Een Hondenleven

Honden.... nu ik van dichtbij een nestje pups heb meegemaakt van mijn eigen hond ben ik ze nog meer gaan waarderen, al dacht ik niet dat het mogelijk was.

Wat vind jij bijzonder aan de hond waardoor je ze waardeert?

Het zijn by far mijn favoriete zoogdieren en roofdieren. Een speciale factor hebben ze, want ze zijn natuurlijk een beetje gemaakt door de mens en voor de mens, en toch niet helemaal. Ze behouden ondanks hun evolutie toch dat instinctieve gedrag en manier van zijn... dit vind ik prachtig.

Het meest bijzondere aan de hond vind ik dat ze zo in het moment leven, dat kan ik enorm waarderen en het brengt me ook telkens weer terug naar het bewust ervaren van waar we mee bezig zijn, in het moment. En dat ze zo enorm sociaal zijn, damn, daar kan ik niet aan tippen

Leuk topic!

Dat ze niet veroordelen en heel puur reageren. En dat ze zo trouw zijn, zelfs als ze niet goed behandeld worden. Dat laatste vind ik dan weer schrijnend.

Met een hond voel je je nooit echt alleen. Ze kunnen echt een maatje zijn.
Door de honden heb ik veel nieuwe leuke mensen leren kennen.

Dat honden altijd zichzelf zijn en zich nooit anders voordoen, dat vind ik het allerleukst aan ze.
En dat ze geen oordelen hebben over dik, dun, oud, jong, wel of geen rimpels. Een mens is een mens.

Dat ze zo puur en eerlijk zijn en nooit achterbaks of een dubbele bodem. Ze weten niet eens wat het is.
Dat je echt contact met ze kunt hebben, dus verder dan wat commando's en kunstjes, maar echt contact.
Dat ze je met beide benen op de grond kunnen zetten.

Ze zoeken meer dan welk dier dan ook echt contact met je. Willen met je samen zijn, op pad, in huis. En ze proberen vanuit zichzelf echt te begrijpen wat je communiceert en bedoelt. Het voelt als een totaal ongeforceerde verbinding.

Lothian schreef: 14 jun 2022, 07:20 En ze proberen vanuit zichzelf echt te begrijpen wat je communiceert en bedoelt. Het voelt als een totaal ongeforceerde verbinding.

Zo mooi is dat hè, hoe ze zo hun best doen om de mensentaal te begrijpen, en ze zijn er nog goed in ook, in onze taal! Ik vind het daarom ook een plicht als hondeneigenaar om de taal andersom ook te leren begrijpen... de hondentaal bedoel ik. Genoeg mensen die niet de moeite nemen om zich hierin te verdiepen. En wanneer je je er wel in verdiept blijf je maar leren en leren, dat is ook zo mooi.

dat ze in het nu leven en niet achterom kijken wat geweest is, de loyaliteit naar de mens toe, hun aanpassingsvermogen. als ik zie hoe een teef reageert als deze voor het eerst pups op de wereld zet, de knop gaat om en ze zijn moeder. instinctief weten wat ze moeten doen en niet moeten.

Het is fijn gezelschap.

Ik vind het vlijende van honden dat ze zo open staan om zich aan jou te binden. Wat je ook doet je hond is dol op je. Dat vind ik een hele fijne eigenschap van honden. En het vlijt me dat honden zich dus ook zo aan mij binden. Mijn honden willen echt bij ons blijven. Buiten los waar dan ook lopen ze alleen ons achterna. Hoe bijzonder toch?

Het vertrouwen dat ze je geven.
Of anders misschien, als je het vertrouwen van ze hebt dat ze dingen durven doen die ze normaliter niet gedaan zouden hebben of gedurft hadden.

Bij sommige honden ook de helderheid in wie ze willen volgen als ze een keus hebben. Die opmerking komt voort uit dat ik diverse honden heb gehad waarbij de eerste bazen ook gewoon in beeld waren, maar dat ze toch vrij rap ook soms wel aangaven in hun gedrag wie de voorkeur had ondanks eerdere bazen of opvangers erbij.
Dat stukje kan ik nog steeds niet goed rijmen omdat je ook eigenlijk weet dat een hond zich hecht aan een baas zeker als deze langere tijd van een leven een stabiele factor is geweest.

Ik vind ze bijzonder in hun taal, en ook het redelijk snel snappen van een andere taal (katten, mensen en zelfs taal van mensen in verschillende landen)