niet gewend is om in die onrust te zitten en zelf geen kant op te kunnen.

Het is heerlijk als alles lekker ontspannen door elkaar kan lopen, maar als je er als een havik bovenop moet zitten omdat het fout kan gaan (en dan ook héél fout kan gaan) zit je echt niet lekker.

Precies dit.
Ik snap ook best dat de familie graag toe wil werken naar het romantische plaatje van een kind die met een hond opgroeit en dat alles ontspannen bij elkaar loopt. Maar als ze dat willen kopen ze maar hun eigen hond. Ik stel voor dat het dan geen pitbull wordt.

Ik zit nou al te dimdammen hoe dat straks moet met kleindochter en de zwabbers
Die zullen er niet actief op af gaan om eens wat aan te richten, integendeel, ze lopen weg.
Maar goed, tegen de tijd dat kleindochter groot genoeg is om dingen te snappen zal ik haar wel drillen. Ik heb nog ergens een e-collar liggen Op de honden afkruipen is gezapt worden

_Tiny_ schreef: 11 jun 2022, 10:40

Zamunda schreef: 11 jun 2022, 09:38 Ik zou het zelf op deze leeftijd nog niet doen. Met twee zijn ze (voorlopig nog) zo ontzettend onvoorspelbaar, impulsief en snel: toch op de hond afrennen, toch van zachtjes aaien naar ineens een pets, toch die vingers door de tralies of zelfs door de muilkorf, toch aan die staart trekken, toch ineens gaan gillen (al is het van blijdschap). Met een hond die niet met kinderen opgroeit en niet met iedere vreemde kan zou ik het niet doen.

In een bench met een rondlopend kind zou ik ook niet doen, tenzij het kind niet dichter dan een meter of vier bij de bench kan. Niet alleen om de vingers die ineens door de tralies heen kunnen maar ook voor de hond zelf: het is héél intensief voor een hond die het niet gewend is om in die onrust te zitten en zelf geen kant op te kunnen.

Het is heerlijk als alles lekker ontspannen door elkaar kan lopen, maar als je er als een havik bovenop moet zitten omdat het fout kan gaan (en dan ook héél fout kan gaan) zit je echt niet lekker.

Precies dit.
Ik snap ook best dat de familie graag toe wil werken naar het romantische plaatje van een kind die met een hond opgroeit en dat alles ontspannen bij elkaar loopt. Maar als ze dat willen kopen ze maar hun eigen hond. Ik stel voor dat het dan geen pitbull wordt.

Eens met dit.
Ik heb lulletjes van een honden en zelfs die stel ik niet bloot aan peuters.
Het kan prima en vooral Puck is de braafheid zelfe en vindt 5 peuters om hem heen te aaien (niet graaien dus) niet erg maar ik wil het zelf niet hebben.
Want er hoeft maar 1x een prik in het oog, een ruk aan een oor of wat dan ook en misschien vindt hij ze dan helemaal niet leuk meer.

Ik zie het nut niet in om ze nu kennis te laten maken en je zegt wel zo mooi 'niet zo fragiel meer' maar een pitbull kan ook met muilkorf in een split second nog immense (geestelijke) schade aanrichten.

Alfilillo schreef: 11 jun 2022, 09:11 Als TS nou zou zeggen dat Colón een hekel heeft aan kinderen, was het een ander verhaal, maar ik begrijp dat dat niet zo is. En hij draagt altijd een muilkorf.

Ook een leuke naam.
Altijd een muilkof om betekent dus dat er risico is op bijten. Dat doe je niet bij een gezellige, conflict vermijdende mensenvriend.
Het idee van een muilkorf is dat je je met de hond kort aangelijnd veilig in de openbare ruimte kunt begeven, of dat de hond die even om krijgt bij vervelende dingen die moeten. Zoals de dierenarts of een gebroken nagel in het leven wegknippen. Niet dat je die hond dan alsnog gaat forceren.
Het heeft geen enkel nut om te weten hoe hij zich gedraagt in een gecontroleerde situatie. Dat is voor niemand leuk, voegt niets toe en geeft ook geen indicatie van zijn gedrag buiten die controle om.
En dan? Fast forward is dat kind zes, ma zit op de plee en denkt dat iemand anders wel even oplet, dat kind trekt met een blij stemmetje de bench open, want ze kent hem en vindt hem lief en op dat moment is z'n lontje op.

Nanna schreef: 11 jun 2022, 10:56 Ik zit nou al te dimdammen hoe dat straks moet met kleindochter en de zwabbers
Die zullen er niet actief op af gaan om eens wat aan te richten, integendeel, ze lopen weg.
Maar goed, tegen de tijd dat kleindochter groot genoeg is om dingen te snappen zal ik haar wel drillen. Ik heb nog ergens een e-collar liggen Op de honden afkruipen is gezapt worden

Trilbandje kan best toch. Blijft ze ook uit konijnenholen. Lijkt me sowieso best handig bij van die weglopers die aan een riempje moeten

Ik zou mijn kind al nooit, maar dan ook nooit, bij iemand met een pitbull, stafford of rottweiler in huis laten.
Al is het het beste schoolvriendje, is die hond een goedzak en ken je die ouders nog zo goed. Dikke vette njet.

Wel kudos voor Nicoline om haar verantwoordelijkheid te pakken en die hond immer gemuilkorfd te hebben. En ook om hier advies te vragen want je zult de pitbullbazen de kost geven die Bloodface rustig loslaten bij Dylano en Priscilla want ‘het saain nenniedoks’.